Deze Maand Niet
Bezuinigingstip nr. één aan SNUF: verhuis het International Student Network van ‘toplocatie’ de Ondergang naar een rustiek plekje in landelijk Lent. Secretaris ‘had je niet even kunnen bellen’ Jaap wordt namelijk al onpasselijk van stickertjes en een verdwenen kurkentrekker. We leven met je mee Japie, maar doe je het kantoor de volgende keer wél op slot?
Ook dit jaar liet de RU weer blijken hoe onmisbaar zij haar hondstrouwe werknemers acht. Met een kerstpakket waarvan de doos zelf het indrukwekkendste onderdeel vormde, werden ze bedankt voor een jaar vol inzet en toewijding. Een alcoholische versnapering om de teleurstelling de vergetelheid in te drinken werd gelukkig wél meegeleverd.
Dat de Vox-redactie ongenadig onder de duim wordt gehouden door de universiteit mag geen geheim heten, dat zelfs de portiers deze broodschrijvers geen jaarlijks lolletje gunnen is wel schokkend. Gelukkig is er altijd het ANS-kantoor, daar ben je zelfs na een te vroeg afgebroken kerstborrel en in beschonken toestand welkom.
Dat het zelfs bij het Cultuur op de Campus niet altijd raak is, bleek donderdag 13 december in theater de Rode Laars. Caroline Sanders, een cabaretière die volgens de aankondiging enkele bijna-prijzen op haar naam had staan, maakte haar opwachting. Een kwartier te laat en een kwartier te kort moest het publiek zich uiteindelijk door vijftien loodzware minuten loodsen. Gelukkig was het leedvermaak na de voorstelling van hoger niveau.
Het ongenadig harde regime binnen vrouwendispuut Aisa toonde zich deze maand van haar meest sadistische kant. Zonder enig gevoel voor medeleven stuurden ze een onschuldig en onzeker pupilletje de vergadering uit. De opdracht? Kom over tien minuten terug en verblijdt het gezelschap met een vlekkeloze presentatie over Marlene Dietrich. De tot een miezerig hoopje gebrek aan zelfvertrouwen ingezakte aspirant kreeg het spaans benauwd: wie is die Dietrich in hemelsnaam?
