Het Laatste Oordeel
Duffe opsommingen of ultiem entertainment? Iedere maand verschanst ANS zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU.
Tekst en foto: Linda Ackermans
College:
Rota Carolina, Burgerlijk Recht, maandag 10 december, 15.45-17.30, TvA 6 zaal rota 1
Docent:
Dr. H. Wammes
Uitstraling:
Lippenlikkende laatkomer
Inhoud:
Passief rechtbankje spelen
Publiek:
Pleidooi minnend volk met gladgestreken overhemden
Eindcijfer:
7,5
‘Geachte president, geacht college’, de rechtbanksimulatie opent een kwartier later dan gepland, nadat een binnenstormende dr. Wammes zich heeft geëxcuseerd voor zijn late verschijning. ‘Schandalig natuurlijk. Was dit een echte zitting geweest, dan had het me honderd euro gekost om de advocaten zo lang te laten wachten.’ De lachende gezichten van de studenten maken duidelijk dat ze het hem vergeven.
Men neme president dr. Wammes, een griffier en vier studenten die de rollen van eiser, gedaagde en rechter op zich nemen. Allen hebben ze twee zaken voorbereid. De moeilijke eerste casus gaat over een deurwaarder die geld heeft ingevorderd van een man die al failliet was. Studenten zuchten, kijken moeilijk en vinden de zaak lastig te volgen. Alleen degenen die daadwerkelijk moeten pleiten of een oordeel moeten vellen, hebben zich voorbereid. De achterste rij gebruikt de tijd om te leren voor het aankomend tentamen Burgerlijk Recht. Wammes is op de hoogte van dit gebrek aan voorbereiding en legt de casus geduldig nader uit. Het ingewikkelde verhaal over de geldkwestie maakt hij levendig door voorbeelden uit andere zaken aan te halen. Zo dacht een cliënt een schuld van tienduizend euro nog te moeten betalen. Later bleek dat hij helemaal geen schuld had. ‘Tja, zo heb je iets en een tel later is het weg. Dat heb je met een vriendin ook wel eens’, grapt Wammes ter afsluiting van de eerste zaak.
Met de volgende casus wordt weer wat leven in de brouwerij gebracht. Studenten gaan rechtop zitten en leggen studieboeken weg om de zaak te volgen. Een vijftienjarig meisje kocht een hockeystick van het merk Princess. Tijdens het spelen brak de stick en ook een vervangend exemplaar ging na een week trainen al stuk. De eiser, die het meisje in deze zaak vertegenwoordigt, klaagt het productiebedrijf van de hockeysticks aan en eist een nieuwe stick van hetzelfde merk en type. ‘Daartoe zie ik geen enkele reden’, reageert de geklaagde. ‘Er zijn duizenden hockeysticks van dat type geproduceerd en er zijn nooit eerder problemen geweest. Voor aankoop was bekend dat dit model niet bestand is tegen excessief slaan met de backhand. De dame was daarvan op de hoogte en heeft speelgedrag en stick niet op elkaar afgestemd. De enige reden voor het stukgaan is onrechtmatig gebruik.’ Als de gemoederen tussen eiser en geklaagde overhit dreigen te raken komt Wammes tussenbeide: ‘Wat een hockeystick niet allemaal teweeg kan brengen.’ Met fonkelende ogen schept hij helderheid in de zaak en spreekt hij, na overleg met de twee student-rechters, een oordeel uit: het meisje hoeft niet te rekenen op een nieuwe stick. De gedaagde kan tevreden gaan zitten met een vette knipoog van de heer Wammes als goedkeuring op zak.
Het Laatste Oordeel der Studenten
Voor studenten die niet actief meedoen aan de zitting is het af en toe saai, maar Wammes weet met goed getimede grapjes ook hen bij de les te houden en iets te leren. ‘Ik steek dingen op van de fouten die een ander maakt in zijn pleidooi. Bovendien worden lastige zaken goed uitgelegd en saaie casussen leuk gebracht’, verklaart een student die het hele college achterover heeft geleund. Dr. Wammes is populair bij de studenten. Ze beoordelen hem als grappig, enthousiast en levendig. ‘Hij wil zijn kennis graag overbrengen en doet dat op een joviale manier.’ Het enige advies dat een student hem mee wil geven: ‘Hij mag wel eens een labellostick aanschaffen, dat gelik aan zijn lippen is om gek van te worden.’
