Commentaar
Vroeger… voor ons, studenten, is dat nog vrijwel the undiscovered country.
Wij kunnen niet zeggen: ‘Vroeger, toen je als homo of vegetariër nog psychiatrische hulp nodig had, tóen hadden we nog eens goede televisie. Willem Duys, daar kan geen Robert Jensen of Martijn Krabbé tegenop! Gregor Bak komt misschien nog een beetje in de buurt.’ Enzovoorts, yadayadayada. Je weet hoe oude mensen kunnen doorzeuren.
Dit is onze toekomstige vroeger, en wie wil nu met plezier het heden denken? Of in elk geval dit heden? Bovendien: wat hebben wij nu om op terug te kijken in onze iets-meer-dan-twintig jaar levenservaring? Bassie en Adriaan zeker, of Telekids. Allemaal lekker kleinburgerlijk natuurlijk, maar evengoed bagger. Nee, die oudjes hebben het goed. Zij hebben gepáste nostalgie.
Oftewel: wat laat dat over voor ons? Een beetje schoppen, onder het mom van ‘progressief doen’. Risico’s nemen en de consequenties ervan afwachten. Nou, daarmee hebben we het weer gehad, na zo’n jaar met ontgroeningsfoto’s, een Vox-themanummer, een potloodventerprijsvraag, een scherpe blik op studiereissubsidies en nog een hoop meer. Om over de vorige ANS nog maar te zwijgen. Potjandikkie!
Het is wel weer genoeg geweest, lieve lezer. We hebben begrepen dat we niet zo mogen schelden op dat studentenleven waar we zo van houden. Op je geliefde mag je toch eigenlijk wel kritiek hebben? Maar nee hoor! Jullie willen ons niet op die manier, überhaupt niet als jullie zelf het mikpunt van kritiek zijn. Wij van ANS kunnen ons beter beroepen op het kleinburgerlijke, een gegeven dat tijdens het maken van dit nummer is bevestigd tijdens een vraagronde langs de campus.
Gelukkig hebben mensen graag een woordje klaar voor het onderwerp. Kijk eens naar mensen die in de jaren zeventig jong waren. Youp ‘de dromer’ van ‘t Hek bijvoorbeeld, en anders wel De Gelderlander-cartoonist Stefan Verwey. Zij voelen die moraal wel aan, of ze er zelf graag over lopen te zeiken of niet.
Nou, hier issie dan.
Die laatste ANS van het jaar. Zonder afzeikartikelen. Geen gal uit de pen. Alleen ouderwets vermaak. Speciaal voor jou, Nijmeegse student. Als extraatje is elk exemplaar van dit nummer door een bak gekookte spruitjes geroerd om tomeloos in de penetrante spruitjesgeur van onze campus te kunnen opgaan.
Houzee en vaarwel,
De hoofdredactie
P.s. we hebben bereikt wat we willen. We’e going to Disneyland!
De hoofdredactie
