Commentaar
De zaklampen schijnen zwak. Het geluid van hier en daar vallende druppels doorbreekt de stilte. Het gerucht gaat dat de universiteit nog onontdekte plekken kent. Nog geen jaar geleden zetten we onze eerste schreden als hoofdredactie, in de krochten van de universiteit, om te onderzoeken of er inderdaad een geheim gangenstelsel onder de campus schuil gaat.
Inmiddels zijn we een jaar verder en kennen we de universiteit van binnen en van buiten. We weten dat studenten lamballen zijn. Er zijn zelfs regelingen als het teruggeven van collegegeld nodig om ze te motiveren. Ook wijsgeer Peter Sloterdijk ziet het somber in: ‘Op een reguliere universiteit mag je je gelukkig prijzen als één op de tien studenten intelligent en gemotiveerd genoeg is om je colleges te volgen’. De RU is geen Utopia. Kritisch denken wordt niet altijd geapprecieerd, zo blijkt deze maand in het Laatste Oordeel. De docent in kwestie wimpelt vragen af met een ‘daar gaat het nu niet om’ en ‘er valt niet te discussiëren over deze stof’. Ook leerden we op een borrel dat we ‘niet altijd het universiteitsbestuur om hun mening moeten vragen’, aldus de jolige woordvoerder met een glas rosé in zijn hand. Zelfs bij zaken die bij uitstek de universiteit aangaan.
We zijn echter geen pessimisten en ongelukkig zijn we het afgelopen jaar niet geworden. Het leven is geen ramp, natuurlijk. Met al onze nieuw verworven kennis over de universiteit en het maken van een blad is het nu tijd er de brui aan te geven. Met een rookvrij kantoor en een splinternieuwe lay-out zetten we afgelopen jaar aardig wat tradities overboord. Sommige tradities bleven. Zo werden er talloze verbale oorlogen gevoerd over de koffieregel: ‘koffie’ zeggen betekent koffiezetten. Een grote scorelijst midden in het kantoor is een overblijfsel van het pingpongtoernooi, dat helaas een vroege dood stierf. ‘Buiten bespreken’ leidde tot een flinke ster in een der glazen deuren van de Ondergang. De voetbal mistte het doel.
Nu zitten we hier. Het ANS-kantoor is door onze tien voorkanten een strook behang rijker. In de grote houten redactietafel staan nieuwe namen gekerfd. We trekken de deur achter ons dicht. De zon in.
De hoofdredactie
