De nieuwe stad
‘Heb ik echt jurktieten?’, vraagt Anna.
Haar hond, Maus, rent met zijn hoofd over de dakrand gebogen van hoek tot hoek en blaft naar de mensen ver beneden.
Anna heeft zo’n theorie. Je hebt meisjes met tieten die er goed uitzien in een jurk, tieten die er goed uitzien in een T-shirt, bikinitieten en toplesstieten. Er zit wat in en Anna hoort nu eenmaal het liefst dat ze jurktieten heeft.
Hier, vanaf het dak, hoor je het geluid van duizend douches die overal in de stad zijn gaan lopen. Het is flink gaan zomeren vandaag. De meeste mensen – mensen met banen – zijn vanochtend onvoorbereid het huis uitgegaan en hebben de hele dag in te veel kleren rondgelopen. Anna was de stad ingegaan en had een jurk gekocht. Drie minuten geleden draaide ze er rondjes in op de dakrand.
‘Dat ze in die winkels al zomerjurken hebben’, zei ik.
‘Al maanden. Dat begint heel vroeg’, zei Anna.
Maus heeft het inmiddels te warm gekregen of is het blaffen moe. Hij ligt voor een van de zeven satellietschotels die ons huis rijk is. Ergens moet er een verdieping zijn zonder beeld, maar waarschijnlijk staat iedereen nog in de rij voor de douches.
Als het zo warm is dat de stad weer naar asfalt begint te ruiken, slaat er iets om. Er zijn meer meisjes op straat, of ze vallen ineens meer op. De kleur komt langzaam terug en we hebben niet langer het gevoel dat we steeds naar verbleekte foto’s staren. We vinden vrienden terug, midden op straat en spreken af wat af te spreken. Soms doen we dat ook daadwerkelijk. We blijven langer wakker, want het lijkt alsof we elk moment iets kunnen missen. We zeggen vaker ‘ja’. Het is alsof we alles kunnen.
Even verderop komen mensen hun eigen dak op, met een barbecue, zo’n wegwerpding uit de supermarkt. Dat is hoe deze stad de seizoenen volgt. Eerst verdwijnen de oliebolkramen uit het straatbeeld. Dan – na een paar warme lentedagen – gaan de milkshakemachines in friettenten weer aan, worden de diepvrieskisten van tankstations bijgevuld. De eerste buitenfestivals vullen de straten met echo’s. De drogisten zetten de zonnebrand weer in het zicht en de supermarkten verkopen potgrond en wegwerpbarbecues.
En als een meisje je dan vraagt of ze jurktieten heeft, dan weet je het zeker: het is zomer, de stad is van ons.
Klik hier voor alle artikelen van de ANS juni 2010.
