Het Laatste Oordeel
Duffe opsommingen of ultiem entertainment? Iedere maand verschanst ANS zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU.
Tekst: Erik Denessen
Foto: Jos Janssen, Overasselt
College:
Honours programma: The Plastic Brain. Woensdag 8 februari 2006, 18.00 tot 21.00 uur, Aula in Comeniuslaan 2
Docent:
dr. B.G. Jenks
Uitstraling:
Olijke snorremans met Canadees-Nederlands Tell Sell-accent
Inhoud:
High-tech Powerpoint-inleiding in neurologische krachttermen
Publiek:
Crème de la crème der Biologen, Psychologen, Geneeskundigen en een verdwaalde Managementwetenschapper
Eindcijfer:
8
Feestelijke toespraken, slappe koffie en cake behoren tot het dagelijks ritueel aan de Comeniuslaan. Overdag worden er propedeuses en bullen uitgereikt, ’s avonds verandert de Aula in het studielandschap van het Honours Programma. Deze colleges worden alleen gevolgd door studenten die ‘extra gemotiveerd zijn’ om ‘niet-vrijblijvend over de grenzen van hun eigen vakwetenschap heen te kijken’, aldus het College van Bestuur. Vooraf krijgen de excellente deelnemers aan een Honourscursus de bijbehorende literatuur, in dit geval een cd met self-study tutorials en Powerpoints of lecture material.
Om zes uur ’s avonds precies zet dr. Bruce Jenks de beamer aan. Het wordt meteen duidelijk dat de cursus niet gaat over plastic onder de hersenpan, maar over het uit het Latijn afgeleide begrip plasticiteit: verandering in vorm en omvang van de hersenen. Jenks, verbonden aan het Cognitive Neuroscience Centre Nijmegen, laserpoint ter inleiding langs wat kiekjes: van zijn geboorteplaats Vancouver – alwaar vanuit zijn voordeur skieën mogelijk is – en zijn huidige werkomgeving in het bètaterritorium. Het college wordt gegeven in het Engels vanwege de internationale studenten. Een uitkomst voor de Canadese docent: ‘In mijn pogingen vloeiend Nederlands te leren word ik toch constant gehinderd doordat iedereen Engels terug blijft spreken.’
Dan worden de hersenen aan het werk gezet. De weinige alfastudenten worden tussen de bèta’s gezet voor een korte groepsopdracht. Ze krijgen twee foto’s van George Bush te zien: een normaal portret en een met opgeblazen hoofd. Er wordt nagedacht over de toegenomen shape and size van Bush’ herseninhoud. De eerste vragen en oplossingen brengen Jenks bij het werkveld van neurowetenschappers. Details over neuronen, MRI- en fMRI-scans volgen.
Knorrende magen en de geur van eten verstoren het verhaal. Na de gratis warme maaltijd, verdacht overeenkomstig met de luxehap van de Refter, gaat de Powerpoint-presentatie verder. Jenks laat rustig DNA-strengen, genen, aminozuren en eiwitten op het scherm voorbij komen en maakt een uitstapje naar het whiteboard voor een weinig verhelderende tekening. De hersenen kraken hier en daar even, maar wanneer de gedachten dreigen af te dwalen, grijpt Jenks onmerkbaar in: door excuses te maken aan de bèta’s voor de mogelijke bekendheid van de stof houdt hij iedereen wonderwel bij de les.
De evolutie komt aan bod; het nut van zwakkere kaakspieren bij de mens ten opzichte van de aap lijkt even een raadsel, maar dr. Bruce heeft de oplossing al klaar. ‘Minder spieren aan de schedel betekende twee miljoen jaar geleden een minder sterke botgroei. Zwakkere botten boden meer mogelijkheden voor schedel- en hersengroei.’ Deze verklaring voor de verdrievoudiging van de menselijke herseninhoud wordt gevolgd door een gelikt Amerikaans voorlichtingsfilmpje, waarmee het hele college wordt samengevat in beeld en geluid. Terwijl dit spektakel bezinkt is Jenks klaar. Zijn woorden hebben impact gehad: de alfa’s verlaten een beetje bedeesd de ruimte, zij moeten evenals de scientists ter voorbereiding van de volgende keer de boeken in.
Het Laatste Oordeel der Studenten
‘Jenks moet zijn ICT-outfit moet veranderen’, bromt een enkeling, maar uiterlijk doet niets af aan de inhoud van het college. Op de vragen na blijft het opvallend stil, iedereen luistert de volledige twee uur aandachtig. De rustige speech wordt zonder veel opsmuk gebracht en goed ondersteund door de multimedia, daarom is de waardering voor de docent groot. In de ogen van de studenten is hij joviaal, sympathiek en competent, zelfs ‘enthiausiastisch’ en hij heeft hart voor zijn vak. De over het algemeen goed voorbereide deelnemers vinden het college verder zonder uitzondering relaxed en leerzaam. De aanwezigen zijn erg benieuwd naar de volgende colleges want hersenonderzoek is een hot topic. Hoewel er achteraf wordt gespeculeerd over mogelijke maag- en darmaandoeningen vanwege het eten, slaat deze Honours-cursus duidelijk aan bij haar studenten. Applaus voor The Plastic Brain.
