Commentaar
Zeg, dat voorwoord hè, in ANS, denk je dat studenten dat wel lezen?
‘Goede vraag. Mag ik even bedenktijd hebben? Anders krijg je zo’n eenzijdig antwoord, daar houden onze lezers klaarblijkelijk niet van.’
Ik wil het eigenlijk nu weten.
‘Nou vooruit: waarschijnlijk leest niemand het. Harde cijfers heb ik niet, hoor.’
Waar baseer je die mening dan op?
‘Ik heb jouw eerste vraag wel eens gebruikt als openingszin. De eerste de beste chick die een volmondig “ja” zou antwoorden, wilde ik – zo was het plan – overweldigen met complimenten, om daarna intensief gebruik te maken van haar lichaam. Na twintig pogingen, en dito peuken en flessen bier, ben ik naar maar huis gegaan. Alleen uiteraard.’
Prima steekproef lijkt me. Weer eens in De Drie Gezusters beland?
‘God, nee, niet dat kutcafé. Het was in Samson, dé journalistenkroeg! Wat denk jij?’
Wat?
‘Over het Commentaar.’
Ik dacht dat je deze ANS bedoelde.
‘Mag ook. Wat denk je daar dan van?’
We moeten weer eens iets speciaals doen.
‘Waar zit je aan te denken?’
In ieder geval iets met Kees Blom. Hij stopt ermee, naar het schijnt.
‘Nu al? En we begonnen hem net een beetje aardig te vinden. Ik zag ‘em laatst bij de Kellendonklezing. Ik dacht eerst dat het Blom was die over “het beste wapen tegen de jood” begon te prediken.’
Huh? Blom een antisemiet? Dat is nieuw voor me.
‘Ik vergiste me, achteraf gezien. Toen ik na de lezing naar hem toe stapte om mijn verbazing uit te spreken, raaskalde hij wat over het Jiddisch cynisme. Bleek ik dus Grunberg voor me te hebben.’
Pijnlijke fout. Laten we het met beide heren goedmaken, dat lijkt me na zo’n vergissing niet verkeerd. En dan hebben we ook meteen leuke interviews voor in ANS.
‘Goed, dan gaan we binnenkort bij Kees Blom op de koffie. En wat Grunberg betreft: ik denk dat het juist leuk is als we een collega-schrijver iets aardigs over Arnon laten zeggen. Ik regel wel iemand. Ach, hoe heet die gast nu in Gent, met dat Maltezer leeuwtje?’
De hoofdredactie
