Wijkagent: Willemskwartier
Elke maand doet de Wijkagent zijn ronde door een ander stadsdeel. Van getto tot villapark speurt hij Nijmegen af, op zoek naar de meest studentikoze wijk. Deze maand: multiculti potpourri in het Willemskwartier
Tekst: Koos ten Bras en Imke Kerkhof
Foto’s: Koos ten Bras en Igo Nijenhuis
Welkom in het getto van Nijmegen: waar de straat als voetpad dient en de ‘Nederland Schoon’-campagne nog niet is doorgedrongen. Het Willemskwartier staat bekend als een kleurrijke volkswijk en behoort tot de vaste ronde van elke surveillerende politieagent. De benedenverdiepingen van de rijtjeshuizen aan de Willemsweg geven ruimte aan een willekeur van winkeltjes. Islamitische slagerijen, Turkse bakkers en Surinaamse eethuizen hebben hier hun plek gevonden. De etages zijn door de relatief goedkope kamers en centrale ligging een gewilde stek voor de Nijmeegse student.
Klein dorp
Het Willemskwartier is gelegen tussen de Graafseweg en de Groenestraat. Oorspronkelijk was de wijk bedoeld als tuindorp. Goedkope eengezinswoningen en het bewust weglaten van stedelijk vertier moesten bijdragen aan de vorming van een fatsoenlijk burgerlijk karakter. Waren het vroeger voornamelijk arbeidersgezinnen die de rijtjeshuizen bevolkten, nu wonen er vooral studenten en stikt het er van de allochtonen.
‘Het is een goede plek om te wonen’, zegt Joyce Goverde (24), scholier Communicatie aan de HAN. Dat traditionele minderheden in dit stadsdeel de meerderheid vormen, is voor Joyce een fijne bijkomstigheid. Door de aanwezigheid van allerlei etniciteiten is hier vanalles te koop. ‘Ik heb veel waardering voor de winkeleigenaren. Ze verdienen weinig geld, maar werken zich uit de naad.’ Door de overvloed aan plaatselijke grutters hoeven de meeste studenten voor boodschappen de straat niet uit. ‘Het is net een klein dorp.’ De initiatiefnemers van het tuindorp zullen met deze bevinding meer dan tevreden zijn.
Op straat
Van een rustig dorpsleven is niet altijd sprake. Verhalen over uitgebrande auto’s, florerende wietplantages en het uit huis zetten van illegale asielzoekers zijn bij de bewoners bekend. Joyce kan de levendigheid van de wijk wel waarderen. ‘Er werd kort geleden een drugspand opgerold aan de Willemsweg. Dat schouwspel hebben we met een biertje in de hand bekeken.’
Niet iedereen voelt zich op zijn gemak. Loes van Woeszik (21), student Geschiedenis, trof bij thuiskomst van college een wildvreemde man aan op haar balkon. Hoe hij daar terechtkwam, is nog steeds een raadsel. Rogier van Schelven (20), student Bedrijfswetenschappen, heeft ook zijn bedenkingen over de veiligheid van zijn woonomgeving: ‘Voor mij is het hier ongevaarlijk, maar mijn vriendin zou ik ’s nachts niet alleen over straat laten gaan.’
Buurtcontacten
In downtown Willemskwartier duwt een gesluierde vrouw gehaast een volgeladen Aldi-winkelwagentje naar huis. Verderop proberen enkele jongeren met hun scooters tevergeefs slipsporen te maken. Aan de hand van dit straatbeeld is het weinig verrassend dat er nauwelijks contact bestaat tussen buurtbewoner en student. Het schamele aantal cafés in het Willemskwartier hoeft ook al niet te rekenen op studenten. Een louche ogend etablissement met bijpassende klandizie is gehuisvest halverwege de Willemsweg. Rogier gaat er in ieder geval niet heen: ‘Er is inderdaad een café in de straat, maar daar durf ik niet naar binnen.’ Andere middenstanders krijgen wel veel studenten over de vloer. Onder de bewoners is Cafetaria Gül een begrip. De specialiteit ‘Friet van Hassan’ gaat over de toonbank met de briljante slagzin: ‘Eet jij mij op? Lekker is lekker.’
Ligging en bereikbaarheid
Marieke: ‘Dichtbij het station en het centrum.’
Camiel: ‘Ik pak meestal de fiets. Er komen genoeg bussen langs, maar er is geen directe verbinding naar de universiteit.’
Marieke: ‘Als het niet anders kan, loop ik gewoon naar de stad.’
Laurens: ‘Achter de Aldi is gratis parkeergelegenheid. Altijd handig wanneer mijn ouders op bezoek komen.’
Bewoners
Laurens: ‘Veel contact hebben we niet met de buurtbewoners. Het zijn vooral trainingsbroeken, bierbuiken en blote navels die hier het straatbeeld sieren. En dan zijn er nog de hangjongeren die uiteenstuiven als ze een politieauto zien.’
Camiel: ‘Ik werd laatst bijna letterlijk verpletterd door een halter die een bewoner uit het raam liet vallen. Dat wordt hopelijk geen trend.’
Ellen: ‘Het enige wat vrouwen naar hun hoofd krijgen geslingerd, zijn schunnige opmerkingen.’
Uiterlijk
Laurens: ‘Het Willemskwartier is een gezellige volkswijk zoals je die tegenwoordig niet vaak meer ziet.’
Camiel: ‘We hebben een weids uitzicht over een zandvlakte, spoor en fabriek. Je moet ervan houden.’
Laurens: ‘Er ligt veel rommel op de stoep, voornamelijk half verorberde porties friet en lege bierblikjes.’
Groen
Laurens: ‘In de wijk staat slechts een vergeten kerstboom.’
Camiel: ‘Ik zie wel veel schotelantennes.’
Marieke: ‘Staat er geen eik bij de fietsenstalling?’
Camiel: ‘Je moet hier gewoon zoeken naar bomen.’
Middenstand
Camiel: ‘Het is hier een waar consumentenwalhalla. Alles is aanwezig: van de Aldi tot Sjon’s Tattooshop.’
Ellen: ‘De winkeliers zijn erg vriendelijk en over geld wordt niet moeilijk gedaan. Ik had laatst mijn portemonnee thuis laten liggen en kon zonder problemen later betalen bij de kleermaker.’
Laurens: ‘Het ons kent ons-gevoel van de jaren vijftig is onaangetast gebleven.’
Cafés
Camiel: ‘Er zijn enkele cafés, maar die zijn vooral voor andere bevolkingsgroepen.’
Ellen: ‘Ik denk dat vrouwen daar niet eens welkom zijn.’
Laurens: ‘De kroegen zijn niet echt sfeervol.’
Ellen: ‘Tenzij je van tl-verlichting houdt.’
De Wijkagent kent toe: 3/5
