Het elfde gebod
Op mijn vaders verjaardag heb ik niet naar huis gebeld. Hij had me trouwens ook niet gevraagd om het te komen vieren. Op de avond waarop ik normaal gesproken braaf met de koffiepot rondga en vragen van familie beantwoord over mijn onbegrijpelijke vrijgezelle status, zat ik nu met Farid op de bank. Ineens zwaait zijn deur open.
‘Zeg Farid, wil je misschien een pannenkoek? Ik heb ze net gebakken en ik dacht….’ Op het moment dat Farid’s hooggehakte huisgenootje ziet dat ik er ook ben, stokt ze halverwege haar zin. ‘Oh, sorry, ik heb er maar eentje’, gaat ze bits verder. Farid zegt dat hij niet hoeft, en ze verlaat schouderophalend en heupwiegend de kamer.
Mijn vriendje woont in een echt vrouwenhuis. Ik herken allerlei typische ergernissen van toen ik nog in het dispuutshuis woonde. Het eeuwige geroddel op de gang, het achterbakse gepraat over elkaar en clichématige liters thee bij afleveringen Grey’s Anatomy. En het ergste is: ze vinden Farid allemaal het einde. Hun eigen knuffel-moslim om te overladen met aandacht.
Dit meisje, Cindy, spant de kroon. Ik kende haar al van Nederlands. Vakken waar ik me met moeite doorheen worstelde, haalde zij achteloos met een negen. Om na ontvangst van haar cijfer te verzuchten: ‘Oh, en dat terwijl ik de avond voor het tentamen tot 4 uur in TweeKeerBellen heb gestaan!’. Bij voorbaat iemand om een hekel aan te hebben, en nu ze zich op mijn vriendje stort des te meer.
Farid en ik liggen net lekker tegen elkaar aan als Cindy, nu enkel in haar iets te korte badjas, in tranen de kamer binnen komt gestormd. ‘Het kan niet waar zijn!’ Ze ploft ook op de bank neer, eng dicht naast Farid. Zonder zich ook maar te bedenken dat ze zich wellicht wat opdringt begint ze uitgebreid verhaal te doen. ‘Ik hoor net dat ik een 7,5 gehaald heb voor mijn scriptie’, snikt ze. ‘Een 7,5! Daar gaat mijn toekomst! Ik had het zó verdiend om cum laude af te studeren! Mijn begeleider is gek!’ Ik erger me kapot en vlucht naar het toilet.
Als ik tien minuten later om de hoek van de deur kijk zit Cindy in een innige omhelzing met mijn vriendje. Troostend streelt hij haar haar, terwijl zij haar hoofd in zijn nek begraaft. Het lijkt Farid niet te deren, ook niet wanneer zij hem zachtjes in zijn nek begint te zoenen. Met een ferme duw gooi ik de deur open.
