Commentaar
Welkom, Bas Kortmann, op uw kantoor in het Bestuursgebouw. Uw nieuwe baan creëert verse visies voor de Radboud Universiteit; ambitieuze vraagstukken doemen op. We vragen ons af, past onze universiteit nog wel bij het regiogerichte Nijmegen?
Kent u dat gevoel ook, bij het verlaten van de campus: alsof u met dodelijke snelheid een afgrond inrijdt? Een ravijn van kleinburgerlijkheid, hokjesdenken en raarpratende mensen? Wat staat de Nijmeegse autochtoon toch in ruw contrast met het grenzeloos denken en oeverloos excelleren op landgoed Heyendaal. Rauwe doeners tegenover edele denkers, zoals u.
Wat moest Nijmegen in 1923 geschikt zijn geweest voor een katholieke universiteit: een vrome stad, toen nog het Rome aan de Waal. De Universiteit en de Keizerstad als twee handen op een kuise buik. Maar tijden veranderen. De linkse revolutie heeft de vroomheid van weleer definitief weggehoond, en erger nog: er is niets voor in de plaats gekomen. De Nijmeegse burger heeft weer alle tijd om met de stoel in de voortuin te zitten. ‘De Radboud Universiteit? Is dat niet die school richting Malden?’
De universiteit heeft ondertussen niet stilgezeten. Het sacrale mag hier dan wel op een laag pitje staan, er is tegelijkertijd een nieuwe religie ontsproten. Internationaliteit. U weet: de reden dat Erasmusgebouw zo hoog is, is dat de heren professoren over de grenzen van de stad willen kijken. ‘Nijmegen?’, horen we ze mompelen, ‘is dat niet die strook huizen, rondom onze campus?’
Maar geen nood, mijnheer Kortmann, wij denken dat Radboud en Karel de Grote herenigbaar zijn. Speciaal voor u hebben we een idee bedacht voor een nieuwe traditie. Doet u er iets mee. U zult er geliefd door worden. Uw portret zal overal te zien zijn.
Als groot voorbeeld nemen we de University Boat Race tussen Oxford en Cambridge: sedert 1829 strijden de twee universiteiten om de jaarlijkse eer. Rivaliteit meets traditie meets sportiviteit. Dat moet u als jurist als muziek in de oren klinken. Vertaal die elementen eens naar Nijmegen: we hebben de Waal en Phocas, het enige dat nog moet worden geregeld is een boothuis exclusief voor Nijmegenaren. Elk jaar weer zal er van spoorbrug tot Waalbrug worden geroeid. Boot één: Radboud, boot twee: Keizer Karel. Duizenden studenten en stadbewoners staan op de Waalkade. Gebroederlijk en borrelend: de ultieme traditie.
Laat u weten wat u van het idee vindt? We spreken elkaar op de Dies Natalis, in De Vereeniging. U herkent ons aan het Bas Kortmann-masker.
De hoofdredactie
