Stof tot stof: Remy [achternaam op verzoek verwijderd]
Remy (20) [achternaam en studie op verzoek verwijderd]
Tekst: Koos ten Bras
Foto: Willie Kerkhof
Een Bavariafiets, hoe kom je erbij?
‘Het is mijn meest creatieve uitspatting ooit. Een herkenbare fiets is bovendien heel praktisch. Een vriend van mij dacht ook origineel te zijn, maar dan met een Albert Heijn-mandje voorop. Mijn krat vind ik meer uitstraling hebben, al is het absoluut nutteloos als bagagerek. Liefde voor Bavaria is mij met de paplepel ingegoten: de brouwerij staat in mijn geboortestreek.’
Heb je behalve een passie voor bier nog een andere liefde?
‘Ik doe naast mijn studie niks dan drinken. Nevenactiviteiten gaan alleen maar ten koste van mijn effectieve drinktijd. Ik heb niet echt een carrièregerichte houding. Misschien ben ik bang voor de grotemensenwereld. Een toekomstig arbeidersbestaan zie ik ook met vrees tegemoet. De sleur van een negen-tot-vijfbaan of lijkt me verschrikkelijk.’
Je klinkt niet als een stereotiep cv-neukend rechtenstudentje.
‘Misschien heb ik de verkeerde studie gekozen. Al maken een leuke secretaresse en een gevulde koelkast een kantoorbaan een heel stuk draaglijker. Maar ik heb geen zin om me ergens omhoog te neuken. Aan de ene kant wil ik belachelijk rijk worden, aan de andere kant zou ik mij ook prima kunnen schikken in de rol van huisman: lekker keuvelen met moeders op een schoolplein. Ach, mijn leven zit vol contradicties.’
Rechtenstudenten staan wel te boek als notoire drinkers.
‘Ik probeer te genieten van mijn studententijd. Straks wil ik terugkijken met het idee dat ik alleen maar leuke dingen heb gedaan. Bier drinken is natuurlijk één van de leukste dingen die er zijn. Al heb ik na enkele glazen het hart op de tong en kan ik nog wel eens bot uit de hoek komen. Vooral vrouwen nemen daar aanstoot aan. Ik hoop niet over te komen als een ongenuanceerde jongen die vooral zichzelf heel gezellig vindt.’
Over vrouwen gesproken: werkt die fiets een beetje als chickmagnet?
‘De meeste vrouwen zullen zich niet aangetrokken voelen tot een rondbuikige, bierdrinkende Brabander. Misschien komt dat later als ik, tegen alle verwachtingen, in maatpak door de stad fiets. Mijn rijwiel wekt wel de interesse van bouwvakkers en wegwerkers, maar die druipen meestal af zodra ze ontdekken dat het kratje leeg is.’
