Wijkagent: Lent
Elke maand doet de Wijkagent zijn ronde door een ander stadsdeel. Van getto tot villapark speurt hij Nijmegen af, op zoek naar de meest studentikoze wijk. Deze maand: vasthoudende dorpscultuur in Lent.
Tekst: Ewoud Rohn
Foto’s: Sjors Overman
Aan de overkant van de Waal ligt de saaiste ‘wijk’ van Nijmegen. De meeste studenten maken de overtocht naar Lent liever niet, op een handvol hardlopers en buitenlandse studenten na. De inwoners van Lent hebben daar vrede mee: ze houden de invloeden van de stad liever buiten de deur.
Vanaf de Waalkade doemen de contouren van Lent op. Het landschap oogt nog idyllisch; pittoreske woonboerderijen en uitgestrekte weiden stralen liefdevol in de lentezon. Maar wanneer de overkant van de Waal is bereikt, volgt al snel teleurstelling. Vanaf de dijk zijn enkel glazen kassen en velden met fruitbomen te zien. Voor de stadse Radboudiaan valt daar niks spannends aan te beleven. Misschien dat de aanwezige uitwisselingsstudenten voor enige levendigheid in de wijk zorgen?
Meik Buttgereit (21), Duitse scholier Fysiotherapie, vermaakt zich prima in het dorpje. ‘Het is hier erg gezellig. ’s Zomers worden veel activiteiten georganiseerd, vooral de Spaanse studenten vullen hun tijd met feesten en blowen.’ De buitenlanders wonen in het SSHN-complex van Lent. Het is enigszins ironisch: waar vroeger asielzoekers woonden, worden nu uitwisselingsstudenten bijelkaar geplaatst. Jonna Genuit (18), scholier Dramatherapie, woont ook in Griftdijk Noord. ‘Ik slaap hier, en doe mijn boodschappen bij de plaatselijke supermarkt, maar verder ben ik vooral in Nijmegen te vinden.’ Ze voegt daaraan toe dat de meeste studenten niet lang in het complex blijven wonen. ‘Iedereen wil toch liever écht in de stad wonen.’
De dorpscultuur heerst in Lent. De inwoners zijn zelfs in bestuurlijk gevecht verwikkeld om hun gekoesterde leefomgeving te bewaren. Als het aan hen had gelegen, komen er geen nieuwe Vinex-woningen bij, wordt de dijk niet teruggelegd en wordt de dorpsnaam niet in Nijmegen-Noord veranderd. ‘Dat zou een klap in het gezicht zijn, en nog lastig voor de postbode ook’, moppert een oude vrouw die haar hond uitlaat. Het is een goed voorbeeld van de boerse nukkigheid die Lent typeert. Alle ontwikkelingen wijzen echter erop dat de wijk in de toekomst een stadskern van Nijmegen wordt. Hopelijk is het dan wél de moeite waard om de afstand tot Lent te overbruggen.
Mariska Greven (21)
Eerstejaars Nederlandse Taal en Cultuur
‘Lent is voor mij niet meer dan deze zes gebouwen van het voormalige asielzoekerscentrum, de supermarkt Jan Linders en de snackbar. Gelukkig is het op de fiets naar de stad slechts tien minuten doortrappen. Maar ik houd niet van fietsen, dus ik ga meestal met de bus. Die doet er vijf minuten over.
‘De meerderheid van de bewoners in dit SSHN-complex bestaat uit uitwisselingsstudenten. Zo heb ik ook mijn huidige vriendje leren kennen. Hij komt oorspronkelijk uit Duitsland en toentertijd werd hij bij mij in huis geplaatst. Gelukkig maar, want dat maakt het leven in Lent een stuk draaglijker.’
Janneke Boon (25)
Derdejaars Psychologie
‘Ik heb geluk dat ik in dit monumentale pand aan de dijk woon: in de zomer is het goed toeven in de tuin met zwembad. Ook hebben we vanaf hier mooi zicht op Nijmegen, vooral het vuurwerk tijdens de Zomerfeesten is fantastisch.
‘Tijdens de Vierdaagse zitten wij op de eerste rij. Het afgelopen jaar hadden wij goed zicht op een pijnlijk tafereel. Diverse wandelaars kwamen uitgeput bij ons in de tuin zitten, en pas later werd duidelijk dat de muziek beter kon worden uitgezet. Eén van de mensen die is overleden, werd op dat moment hier nog tegenover gereanimeerd.’
Sabina Jacobsen (18)
Eerstejaars Ergotherapie
‘Veel contact met de dorpelingen heb ik niet. Toch voel ik mij meer verbonden met Lent dan met Nijmegen. Dat zal wel komen door mijn achtergrond, aangezien ik bijna mijn hele leven op het Noord-Friese platteland heb gewoond. Daarom neem ik ook genoegen met mijn kamer in Lent, het alternatief is elke dag vier uur met het openbaar vervoer reizen.
‘Mij is verteld dat we hier kunnen blijven wonen tot 2009, wanneer de Griftdijk wordt gesloten. Reden genoeg om actief op zoek te gaan naar een kamer in de stad. Los van mijn Friese achtergrond zou ik dat wel prettig vinden; dan is de afstand tussen de kroeg en mijn kamer veel kleiner.’
De Wijkagent kent toe: 2/5
