ANS-Online

Op zoek naar pareltjes uit ranzige studentenkeukens, schuift ANS iedere maand aan bij een avondmaaltijd. Wat schaft de pot en wat bakken de koks van culinaire kennisvragen? Deze maand: Snacks und Schnapps mit deutschen Freunden aan de Varenstraat.

Tekst en foto’s: Sjors Overman

Er zijn nogal wat vooroordelen over Duitsers en het is vermakelijk als zoveel clichés worden bevestigd. Pünktlich om zeven uur is het eten klaar – zoals afgesproken – en bij binnenkomst hangen de huisregels pontificaal in het zicht. Op de achtergrond klinkt Duitse muziek en op tafel staan Warsteiner en Franziskaner Weissbier. Bea (22) zorgt vanavond voor de drank. De hele avond loopt de tweedejaars studente Algemene Cultuurwetenschappen af en aan met bier, wijn en grappa. ‘Voor wie geen alcohol drinkt, we hebben ook Apfelschorle’, vertelt Bea terwijl ze een groot blik witbier opentrekt, ‘dat is appelsap met spa rood, net een sneeuwwitje.’
Cathrin (21), tweedejaars Bedrijfscommunicatie en Renneke (19), tweedejaars Pedagogiek komen ons vragen het eten op te scheppen. ‘De saus is helaas mislukt’, verklapt Cathrin blozend. ‘Er zat zoveel peper in dat ik alles uit de pan zo in het toilet heb gekieperd.’ Als vervanging pakt ze ketchup en curry uit de kast. ‘Dat smaakt ook wel, ik ben sowieso niet zo’n ster in de keuken.’ In dit huis wordt überhaupt niet veel gekookt, vertellen de dames. ‘Eigenlijk maken we alleen salade of eten we brood’, bekent Bea, ‘als we warm willen eten gaan we altijd naar de Refter.’
De maaltijd van aardappelen, salade en frikadellen – Duitse gehaktballen – is geen culinair hoogstandje, het is degelijkheid troef in deze keuken. Hoe de ‘frikadellen’ zijn bereid moet Cathrin ons ook schuldig blijven. ‘Dat weet alleen mijn moeder’, geeft ze toe, ‘zij heeft ze gemaakt.’ Het gebrek aan fingerspitzengefühl in de keuken willen de dames na het eten graag compenseren met dwaze acties. ‘Vroeger kon ik urenlang op mijn handen staan’, lacht Cathrin. Nog voor ze de woorden heeft uitgesproken staan de drie dames in een handstand tegen de muur. De Duitse mädchen zijn een beetje apart, maar met wat drank in Duitse porties wordt iedereen gemütlich.

In Pulp Fiction vertelt John Travolta over een hamburger die in Frankrijk Royal with cheese wordt genoemd. Hoe heet deze snack in Nederland?
Cathrin: ‘Gewoon, McRoyal?’
Bea: ‘Die heet toch overal zo? In Duitsland in ieder geval wel.’

Driewerf neen, dames. Bea zou zich met haar ACW-achtergrond meer kunnen verdiepen in kwaliteitsfilms. Een Royal heet hier, net als in de VS, Quarterpounder.

Welke vrucht bezingen The Presidents of the USA in hun grootste hit?
Cathrin: ‘Volgens mij heb ik ooit van die band gehoord.’
Bea: ‘Zijn ze bekend dan?’
Cathrin: ‘Sinaasappels denk ik.’
Bea en Renneke zijn het eens: ‘Nee het zijn appels.’

Helaas ook hier geen breintje. In het nummer Peaches herhalen ze de vrucht eindeloos: I’m moving to the country / I’m gonna eat a lot of peaches. Het is een aparte metafoor voor het vrouwelijk geslachtsdeel: perziken is het goede antwoord.

Wat zijn de ingrediënten van een patatje oorlog?
Cathrin: ‘Dat moet ik weten, dat heb ik in mijn Nederlandse les geleerd.’
Renneke: ‘Geen idee.’
Cathrin: ‘Patat, pindakaas, ui, mayonaise, curry.’
Bea: ‘Geen pindakaas.’
Cathrin: ‘Oh ja, die andere saus, saté.’

Gelukkig maar, de Nederlandse lessen hebben Cathrin geen windeieren gelegd. Een goede opleiding is de beste basis: het eerste breintje is verdiend. Overigens is niet iedereen het erover eens dat curry echt op het patatje oorlog hoort, maar het antwoord rekenen we goed.

Nog een typisch Nederlandse studentenvraag: waarvoor staat de afkorting bvo’tje?
Cathrin: ‘Bij voorbaat onder…’
Bea: ‘Renneke, dat weet jij vast wel.’
Renneke: ‘Ik ben niet slim, dus ik weet het niet.’
Cathrin: ‘Bier valt onder.’
Renneke: ‘Ik voel me wel dom nu, dit is echt een beetje gênant.’

Cathrin zat er niet ver naast, maar het is toch fout. Een bvo’tje op weg naar een feestje is niets meer dan een biertje voor onderweg.

Waarom smaakt chocolade in tropische landen anders dan hier?
Cathrin: ‘Daar zit er misschien geen melk in.’
Bea: ‘Dat is hier soms ook. Ik denk dat er hier meer suiker in zit.’
Cathrin: ‘Zij vergötteren chocolade niet, waarschijnlijk eten ze alleen rauwe cacaobonen.’

Chocolade wordt door vrouwen over al ter wereld vergöttert – vereerd. Ook in tropische landen. Vanwege de warmte wordt er vaak veel zout toegevoegd zodat het minder snel smelt. Helaas blijft het vanavond bij één breintje voor de Duitse dames.

Mutti’s Frikadellen (voor 4 personen):

300 gram half-om-half gehakt
100 gram in water geweekte kaiserbrötchen
Gesnipperde ui
Zout en peper

Draai acht ballen van het gehaktmengsel. Laat een klont boter smelten in een koekenpan. Voeg de ballen toe als de boter bruin kleurt en bak ze op een niet al te hoog vuur in ongeveer tien minuten gaar met een donkerbruine korst. Serveer met gekookte aardappels en een salade van ijsbergsla, tomaat, komkommer, maïs, fèta en je favoriete dressing uit een flesje.
Dat de dames dit gerecht niet eens zelf hebben bereid, spreekt niet voor de inzet van de koks in kwestie. Mutti heeft haar best gedaan, maar de studentes moeten het doen met halve ster voor het schillen van de kartoffeln en het snijden – of schnibbeln – van de sla.