Slaapdronken: Roel M.
Roel M. (23), vierdejaars Bedrijfswetenschappen
Is de kamernood in Nijmegen echt zo hoog dat je in het park slaapt?
‘Nou, nee. Maar tijdens mijn introductie had ik nog geen kamer en bracht ik de nachten door in een muffe kelder bij een vriend. Na een avond flink stappen kon ik hem niet vinden en was de batterij van mijn telefoon leeg. Aangezien ik wel behoefte had aan een luchtigere slaapplek, dacht ik: waarom slaap ik niet een nacht in het Kronenburgerpark?’
Was je niet bang voor ongure types die hier ronddolen?
‘Ik vond het eigenlijk wel spannend. Je ziet vaker mensen in het park slapen. Zoveel kan er niet gebeuren, dacht ik. Ik viel meteen in slaap toen ik hier rond een uur of drie neerplofte. Een paar uur later werd ik wakker in de stromende regen. Behalve zeiknat was ik ook nog eens bestolen. Daar kwam ik pas achter toen ik al op weg was naar een vriend. Ik was alles kwijt: portemonnee, telefoon, sleutels en fiets. De volgende ochtend heb ik het hele park uitgekamd, tevergeefs. Ik kon nog net een schamele veertig euro bij de bank opnemen, daar moest ik het de rest van de introductie mee doen. Ik heb er van geleerd: voor mij geen nachtelijke parkbezoekjes meer.’
Wat doe je nu als je niet meer op je benen kunt staan?
‘Vorig jaar was ik met carnaval in Maastricht. Om een uur of vier was ik kapot. Aangezien ik nog zeker twee uur moest wachten tot de eerste trein, ben ik een hotel binnengelopen. Ik was behoorlijk dronken, maar daar hadden ze gelukkig geen probleem mee. Ik heb een gat in de dag geslapen.
Waren je spullen daar wel veilig?
‘Ja, maar daar heb ik wel zestig euro voor neergelegd. Bovendien werd dit uitstapje me niet in dank afgenomen. Mijn vriendin had geen idee waar ik uithing en was doodongerust. Dit doe ik dus ook niet meer. Op de een of andere manier mislukken mijn logeerpartijtjes voortdurend. Tegenwoordig hou ik het gewoon bij mijn eigen bed.’
Tekst: Juliet Van der Voort
Foto: Loes Perrée
