De nieuwe stad
Zodra de zon er is, beginnen we in enclaves te denken: parken, dakterassen, stukken nagenoeg onontdekt Waalstrand en hier en daar een afbraakpand.
Anna en ik zitten het meest op het dakterras. Terwijl de terrasjes onder ons uitpuilen van mensen die met menukaarten voor hun gezicht wapperen, zitten wij op de dakrand en bekijken de boel. Hierboven lijkt alles een tel trager te gaan. De zon lijkt alles wat we doen en denken langzamer te maken dan de mensen die over straat van winkel naar winkel rennen. We zitten er dan ook dichter op. Op de zon.
Op de balkons tegenover zijn complete garderobes uitgestald. De gevels lijken de kleuren bijna uit te kotsen. Anna verzint verhalen bij de verschillende collecties. Over hoe achter het balkon waar alleen lingerie wordt uitgestald een vrouw woont die voornamelijk ‘s nachts werkt. Over de man die duidelijk bij de spoorwegen werkt.
‘Achter die verzameling gebatikte kleren woont een man die zichzelf de naam van een of andere plant heeft gegeven. Morgen heeft hij een vegetarische barbecue en nu marineert hij de tofu. Of spant hij het vel van zijn djembé.’
Ze denkt dat de man, die ze in haar kladblok inmiddels ‘Argemone’ heeft gedoopt, kampvuren van een afstand van wel drie kilometer kan ruiken. Ze beschrijft hoe hij met zijn djembé op zijn rug en een boodschappentas vol sterke drank en zelfgemaakte ijsthee langs de parken en stranden loopt, op zoek naar gelijkdenkenden. Dat hij schetsen maakt van mensen die aan capoeira doen, die hij betekenisvolle titels geeft.
‘Na een tijdje wordt iedereen hem een beetje moe. In de winter voelt hij zich eenzaam’, zegt Anna.
Ze maakt een foto van zijn balkon om later bij het verhaal te stoppen. Anna’s verhalen eindigen vaak in de winter en veelal met mensen die eenzaam zijn.
Zolang de zon er is proberen we zo veel mogelijk buiten te zijn. Anna verzamelt verhalen en foto’s. Ik verzamel herinneringen aan Anna. We blijven langer wakker en voelen ons ‘s ochtends vaak net zo uitgebrand als de kampvuren die Argemone met zijn trommel bezoekt.
Klik hier voor de andere artikelen van de ANS mei 2010.
