ANS-Online

Iedere maand loopt ANS een dag mee in de schaduw van een zonderling. Deze maand: bodymodifications in een gigantisch pakhuis

Tekst: Eline Huisman en Lotte van Rosmalen
Illustratie: Marieke Meijer

Van het laten splitsen van je tong tot een brandmerk in elk gewenst figuur, geen enkele lichaamsbewerking is taboe bij Flesh Factory. In de tattoo- en piercingshop wordt extreem geëxperimenteerd.

Een navel piercen, implant zetten of vingerkootje verwijderen? Het kan hier allemaal. ‘Hoe extremer het is, hoe leuker ik het vind,’ vertelt Ilya Langbein (34), eigenaar van tattoo- en piercingstudio Flesh Factory. Een ‘menukaart’ bij de ingang van de shop toont een scala aan beschikbare lichaamsversieringen. Naast de meer gebruikelijke oor- en tepelpiercings behoren ook bodymodifications als siliconen implants en het aanbrengen van littekens tot de mogelijkheden.
Het oude pakhuis in Alkmaar waar Ilya werkt, lijkt in niets op het stereotiepe beeld van een tattoo shop. Over de kasten zijn bloemen gedrapeerd en de enigszins angstaanjagende naam ‘Flesh Factory’ is in sierlijk gekrulde letters op de muur geschilderd. Het hippe interieur doet bijna vrouwelijk aan. ‘We willen graag het taboe rond dit wereldje doorbreken,’ legt een van de tatoeëerders uit. ‘Uit nieuwsgierigheid lopen zelfs bejaarden en kinderen binnen om te vragen wat hier gebeurt.’ Met de toegankelijke uitstraling van zijn studio en door verschillende voorlichtingen te geven wil Ilya primaire reacties veranderen. ‘Men denkt vaak dat mensen die hun lichaam versieren crimineel en agressief zijn.’

Wandelend kunstwerk
Ilya’s bovenlichaam is bedekt met draken, Japanse tekens en andere versieringen. Met zijn gespleten tong en talloze piercings is hij een wandelend kunstwerk en reclamezuil voor zijn eigen werk. ‘Ik wil precies weten wat ik bij mijn klanten doe. Daarom probeer ik nieuwe dingen altijd eerst op mezelf uit. Als het een uurtje rustig is, zet ik bijvoorbeeld een nieuwe implant bij mezelf.’ Dat is een siliconen vormpje dat onder de huid geplaatst wordt. Ilya laat het resultaat van de laatste keer zien. Naast de stervormige zwelling op zijn hand zit een donkerrode hechting. ‘Als ik een vormpje geplaatst heb, trek ik een uur later mijn handschoenen weer aan om verder te werken. Ik laat wonden niet lang genoeg genezen en ben dan ook een held in het verneuken van littekens.’ De reacties op zijn verschijning zijn niet altijd even positief. Wanneer hij zijn zoontje naar school brengt kijken andere ouders vaak verbaasd op ‘dat dit soort mensen kinderen krijgt’. ‘Bovendien komen mensen heel gemakkelijk in je persoonlijke ruimte,’ vertelt hij. ‘In de kroeg pakte een vrouw ineens mijn hand met de siliconenster vast. Zij had duidelijk ook siliconen, dus greep ik haar tiet.’

Piercen is poetsen
Achter de centrale bar waar Ilya plaatsneemt om los te branden over de nieuwste mogelijkheden op het gebied van lichaamsverandering, staan twee massagetafels. Dit is het werkterrein van de tatoeëerders. Naast het zetten van tatoeages ontwerpen ze op verzoek en denken ze mee over details als afmetingen en kleur. Gedurende de dag lopen verschillende klanten binnen om hun wensen voor te leggen, maar het tatoeëren gebeurt op afspraak. ‘Je kunt gemakkelijk schade aanbrengen aan het lichaam, dus de procedure versnellen zou absurd zijn. In de drukke zomermaanden werken we daardoor zo’n veertien uur per dag.’
Een aparte ruimte naast de bar vormt het domein van Ilya die de bodymodifications uitvoert. Het is er zes graden kouder dan in het tatoeëergedeelte. ‘Bij piercen is de spanning kort en heftig. Als het te warm is kan de klant flauwvallen.’
Er loopt een zenuwachtig meisje binnen voor een dermal anchor piercing, een steentje dat met een plaatje onder de huid vastgezet wordt. Na een uitgebreide voorlichting kan ze plaatsnemen op de behandeltafel. Ilya gaat als een ware chirurg te werk: blauwe handschoenen aan, een mondkapje voor en een serie steriel verpakte tangetjes tot zijn beschikking. Hij kneedt een beetje in de huid en nog geen dertig seconden later zit het sieraad netjes boven de borst van het meisje. Informatie verschaffen en hygiëne zijn het grootste onderdeel van het werk. ‘Het piercen is zo gebeurd, maar elke klem die ik gebruik maak ik 2,5 uur schoon. Eigenlijk ben ik voor tachtig procent schoonmaker.’

Leren van eikels
Ilya’s fascinatie voor bodymodification is ontstaan door zijn lange medische verleden. Hij heeft vaak in het ziekenhuis gelegen en jarenlang gevochten tegen verschillende soorten kanker. Uit verveling bracht hij veel tijd door in de medische bibliotheek. ‘Ik werd nieuwsgierig naar alles wat met een lichaam mogelijk is en begon te experimenteren. Het eerste wat ik leerde piercen waren tongen en eikels. Als je dat eenmaal kunt is de rest prima te doen.’ Hoewel de meeste medici niets te maken willen hebben met dit soort praktijken, was Ilya’s plastisch chirurg een uitzondering. ‘Voorafgaand aan mijn neusoperatie had hij tien minuten alleen met mij geregeld. In ruil voor mijn behandeling zette ik bij hem een prins Albert, een piercing in zijn eikel. Op de afdeling zijn heel wat verhalen de ronde gegaan over wat er die tien minuten gebeurd is, maar het is altijd ons geheim gebleven.’
Voordat hij zijn eigen shop oprichtte, heeft hij verschillende medische opleidingen gevolgd, maar hij heeft deze bewust nooit afgerond. ‘In Nederland val je als gediplomeerd medicus onder de tuchtwet, daarmee ben je strafbaar buiten het ziekenhuis. Zonder diploma mag je een zaag pakken en iemands been afzetten.’

Extreme experimenten
Samen met zijn crew probeert Ilya altijd vernieuwend te zijn. ‘We doen momenteel proeven met het inbrengen van de chip van een metropas in de hand. Ook experimenteren we met ledverlichting onder de huid.’ Om het effect van ledlicht te illustreren, schijnt Ilya met een zaklampje op zijn implant, die helder door de huid oplicht.
Een minder vaak voorkomende bodymodification bij Flesh Factory is het brandmerken. Dit heeft als doel dat er een litteken in een bepaalde vorm blijft staan. Ilya raadt deze behandeling echter niet aan. ‘Het genezingsproces is extreem pijnlijk en bovendien kunnen brandwonden uitlopen. Je kunt eenzelfde resultaat bereiken door met een scalpel het figuur in de huid te snijden. Het eindresultaat is daarbij veel beter te controleren.’
Een andere activiteit is bodysuspension, dat letterlijk ‘lichaam ophangen’ betekent. Gruwelijk dikke haken worden door de huid gespietst, waaraan de waaghals vervolgens met kabels wordt opgehesen. ‘De huid kan ontzettend veel hebben.’ Normale haken zijn drie millimeter dik, maar Ilya is inmiddels zo getraind dat zijn soepele huid de haken kromtrekt en hij vleeshaken van de slager moet gebruiken. Elke maand vindt een sessie plaats na sluitingstijd. De suspension gaat verder dan de verfraaiing die de meeste klanten zoeken. ‘De een zoekt de kick in motorrijden, een ander doet aan bodysuspension. Het draait om het hebben van controle over je eigen lichaam. Pijn en prikkels liggen dicht bij elkaar. I need to feel the pain to feel alive.’

Klik hier voor alle artikelen van de ANS van mei 2011.