Sjaak
In het Hilversumse had je een jaar of vijf geleden nog maar één zogeheten ChequeJack. Schuift u geregeld aan voor Studio Sport of het Spel Zonder Grenzen, die Koninginnedag voor volwassenen die inderdaad geen grenzen kent, zowel in internationaliteit als in wansmaak? Dan kent u hem wel: Jack van Gelder, de enthousiaste sportcommentator die deze zomer ineens door heel Nederland Met De Pen Ter Hand werd beschouwd als een ‘grote, glimmende rookworst’. Die Van Gelder, wiens enthousiasme dat van de gemiddelde rookworst overigens behoorlijk overstijgt, schnabbelde vroeger het een en ander. Wat heet: mogen we insiders geloven, dan is het moeilijk voor te stellen dat er voor anderen ook nog ruimte was in het schnabbelcircuit: zo druk was Jack met winkels openen en op kermissen het eerste rondje in de Octopus beleven. Omdat Jack voor dat geschnabbel centen ving, werd het etiket ‘cheque’ op zijn geoliede voorhoofd gekleefd.
Tot ongetwijfeld grote ergernis van Van Gelder is er de afgelopen tijd een andere ChequeJack bijgekomen, te weten landsvriend Jack Spijkerman. Ooit was Spijkerman leuk: zo ging hij verkleed als Sinterklaas onaangekondigd langs huizen, waar verbaasde ouders het spel ten behoeve van hun kroost maar mee moesten spelen en Sinterjack gratis bier serveerden. Later was Jack ineens allesbehalve leuk: cabaretiers zeiden houdoe, Jack ging naar Talpa; het verhaal moge bekend zijn. Jack kon er ineens niks meer van, het hameren was eigenlijk ook maar ruk en zijn biertje stond er, zeer symbolisch, nog verschraalder bij dan voorheen. Het vreemde is dat er weinig aan de show is veranderd sinds Jack naar John de M. gegaan is. Er komen nog steeds idioten op bezoek die hun zegje mogen doen, het hamerspel is, in afgekalfde vorm weliswaar, nog steeds een centraal element in de Jackshow, er is muziek, toneel en ga zo maar door. De cabaretiers mogen bij de rooie haan van de VARA zijn achtergebleven, dat kan er echt niet de enige verklaring voor zijn dat de kijkcijfertjes van Jack met de telescoop gezocht moeten worden. Ook dat Talpa pas op het beeldscherm verschijnt na een ingewikkelde, razendsnelle codifferentiaalcombinatie op de afstandsbediening te hebben ingetikt, mag niet als argument gelden. Nee, het draait hierbij om het oer-Hollandse principe dat je ‘lekker gewoon’ moet blijven, anders word je bekogeld met lekker gewone etenswaren.
Stom van Spijkerman dat hij in interviews meldde dat hij een gewone docent was: nu hij met de tonnetjes van John de M. ineens gekonfijte seroendeng-sashimi kan kopen in plaats van een broodje haring, moet men hem niet meer. Dat is triest, maar het is eigenlijk triester dat een programma dat bijna geen wijzigingen heeft ondergaan amper nog wordt bekeken, en dat alleen maar omdat Spijkerman een ‘nepsocialist’ is. Vonden al die mensen die Kopspijkers keken het programma dan eigenlijk wel zo leuk? Het is een vraag die bij je opkomt, temeer omdat, laten we eerlijk zijn, het programma te veel stupide elementen bevatte. Dat bevat het echter nog steeds, maar omdat Jack doekoe heeft, kijken we niet meer. Op die manier weet je nooit in hoeverre mensen een programma echt waarderen, of dat de macht der gewoonte overheerst. Lekker gewoon blijven: het is Jack van Gelder wél toevertrouwd.
Die zal zijn toekomst rookworstend en schnabbelend tegemoet mogen treden.
