Stof tot stof: Jeroen Toet
Jeroen Toet (23), zesdejaars Amerikanistiek en schakelprogramma Politicologie
Tekst: Christien Havranek
Foto: Sjors Overman
Dat overkomt niet iedereen, op de foto staan met de machtigste man ter wereld.
‘In mei 2005 was ik bij een discussie met Bush tijdens de herdenking van het einde van de Tweede Wereldoorlog in Zuid-Limburg. We waren met vijftien studenten. Eigenlijk mochten we niet met hem op de foto. Sommigen hebben de stoute schoenen aangetrokken en het gewoon aan hem gevraagd. Bush had eigenlijk een strak tijdschema en zijn gezelschap had vertraging. Koningin Beatrix zat al bij de militaire begraafplaats te Margraten bibberend van de kou op hem te wachten. Een gelegenheid om met de president van de Verenigde Staten op de foto te gaan, krijg je nooit meer. Zelfs sommige ambassadeurs staan niet met hem op de foto, en zij zijn ongetwijfeld belangrijker dan ik.’
Waarom is deze foto waardevol voor jou?
‘Deze foto symboliseert een omslagpunt in mijn leven. Ik ben begonnen met Amerikanistiek in Nijmegen vanwege de culturele en literaire invalshoek. Eenmaal aan het studeren, ben ik me steeds meer gaan interesseren voor de politiek van de Verenigde Staten. Daarom studeer ik inmiddels ook Politicologie.’
Waardoor is het jou gelukt met Bush op de foto te komen, denk je?
‘Ik ben een beetje een streber. Dat klinkt misschien negatief. Ik denk dat ik überhaupt al bij de discussie heb mogen zijn vanwege mijn hoge cijfers en fanatieke inzet voor de politieke vakken bij Amerikanistiek. Vanuit de studievereniging daar heb ik contacten gelegd met de Amerikaanse ambassade. Vorig jaar nodigden ze me persoonlijk uit.’
Wat is de leukste herinnering aan deze dag?
‘Balkenende was de gespreksleider, en geen goede. Bush deelde hem dit lachend mee. Dit zorgde voor een informele sfeer. Er zat later ook nog iets geels in het donkere, glimmende haar van onze minister-president. Dit pluisje of bloemetje zorgde voor een lachgolf, welke zich binnen het publiek verspreidde. Hij had zelf niets door. Dat was erg grappig.’
Probeerden medestudenten je ervan te weerhouden om Bush te ontmoeten?
‘Ik kreeg van sommigen inderdaad het advies om niet te gaan. Anderen raadden me aan een tomaat mee te nemen. Deze reacties waren voor mij geen reden om de eer aan mijn neus voorbij te laten gaan. We hebben hem kritische vragen kunnen stellen. Bush vond dat prima, ook al draaide hij soms om de vragen heen. Alle studenten die erbij waren, hebben hun mening over hem bijgesteld. Hij is zeker niet mijn favoriet, maar lang niet zo oliedom en bekrompen als de meeste mensen denken.’
