ANS-Online

Op zoek naar pareltjes uit ranzige studentenkeukens, schuift ANS iedere maand aan bij een avondmaaltijd. Wat schaft de pot en wat bakken de koks van culinaire kennisvragen? Deze maand: wokken bij een woongroep.

Tekst: Yolanda de Haan en Martine Peters van Ton
Foto’s: Klaas van der Pijl

‘Duwen!’ klinkt het als de deur van Lange Hezelstraat 66 op een kier gaat. De woongroep blijkt een op afstand bestuurbaar deursysteem met touwen te hebben gemaakt. Halverwege de trap worden we verwelkomd door Annemarie (22), vierdejaars Cultureel Maatschappelijke Vorming. Ze leidt ons de keuken in, waar Marije (23), tweedejaars Culturele Antropologie en Ontwikkelingstudies, al aan het koken is. De keuken herbergt een indrukwekkende collectie kruiden en specerijen gelabeld met vrolijke Nijntje-stickers. Overal liggen bergen gesneden groente.
Toby (24), derdejaars Biologie, verzorgt op het aan de keuken grenzende balkon zijn planten, terwijl hij ons vertelt over het leven in een woongroep. De vier huizen waaruit de woongroep bestaat vormen samen de stichting Niet Duur voor Dubbelglas. Toby: ‘We doen al het onderhoud zelf, zo hebben we vorig jaar alle kozijnen felgeel en blauw geverfd.’ De woongroep eet biologisch-vegetarisch – ‘voor veganisme zijn we te zwak’ – en er wordt geprobeerd milieuvriendelijk te leven. Judith (23), tweedejaars master Environmental Science, somt op: ‘We hebben groene stroom, een waterbesparend toilet, spaarlampen en een groentepakket-abonnement maar geen diepvries.’ Verder gaat het licht altijd uit bij het verlaten van een kamer en verkiezen de woongroepers een dikke trui boven het opstoken van de verwarming. De auto en het openbaar vervoer gebruiken ze zo min mogelijk. Toby vertelt: ‘Als ik bijvoorbeeld in Ede moet zijn, doe ik dat op de fiets.’
Ondertussen roert Marije verwoed in een gigantische wok terwijl Toby zich het ene na het andere glas biologische wijn goed laat smaken. De groentes die eerder zo gezond oogden, worden in een massa van rijst en kruiden langzaam een kleurloze brei. De sojabrokken doen denken aan kattenvoer. Dit belooft wat. ‘Schaften!’, roept Marije door de keuken. Joris (25) een woestbehaarde zevendejaars Geschiedenis, hield zich tijdens het koken afzijdig maar toont nu enthousiasme. Toby haalt aan tafel zijn neus op voor het eten: ‘Wat is dit voor gevangeniskost?’ De smaak van het gerecht blijkt gelukkig beter dan het aanzien. Tijdens het eten gaan de gesprekken niet over seks of Grey’s Anatomy, maar over gewichtige zaken als het verbieden van open koelingen in supermarkten en de heffing van extra belasting op verpakkingsmaterialen. Als toetje wordt vanillevla uit de Ooijpolder uit glazen flessen geschonken. In de aardedonkere keuken mag het licht aan voor de afwas, welke wordt gedaan onder begeleiding van luide klassieke muziek. We vertrekken met een voldaan en verantwoord gevoel.

Wat is de achterliggende betekenis van de naam 7Up?
Toby: ‘Het is al heel wat dat we weten wat 7Up is.’
Marije: ‘Daar hoorde toch dat mannetje met een driehoekhoofd bij?’
Annemarie: ‘Fido Dido!’
Marije: ‘Het betekent vast dat je op één glas 7Up zeven dagen door kunt gaan.’

Het is prijzenswaardig dat de woongroepers Fido Dido kennen ondanks hun geringe affiniteit met de consumptiemaatschappij. Hiervoor wordt echter geen breintje toegekend. De zeven staat voor de 7 ounces die een fles bevat en de Up komt van ‘Bottoms up’, wat ‘proost’ betekent.

Wanneer is het Wereldvegetarismedag?
Toby: ‘Bestaat die dan?’
Judith: ‘Ja, dat is wanneer het Universitair Milieuplatform gratis vegetarische soep uitdeelt.’
Joris: ‘Het is hier elke dag vegetarismedag.’

We hadden in dit huis grootse festiviteiten verwacht op 1 oktober. Fijn voor de dieren dat er hier iedere dag aan ze wordt gedacht, maar een breintje blijft uit.

Welke allergie staat bekend onder de naam coeliakie?
Annemarie: ‘Allergie voor melk. Want dat komt van de koe.’
Marije: ‘Het heeft te maken met gluten.’
Judith: ‘Dat heet toch gewoon glutenallergie?’

Marije laat zich niet verleiden door theorieën over koeien en haalt koelbloedig het eerste breintje binnen.

Noem vijf afrodisiaca.
Annemarie: ‘Chocolade, asperges, oesters, soja, knoflook.’
Toby: ‘Nootmuskaat, hasj, wiet.’
Judith: ‘Avocado, heb je die al?’

Allemaal goed, het tweede breintje is verdiend. Het geeft wel te denken dat onze avondmaaltijd drie lustopwekkende middelen bevat.

Waarom mogen boeddhisten niets uit de uienfamilie eten?
Judith: ‘Misschien omdat je er stinkende scheten van gaat laten?’
Marije: ‘In je maag zit flora en fauna, en boeddhisten mogen geen dieren doden.’
Toby: ‘Wat heeft dat met uien te maken?’
Marije: ‘Nou, de bacteriën in je maag zijn ook fauna en misschien doden uien deze beestjes.’

Heel inventief, maar voor originaliteit worden geen breintjes uitgereikt. De boeddhisten mogen geen uien eten vanwege de slechte geur, het lustopwekkende effect en omdat ze opvliegendheid oproepen.

Groentenasi met sperziebonen

Voor 3 tot 4 personen:
400 gram rijst
200 gram sojabrokken
400 gram sperzieboontjes
1 à 2 courgette
100 gram bospaddestoelen
200 gram chinese kool
1 paprika
1 ui
1 teentje knoflook
gemalen kokos
ketjap
kruiden, bijvoorbeeld dragon, koriander, nootmuskaat en paprikapoeder.

De bewoners geven aan niet met recepten te werken: ‘We zijn culinaire barbaren, we gooien alles bij elkaar.’ Improvisatie is bij bereiding van dit gerecht dus geoorloofd, maar houd je aan de volgende losse richtlijnen als je niet zo anarchistisch bent ingesteld.
Rang de sperziebonen. Breng in afzonderlijke pannen water aan de kook voor de rijst, de bonen en de sojabrokken. Deze moeten alledrie 10-15 minuten koken. Joris vertelt ons dat voor energiebesparing, de rijst ook slechts enkele minuten kan worden gekookt om vervolgens na te garen in een deken. Gelukkig hebben de dames het vandaag voor het zeggen.
Snij ondertussen de groentes. Gooi deze in een wok met wat olie (natuurlijk wel plantaardige!), en roerbak dit enkele minuten. Schep de rijst en de sojabrokken bij de groenten. De soja moet trouwens wel eerst op smaak worden gebracht met alle kruiden die binnen handbereik zijn. Giet er een scheut ketjap bij. De sperziebonen worden met kokos bestrooid en apart geserveerd.

Aan ingrediënten geen gebrek, maar de smaak laat te wensen over. Twee Michelinsterren worden toegekend.