Commentaar
‘Borrels, drugs en seks, ANS is wel erg laagdrempelig deze keer.’ ‘Wat een gelul! We schrijven toch niet alleen voor een pseudo-intellectueel stelletje linkse pluizen?’ Slechts een uur voor de deadline vulden geagiteerde stemverheffingen het kantoor. De onderwerpkeuze van deze uitgave heeft felle discussies veroorzaakt binnen de redactie. Sommigen waren zelfs bang dat ANS in een papieren versie van Spuiten en Slikken zou veranderen. ‘Maar ja’, luidde het repliek, ‘als dat is wat het volk wil?’
Toegegeven, het was een erg leuke ANS om te maken. Met plezier dompelden wij ons onder in het constitutiecircus, corporale ballen steeds zatter zien worden blijft immers een lust voor het oog. En zelfs spaarlamplicht werd een visueel orgasme, na het slikken van een pilletje. Maar hoe declareer je een my first cockring eigenlijk?
Nu klinken we wel erg platvloers. Gelukkig staat de winter voor de deur, inclusief naargeestigheid, sarcasme en zware depressies. Iedere dag slepen we ons moeilijker uit ons bed en steeds vaker verslapen we ons. ‘Was het maar zomer’, zullen we verzuchten. Alles waar maar een greintje hoop in doorklinkt, wordt genadeloos afgefakkeld.
Aan de redactietafel zullen slechts chagrijnige gezichten verschijnen. ‘Verloedering van het onderwijs’, ‘de hoger opgeleide Wildersfanaat’ en ‘torenhoge schulden’, dergelijke onderwerpen zullen mompelend worden voorgesteld. ‘Wat een zware, mistroostige ANS.’ We horen het de lezer al denken.
Is dat erg? Natuurlijk niet, het zorgt voor variatie. Het is onze fuck you naar lezers met een eenzijdige smaak. ANS is studentikoos én serieus. We schrijven voor de lambal én voor de cv-neuker. Maar behoed ons voor verzuurde journalistiek. Mochten we die oude vriend alsnog tegenkomen, dan slikken we snel weer een supersmartie.
Klik hier voor de andere artikelen van ANS november 2009.
