Het Laatste Oordeel: Dr. S.J. Maubach
Duffe opsommingen of ultiem entertainment? Iedere maand verschanst ANS zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU.
college
Wiskunde, Politiek en Economie,
donderdag 8 oktober, 15.45 – 17.30, HG00.071
docent:
Dr. S. J. Maubach
uitstraling:
Grote vriendelijke reus met stoppelbaard
publiek:
Enigmakrakers in wording, kersvers uit de middelbare schoolbanken
inhoud:
Formules destilleren uit kiezers van vlees en bloed
eindcijfer:
6,5
De naam Wiskunde, Politiek en Economie suggereert een monsterverbond tussen de drie wetenschappelijke stromingen. In werkelijkheid is de cursus slechts een keuzevak voor eerstejaars wiskundestudenten. Deze wordt deze bovendien gebruikt om een handvol middelbare scholieren aan de Nijmeegse bètafaculteit te binden. Op deze manier probeert de RU aanstaande studenten voor de neuzen van technische universiteiten als TU Delft en Eindhoven weg te kapen.
Dr. Maubach vindt een introductie klaarblijkelijk overbodig en begint het bord direct te bekladden met een grote hoeveelheid ingewikkelde formules en boomdiagrammen. Met een ouderwetse natte spons in de aanslag tracht hij machtsverhoudingen binnen het Yes-No voting system uit te leggen, een kiessysteem waarbij kiezers enkel voor of tegen kunnen stemmen. Belangrijke politieke factoren worden gereduceerd tot wiskundige symbolen als X, Y en Z. Nadat Maubach een tweetal borden volledig heeft volgekalkt, kijkt hij onzeker op en vraagt zijn studenten of alles wel klopt. Uit een kritische reactie blijkt dat er een fout in de variabelen is geslopen. Een andere student roept teleurgesteld: ‘Nou-hou, dat wilde ik ook zeggen!’ Obscure termen als swap robust- en trade robust voting systems vliegen door de collegezaal. Uitspraken in de trant van ‘U verenigd met X is gewonnen’ en ‘Een linear voting system hoeft niet weighted te zijn’ zullen voor een leek moeilijk te begrijpen zijn, maar voor de studenten is het gesneden koek. In deze wondere wereld van formules dartelt de docent vrolijk rond. Maubach zegt stellig: ‘Het moge duidelijk zijn wat we hier aan het doen zijn.’ De wirwar van formules en het slordige handschrift van de docent maken echter dat enkele studenten de draad kwijtraken. De fanatieke worteltrekker begint koortsachtig dingen te verduidelijken en grapt: ‘Het is tijd voor een cursus bordschrijven!’
De tijdelijke wanorde zorgt ervoor dat de aandacht van de studenten verslapt. Maubach stelt gepikeerd: ‘Ik bespeur tot mijn spijt enige consternatie.’ Om de orde weer te herstellen, begint hij zachtjes te praten. Verbazingwekkend genoeg grijpt hij met deze techniek de aandacht weer. De docent vervolgt ijverig met het illustreren van enkele machtsindexen: de Johnston en de Deegan-Packel Index. Bij het vallen van de termen Total Johnson Power en Total Deegan-Packel Power kan een melige student het niet laten om er een Power Ranger-citaat tegenaan te gooien: ‘Go, go, Total Johnston Power!’ Maubach ziet er de humor wel van in: ‘Het klinkt inderdaad erg grappig.’ In een poging het laatste kwartier interactief te maken, start Maubach plotseling een discussie over het verschil tussen het stemmen op een partij en een onafhankelijke politicus. Na een korte stilte oppert een student voorzichtig: ‘Heb je als partij niet gewoon een groter aandeel?’ Wanneer de docent vraagt of de student dit misschien kan toelichten, antwoordt hij: ‘Eh, neuh!’ Niet lang na deze lauwe discussie pakken de studenten net iets te vroeg en met veel rumoer hun tas in. Zo kunnen zij stipt zes uur aanschuiven voor mama’s stamppot.
Het Laatste Oordeel der Studenten
De studenten vinden het college interessant en gemakkelijk te volgen, maar ook ietwat chaotisch. De docent brengt de stof met veel enthousiasme en liefde voor het vak aan de man. Een enkeling geeft aan dat er minder politiek en economie in de cursus is verweven dan de naam doet vermoeden. Het nut van het college wordt niet door iedereen ingezien en de gedachten dwalen vaak af naar zaken zoals het avondeten en het eerstvolgende SOA-Feest. Maubach wordt door een bijdehante bèta afgeschilderd als ‘een afgestudeerde student die wat te lang is blijven hangen’. Maubachs nonchalante voorkomen staat zijn gedrevenheid om de studenten de stof bij te brengen echter niet in de weg.
Tekst: Kasper Floor en Ateke Willemse
Foto: Yahya Hussin




