ANS-Online

Voor sommige studenten bestaat het studentenleven niet uit een aaneenschakeling van stapavonden en nachten doorhalen boven de studieboeken. Hun wereld wordt gevuld met poepluiers, fruithapjes en wolken Zwitsal-poeder.

Tekst: Lieneke van Dijk en Marieke Haafkes
Foto’s: Martijn Koster en Sjors Overman

Een gangpad bezaaid met omgevallen kinderfietsjes en een uitzicht op waslijnen met kleurrijke kinderkleertjes leidt naar een apart gedeelte van SSHN complex Galgenveld. In deze flat geen torens van lege bierkratten en vuilnis van drie maanden oud; hier wonen studenten met kinderen. Op de binnenplaats ligt een grasveldje met speeltoestellen waar drie peuters opgaan in hun spel. We gaan op bezoek bij Noora van Doornewaard (23), derdejaars Culturele Antropologie en haar dochter Yara (3). Noora werd op haar negentiende ongepland zwanger. De vader van het kind moest terug naar Angola. Noora woonde toen net een maand op een kleine studentenkamer in het centrum van Nijmegen. ‘Toen ik bij woningbouwvereniging Entree aanklopte, werd me glashard verteld dat men mij niet kon helpen. Ik had maar niet zwanger moeten worden.’ Ten einde raad nam ze contact op met de Stichting Studenten Huisvesting Nijmegen (SSHN). Die plaatste haar een week later in een van de speciale appartementen. In deze flat, onder studenten ook wel gekscherend de ‘foutjesflat’ genoemd, is het een drukte van jewelste. Er wonen twaalf gezinnen met kinderen. De meeste bewoners zijn alleenstaande moeders zoals Noora. Deze studenten krijgen allemaal met dezelfde moeilijkheden te maken en helpen elkaar waar het kan. Noora vertelt: ‘Als ik een keer de deur uit wil, is er altijd wel iemand die op mijn dochter wil passen. Ook pas ik vaak op het kroost van andere studenten. Met de moeders kijk ik geregeld een filmpje, organiseer feestjes of we gaan sporten. Zonder de andere studerende ouders hier, zou ik het veel moeilijker hebben.’

Geen zooitje ongeregeld
Het onregelmatige leven dat veel studenten leiden is geen optie voor studerende ouders. Hester van Male (27) afgestudeerd Franse Taal en Cultuur, nu eerstejaars Rechten, was 23 toen ze voor de eerste keer zwanger werd. ‘Kinderen hebben structuur nodig. Dat heeft mij ook goed gedaan. Ik ben nu veel stabieler. Vroeger wilde ik allerlei dingen tegelijk doen en wilde ik in mijn eentje de wereld verbeteren. Nu ik kinderen heb, doe ik dat op kleine schaal.’ Het nadeel van de vastomlijnde dagplanning is volgens Hester dat het geen ruimte overlaat voor dingen naast je studie, zoals bestuursfuncties. ‘Al mijn vrije tijd besteed ik aan mijn kinderen en aan mijn vriend Bart.’

Blut
Ook Amel Yahyaoui (26), student Psychologie en moeder van Senna (3) werd ongepland zwanger. ‘In het begin van de zwangerschap was ik zeer optimistisch over de combinatie van het moederschap met mijn studie. Ik dacht dat ik Senna best kon meenemen naar college. Dat was bij nader inzien geen goed idee, een huilende baby in de collegezaal.’ Na de geboorte van Senna stopte Amel een jaar met haar studie, omdat ze het niet aankon. ‘Dat voelde als een afgang. Alsof alle mensen die me van tevoren hadden gewaarschuwd gelijk kregen.’ Tijdens die onderbreking kreeg Amel te maken met geldproblemen, want ook de studiefinanciering stopte. Ze kon toen gebruik maken van een aantal regelingen. Zwangere studenten kunnen via de universiteit aanspraak maken op geld uit het Afstudeerfonds. Dit is een regeling voor studenten in bijzondere omstandigheden waaronder bijvoorbeeld ook topsporters vallen. Daarnaast kunnen studerende ouders rekenen op een aanvullende beurs van de IB-Groep. De kinderopvang wordt gedeeltelijk door de belastingdienst en de gemeente vergoed. Amel vertelt: ‘Er zijn een aantal instanties waar je kunt aankloppen als studerende en alleenstaande moeder, maar ze komen niet met een zak met geld op je stoep staan. Ik vond het erg ingewikkeld om uit te zoeken welke toelages wel en niet voor mij gelden’.

Over tijd
Marleen (21), tweedejaars Psychologie en moeder van een drie maanden oud meisje, woont met haar vriend Ibrahim in een rijtjeshuis in Lindenholt. Doordat Marleen erg ziek was van haar zwangerschap kon ze geen colleges meer volgen. ‘Ik lag de hele dag in bed te overgeven en ik kon echt niets meer.’ Nog zieker werd ze van de reacties uit haar omgeving. ‘Toen ik het mijn moeder vertelde, zei ze dat ik een afspraak moest maken bij de abortuskliniek. Dat wilde ik helemaal niet, wel ging ik hierdoor twijfelen. Ik werd erg beïnvloed door mijn omgeving.’ Steun kreeg ze van haar studieadviseur. ‘Zij zei dat ik straalde, dat gaf de doorslag.’ Door haar zwangerschap heeft Marleen wel studievertraging opgelopen. ‘Ik vind het jammer dat ik langer over mijn studie zal doen. Maar wat ik er van mijn dochter voor terugkrijg is het allemaal waard.’

Flexmoeders
Alle moeders zijn het erover eens dat studeren en moederschap goed zijn te combineren. Noora vertelt: ‘Als student ben je ontzettend flexibel in het verdelen van je tijd zodat je veel tijd met je kind kunt doorbrengen. De docenten zijn doorgaans coulant als ik een opdracht in moet leveren. Iedereen doet zo dramatisch over kinderen krijgen op jonge leeftijd. Ik kan nog steeds doen wat ik wil, alleen aangepast aan het ritme van mijn kind.’ Marleen denkt zelfs al aan een tweede kindje: ‘Maar niet meer tijdens mijn studie. Eén is voorlopig wel genoeg.’ Amel ziet de toekomst rooskleurig in: ‘Wanneer Senna naar de basisschool gaat, ben ik afgestudeerd en heb ik tijd om aan mijn carrière te werken. Ideaal.’