Commentaar
‘Hoe is het?’, klinkt het aan zomaar een tafel in de Refter. ‘Ja, druk man’, is het repliek. Duizenden malen hebben wij dit gesprek al overhoord. En toegegeven, ook gevoerd. Maar waar hebben studenten het zo druk mee? Uit een ANS-enquête eerder dit jaar bleek dat academici in spe eigenlijk amper in de boeken duiken en per week gemiddeld een magere 20 uur aan hun studie besteden. Toch hebben ze het kennelijk ‘te druk’ om te staken voor het hoger onderwijs. Laat staan om een revolutie te ontketenen, inclusief molotovcocktails en rookbommen op het binnenhof. Dan zouden oorlogsfotografen Raymond Rutting en Kadir van Lohuizen het voortaan dichter bij huis kunnen zoeken.
Zijn studenten niet gewoon lui? Volgens filosoof Rob Wijnberg niet. Er wordt te weinig van ze verwacht, zegt hij. Als we het goed begrijpen, zou onderwijsintensivering dus tot harder werkende studenten leiden. Dan is het CvB goed op weg met haar voorstel de P-in-2 en B-in-5-regelingen universiteitsbreed in te voeren. Er zal klaagzang klinken. ‘Het wordt onmogelijk jezelf naast de studie te ontplooien.’ Maar ach, waarom zou je
in de feestneuscommissie gaan, wanneer je je kunt inzetten voor het koninkrijk van God? Voor sommigen is er een hoger doel om zich achter te verschuilen. Heb jij dat hemelse gevoel in je onderbuik nog niet ervaren? Troost je met de reportage over bekeerde studenten: het kan nog komen.
Met een misselijk gevoel in onze onderbuik schuiven we de laatste Schulties en Golden Powers aan de kant: de ANS is weer af. Het kantoor ziet eruit als de Gazastrook na een potje explosief trefbal. Tijd om door het ochtendgloren naar huis te fietsen, op bed neer te vallen en in een diepe coma te geraken. Vier uur later klinkt een polyfoon deuntje. Papa belt: ‘Hoe is het?’ ‘Ja, druk man.’
Klik hier voor alle artikelen van ANS oktober 2009.
