ANS-Online

Was de kroeg van afgelopen avond de kater niet waard? Om vergissingen te voorkomen zoekt ANS het Nijmeegse nachtleven tot op de bodem uit. Laat je adviseren door de Bar-o-meter. Deze maand: Café Maxim

Tekst: Linda Ackermans en Frederik Kerling
Foto: Sjors Overman

Bezoekers van Café Maxim worden door Jezus met open armen ontvangen. Langs donkerrode muren staan hardhouten kerkbanken. In combinatie met de Christusbeelden vormt Maxim niet direct de omgeving voor een wilde avond stappen. De kroeg, gelegen aan de Burghardt van de Bergstraat in Bottendaal, wordt bezocht door een uiteenlopend publiek van verdwaalde toeristen tot gezellige dertigers. Studenten die zich komen bezatten schitteren deze avond door afwezigheid. ‘Na een dag hard werken komen voornamelijk buurtbewoners hier een borrel pakken’, vertelt barman Erik.

Niet lallen, maar lullen
Terwijl cafés in het centrum op de dorst van studenten parasiteren, blijven in Maxim de prijzen laag en is het aanbod gevarieerd. De specialiteit onder de bieren is ‘De Botterik’. Dit in Nijmegen gebrouwen biertje wordt alleen geschonken in de vier Bottendaalse cafés De Kluizenaar, Hooglandt, De Kroeg en Maxim en moet de typische sfeer in de kroegen een extra dimensie geven. Een sfeer die het best kan worden omschreven als huiselijk. De gezellige ruimte vol tafeltjes biedt plaats voor mensen die elkaar de oren van het hoofd praten. Het maximumvolume van de geluidsinstallatie valt in het niet bij het alom aanwezige rumoer. Niet lallen, maar lullen is het credo. ‘Dat is precies wat Maxim leuk maakt’, zegt een wild bekrulde man van middelbare leeftijd. ‘Soms is het hier zo druk dat je je kont niet kunt keren. Als ik dat zie door het raam, draai ik me om en ga ik naar De Kluizenaar aan de overkant.’ Op dagen dat het minder vol staat, is Maxim een prima kroeg om na het werk bij te komen en bij te praten onder het genot van een Botterik.

Een tweede thuis
De kleine ruimte van het café wordt zes keer per jaar omgetoverd tot een dansparadijs tijdens de flamenco middagen. Er wordt dan gedanst op live muziek en er worden verschillende optredens gegeven. ‘Dat zou wel iets voor mij zijn’, lacht stamgast Frans als hij hoort over de Spaanse dans. ‘Ik woon in Spanje, maar heb hier in de straat nog een huis. De sfeer in Bottendaal en vooral in Maxim is zo vriendelijk en hecht dat ik het eigenlijk niet wil verkopen. Bij Maxim kom ik thuis.’
Tot voor kort was Maxim niet de druk bevolkte kroeg van vandaag. In de Bottendaalse kroegen vergooiden hardwerkende mensen hun bestaan aan de drank. ‘In Maxim wilde je niet dood worden gevonden’, vertelt Frans. Door de komst van de nieuwe eigenares zo’n tien jaar geleden, waaide er een frisse wind door het café. Het gevolg is een betere reputatie en een aangenamere sfeer, waarover zowel personeel als vaste klanten tevreden zijn. De stamgasten bestaan veelal uit midlifers, die verlangen naar de tijd waarin ze als student politiek of cultureel actief waren en nog tien jaar over hun studie konden doen. Maxim biedt een ideale kans om terug te kijken op die goede oude tijd. Als student voel je je een jonkie tussen de kalende kruinen.

Het is stil aan de overkant
Deze avond wordt er zoveel gepraat dat het tweetal studenten achter de bar staat te flierefluiten. Tevreden tegen de drankkast geleund, kijken barman en barvrouw om zich heen. Erik schenkt zichzelf een beker Chocomel in en wij krijgen één groot biertje met een bakje borrelnootjes aangeboden. Bizarre gebeurtenissen of smeuïge details kan het barduo niet gemakkelijk voor de geest halen. ‘Als het rustig is, sluiten we wel eens eerder’, is hetgeen waarmee Erik uiteindelijk op de proppen komt. Om nog een positieve draai aan zijn uitspraak te geven, benadrukt hij dat het café op drukke avonden langer open blijft dan twee uur ‘s avonds. Vanavond is daar geen sprake van. Naarmate de avond vordert, heeft het personeel vrijwel niets meer om handen en komen er steeds meer barkrukken vrij. Het wordt tijd om de stapavond voort te zetten in een café waar de muziek wél harder mag, geen tafeltjes in de weg staan voor een danspartij en de kritische blik van Jezus op de zonden des studentenlevens minder aanwezig is.