ANS-Online

Was de kroeg van afgelopen avond de kater niet waard? Om vergissingen te voorkomen zoekt ANS het Nijmeegse nachtleven tot op de bodem uit. Laat je adviseren door de Bar-o-meter. Deze maand: Café ‘t Paleis

Tekst: Christien Havranek
Illustratie: Ruud Vos

‘Waarom we in ‘t Paleis zijn? Omdat we hier lekker rustig kunnen bijkletsen. De muziek staat niet zo hard als in andere kroegen, zoals Malle Babbe. Bovendien zijn hier niet zo veel studenten’, aldus een van de dames van Carolus-dispuut F.I.E.R.A. Deze groep valt op tussen de paar stamgasten die aan de bar hangen. Samen met een verzameling volleyballers die vanwege ruimtegebrek in de kleine ruimte op het schamele terrasje zetelt, vormen zij een divers publiek. Dit lijkt af te steken tegen het dorps-imago van ‘t Paleis. Het café is goed weggestopt in de Priemstraat tussen de nieuwbouw in de Benedenstad en vervult duidelijk een buurtfunctie. Het bankje ervoor dient als ontmoetingsplaats voor de buurtbewoners. Wanneer de kindertjes braaf in bed liggen of worden voorgelezen door hun moeder, piept paps er nog even tussenuit voor een paar biertjes en een kaartspelletje.

Lompe klappen
Ik voeg me bij Hans aan de bar. ‘Nog een biertje?’ ‘Ach ja, waarom ook niet. Het is tenslotte al weekend’, zegt de ambtenaar op deze donderdagavond. Met weinig woorden gaat hij verder met het potje toepen. De stilte in het café wordt gevuld met lompe klappen op de bar die met dit spel gepaard gaan. Toch doet dit niets af aan de gemoedelijke sfeer in de kroeg: iedereen is hier meer dan welkom. Zelfs oud-stamgasten die helaas het leven hebben moeten laten, hebben een plekje gevonden: vanaf de foto’s aan de achterwand waken ze over de aanwezige gasten. Wat doet dan het voetbalshirt met de duivelse datum 06-06-’06 dat erboven hangt? ‘Dat is mijn trouwdatum’, zegt barman Frank.

Hall of fame
Frank werkt hier al 14 jaar en is tevens eigenaar van het kroegje. Op de vraag naar de afkomst van de naam van het ‘t Paleis antwoordt hij: ‘Omdat het café zo klein is.’ Hij begrijpt gelukkig meteen dat dit antwoord niet toereikend is. ‘Nee hoor, gewoon omdat het beestje een naam moest hebben.’ Dat is duidelijker. Maar klein is ‘t Paleis zeker. Als hier vijftig man in past, kan je in de handen klappen. ‘Officieel mag dit ook geen bar zijn, omdat de ruimte te klein is’, gaat de barman verder. ‘De gemeente heeft voor ons een uitzonderingsregel toegepast.’
Veel van de decoratie in de ruimte is uiteraard op de naam aangepast: behalve een portret van Juliana aan de muur bij de entree, lacht een geborduurde Beatrix ons toe. ‘Met het koningshuis zelf heb ik niet zoveel.’ Al weet hij het handwerkje wel te waarderen. ‘Deze Bea is namelijk in het bejaardentehuis gemaakt door een klant.’ Het zijn vooral twee grote schilderwerken die in het oog springen. Op een ervan pronkt een mollige naakte vrouw. De andere prent, de meest opvallende van de twee, geeft een beeld van een jazzcafé. Uit de foto’s die eronder hangen valt op te maken dat ‘t Paleis ook wordt bezocht door muzikanten. Het is bijvoorbeeld de stamkroeg van Frank Boeijen. ‘Al zie ik hem de laatste tijd niet veel, hij heeft het vast druk.’ Hij laat helaas niet meer los over de zanger.
Wel toont hij me trots een foto van de drummer van Blöf op zijn wall of fame. Tevens blijkt ‘t Paleis de schepper van de Loco Loco Discoshow. Zouden zij hier ideeën hebben opgedaan, bijvoorbeeld tijdens een van de spontane ‘raad-je-plaatjes’ op een zaterdagavond? ‘Bij dit muziekspektakel is iedereen opeens razend fanatiek.’ Frank toont enkele foto’s op zijn telefoon van afgelopen week, waarop gasten staan afgebeeld met een barkrukhoes op het hoofd. Lolbroekerij ten top.

Prins(es) gezocht
Een bezoek aan dit café schept goede gelegenheden om nieuwe contacten op te doen. Als je op zoek bent naar een prins, dan zit je – mits prinses – hier goed. Zo blijkt uit een contactadvertentie uit de krant buiten op de deur van het toilet waarin letterlijk wordt gevraagd naar een prins uit ‘t Paleis. Een ander vergeeld krantenknipsel op de deur informeert over een georganiseerd benefietfeestje in het café om een boete van 310 euro terug te verdienen: een vaste klant kreeg de geldstraf voor het fietsen in een voetgangerszone en het beledigen van een agent. Vele bruisende verhalen dus biedt ‘t Paleis. Ook de sfeer is levendig. Waarom ligt die klant in de hoek dan te slapen? ‘Dat is stamgast Jan (78). Hij mag dat, want hij is ouder dan 75.’ Frank toont me een foto: Jan doet dit al wel langer. Toentertijd nog niet grijs, wel in dezelfde houding. ‘t Paleis is een kroeg voor het leven.