ANS-Online

Was de kroeg van afgelopen avond de kater niet waard? Om vergissingen te voorkomen zoekt ANS voor jou het nachtleven van Nijmegen tot op de bodem uit. Laat je adviseren door de Bar-o-meter. Deze maand: Karaokebar Bonaparte

Tekst: Elky Rosa Gerritsen
Illustratie: Martijn Houben

Een hypermodern bord met flitsende neonverlichte letters, trekt de aandacht temidden van historische, barok aandoende gevels. De grote letters van Bonaparte veranderen om de haverklap van kleur. Dit is het enige dat doet vermoeden dat de bar open is. De beruchte karaoketempel aan de Grote Markt in Antwerpen oogt donker en verlaten. Het vermoeden wordt bevestigd wanneer een ober gekleed in apenpak en met een nietszeggende gezichtsuitdrukking me bij de deur aanvliegt. Hij lispelt in mijn oor. Hij maakt duidelijk dat bezoekers geacht worden onmiddellijk iets te drinken te bestellen.

Rood, geel en zwart
Achter de bar staat een klein, gezet vrouwtje met een enorme bril dat druk aan de gang is met de bestellingen. ‘Meteen afrekenen graag,’ mompelt ze. Het zou de ‘place to be’ zijn hier in Antwerpen, maar op dit moment zijn er meer beeldschermen dan mensen. Het warme interieur van rode banken, de met leer beklede barkrukken en het ouderwetse, donkere bruin van de bar zorgt niet echt voor een gezellige sfeer. In iedere hoek staat een groepje van drie mensen en in het midden gaapt een grote, zwarte leegte. Geen gezellige drukte. Achterin de zaak hangt een klein bordje waarop met gekrulde letters toiletten staat geschreven. De waterclosetten zijn oubollig, zoals je ze tegenkomt in een bruine kroeg. Vieze vegen op de vloer, een peertje aan het plafond, zwart-geel geblokte muren en een overheerlijke pislucht die de bezoeker tegemoet walmt.

Hit me baby
Ondanks het kleine aantal aanwezigen, een stuk of twaalf, wordt er flink gezongen en gedanst. ‘Schatje, ga nu lekker naast me zitten, dan zing ik het speciaal voor jou,’ schalt een opgeschoren knaap door de microfoon. Helaas is dit niet aan mij gericht, maar aan een kittige blondine met grote tieten, een roze haarband en schattige muiltjes. Met zwierende heupbewegingen, de borsten vooruit en haar roze gestifte lipjes getuit, paradeert ze door de zaak. Na deze serenade stapt Lolkje (22), miss Barbie herself, op het podium. Ze geeft een perfecte imitatie van Britney Spears met het nummer Hit me baby one more time. ‘Ik kan helemaal niet zingen, zeker niet als ik teveel heb gedronken zoals nu, maar ik vind het gewoon leuk,’ vertelt Lolkje achteraf.
Naast je keel schor brullen, kun je ook lekker lam aan de bar te hangen. Een aantal vijftigers maakt hier graag gebruik van. Met een verrukkelijk sigaretje en een biertje binnen handbereik vermaken deze mannekes zich uitstekend. Halverwege de avond tillen ze hun vastgeroeste reet van de barkruk. Ze strekken hun stramme spieren door midden op de dansvloer in de rondte te draaien. Samen verlaten ze het pand, ver voor het einde van de avond.

Hartzeer
De ultieme barhanger van de avond is de Engelsman Peter. De man is 26 jaar getrouwd en heel verdrietig. Zijn voetbalclub heeft vanavond in Eindhoven verloren. Met een enorme pul bier voor zijn neus zit hij met gebogen rug voor zich uit te staren. Hij gooit zijn hele levensverhaal op tafel. ‘You can go with me tonight,’ zegt hij dan plots. Hij barst in lachen uit en vertelt dat dat Engelse humor is. Meneer wil nog meer bier, maar de barvrouw is verdwenen. Ze bekleedt nu de functie van dj. Het nostalgische nummer Land van Maas en Waal van Boudewijn de Groot klinkt luid uit de speakers.
Bonaparte blijkt een songboek te hebben waarin een overvloed aan liedjes staat genoteerd. Als potentieel zanger of zangeres kun je het grote zwarte boek van de muur af trekken en jouw favoriete nummer ten gehore brengen. Maar ook degenen die niet zijn gezegend met een stemmetje als een nachtegaal, mogen een gooi doen naar eeuwige roem. Regelmatig worden de bezoekers dan ook verblijd met het gekras van een kraai of zenuwslopend gejengel.
Het laatste nummer wordt aangekondigd en Wouter (24), Christiaan (27) en Lolkje, Hollanders pur sang, smeren de keeltjes met het laatste bier en stelen nog even de show. Om drie uur wordt iedereen vriendelijk de deur gewezen. Een gevoel van opluchting gaat door me heen. Met een opgezwollen keel van het stiekem meezingen, stap ik de deur uit. Ik knipoog nog even naar Peter. ‘Bye bye darling.’