ANS-Online

Was de kroeg van afgelopen avond de kater niet waard? Om vergissingen te voorkomen zoekt ANS voor jou het nachtleven in Nijmegen tot op de bodem uit. Laat je adviseren door de Bar-o-meter. Deze maand: Malle Babbe

Tekst: Iris Ruijs
Illustratie: Martijn Nas

‘Doe mij maar een zoete witte wijn,’ zeg ik terwijl ik mijn vuist voor het gezicht van de lekkere barman positioneer. De ik-hoef-niet-te-betalen-stempel op mijn hand zegt verder genoeg. Het is donderdagavond en van negen tot elf kan in de Malle Babbe onbeperkt worden gedronken voor slechts tien euro. Alleen shotjes vallen buiten deze all in-actie. Vroeg op de avond maken niet veel mensen gebruik van het goedkope zuipen. In de hoek van de kleine bruine kroeg aan de Molenstraat staat een groepje kerels te ouwehoeren en aan de bar zitten twee vrouwen. Een verdwaalde veertiger verspeelt zijn geld aan de gokkast. Op Photoplay na, het enige vertier zo vroeg op de avond.
Wanneer ik een kwartiertje later een Baileys wil, hebben al meer mensen het aan de buitenkant met lichtjes versierde café gevonden. De barman is nog alleen en is daarom druk met geld aannemen en stempelen. Hij ziet me niet verleidelijk lachen om zijn aandacht te trekken. Na een tijdje wordt hij zich eindelijk bewust van mijn bestaan en probeert hij het goed te maken door drank te blijven aanslepen. Leve all in.
Vanavond is niet de enige speciale avond die wordt georganiseerd. Tussen de emaille reclameplaten op de muur hangen kleine posters waarop de diverse acties kenbaar worden gemaakt. Portier Bas verduidelijkt: ‘Elke woensdag is er een veiling van Heineken-spullen en ’s maandags komt er een stand-up comedian en serveren we stamppot.’ Ondertussen houdt hij galant de deur open voor de gasten; veelal studenten van begin twintig. Geen alto’s of kraagjes, maar gewone, normale, standaard studenten.

Gescharrel
Het is inmiddels flink vol in de kroeg. Wanneer ik naar het achterste gedeelte van de kroeg probeer te dringen, krijg ik een plens bier over me heen. Een meisje verontschuldigt zich: ‘Het is hier ook zo druk.’ Eenmaal de smalle doorgang naast de bar voorbij spreek ik met Gerard. Hij vertelt dat hij hier altijd kwam met een groepje studievrienden. Een paar daarvan zijn, net zoals hij, blijven hangen. ‘Ik kom hier twee of drie keer per week, maar vroeger kwam ik vaker.’
Als vaste gast weet Gerard de sfeer goed te omschrijven. ‘Het is een beetje kijken en bekeken worden.’ Dat het gevolgen heeft, blijkt uit de opmerking van een meisje dat glazig uit haar ogen kijkt: ‘Er wordt hier wat afgescharreld.’ Wanneer een pas gevormd stelletje wilde tong- en heupbewegingen begint te maken, worden ze vreemd aangekeken, waarna ze naar buiten verdwijnen om elkaar daar waarschijnlijk heet te houden. Degenen die niets van de sjans moeten hebben, vermaken zich ook prima met het rijkelijk vloeiende bier en de muziek; top 40-hits, gouwe ouwen en Nederlandstalige meezingers. Malle Babbe kom. Malle Babbe kom hier. Lekker stuk, malle meid, lekker dier van plezier. ‘Standaardkost,’ aldus stamgast David, ‘evenals Dromen zijn bedrog en Huuuuuu, de kreet van Bor de Wolf uit De Fabeltjeskrant.’ Wat er ook wordt voorgeschoteld, het publiek slikt het voor zoete koek. De een zingt en danst mee met alles wat wordt gedraaid, de ander probeert de muziek te overstemmen door een gesprek van enkele minuten aan te gaan met de buurman.

Doe me dit niet aan
Waren geheelonthouders al eerder verdwenen, na tweeën houden steeds meer gasten het voor gezien. De achterblijvers hebben veel lol met zichzelf tijdens het dansen. Drie dames besluiten de in de minderheid verkerende mannen op te geilen met lesbisch aandoende bewegingen. Smekend commentaar vanuit het publiek luidt: ‘Doe me dit niet aan.’ Sommige bezoekers hebben het gebabbel van eerder uitgebreid tot een serieus gesprek. Een enkeling doet een allerlaatste versierpoging. Dit heeft tot jammerlijk gevolg dat de aanhoorster fluistert dat het nu toch echt tijd is om naar huis te gaan.
Wanneer het licht tegen vieren aan gaat, besluit een aantal volhouders het feest voort te zetten in collega-café het Keldertje aan de Grote Markt. Hoewel het een aantrekkelijk idee is, kies ik er toch voor mijn bed in te duiken, met de valse hoop morgen geen kater te hebben.

Klik hier voor alle artikelen van ANS februari 2006.