ANS-Online

Plot:
Capitalism: A Lovestory is het nieuwste relaas van Michael Moore. Dit keer laat hij zien hoe de Amerikaanse democratie (en het dagelijks leven van de doorsnee Amerikaan) wordt beïnvloed door Wall Street en het bedrijfsleven. Van families die hun huis worden uitgezet tot bedrijven die levensverzekeringen afsluiten op hun werknemers: Capitalism zou hier met de K van Kwaad moeten worden geschreven.

Plus:
De relevantie en actualiteit van de documentaire staat buiten kijf. Sinds Ronald Reagan aan de macht kwam, is de overheid begonnen met de deregulering van de financiële markt. Doorsnee Amerikanen steken hun geld in risicovolle, ingewikkelde financiële constructies en zien er geen cent van terug. De gevolgen zijn vaak schrijnend, soms ook verbazingwekkend. De Verenigde Staten zijn voor de oorlog ergens blijven steken qua arbeidsvoorwaarden en sociale voorzieningen. Het is erg boeiend om te zien hoe ook Obama inmiddels terzijde wordt gestaan door een voormalig topman van een van de grootste Amerikaanse banken. De financiële sector maakt de dienst uit. Michael kleedt het geheel aan met ludieke acties en suggestieve vragen. Het wordt geen moment saai.

Min:
De eerste drie kwartier wordt de toon gezet door weliswaar schrijnende, maar ook incoherente beelden van families die uit huizen worden gezet. Het duurt lang voordat Moores betoog structuur krijgt. Verder is het natuurlijk weer een documentaire die de nuance schuwt en dat met flink wat pathos probeert te verhullen. Moore is alom aanwezig in de documentaire, ook wanneer hij, zoals gedurende het eerste uur, niet de hele tijd met zijn dikke lijf door het beeld waggelt. En daar moet je van houden. Ook is twee uur wat aan de lange kant.

Dus:
Verwacht geen nuance, maar wel twee uur huilende huisvrouwen, “oh-my-god”-momenten en een nog dikkere Michael Moore.

Film: Capitalism: A Love Story
Regisseur: Michael Moore
Speelduur: 120 minuten
Genre: Documentaire