ANS-Online

Genoeg van de Refter of de snackbar om de hoek en ontbeer je kooktalent? ANS laat al wat de Nijmeegse cuisine te bieden heeft over de smaakpapillen glijden. Bij welk restaurant krijg je voor geen geld goud op je bord en welke ranzigheden moeten worden vermeden? Deze keer: Meneer Dijkstra

Meneer Dijkstra is geen lieve oude opa die hongerige studenten voedt, maar een gemoedelijk eetcafé in het kloppend hart van Nijmegen-Oost. Vanaf de drukbezochte Albert Heijn aan de Daalseweg is het schuin tegenoverliggende minuscule eettentje te bezien, waardoor het zomaar zou kunnen dat je – met de boodschappentas al in de aanslag -wordt verleid tot een kook- en afwasvrij diner. Voor de prijs hoef je het niet te laten, voor de drukte die er regelmatig heerst wellicht wel. Wie een van de beperkte zitplaatsen wil bemachtigen doet er goed aan een uur voor openingstijd voor de deur te gaan liggen.

Golden oldies en moderne klassiekers
Stonden de enkele gerechten voorheen nog op krijtborden boven de bar geschreven, tegenwoordig kent Meneer Dijkstra heuse menukubussen. Het aanbod heeft eveneens een update ondergaan. Golden oldies als de schnitzel (nu in maar liefst drie variaties) en biefstuk staan er nog steeds op, aangevuld met nieuwe klassiekers als calamares – een populair tapasgerecht.
Vooraf wordt stokbrood met kruidenboter verorberd die, ondanks het aparte uiterlijk van het smeerseltje (het lijkt alsof het al eerder is gegeten), het standaard karakter van het gerecht eer aan doet. Na een korte blik op de kubus wordt voor de hoofdgerechten voor geitenkaas met rozenbotteljam en de calamares gekozen.

Bergen voedsel
Borden met grote hopen voedsel komen af en aan en na niet al te lange tijd is ook onze tafel aan de beurt. Op het ene bord ligt een Mount Everest aan inktvisringen, vergezeld door een Mont Blanc frietjes en een hoopje sla. Het andere bord ziet er precies hetzelfde uit, met in plaats voor de calamaresberg een flink stuk geitenkaas.
De calamares en friet moeten het wat betreft smaak vooral van de saus hebben. De geitenkaas valt een stuk beter in de smaak, maar ook hier geldt dat de kwaliteit niet opweegt tegen de kwantiteit aan voedsel dat de borden siert.

Toetjes time
Na de twee gerechten die het niveau van kroegvoer niet overstijgen, is onze hoop op de toetjes gericht. De desserts, zoals tartufobol en kwarkijs met honing en amandelen, klinken in ieder geval een stuk exotischer. Binnen enkele minuten staan er twee nagerechten op tafel: het kwarkijs met amandelen en een citroen gevuld met citroenijs. De citroen heeft een heerlijk dagje vrieskast achter de rug: de lepel moet met geweld uit het ijs worden gewrikt en bij de eerste hap blijft de tong er bijna aan vastplakken. Wanneer het toetje enigszins is geacclimatiseerd laat het zich verder prima smaken, evenals het kwarkijs.

Michelin of matig
Op het eerste gezicht lijkt het Meneer Dijkstra niet meer dan een buurtkroeg met een menu. De drukte die er doorgaans heerst lijkt er echter op te wijzen dat dit eetcafé net iets extra’s heeft. Of dit nou het sfeervolle terras is dat bij meer zomerse temperaturen de broodnodige extra plaatsen biedt of het enthousiaste personeel, duidelijk is in ieder geval dat het niet aan de geboden culinaire kunsten ligt. Veel voor weinig is het devies bij Meneer Dijkstra en wie er met die verwachtingen gaat eten, heeft een prima avond.