Commentaar hoofdredactie ANS 1

ANS bestormt

Na een lange zomer zonder zorgen is het dan zover. Een nieuw tijdperk is aangebroken. Als een uitgehongerd kuddedier sta je te springen om aan het studentenleven te beginnen. Omdat je te veel hebt genoten van je ontdekkingsreis door Zeeuws-Vlaanderen heb je nog geen tijd gehad om je te druk te maken over banale zaken als de toekomst. Voordat je de kans hebt gehad om je voor te bereiden, komt er een tsunami van eigen verantwoordelijkheden op je af. 

Vol goede moed begeef je je als kersverse rekruut naar de universiteit. Het eerste obstakel dat je tegen het lijf loopt, zijn je studieboeken. Die bestelt je moeder dit keer niet voor je en de rector magnificus komt ze ook niet langsbrengen. Al snel blijken er meer schaapachtige lammetjes zoals jij te zijn. Gelukkig beleeft de deeleconomie hoogtijdagen en deelt iedereen alles met elkaar, tot studieboeken aan toe. 

Eenmaal in Nijmegen aankomen, heb je ook een plek nodig om je kamp op te slaan. Helaas ligt een vaste kamer voorlopig niet in het verschiet, omdat je je pas een week voor de intro hebt ingeschreven bij de SSH&. Ook hospiteeravonden zijn een waar mijnenveld van vragen die zonder pardon op je worden afgevuurd. Je hebt nog helemaal niet nagedacht over welk verkeersbord je zou zijn en andere hobby's dan 'dansjes en drankjes doen' heb je niet. Zelfs het vinden van een lieve hospita in de kroeg mislukt volledig. Deze strijd heb je verloren, maar er is nog een oorlog te winnen. 

Als een eenzame schaapherder struin je door de wildernis van de Nijmeegse binnenstad en besluit je een slaapplek in de buitenlucht te zoeken. Na een wandeling van 9 kilometer beland je onder de Waalbrug. Uitgeput strijk je neer op de harde stenen. Ook al zindert de zomer in september nog na, de nacht is kouder dan het liedje van Earth, Wind & Fire doet vermoeden. Al heb je nu wel een stoer verhaal om indruk mee te maken op je nieuwe studiegenoten. 

Je komt tot de ontdekking dat het hebben van eigen verantwoordelijkheden een zware last is. Het bestormen van het studentenleven is tot nu toe mislukt, maar je hebt in elk geval boeken om op terug te vallen. Hierin staat van alles over de geschiedenis van de term student. Nu weet je ten minste wat het betekent om student te zijn. Hoe je dit in de praktijk moet brengen, is je nog een raadsel. Als universitair student kom je immers niet verder dan de theorie.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 7

ANS schokt

Hihi, er staat een piemel op de voorkant.

Een piemel met een heel rimpelige balzak. Hihi. Echt schokkend en gedurfd. Lekker provoceren, nu denkt iedereen vast: jeetje, een piemel. Zo een heb ik er nog nooit gezien. En het is ook nog eens ambigu, want als je zo'n pornosite doorscrolt dan staat er ook wel eens 'schokkend klaarkomen', wat grappig.

Natuurlijk zouden we niet zomaar een piemel op de voorkant zetten om te provoceren. Achter de illustratie zit een verhaal. Dit is namelijk de laatste ANS van dit collegejaar en daarom wilden we symbolisch afsluiten. Het fallussymbool op de voorkant staat voor het leven en de vruchtbaarheid van ANS, waar nieuwe inzichten, kritische geluiden en bijzondere verhalen tot stand komen. Een piemel symboliseert een nieuw begin. De achterkant van deze ANS gaat daarentegen over de dood. Dat maakt dit compacte pakketje pagina's een metafoor voor het leven: de geboorte, de dood en alles daartussenin.

Wat zit daar dan tussenin? Nou, in zo'n leven produceer je heel veel vuilnis. Dat wordt opgehaald door mannen die vishaken in hun hand krijgen omdat jij je afval niet goed scheidt. Daarnaast kan het ook zomaar voorkomen dat je in zo'n leven naar een festival gaat en daar Lowlandsdirecteur Eric van Eerdenburg tegen het lijf loopt. Minder feestelijk: ooit word je oud. Als je nu alvast wil oefenen met wat je in die laatste uren van je leven moet doen, kan je in De Graadmeter een aantal handige tips vinden. Het leven en de dood dus. Heel slim, heel kunstzinnig. Nog meer artistieke dingen: seksrobots. Daarmee combineer je verschillende vakgebieden, namelijk technologie, ethiek en esthetica.

Maar goed, daarom staat er dus een piemel op de voorkant.

Geniet ervan, wij gaan lekker vakantie vieren.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 6

ANS straalt

Het moeilijkste van het maken van een nieuwe editie van ANS is niet het vinden van interviewnamen of het reageren op boze mails en telefoontjes van gekwetste zielen, maar het schrijven van het commentaar. Vlak voordat het blad naar de drukker wordt gestuurd, moet er nog een woordenkots van vierhonderd woorden worden geproduceerd waarin het liefst zoveel mogelijk stukken van de komende editie worden belicht. Alsof de inhoudsopgave die in koeienletters op pagina 3 staat niet genoeg overzicht biedt. Normaal gesproken weten we er nog wel een leuk verhaaltje van te maken, maar dit keer was het werkelijk waar onmogelijk. Toch hebben we het, voor uw aller entertainment, geprobeerd:

'Studeren op de Radboud Universiteit is vermoeiend. In de hoop dat een buitenlandse universiteit je hersenen meer weet te prikkelen, stap je op het vliegtuig naar Rome. Eenmaal aangekomen blijken de professoren problematischer dan Haber, die niet alleen het proces uitvond waarmee je kunstmest kan maken, maar ook fan was van het gebruik van gifgas als massavernietigingswapen. Minor detail.

Dat het niveau zoveel slechter was dan op de RU, had je niet verwacht. Bij gebrek aan lesstof ga je zelf maar op onderzoek uit. In Rome zijn immers een hoop schatten te vinden, als je maar op de juiste plek graaft. Gewapend met een schep en tandartsgereedschap verzet je bergen aarde om uiteindelijk een parfumflesje met poederachtig residu (helaas geen coke) en botresten (helaas wel een babyskelet) te vinden.'

Ondertussen op het ANS-kantoor:
- 'Zal ik even kijken hoe ver we al zijn?'
- 'Oh, nog maar een paar woorden, en we moeten nog best veel onderwerpen verwerken.'

'Na deze schokkende vondst trek je je terug in een veilige omgeving, namelijk de klinische wachtkamer van de huisarts. Daar haal je een abortuspil. Ineens wandelt er een drag queen naar binnen. Uit pure verbazing sla je het boek Concept M open. Op de achtergrond klinkt muziek voor bejaarden. Verward neem je een sipje van je kopje koffie. Dan word je wakker en blijkt het allemaal een droom.'

- 'Eindigen we niet altijd met een droom?'
- 'Nee, toch?'

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe editie van ANS digitaal te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 5

ANS is wild

Maandagochtend, acht uur. De Spar University is uitgestorven. Schappen vol met chips, koeken en nootjes vullen de eerste rijen. Achterin: twintig soorten brood, hummus, yoghurt met Oreo's en meer van dat soort ongein. Een medewerker sjokt heen en weer en zet af en toe iets recht. Waarom werken hier eigenlijk mensen? Achter de kassa's hoeft niemand te staan. Tegenwoordig ben je je eigen medewerker, en je betaalt er ook nog voor: zelf scannen, zelf pinnen en aan jezelf vragen of je eigenlijk wel een bonnetje wil.

De digitalisering van de samenleving creëert een afstand tussen jou en de natuur. Zelfscankassa's zorgen voor een toenemende vervlakking. Zonder menselijk contact is er geen lol meer aan, dan kun je nog beter een roepende in de woestijn zijn. Het is genoeg geweest: je gaat wild.

Het is even zoeken naar een goede habitat. Na uren dwalen kom je terecht in een van de laatste stukjes ongerepte natuur in Nederland. Links plast een hert over zichzelf heen en rechts wordt een dromerig everzwijn overvallen door een hongerige vos. Uiteindelijk vind je een goed hol om je in te verstoppen. Na twintig dagen wild leven ben je volledig bekeerd. Je eten scharrel je bij elkaar zoals jager-verzamelaars dat in de oertijd deden. Toen wisten ze pas wat gezond leven is. Een gebalanceerd dieet van noten, peulvruchten en gevangen vogeltjes houdt je op de been. Ligt daar nou een verdwaald frietje op de grond? Vreemd.

Hoe dan ook ben je een met de natuur. Een leven zonder verzorgingstroep is prima mogelijk. Geen chemische producten als tandpasta, deodorant en shampoo meer, ook je persoonlijke verzorging ligt vanaf nu in handen van moeder natuur. Citroenen, kokosnoten of eieren: alles moet het ontgelden voor jouw drang om er als een haantje de voorste bij te lopen.

Toch is je nieuwe leefomgeving ook niet zo ongerept als het lijkt. Bij het jager-verzamelen kom je op het spoor van wat wel een heel bijzondere diersoort moet zijn. Avocadoschillen en chiazaad markeren de weg die dit vreemde wezen gebaand heeft. Terwijl je over een aardvarken heen stapt en je een weg baant door het dichte struikgewas sta je opeens oog in oog met een goed gecamoufleerd persoon in dierverzorgertenue. 'Welkom in de Bush.'

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 4

ANS reist

Ans (23), derdejaars student Culturele Antropologie en Ontwikkelingssociologie, heeft besloten een tussenjaar te nemen. 'Ik voel me beklemd tussen al die saaie boeken, die me niets leren over het echte leven. Al dat gezeur en die nutteloze bureaucratie op de universiteit zijn niet mijn ding, ik moet vrij kunnen leven.' Ans heeft de afgelopen twee maanden doorgebracht als ongeschoold docent in Afrika. 'Echt mooi hoe ik onze westerse normen en waarden zonder controle mocht opdringen aan een cultuur die me eigenlijk onbekend is.'

Ans betaalt haar reizen van haar flink gesponsorde spaarrekening, samengesteld door haar liefhebbende ouders. 'We vinden het belangrijk dat onze dochter zich kan ontplooien', laat haar vader in een telefonische reactie vanaf zijn vakantiehuis op de Malediven weten. Ans geeft toe dat reizen duur is en daarom niet voor iedereen weggelegd. Toch raadt ze elke student aan om zonder opgaaf van redenen te stoppen met studeren en een louterende trektocht door Thailand te maken. 'De ervaringen die je daar opdoet zijn onbetaalbaar.'

Inmiddels heeft Ans bijna de hele wereld gezien. De volgende uitdaging ligt dan ook buiten onze planeet, op Mars. 'Ik kan niet wachten om mijn gevoel van superioriteit ook in de rest van de Melkweg tot uiting te brengen. Het lijkt me geweldig om Marsmannetjes kennis te laten maken met onze aardse gebruiken, zoals marktwerking in de zorg, sociale ongelijkheid en milieuvervuiling.'

Op Aarde zijn de reacties over de reis van Ans vrijwel unaniem. 'Liever kwijt dan rijk', aldus staatssecretaris van Intergalactische Zaken Luuk Luchtloper.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 3

ANS bloedt

Onze privacy is in het geding en niemand weet precies wat we daaraan kunnen doen. Online enquêtes vragen je de hemd van het lijf: wanneer heb je voor het laatst yoghurt gegeten? Hoeveel geef je uit aan kleding? Wat is eigenlijk je pincode? Grote bedrijven stemmen advertenties precies af op jouw voorkeuren en Rusland schijnt iets gedaan te hebben met de Amerikaanse verkiezingen. Google en Facebook verdienen miljoenen door je gegevens te verkopen aan grote bedrijven, maar van dat geld zie je zelf niets terug.

Niet alleen je persoonsgegevens zijn gratis. Ook bloeddonaties vinden geheel vrijwillig plaats en niet tegen betaling. Het is onethisch geld te vangen voor lichaamsmateriaal, dus als doekje voor het bloeden krijg je na de donatie wat eten en drinken. Voor het geld hoef je het dus niet te doen, wel voor de karmapunten. Mocht je toch wat willen verdienen, dan kan je beter langsgaan bij het Max Planck Instituut. Daar ben je slechts de zoveelste anonieme proefpersoon die zijn lege portemonnee komt vullen.

Kan je nu nergens ontsnappen aan de alomvattende wereld van data? Het antwoord lijkt haast onomstotelijk 'nee'. Gelukkig is er een groep die makkelijk ontkomt aan de dagelijkse dreiging van Google en Facebook: dieren. Katten liggen lui in de zon, koeien grazen zorgeloos in de wei en van internet hebben ze nog nooit gehoord... een luizenleven waar je jaloers op kan zijn.

Tenminste, als je de afgeknipte snavels, te kleine hokken en het slachten even vergeet. Dagelijks bloeden er in grote getale dieren dood en dat is niet oké, vindt Eva Meijer. Dieren moeten onrecht kunnen aankaarten en hebben net zoveel recht op een politieke stem als mensen. Ze moeten deel uitmaken van onze democratie. Je gekke buurvrouw die Facebook heeft aangemaakt voor haar kat, blijkt dus eigenlijk gewoon een heel vooruitstrevend persoon.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 2

ANS tippelt

Docenten die zeuren over tentamens en Career Service die benadrukt dat je vanaf het begin van je studie bezig moet zijn met de toekomst: als student heb je het niet makkelijk. Na een hoop slapeloze nachten en kilometers ijsberen besluit je de knoop door te hakken: geen studie meer voor jou. Werken is vast en zeker een stuk minder stressvol dan deze ellende.

Werken op een wijngaard klinkt als het ideale baantje. Ontspannen wandelen over een prachtige heuvel vol druivenstruiken, af en toe een trosje plukken en rondjes rijden op een tractor. Helaas blijkt niet het hele proces zo idyllisch: de wijnkelder staat vol met grote machines die piepen en kraken en voor je het weet zie je nooit meer daglicht. Dan waren die lokalen op de universiteit misschien toch beter.

Een vriend raadt je aan van je hobby je werk te maken. Driftig blader je al je oude kladblokken door. Tekenen was altijd je passie en bovendien hing je moeder vroeger al je tekeningen op de koelkast. Snel stuur je een inzending naar The Cartoon Movement, maar helaas: je krabbels zijn zo vaag dat zelfs IS hier geen belediging in zou herkennen.

Liever lui dan moe solliciteer je maar bij De Kindertelefoon. De hele dag op een stoel zitten en bellen, hoe intensief kan dat zijn? Toch eindig je de dag mentaal uitgeput door alle aangrijpende verhalen.

Een wandeling door de natuur brengt je weer bij zinnen. Langzaam keert je innerlijke rust terug. In de wei blaten schapen en ze spreken wijze woorden: het is tijd om de draad weer op te pakken. Thuis zet je op een rijtje waar je nu eigenlijk echt goed in bent en je komt tot een duidelijke conclusie. Jongens versieren in De Fuik gaat je altijd goed af. Tijd voor de laatste optie, dus: op naar de tippelzone.

Helaas verstrekt de gemeente sinds 2011 geen pasjes meer. Had je nu toch maar tijdig naar Career Service geluisterd…

De hoofdredactie

Om de nieuwe ANS digitaal te lezen, klik hier.

 

Redactie