ANS-Online

Iedere maand biedt ANS een podium aan jonge kunstenaars. Zij krijgen – vaak met verbluffend en altijd verrassend resultaat – volledig de vrije hand om de middenpagina op te vullen. ANS-online geeft een achtergrond over de genoten opleiding, eerdere werken en motieven van deze meesters. Deze maand: Wannes Wouters

Vooropleiding: Master In Situ³ aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen

De middenpagina
Op 16 augustus 1975 werd Ted Bundy voor het eerst gearresteerd. In zijn Volkswagen kever werden o.a. een skimasker, een pantymasker, afvalzakken van het merk Glad, stukken stof, een koevoet, stukken touw, handboeien en een ijspriem gevonden.
Op de politiefoto, diezelfde dag genomen, heb ik enkele van deze items geselecteerd en nagetekend. In vergelijking met het detail van de originele foto is er niet bijster veel gewijzigd: de ‘gezichtsuitdrukkingen’ van de maskers hebben een grijns gekregen; de blije vuilniszakjes van Glad zijn wat kromgetrokken; de witte stof is een speels spinsel geworden en het zwart-wit is fel geworden, waarbij er weinig rekening met de originele kleuren is gehouden. Het gebruik van zacht pastel draagt bij aan de paradoxale onschuld van de voorwerpen. Het enige dat vrijwel onveranderd blijft is de bovenkant van de ijspriem die nog net te zien is, als een gewelddadig memento mori.

Verkrachtte studentes
Toen ik gevraagd werd voor de middenpagina’s van de ANS was ik toevallig bezig met een tijdelijk behangpapier over Bundy voor kunstencentrum Extrapool in Nijmegen. Ik gebruikte een reclameposter voor een Volkswagen kever 1968 en ‘ontpimpte’ hem tot Bundy’s bolide: de passagiersstoel verdween en hij kreeg een verlept beige kleurtje.
Nu ben ik van mening dat als je een werk maakt en toevalligerwijze rond diezelfde tijd wordt gevraagd voor een ander werk in diezelfde stad (het behang hangt vanaf 16 oktober) dat je die twee projecten moet combineren. Helemaal als het voor een studentenblad is. Voor degenen die het niet weten: Bundy verkrachtte veel studentes en vermoordde ze op brute wijze.
Waarom is juist dit dan zo interessant voor studenten? Ik weet het niet. Waarom zijn we aan de buis gekluisterd als er weer een catastrofe of ‘onmenselijkheid’ gebeurd is? Waarom rijden we langzamer om te gapen naar de verkeersslachtoffers in tegengestelde richting? Stiekem liever meer doden dan minder. Een donkere kant zit in iedereen, ergens diep weggestopt.
Of misschien is het juist wel het bovenvermelde toeval dat dit werk rechtvaardigt. Ik denk niet dat het aan mij is om daar over te oordelen. Ik plaats het plaatje en het is uit mijn handen, hopelijk om ergens een eigen leven te gaan leiden.

Tegenstrijdig werk
De laatste paar jaar werk ik vaak met paradoxen en futiliteiten. Vooral tegenstrijdige gevoelens interesseren me. In mijn masterjaar aan de academie maakte ik beddenspreien met het portret en citaten van seriemoordenaar en kannibaal Albert Fish. Geborgenheid wordt zo een onaangename nachtmerrie.

Zo naaide ik ook leren lapjes op een portret van Ed Gein, die zelf stukjes van zijn slachtoffers verzamelde, vermoedelijk om zijn overleden moeder op een bepaalde manier terug te krijgen.

Ik stopte een zoutwatervis in een vissenkom gemaakt van zout, plaatste het in het ruim van een binnenvaartschip en hoopte op zinken.

In de Paraplufabriek presenteerde ik een film waarin ik in een spiegelpak door de winkelstraat van Antwerpen liep om reacties van mensen te vangen. En tot slot is er natuurlijk het Bundy behangpapier in de Extrapool. Het doet me denken aan het jongetjesbehang uit mijn jeugd, maar dan subtiel anders. De vrolijke kever is duister geworden en eronder staat de reclameslogan ‘Live below your means’ te lezen, het geheel te midden van een patroon van zwarte spetters.