'Het gaat steeds beter'

Joost Klein werd bekend als EenhoornJoost op YouTube. Nu rapt hij en heeft een boek geschreven. Toch hoeft de pas eenentwintigjarige Fries niet altijd in de spotlights te staan. 'Ik leef liever een leven van hard werken dan dat ik nu op mijn luie reet zit en de fame en het geld binnenhark.'

Tekst: Jonathan Janssen
Foto's: Imtiaz Willems

Dit artikel verscheen eerder in de vierde editie van ANS.

Op een druk Utrecht Centraal komt Joost Klein rustig aanwandelen, bijna onherkenbaar in een dikke zwarte winterjas met zijn capuchon omhoog en een grote dameszonnebril op. 'Ik ben hier altijd. Mensen denken dat ik een zwerver ben, je weet toch.' Joost groeide op in een dorpje in Friesland en werd als tiener bekend met komische filmpjes op YouTube onder de naam EenhoornJoost. Als rapper heeft hij nu het voorvoegsel 'Eenhoorn' achter zich gelaten. 'Het was gewoon een gebruikersnaam', vertelt hij. 'Ik had nooit gedacht dat mensen EenhoornJoost zouden kennen. Nu kan ik het online niet meer aanpassen.'

ANS EenhoornJoost 007 400xTegenwoordig rapt hij over frikandelbroodjes en het leven als een Scandinavian Boy. Afgelopen november verscheen zijn eerste boek, Albino, een verzameling gedichten, raplines en foto's. Zijn gelijknamige eerste album is net uit en met de bijbehorende tour staat hij op 8 februari in Doornroosje. Met de zonnebril af en nippend aan een kop warme chocolademelk met slagroom vertelt hij openhartig over zijn motivaties en zijn dubbelzinnige relatie met online media. 'Ik vind dat ik nog nauwelijks iets heb bereikt. Het is allemaal virtueel, alleen maar lucht.'

De titel van je tour is Het gaat niet zo goed. Waarom gaat het niet zo goed?
'Met mijn carrière gaat het heel goed, maar mentaal kan het veel beter. Ik ben voor het eerst echt druk. Ik slaap weinig. Ik had altijd al wel wallen, maar die dingen worden groot man, ze gaan niet weg. Nou ja, nu word ik langzaam beter in plannen, ik word meer en meer volwassen. Het gaat steeds beter.'

Misschien is dat wel iets voor de titel van je volgende tour: Het gaat steeds beter.
Lachend: 'Nu gaat het inderdaad oké. Het is dat jij het zegt, maar ik kan me helemaal niet voorstellen dat er een volgende tour komt. Ik geloof niet dat ik over drie jaar nog bekend ben. Daarom moet ik van deze tour mijn beste tour ooit maken. Ik focus me echt altijd op waar ik op dat moment mee bezig ben. Als De Wereld Draait Door me belt om vanavond aan te schuiven, maar ik zou al een studiosessie gepland hebben, dan kies ik voor de studio. Het is mijn droom om een keer in het programma te zitten, maar ik heb liever dat mijn album goed is. Ook al is het slimmer om bij Matthijs aan tafel te gaan zitten, want dan zou ik beter verkopen.'

 'Vroeger werden kunstenaars pas popping nadat ze doodgingen. Ze stierven eenzaam en skeer, terwijl ze vijf jaar later miljoenen waard waren.'

Maar wil je dan niet beter verkopen?
'Het is niet mijn doel om de grootste of de rijkste te worden. Wat moet ik met geld? Ik ben eenentwintig, ik heb geen rijbewijs, ik hoef geen mooie auto en ik ben nog te jong om een huis te kopen. Of het op de voorgrond of de achtergrond is, ik wil gewoon dingen maken, maar ik wil alleen dingen uitbrengen waar ik honderd procent achter sta. Volgens het jaaroverzicht van Spotify van 2018 ben ik zelf de artiest waar ik het meest naar luister. Dat is omdat ik maak wat ik zelf wil horen. Dat betekent niet dat mijn muziek perfect is. Ik ben ook bezig met verbeterpunten, maar ik heb liever steady progressie dan plotseling succes. Kijk, als jij de World Press Photo maakt, dan is je jaar erna kut, want dan zit iedereen alleen maar te wachten op de tweede winnende foto. Als ik merk dat ik ooit op zo'n punt kom, dan stop ik meteen. Vroeger werden kunstenaars pas popping nadat ze doodgingen. Ze stierven eenzaam en skeer, terwijl ze vijf jaar later miljoenen waard waren. Ik leef liever zo'n leven van hard werken dan dat ik nu op mijn luie reet zit en de fame en het geld binnenhark. Bij een echte kunstenaar gaat het puur om wat je maakt.'

Toch krijg je nu al erkenning voor je creaties. Zo is je clip voor Donnies Snelle Planga genomineerd voor een Edison.
'Voor die clip heb ik een video gemaakt die de meest doorsnee Nederlandse guy van 45 met zijn telefoon had kunnen maken. De erkenning van de Edison-nominatie voelt goed, voor mij in alles zelf doen of met vrienden maken. Dat vind ik tien keer leuker dan iets produceren met een heel team van professionals. Vaak heeft een van ons een idee en dan kan iedereen daar lekker zijn rolletje in vinden. Dat is voor mij het belangrijkste: gewoon lol hebben met vrienden.'

Zie je YouTube als een middel om lol te maken met je vrienden of als de toekomst van de media?
'Ik geloof dat je met YouTube mooie dingen kan bereiken, maar het is niet meer wat het is geweest. Het was ooit een community, iets wat je snapte of niet snapte. Ik heb mijn beste vrienden online ontmoet, onder andere via YouTube. Nu is YouTube te groot geworden. Mensen flikkeren iets online en zijn het de volgende dag weer vergeten. Ik ben dankbaar voor de ruimte die het mij heeft geboden om te groeien, maar in mijn hart ben ik ook wel iemand die oude shit vetter vindt dan nieuwe shit. Vroeger had je Jiskefet, dat was teringgrappig. Instagramcomedy in Nederland is gewoon niet echt leuk. Misschien was Jiskefet wel juist zo sterk omdat je geen laagdrempelig instapmodel als Instagram of YouTube had. Tegenwoordig moet iedereen online bekend zijn, je ziet door de bomen het bos niet meer.'

'Ik kan er niet zo goed tegen als mensen shit romantiseren en een hele pagina wijden aan iets dat in drie zinnen had kunnen worden gezegd.'

Ben je daarom van YouTube overgestapt op het schrijven van een boek?
'Zonder Spotify en YouTube is er geen bewijs dat ik ooit iets heb gemaakt. Daarom vind ik het mooi om ook in de echte wereld iets fysieks te hebben neergezet. Het kwam toevallig op mijn pad, een uitgever benaderde mij en zei: "Ik vind je teksten vet. Zou je niet een boek willen schrijven?" De eerste keer dat ik het boek in mijn handen had, kon ik het niet geloven. Het is een soort dichtbundel geworden, want ik wilde dat het mijn emoties in zo min mogelijk woorden omschrijft. Ik kan er niet zo goed tegen als mensen shit romantiseren en een hele pagina wijden aan iets dat in drie zinnen had kunnen worden gezegd. Ik ben blij dat het eindresultaat ook een serieuze kant laat zien. Ik zit zelf niet te wachten op een grappig boek, ook al zitten er wel wat grapjes in Albino.'

Je stopte op je achttiende met school. Had je niet een creatieve of kunstzinnige opleiding willen doen?
'Ik geloof daar niet in. De GOAT (Greatest Of All Time, red.) word je niet op een academy. Ik vind leren leuk, maar het is niet mijn manier om mijn doelen te bereiken. Ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze om te stoppen met school. Als je vijf jaar met hetzelfde bezig bent, kun je echt heel goed worden. Dat ontken ik niet. Maar school is gewoon fabriekswerk, je bent creativiteit aan het drainen. Ik heb alles via internet geleerd. Ik zou alleen nog wat taalcursussen willen doen, dat vind ik interessant en daar hoef ik ook niet drie jaar fulltime mee bezig te zijn. Laatst ben ik een tijdje met Russisch bezig geweest via een app. Ik leer alsnog veel zonder een schoolboek open te doen. Ik lees gewoon andere boeken. Laatst had ik een boek gekocht over een nieuwe economische crisis. Dat is fokking leuk om te lezen.'

Je bent 21 en je bent al schrijver, rapper en artiest. Wat vind je het leukste om te doen?
'Optreden is het vetste dat er is. Daar kan ik alles in kwijt, van het maken van de visuals tot live performen. Ik ga het podium op om een leuke avond te hebben, dan maak ik er iets moois van. Ik heb nooit begrepen waarom artiesten te laat komen, arrogant doen en klagen. Ik ben allang blij als er bij mijn tour honderd man komt. Als die teringleip gaan en een mooie avond hebben, zie ik niet in waarom dat vetter zou zijn geweest in een volle Ziggo Dome. Optreden is alles wat ik als kind wilde. Ik wist dat ik op het podium zou eindigen, ik wist alleen niet hoe. Dat is nu gebeurd en dat vind ik fokking vet.'

ANS EenhoornJoost 006 750x

8 februari staat Joost met zijn show in Doornroosje.

 

Lees meer

'Het gaat steeds beter'

Joost Klein werd bekend als EenhoornJoost op YouTube. Nu rapt hij en heeft een boek geschreven. Toch hoeft de pas eenentwintigjarige Fries niet altijd in de spotlights te staan. 'Ik leef liever een leven van hard werken dan dat ik nu op mijn luie reet zit en de fame en het geld binnenhark.'

Tekst: Jonathan Janssen
Foto's: Imtiaz Willems

Dit artikel verscheen eerder in de vierde editie van ANS.

Op een druk Utrecht Centraal komt Joost Klein rustig aanwandelen, bijna onherkenbaar in een dikke zwarte winterjas met zijn capuchon omhoog en een grote dameszonnebril op. 'Ik ben hier altijd. Mensen denken dat ik een zwerver ben, je weet toch.' Joost groeide op in een dorpje in Friesland en werd als tiener bekend met komische filmpjes op YouTube onder de naam EenhoornJoost. Als rapper heeft hij nu het voorvoegsel 'Eenhoorn' achter zich gelaten. 'Het was gewoon een gebruikersnaam', vertelt hij. 'Ik had nooit gedacht dat mensen EenhoornJoost zouden kennen. Nu kan ik het online niet meer aanpassen.'

ANS EenhoornJoost 007 400xTegenwoordig rapt hij over frikandelbroodjes en het leven als een Scandinavian Boy. Afgelopen november verscheen zijn eerste boek, Albino, een verzameling gedichten, raplines en foto's. Zijn gelijknamige eerste album is net uit en met de bijbehorende tour staat hij op 8 februari in Doornroosje. Met de zonnebril af en nippend aan een kop warme chocolademelk met slagroom vertelt hij openhartig over zijn motivaties en zijn dubbelzinnige relatie met online media. 'Ik vind dat ik nog nauwelijks iets heb bereikt. Het is allemaal virtueel, alleen maar lucht.'

De titel van je tour is Het gaat niet zo goed. Waarom gaat het niet zo goed?
'Met mijn carrière gaat het heel goed, maar mentaal kan het veel beter. Ik ben voor het eerst echt druk. Ik slaap weinig. Ik had altijd al wel wallen, maar die dingen worden groot man, ze gaan niet weg. Nou ja, nu word ik langzaam beter in plannen, ik word meer en meer volwassen. Het gaat steeds beter.'

Misschien is dat wel iets voor de titel van je volgende tour: Het gaat steeds beter.
Lachend: 'Nu gaat het inderdaad oké. Het is dat jij het zegt, maar ik kan me helemaal niet voorstellen dat er een volgende tour komt. Ik geloof niet dat ik over drie jaar nog bekend ben. Daarom moet ik van deze tour mijn beste tour ooit maken. Ik focus me echt altijd op waar ik op dat moment mee bezig ben. Als De Wereld Draait Door me belt om vanavond aan te schuiven, maar ik zou al een studiosessie gepland hebben, dan kies ik voor de studio. Het is mijn droom om een keer in het programma te zitten, maar ik heb liever dat mijn album goed is. Ook al is het slimmer om bij Matthijs aan tafel te gaan zitten, want dan zou ik beter verkopen.'

 'Vroeger werden kunstenaars pas popping nadat ze doodgingen. Ze stierven eenzaam en skeer, terwijl ze vijf jaar later miljoenen waard waren.'

Maar wil je dan niet beter verkopen?
'Het is niet mijn doel om de grootste of de rijkste te worden. Wat moet ik met geld? Ik ben eenentwintig, ik heb geen rijbewijs, ik hoef geen mooie auto en ik ben nog te jong om een huis te kopen. Of het op de voorgrond of de achtergrond is, ik wil gewoon dingen maken, maar ik wil alleen dingen uitbrengen waar ik honderd procent achter sta. Volgens het jaaroverzicht van Spotify van 2018 ben ik zelf de artiest waar ik het meest naar luister. Dat is omdat ik maak wat ik zelf wil horen. Dat betekent niet dat mijn muziek perfect is. Ik ben ook bezig met verbeterpunten, maar ik heb liever steady progressie dan plotseling succes. Kijk, als jij de World Press Photo maakt, dan is je jaar erna kut, want dan zit iedereen alleen maar te wachten op de tweede winnende foto. Als ik merk dat ik ooit op zo'n punt kom, dan stop ik meteen. Vroeger werden kunstenaars pas popping nadat ze doodgingen. Ze stierven eenzaam en skeer, terwijl ze vijf jaar later miljoenen waard waren. Ik leef liever zo'n leven van hard werken dan dat ik nu op mijn luie reet zit en de fame en het geld binnenhark. Bij een echte kunstenaar gaat het puur om wat je maakt.'

Toch krijg je nu al erkenning voor je creaties. Zo is je clip voor Donnies Snelle Planga genomineerd voor een Edison.
'Voor die clip heb ik een video gemaakt die de meest doorsnee Nederlandse guy van 45 met zijn telefoon had kunnen maken. De erkenning van de Edison-nominatie voelt goed, voor mij in alles zelf doen of met vrienden maken. Dat vind ik tien keer leuker dan iets produceren met een heel team van professionals. Vaak heeft een van ons een idee en dan kan iedereen daar lekker zijn rolletje in vinden. Dat is voor mij het belangrijkste: gewoon lol hebben met vrienden.'

Zie je YouTube als een middel om lol te maken met je vrienden of als de toekomst van de media?
'Ik geloof dat je met YouTube mooie dingen kan bereiken, maar het is niet meer wat het is geweest. Het was ooit een community, iets wat je snapte of niet snapte. Ik heb mijn beste vrienden online ontmoet, onder andere via YouTube. Nu is YouTube te groot geworden. Mensen flikkeren iets online en zijn het de volgende dag weer vergeten. Ik ben dankbaar voor de ruimte die het mij heeft geboden om te groeien, maar in mijn hart ben ik ook wel iemand die oude shit vetter vindt dan nieuwe shit. Vroeger had je Jiskefet, dat was teringgrappig. Instagramcomedy in Nederland is gewoon niet echt leuk. Misschien was Jiskefet wel juist zo sterk omdat je geen laagdrempelig instapmodel als Instagram of YouTube had. Tegenwoordig moet iedereen online bekend zijn, je ziet door de bomen het bos niet meer.'

'Ik kan er niet zo goed tegen als mensen shit romantiseren en een hele pagina wijden aan iets dat in drie zinnen had kunnen worden gezegd.'

Ben je daarom van YouTube overgestapt op het schrijven van een boek?
'Zonder Spotify en YouTube is er geen bewijs dat ik ooit iets heb gemaakt. Daarom vind ik het mooi om ook in de echte wereld iets fysieks te hebben neergezet. Het kwam toevallig op mijn pad, een uitgever benaderde mij en zei: "Ik vind je teksten vet. Zou je niet een boek willen schrijven?" De eerste keer dat ik het boek in mijn handen had, kon ik het niet geloven. Het is een soort dichtbundel geworden, want ik wilde dat het mijn emoties in zo min mogelijk woorden omschrijft. Ik kan er niet zo goed tegen als mensen shit romantiseren en een hele pagina wijden aan iets dat in drie zinnen had kunnen worden gezegd. Ik ben blij dat het eindresultaat ook een serieuze kant laat zien. Ik zit zelf niet te wachten op een grappig boek, ook al zitten er wel wat grapjes in Albino.'

Je stopte op je achttiende met school. Had je niet een creatieve of kunstzinnige opleiding willen doen?
'Ik geloof daar niet in. De GOAT (Greatest Of All Time, red.) word je niet op een academy. Ik vind leren leuk, maar het is niet mijn manier om mijn doelen te bereiken. Ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze om te stoppen met school. Als je vijf jaar met hetzelfde bezig bent, kun je echt heel goed worden. Dat ontken ik niet. Maar school is gewoon fabriekswerk, je bent creativiteit aan het drainen. Ik heb alles via internet geleerd. Ik zou alleen nog wat taalcursussen willen doen, dat vind ik interessant en daar hoef ik ook niet drie jaar fulltime mee bezig te zijn. Laatst ben ik een tijdje met Russisch bezig geweest via een app. Ik leer alsnog veel zonder een schoolboek open te doen. Ik lees gewoon andere boeken. Laatst had ik een boek gekocht over een nieuwe economische crisis. Dat is fokking leuk om te lezen.'

Je bent 21 en je bent al schrijver, rapper en artiest. Wat vind je het leukste om te doen?
'Optreden is het vetste dat er is. Daar kan ik alles in kwijt, van het maken van de visuals tot live performen. Ik ga het podium op om een leuke avond te hebben, dan maak ik er iets moois van. Ik heb nooit begrepen waarom artiesten te laat komen, arrogant doen en klagen. Ik ben allang blij als er bij mijn tour honderd man komt. Als die teringleip gaan en een mooie avond hebben, zie ik niet in waarom dat vetter zou zijn geweest in een volle Ziggo Dome. Optreden is alles wat ik als kind wilde. Ik wist dat ik op het podium zou eindigen, ik wist alleen niet hoe. Dat is nu gebeurd en dat vind ik fokking vet.'

ANS EenhoornJoost 006 750x

8 februari staat Joost met zijn show in Doornroosje.

 

Lees meer

'Mensen zijn online totaal ontspoord'

Özcan Akyol heeft een hotline met de politie vanwege extreme reacties op zijn columns en programma's. Hij gaat er nuchter mee om. 'Een beetje columnist wordt tegenwoordig uitgescholden en bedreigd.'

Tekst: Joep Dorna
Foto's: Mark van Doorn

Dit artikel verscheen eerder in de zesde editie van ANS.

Ozcan Akyol400x'Waar mensen op straat mij van herkennen?' Özcan Akyol lacht. 'Dat weet ik eigenlijk nooit zo goed. Als columnist van het Algemeen Dagblad, schrijver, gast bij De Wereld Draait Door, documentairemaker of soms zelfs van mijn radioshow.' De Deventenaar brak door als schrijver van de autobiografische roman Eus, maar is tegenwoordig vooral bekend als opiniemaker. Talkshows en televisiezenders zijn dol op zijn ongezouten mening over de maatschappij. 'Ik probeer mijn mediaoptredens te doseren, maar voor sommige mensen is het altijd te veel.'

Kritiek is nooit ver weg als Akyol in de media verschijnt. Online is hij vaak boksbal voor meestal anonieme gebruikers die het niet eens zijn met zijn mening. Recent kreeg hij dierenrechtenextremisten op zijn dak nadat hij in zijn column kritiek uitte op activisten die inbraken bij boerderijen. 'De berichten die ik daarop kreeg, waren ronduit extremistisch. Ik vind dat je met iedereen moet kunnen praten, maar met die extremisten valt online echt niet te communiceren. Mensen jutten elkaar op internet enorm op.'

Zelf probeert Akyol wel het gesprek aan te blijven gaan met personen die anders denken dan hijzelf. Zo is hij onlangs begonnen met de webserie Brieven met Eus, waarin hij langsgaat bij schrijvers van opvallende brieven uit de krant. 'De kranten waar mijn columns in staan hebben allemaal een pagina voor ingezonden brieven. Dat zijn vaak best maffe brieven, soms racistisch of juist heel ontroerend. In Brieven met Eus zoek ik deze mensen op om te kijken wat ze heeft bewogen om deze brieven te schrijven.' In de eerste aflevering gaat Akyol langs bij gepensioneerd chemicus Toon van der Wal, die een brief naar zijn regionale krant heeft gestuurd met het verzoek of Akyol ontslagen kan worden. De kwaliteit van Akyols column schiet danig tekort, beweert Van der Wal, waarover de columnist met hem in gesprek gaat.

Wat voor mensen kom je tegen in Brieven met Eus?
'Ik ontmoet vooral ouderen die enorm vastgeroest zijn in hun denken over de maatschappij. De huidige generatie opa's en oma's heeft een heel sterk beeld van hoe Nederland eruit zou moeten zien, maar dat strookt helemaal niet met de veranderende maatschappij. Het is wel aandoenlijk om te zien hoe zij een beeld van Nederland koesteren dat helemaal niet meer bestaat.

'Het beeld van die ouderen is vooral gebaseerd op vooroordelen. Tegelijkertijd zijn ze ook blind voor hun eigen tekortkomingen. Meneer Van der Wal beweerde bijvoorbeeld dat ik hoogstwaarschijnlijk uit een vrouwonvriendelijke cultuur kom. Slechts een paar tellen later noemde hij de krant waarop hij is geabonneerd een wijvenkrant omdat er steeds minder mannen in de krant zouden staan. "Wat is jouw beeld van vrouwen", vraag ik me dan af.'

'Ik krijg af en toe politiebegeleiding bij erge bedreigingen.'

Maak je je zorgen om de inhoud van krantenbrieven over de maatschappij?
'Krantenbrieven zijn altijd al hard geweest. Ik maak me meer zorgen om sociale media, omdat iedere dorpsgek daar een podium heeft gekregen.'

Op verrassend onbewogen toon: 'Een beetje columnist wordt tegenwoordig uitgescholden en bedreigd op sociale media. Ik krijg af en toe politiebegeleiding bij erge bedreigingen en ik heb ook een hotline met de politie. Ik kan me voorstellen dat beginnende columnisten erg van de dreigementen schrikken. Mensen zijn online totaal ontspoord. Ik heb wel het idee dat veel van die mensen gewoon gek zijn. Gestoorde lui die op een zolderkamer de held uithangen.'

Wat doet het met je als je een bedreigende reactie krijgt?
'Over het algemeen doet het niks meer met me, ik ben na vijf jaar columns schrijven redelijk gehard. Maar laatst had iemand ergens foto's van mijn twee kinderen gevonden. Daar zette hij bij: "Ik hoop dat je langzaam zal sterven en dat deze twee klootzakken daar getuige van zullen zijn". Dat raakte me wel. Je hebt ook echt een zieke geest als je zoiets stuurt.'

Kan je via sociale media iets doen tegen zulke reacties?
'Mensen die bijvoorbeeld via Twitter iets sturen zijn bijna niet op te sporen. Ik speel alle reacties door naar de politie en ze weten dat de berichten niet deugen, maar ze kunnen niks doen. Praktisch gezien kan het weken duren voordat Twitter een verzoek om informatie inwilligt. Daarnaast heb je, omdat Twitter Amerikaans is, bij die verzoeken ook nog te maken met de Amerikaanse definitie van freedom of speech, die toch wat ruimer is dan in Nederland. Er is dus op Twitter geen enkele rem op wat je mag zeggen, waardoor het een broedplaats wordt voor anonieme shit.'

Ozcan Akyol750x

Waarom denk je dat er op sociale media met zo'n harde toon wordt gesproken?
'Ik denk dat de manier waarop er in de politiek wordt gepraat zeker meespeelt. Onlangs was er een debat tussen PVV-kamerlid Machiel De Graaf en DENK-kamerlid Selçuk Öztürk. Die gingen in de Tweede Kamer enorm tekeer. De een betichtte de ander van fraude, waarop de ander zei: "Ik zal je blijven najagen". Erg dreigende taal. Als het in dat circus al wordt toegestaan om op zo'n manier met elkaar om te gaan, is het niet gek dat mensen op internet ook zo praten. Die taal zie ik ook terug in de reacties die ik ontvang op mijn columns. Politici hebben het recht niet om te klagen dat de maatschappij verhuftert, want daar doen ze zelf net zo hard aan mee.'

Waarom doen ze dat?
'Iedereen noemt harde taal onbeschaafd, maar je scoort er wel mee. Mensen zien graag tegenstellingen en conflict. DENK zette bijvoorbeeld na de confrontatie met De Graaf meteen een filmpje online. Dat kreeg meer dan 2.000 likes. Ze proberen dus zelfs een slaatje te slaan uit wangedrag. 'Ik denk dat er te veel mensen in de media en politiek zijn die er een belang bij hebben om tegenstellingen te cultiveren. Heb je ooit een politicus horen zeggen: "Ik wil dat de energietarieven omhoog gaan"? Dat zegt niemand, want iedereen wil lagere energiekosten. Over energie ontstaat vervolgens in de Tweede Kamer een enorm debat, waarin partijen doen alsof andere partijen dat niet voor elkaar willen krijgen. Het zijn allemaal schijndiscussies in de politiek, het gaat helemaal nergens over.'

Merk je op straat zelf eigenlijk iets van deze polarisatie?
'Ondanks alle reacties online heb ik zelf op straat nooit echte problemen gehad. Er wordt weleens iets nageroepen, maar ik heb mijn uiterlijk mee. Ik zie er niet uit als iemand met wie je ruzie gaat zoeken. Als pensionado kan je me vanaf een veilige zolderkamer wel uitschelden, maar als diegene me in de stad tegenkomt, weet ik zeker dat hij me niet gaat uitschelden.'

Denk je dat de polarisatie in de politiek gevolgen gaat hebben voor de maatschappij?
'In de samenleving zie je op het moment wel dat groepen steeds vaker met elkaar botsen, maar ik betwijfel of dit in de toekomst tot iets gaat leiden. In Nederland kwamen de gele hesjes bijvoorbeeld amper van de grond, omdat de problemen waarover ze spraken nauwelijks worden gevoeld. Weet je, heel veel mensen in Nederland vergeten dat wij het hier verdomd goed hebben. In sommige landen hebben ze geen eten, als je het zo bekijkt hebben we in Nederland geen problemen. Misschien is dat wel het grootste probleem in ons land: we verzinnen allerlei dingen om ruzie over te maken, terwijl er helemaal geen fundamentele problemen zijn.'

 

Lees meer

'Superintelligent of oliedom?'

Kunstmatige intelligentie: dat zijn toch die enge robots die de wereld overnemen? Dit is het beeld dat veel mensen van robots hebben. Universitair hoofddocent Kunstmatige Intelligentie Pim Haselager wil ons beeld bijstellen. 'De media schetsen een compleet verkeerd beeld van kunstmatige intelligentie, dat is erg jammer.'

Tekst: Rindert Oost
Foto's: Carlijn Hogeboom

Dit artikel verscheen eerder in de vierde editie van ANS.

Pim Haselager 750x

De afgelopen jaren reisde een robotontwerpbureau de wereld rond met robot Sophia. Technologiebeurzen stroomden vol met geïnteresseerden voor deze robot met een nagenoeg menselijk uiterlijk. Saoedi-Arabië acht haar inmiddels zo realistisch dat het land besloot haar staatsburgerschap te geven. Op internet zijn tal van filmpjes te vinden waarin journalisten Sophia interviewen. De antwoorden van de robot zijn gevat en begripvol, soms zelfs meelevend en bijna niet van een echt mens te onderscheiden. 'Bijna niet, want eigenlijk is dit allemaal nep. Het is niet meer dan Mickey Mouse in Disneyland, een veredelde buikspreekspop', reageert Pim Haselager, Universitair Hoofddocent Kunstmatige Intelligentie aan de Radboud Universiteit licht geërgerd.

'Wat robot Sophia pretendeert te doen is nog lang niet de realiteit', legt Haselager uit. 'De media zijn vaak lovend over de mogelijkheden van robots, hoe geweldig ze zijn en hoe ze ons kunnen gaan helpen in het dagelijks leven.' Discussies over verschillende vormen van kunstmatige intelligentie die onze banen of zelfs de wereld zouden overnemen volgen elkaar in rap tempo op. 'Men heeft echter geen flauw benul wat de mogelijkheden van robots zijn', vindt Haselager. 'Suggereren dat ze ouderen kunnen helpen bij eenzaamheid is het verspreiden van onwaarheden.' De manier waarop de media robots profileren zit Haselager duidelijk dwars. In zijn overvolle kantoor met boeken, drie computers, twee moderne en een gedateerde, legt hij uit hoe een toekomst met robots er wel uit komt te zien. 'We moeten eerst meer over onszelf leren voordat we menselijke interactie kunnen inbouwen in robots.'

'Het probleem met Sophia en andere robots die worden beschreven in de media, schuilt in de wereld achter de schermen.'

Gescript
In zijn vakgebied is Haselager met name bezig met de ethische vraagstukken rondom robotica. 'Het probleem met Sophia en andere robots die worden beschreven in de media, schuilt in de wereld achter de schermen. Sophia kan namelijk helemaal niet zo menselijk reageren als wordt voorgedaan.' Haselager schuift in zijn stoel en vervolgt zijn verhaal: 'Als je een interview met Sophia wilt houden, moet haar team van tevoren de antwoorden programmeren. Wijk iets af van het script en haar hele verhaal wordt compleet onsamenhangend.' Op het eerste oog heel menselijk, maar qua kunstmatige intelligentie is ze leeg. 'Ze kan heel goed verhalen reproduceren, maar zelf iets bedenken, dat zit er niet in.' En Sophia is niet de enige. 'In een recente documentaire over zorgrobots werd gedaan alsof een robot vragen kon beantwoorden', vertelt Haselager. 'De documentaire liet niet zien dat in de kamer ernaast iemand zat die de antwoorden intypte.'

Volgens Haselager zorgt dit beeld ervoor dat het publiek verkeerde verwachtingen van robots krijgt. 'Die gretige aandacht voor Sophia en haar gelijken, dat zijn zowel de media als de wetenschap op hun slechtst.' Door die beeldvorming in de media denkt men dat robots gevoelens hebben of aan sociale interactie kunnen doen. Hierdoor worden ze onterecht bang voor gevolgen die er niet zijn. Een hekelpunt volgens Haselager. 'Het is belangrijk dat dit denkbeeld wordt bijgesteld.'

'Door robotica gaan we heel anders naar onszelf kijken.'

Hyperintelligentie en oliedomheid
Hoe slim zijn robots dan wel? 'Robots zijn een interessante combinatie van hyperintelligentie en oliedomheid', legt Haselager uit. Hij glundert even. 'Aan de ene kant hakken ze ons in de pan met schaken en verbazen ze ons met hun acrobatiek. Aan de andere kant zijn ze qua sociale intelligentie en gezond verstand net zo dom en leeg als Sophia.' Als voorbeeld noemt Haselager chatrobots. 'Als je deze met elkaar laat praten, draait dat nergens op uit.' Hiermee legt hij de vinger op de zere plek. 'De crux zit hem dan ook niet in de rekenkracht van computers. Het probleem
is het gebrek van kennis binnen de wetenschap over onze eigen menselijke kernwaarden.'

'Over kernwaarden zoals emphatie, sociale intelligentie en gezond verstand weten we relatief weinig', betoogt Haselager. Kennis die je niet hebt, kun je ook niet programmeren bij robots. 'Om te snappen waar deze intelligentie vandaan komt, zullen wij terug moeten naar de psychologie en de neurowetenschap.' Robots zoals Sophia helpen wat Haselager betreft maar bij één ding: 'het falen in hun menselijk gedrag brengt de wetenschap verder in het begrijpen van menselijk gedrag.' Waar robots in tekort schieten, staat gelijk aan de kennis die we nog missen over onszelf.

Deze link tussen robotica en menselijk gedrag fascineert Haselager. 'Wat is menselijkheid überhaupt', vraagt hij zich hardop af. 'Dat is de les van robotica die we meer ter harte zouden moeten nemen. Blijkbaar zijn de kwaliteiten die wij vaak excellent achten en op ons CV zetten, zoals goed zijn in rekenen en taal niet per se de kwaliteiten die ons tot mens maken. Het zijn juist de dingen waar we sneller aan voorbij lopen, die ons menselijk maken, zoals ons gezond verstand.' Hij laat de woorden even bezinken. 'Door robotica gaan we heel anders naar onszelf kijken.'

Pim Haselager 400xAutomatische gereedschapskisten
'Tijd om het echte toekomstbeeld te laten zien', zegt Haselager om weer op de praktische zaken terug te komen. 'Veruit de grootste categorie van toekomstige robots
zal puur functionele taken uit gaan voeren. Denk aan het schrobben van een toilet, dat kan bijvoorbeeld met een automatisch borsteltje. Of een kookrobot die je pannenkoek in de lucht kan werpen.' Nu al kunnen sommige algoritmes allerlei huishoudelijke taken overnemen, zoals het regelen van de thermostaat. Ver staan deze functionele robots dus niet eens van ons af en in de toekomst krijgen we er alleen nog maar meer. Haselager begint te lachen: 'Eigenlijk worden dit onze automatische gereedschapskisten.'

De andere categorie zijn de robots met meer menselijke eigenschappen: humanoïde robots. Die zullen niet extreem realistisch zijn zoals in films en zullen je ook geen gezelschap houden. 'Nogmaals, dat is misleidend', benadrukt Haselager. 'We vinden het eng als robots te veel op mensen lijken. Ze krijgen slechts enkele menselijke eigenschappen. Bijvoorbeeld een kijkrichting om aan te geven naar wie ze luisteren als ze een commando krijgen. Of benen, voor als ze een trap op moeten lopen.' Deze functies hebben ze nodig omdat de samenleving is ingericht op het menselijk lichaam. 'Van de hoogte van de tafel tot de inrichting van een kast', zegt Haselager wijzend naar zijn eigen boekenkast.

Volgens Haselager lijkt dit toekomstbeeld dus niet veel op wat de media ons voorschotelt. 'Robots staan voor de deur, maar wij zijn er nog niet klaar voor', stelt Haselager. 'Van onzin zoals staatsburgerschap voor een robot moeten we af, dat werkt de discussie alleen maar tegen.' Om aan te duiden hoe snel ontwikkelingen zouden kunnen gaan, neemt Haselager de computer als voorbeeld. Computers en het internet ontwikkelden zich ontzettend snel, maar over hoe hier bewust mee moest worden omgegaan, werd te weinig gediscussieerd. 'Nu zijn er discussies over privacy doordat we geavanceerde algoritmes hebben gebouwd en moeten we achteraf wetten gaan instellen. Met robots kunnen we dit nog voor zijn.'

'Ook volwassen personen kunnen onverantwoorde commando's geven. Moet een robot dan nee kunnen zeggen?'

Vriend of slaaf?
We moeten ons dus met een kritische blik afvragen of we wel klaar zijn voor robots in de samenleving, vindt Haselager. 'Gaan we robots zien als vriend of als hulpje? Misschien wel als slaaf.' Dat zijn de vragen waar de discussie over zou moeten gaan, aldus de professor. 'Ook moeten we ons afvragen wie een robot commando's mag geven. En moeten robots naar iedereen kunnen luisteren?' vraagt hij zich hardop af. 'Stel je voor dat twee kinderen ruzie hebben, en de een tegen de robot zegt "sla hem". Dat is natuurlijk een onverantwoorde beslissing.' Bij dit voorbeeld kan Haselager nog wel lachen, maar er zijn ook serieuzere voorbeelden. 'Ook volwassen personen kunnen onverantwoorde commando's geven. Moet een robot dan nee kunnen zeggen?' De kwestie naar wie een robot wel of niet moet luisteren, levert volgens Haselager ingewikkelde vaagstukken op. 'Je zou bijvoorbeeld een robotbewijs kunnen invoeren', stelt hij voor. 'Dan zou je net zoals bij een

...
Lees meer

ANS bestormt

Na een lange zomer zonder zorgen is het dan zover. Een nieuw tijdperk is aangebroken. Als een uitgehongerd kuddedier sta je te springen om aan het studentenleven te beginnen. Omdat je te veel hebt genoten van je ontdekkingsreis door Zeeuws-Vlaanderen heb je nog geen tijd gehad om je te druk te maken over banale zaken als de toekomst. Voordat je de kans hebt gehad om je voor te bereiden, komt er een tsunami van eigen verantwoordelijkheden op je af. 

Vol goede moed begeef je je als kersverse rekruut naar de universiteit. Het eerste obstakel dat je tegen het lijf loopt, zijn je studieboeken. Die bestelt je moeder dit keer niet voor je en de rector magnificus komt ze ook niet langsbrengen. Al snel blijken er meer schaapachtige lammetjes zoals jij te zijn. Gelukkig beleeft de deeleconomie hoogtijdagen en deelt iedereen alles met elkaar, tot studieboeken aan toe. 

Eenmaal in Nijmegen aankomen, heb je ook een plek nodig om je kamp op te slaan. Helaas ligt een vaste kamer voorlopig niet in het verschiet, omdat je je pas een week voor de intro hebt ingeschreven bij de SSH&. Ook hospiteeravonden zijn een waar mijnenveld van vragen die zonder pardon op je worden afgevuurd. Je hebt nog helemaal niet nagedacht over welk verkeersbord je zou zijn en andere hobby's dan 'dansjes en drankjes doen' heb je niet. Zelfs het vinden van een lieve hospita in de kroeg mislukt volledig. Deze strijd heb je verloren, maar er is nog een oorlog te winnen. 

Als een eenzame schaapherder struin je door de wildernis van de Nijmeegse binnenstad en besluit je een slaapplek in de buitenlucht te zoeken. Na een wandeling van 9 kilometer beland je onder de Waalbrug. Uitgeput strijk je neer op de harde stenen. Ook al zindert de zomer in september nog na, de nacht is kouder dan het liedje van Earth, Wind & Fire doet vermoeden. Al heb je nu wel een stoer verhaal om indruk mee te maken op je nieuwe studiegenoten. 

Je komt tot de ontdekking dat het hebben van eigen verantwoordelijkheden een zware last is. Het bestormen van het studentenleven is tot nu toe mislukt, maar je hebt in elk geval boeken om op terug te vallen. Hierin staat van alles over de geschiedenis van de term student. Nu weet je ten minste wat het betekent om student te zijn. Hoe je dit in de praktijk moet brengen, is je nog een raadsel. Als universitair student kom je immers niet verder dan de theorie.

De hoofdredactie

Klik hier  om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Lees meer

ANS is wild

Maandagochtend, acht uur. De Spar University is uitgestorven. Schappen vol met chips, koeken en nootjes vullen de eerste rijen. Achterin: twintig soorten brood, hummus, yoghurt met Oreo's en meer van dat soort ongein. Een medewerker sjokt heen en weer en zet af en toe iets recht. Waarom werken hier eigenlijk mensen? Achter de kassa's hoeft niemand te staan. Tegenwoordig ben je je eigen medewerker, en je betaalt er ook nog voor: zelf scannen, zelf pinnen en aan jezelf vragen of je eigenlijk wel een bonnetje wil.

De digitalisering van de samenleving creëert een afstand tussen jou en de natuur. Zelfscankassa's zorgen voor een toenemende vervlakking. Zonder menselijk contact is er geen lol meer aan, dan kun je nog beter een roepende in de woestijn zijn. Het is genoeg geweest: je gaat wild.

Het is even zoeken naar een goede habitat. Na uren dwalen kom je terecht in een van de laatste stukjes ongerepte natuur in Nederland. Links plast een hert over zichzelf heen en rechts wordt een dromerig everzwijn overvallen door een hongerige vos. Uiteindelijk vind je een goed hol om je in te verstoppen. Na twintig dagen wild leven ben je volledig bekeerd. Je eten scharrel je bij elkaar zoals jager-verzamelaars dat in de oertijd deden. Toen wisten ze pas wat gezond leven is. Een gebalanceerd dieet van noten, peulvruchten en gevangen vogeltjes houdt je op de been. Ligt daar nou een verdwaald frietje op de grond? Vreemd.

Hoe dan ook ben je een met de natuur. Een leven zonder verzorgingstroep is prima mogelijk. Geen chemische producten als tandpasta, deodorant en shampoo meer, ook je persoonlijke verzorging ligt vanaf nu in handen van moeder natuur. Citroenen, kokosnoten of eieren: alles moet het ontgelden voor jouw drang om er als een haantje de voorste bij te lopen.

Toch is je nieuwe leefomgeving ook niet zo ongerept als het lijkt. Bij het jager-verzamelen kom je op het spoor van wat wel een heel bijzondere diersoort moet zijn. Avocadoschillen en chiazaad markeren de weg die dit vreemde wezen gebaand heeft. Terwijl je over een aardvarken heen stapt en je een weg baant door het dichte struikgewas sta je opeens oog in oog met een goed gecamoufleerd persoon in dierverzorgertenue. 'Welkom in de Bush.'

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Lees meer

ANS jaagt

Hij is dichtbij. Als dikke mist hangt de geur van zijn zweet in de lucht. Het zwakke maanlicht maakt het lastig om vormen te onderscheiden in het donkere bos, maar dat deert niet. Al je zenuwen staan op scherp. Eén misstap en hij is er geweest. Enige tijd verroer je je niet. Het is muisstil. Dan, plots, het geluid van een takje dat breekt onder het gewicht van een voet. Je likt over je tanden en grijnst. Hebbes.

De jacht op Spong was geen gemakkelijke. Weken heeft het je gekost. Een toppredator laat zich ook niet zo makkelijk vangen, dat wist je. Toch wilde je grootser. Moeflons zijn leuk en aardig, maar niets smaakt beter dan een topadvocaat. De eerste stap was zoals bij elke andere jacht: het lokaas uitgooien. Een net interviewverzoek via de mail moest volstaan. Je had eigenlijk niet verwacht dat Spong meteen zou toehappen, maar binnen een dag mailde zijn secretaresse: 'je mocht de beste man wel even bellen'.

Een gevoel van adrenaline overviel je. Het eerste contact was gelegd. Maar iets in je waarschuwde je dat je voorzichtig moest zijn. Je rook urine. Dit was Spongs territorium.
Niets bleek minder waar. De jacht kende vele tegenslagen. Al tijdens het eerste gesprek bleek Spong toch niet zo meegaand als zijn secretaresse voordeed. 'Kom eerst maar naar mijn college tour, dan maken we daarna wel een nieuw afspraakje. Volgende week sta ik in Waalwijk. Ga daar maar heen.' Met je staart tussen je benen hing je op. In totaal duurde het gesprek nog geen drie minuten.

Gehoorzaam volgde je Spong naar Waalwijk. Daar zag je de prooi voor het eerst in levende lijve. Dichterbij dan ooit. Tussen de menigte nam je eens goed de tijd om hem te bestuderen. Ondanks zijn leeftijd maakte hij een strenge en imposante indruk. Overal in je lichaam voelde je weer het gevoel van gedrevenheid. Spoedig, Spong, zullen we elkaar weer zien.

Spong dacht er anders over. Ondanks de belofte om een afspraak te maken, verdween hij zonder enkel spoor achter te laten. Dagen probeerde je hem met alle macht te traceren, zonder resultaat.

Na twee weken was je geduld op. Tijd voor een andere aanpak. Deze keer zou je assertief zijn, direct op je doel afgaan. Vastbesloten pakte je de telefoon en belde direct naar zijn kantoor. Deze keer kon hij je niet ontwijken. Tevreden kijk je naar zijn hoofd aan de muur. Het volgende doelwit wacht.

De redactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen.

 

Lees meer

ANS reist

Ans (23), derdejaars student Culturele Antropologie en Ontwikkelingssociologie, heeft besloten een tussenjaar te nemen. 'Ik voel me beklemd tussen al die saaie boeken, die me niets leren over het echte leven. Al dat gezeur en die nutteloze bureaucratie op de universiteit zijn niet mijn ding, ik moet vrij kunnen leven.' Ans heeft de afgelopen twee maanden doorgebracht als ongeschoold docent in Afrika. 'Echt mooi hoe ik onze westerse normen en waarden zonder controle mocht opdringen aan een cultuur die me eigenlijk onbekend is.'

Ans betaalt haar reizen van haar flink gesponsorde spaarrekening, samengesteld door haar liefhebbende ouders. 'We vinden het belangrijk dat onze dochter zich kan ontplooien', laat haar vader in een telefonische reactie vanaf zijn vakantiehuis op de Malediven weten. Ans geeft toe dat reizen duur is en daarom niet voor iedereen weggelegd. Toch raadt ze elke student aan om zonder opgaaf van redenen te stoppen met studeren en een louterende trektocht door Thailand te maken. 'De ervaringen die je daar opdoet zijn onbetaalbaar.'

Inmiddels heeft Ans bijna de hele wereld gezien. De volgende uitdaging ligt dan ook buiten onze planeet, op Mars. 'Ik kan niet wachten om mijn gevoel van superioriteit ook in de rest van de Melkweg tot uiting te brengen. Het lijkt me geweldig om Marsmannetjes kennis te laten maken met onze aardse gebruiken, zoals marktwerking in de zorg, sociale ongelijkheid en milieuvervuiling.'

Op Aarde zijn de reacties over de reis van Ans vrijwel unaniem. 'Liever kwijt dan rijk', aldus staatssecretaris van Intergalactische Zaken Luuk Luchtloper.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Lees meer

ANS schokt

Hihi, er staat een piemel op de voorkant.

Een piemel met een heel rimpelige balzak. Hihi. Echt schokkend en gedurfd. Lekker provoceren, nu denkt iedereen vast: jeetje, een piemel. Zo een heb ik er nog nooit gezien. En het is ook nog eens ambigu, want als je zo'n pornosite doorscrolt dan staat er ook wel eens 'schokkend klaarkomen', wat grappig.

Natuurlijk zouden we niet zomaar een piemel op de voorkant zetten om te provoceren. Achter de illustratie zit een verhaal. Dit is namelijk de laatste ANS van dit collegejaar en daarom wilden we symbolisch afsluiten. Het fallussymbool op de voorkant staat voor het leven en de vruchtbaarheid van ANS, waar nieuwe inzichten, kritische geluiden en bijzondere verhalen tot stand komen. Een piemel symboliseert een nieuw begin. De achterkant van deze ANS gaat daarentegen over de dood. Dat maakt dit compacte pakketje pagina's een metafoor voor het leven: de geboorte, de dood en alles daartussenin.

Wat zit daar dan tussenin? Nou, in zo'n leven produceer je heel veel vuilnis. Dat wordt opgehaald door mannen die vishaken in hun hand krijgen omdat jij je afval niet goed scheidt. Daarnaast kan het ook zomaar voorkomen dat je in zo'n leven naar een festival gaat en daar Lowlandsdirecteur Eric van Eerdenburg tegen het lijf loopt. Minder feestelijk: ooit word je oud. Als je nu alvast wil oefenen met wat je in die laatste uren van je leven moet doen, kan je in De Graadmeter een aantal handige tips vinden. Het leven en de dood dus. Heel slim, heel kunstzinnig. Nog meer artistieke dingen: seksrobots. Daarmee combineer je verschillende vakgebieden, namelijk technologie, ethiek en esthetica.

Maar goed, daarom staat er dus een piemel op de voorkant.

Geniet ervan, wij gaan lekker vakantie vieren.

De hoofdredactie

Klik hierom de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Lees meer

ANS speelt

ANS is volop bezig geweest met goede voornemens voor 2019. Ten eerste kwam ze na het interview met Joost tot de conclusie dat er meer mag worden gespeeld op de universiteit. Een hoogleraar die bijvoorbeeld zijn oratie afsluit met 'je weet toch neef' Studenten die een 'terroristische' aanslag plegen op gewone differentiaalvergelijkingen door een confettibom af te laten gaan midden in het college van dr. Kraaijenvanger. Ander voornemen: ANS vindt die differentiaalvergelijkingen helemaal niet zo gewoon, dus die moeten maar eens worden opgelost.

ANS gaat dit jaar spelenderwijs meer bier drinken. Voor het einde van het jaar wil ze alle verschillende smaken van Oersoep geprobeerd hebben. En als ze dan na al die biertjes haar verlegenheid heeft afgeschud, is het tijd om te spelen in bed, als een echte Sexy Motherbocker. Let's talk about sex, baby. Wellicht stijgt ze dit jaar nog wel een plekje in de SOA-top 7. Of is dat niet meer politiek correct?

Meer spelen, minder aandacht voor praatgrage robots. ANS is klaar met huisgenoten die haar de oren van de kop kletsen over wie met wie vreemdging in Temptation Island of Ex on the Beach. Ze zit dus niet te wachten op stofzuigers die straks hardop speculeren of Han van Krieken of toch Martijn Gerritsen de Mol is. Laat staan dat zo'n stofzuiger het staatsburgerschap moeten worden aangeboden. En dan blijkt de stofzuiger achteraf toch niet zo politiek correct te zijn in zijn uitspraken als de journalisten van Vox in hun enthousiasme naar buiten brachten.

Misschien is het in 2019 wel tijd voor een algemene Nijmeegse studentenpartij (aNs) die strijdt voor een RU waar meer gespeeld wordt. Een partij die zorgt dat er een ballenbak komt in de nieuwe Refter. Een partij die AKKU, asap maar bovenal Vox een keer kan beschuldigen van serieuze politieke correctheid. Een partij die de student meer laat spelen. ANS wenst alle studenten een speels 2019.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

 

Lees meer

ANS straalt

Het moeilijkste van het maken van een nieuwe editie van ANS is niet het vinden van interviewnamen of het reageren op boze mails en telefoontjes van gekwetste zielen, maar het schrijven van het commentaar. Vlak voordat het blad naar de drukker wordt gestuurd, moet er nog een woordenkots van vierhonderd woorden worden geproduceerd waarin het liefst zoveel mogelijk stukken van de komende editie worden belicht. Alsof de inhoudsopgave die in koeienletters op pagina 3 staat niet genoeg overzicht biedt. Normaal gesproken weten we er nog wel een leuk verhaaltje van te maken, maar dit keer was het werkelijk waar onmogelijk. Toch hebben we het, voor uw aller entertainment, geprobeerd:

'Studeren op de Radboud Universiteit is vermoeiend. In de hoop dat een buitenlandse universiteit je hersenen meer weet te prikkelen, stap je op het vliegtuig naar Rome. Eenmaal aangekomen blijken de professoren problematischer dan Haber, die niet alleen het proces uitvond waarmee je kunstmest kan maken, maar ook fan was van het gebruik van gifgas als massavernietigingswapen. Minor detail.

Dat het niveau zoveel slechter was dan op de RU, had je niet verwacht. Bij gebrek aan lesstof ga je zelf maar op onderzoek uit. In Rome zijn immers een hoop schatten te vinden, als je maar op de juiste plek graaft. Gewapend met een schep en tandartsgereedschap verzet je bergen aarde om uiteindelijk een parfumflesje met poederachtig residu (helaas geen coke) en botresten (helaas wel een babyskelet) te vinden.'

Ondertussen op het ANS-kantoor:
- 'Zal ik even kijken hoe ver we al zijn?'
- 'Oh, nog maar een paar woorden, en we moeten nog best veel onderwerpen verwerken.'

'Na deze schokkende vondst trek je je terug in een veilige omgeving, namelijk de klinische wachtkamer van de huisarts. Daar haal je een abortuspil. Ineens wandelt er een drag queen naar binnen. Uit pure verbazing sla je het boek Concept M open. Op de achtergrond klinkt muziek voor bejaarden. Verward neem je een sipje van je kopje koffie. Dan word je wakker en blijkt het allemaal een droom.'

- 'Eindigen we niet altijd met een droom?'
- 'Nee, toch?'

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe editie van ANS digitaal te lezen.

 

Lees meer

ANS stript

ANS stript is de zevende en daarmee laatste editie van jaargang 33. Go out with a bang, they say.

ANS heeft wel wat sensatie gekend in haar 33-jarige geschiedenis, al dreigen deze ANS-trivia soms wat in de vergetelheid te raken. In 2005 was het bijvoorbeeld raak: het College van Bestuur (CvB) liet een editie van ANS vernietigen nadat ANS als 1 april grap schreef dat de Radboud Universiteit (RU) zou fuseren met een andere universiteit. Later dat jaar sloeg het ongeluk opnieuw toe, dit keer dankzij een bekende politicus: de snel op de teentjes getrapte Alexander Pechtold. De toenmalige minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties dreigde met de totale vernietiging van de oplage nadat hij niet blij was met een interview over zijn functioneren. Omdat het interview uiteraard alleen de woorden van de voormalig D66-leider weerspiegelde, bleef het bij een dreigement.

Bij een ANS uit 2007 was de toenmalige hoofdredactie wederom de klos. Omdat het CvB van mening was dat de blote vrouw op de voorpagina onacceptabel was, eiste het dat de hoofdredactie de editie uit de welbekende gele bakken zou verwijderen. Later verscheen hetzelfde nummer opnieuw, ditmaal met het Radboudlogo voor de edele delen van de vrouw. De laatste censuuractie: in 2010 haalde het CvB een ANS uit te bakken nadat het College een overduidelijk ironisch commentaar niet snapte. De domme bestuurders dachten dat studenten het advies om 'je kater te verdrinken met nieuw bier' letterlijk zouden nemen. 

Na deze enerverende opeenvolging van akkefietjes bleef verdere controverse jarenlang uit. In het CvB kwamen nieuwe bestuurders die meer ophadden met zaken als vrijheid van meningsuiting en vrije pers. Misschien werd ANS zelf ook iets braver. Maar deze editie keert ANS terug naar haar spraakmakende roots met meer naakt dan ooit tevoren. Met bommen, bijbels en billen op de voorkant inspireert ANS menig student en docent tot de stoutste dromen. In Tijdsgeest wordt de steeds preutsere omgang met publiekelijk naakt besproken. En op de middenpagina rekenen 21 Radboudstudenten hiermee af door in hun blote billen te poseren. Genoeg om te worden vernietigd? Dat mag je zelf beoordelen.

 Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 


De redactie

 

Lees meer

ANS tekent

'Vo!' Met een adtje van zijn bier neemt hij afscheid van zijn dispuutsgenoten. Het was weer gezellig met de vrinden. Eindelijk is het gelukt om de bangalijst af te ronden. In zijn gedachten denkt hij terug aan Anne-Sophie, op wie hij stiekem een oogje heeft. Ergens baalt hij dat ze zo ver bovenaan staat, maar ach, ze mag best even rondgaan voordat ze bij hem terecht komt. 

Op de fiets naar huis denkt hij nog even aan haar, maar wanneer hij thuis zijn laptop openklapt, is hij haar alweer vergeten. Nu heeft hij veel belangrijkere zaken aan zijn hoofd: het verdedigen van de superieure westerse normen en waarden. Hij is nog steeds in extase dat Forum voor Democratie zoveel zetels heeft gewonnen bij de Provinciale Statenverkiezing. Thierry heeft gelijk: het boreale Europa wordt steeds verder verziekt. 

Tijd om er iets aan te doen. Op Facebook logt hij snel in onder de naam van zijn anonieme trollaccount. Meteen stuurt hij een dreigberichtje naar Özcan Akyol. Het wordt hoog tijd dat die Turkse columnist een toontje lager gaat zingen. Na hem een pijnlijke dood te hebben toegewenst, richt hij zijn pijlen op Marian Spier. 'Deze diversiteitsgekte is te absurd voor woorden', plaatst hij in de reacties onder een interview. 

Van het typen krijgt hij kramp in zijn handen. Tijd voor een korte pauze. Terwijl hij naar de koelkast loopt om een blikje bier te halen, denkt hij even terug aan zijn college Wetenschapsfilosofie van vandaag. Woedend wordt hij als hij zich de woorden van de oude linkse professor herinnert. 'We bespreken vandaag alleen maar niet-westerse filosofen. Het wordt eens tijd dat de wetenschappers die onderbelicht zijn wat meer aandacht krijgen.' Wat een onzin! Het blikje bier valt bijna uit zijn handen. Het enige perspectief dat in het Westen belangrijk is, is dat van de westerse man. Helemaal opgewonden gaat hij weer achter zijn laptop zitten, maar deze klapt hij snel weer dicht. Als hij zo geagiteerd is, kan hij beter niet op Facebook zitten. 

Nog even kijkt hij op zijn telefoon in de hoop een berichtje van Anne-Sophie te zien, maar WhatsApp blijft stil. Gedesillusioneerd zoekt hij zijn bed op en pakt de ANS erbij. Normaal gesproken gebruikt hij deze exclusief als vliegenmepper, maar op zijn nachtkastje ligt niks anders om te lezen. Het is niet anders. Alleen al na een vluchtige blik op de inhoudsopgave valt zijn mond open. 'Hoe links kan een tijdschrift zijn!' schreeuwt hij woest vanuit zijn bed. Tijd voor een omvolking van de ANS.

De redactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 

 

Lees meer

ANS trotseert

TRIGGER WARNING: De onderstaande tekst bevat seksueel getinte opmerkingen en referenties naar drugs

'Je rondingen zijn zo mooi', zwijmel je, terwijl je liefkozend haar gladde vel streelt. 'En van binnen zo zacht.' Druppels koel vocht glijden over je hand als je je vinger naar binnen duwt. 'Je vruchtvlees is zo sappig...' Dan kan je je niet meer beheersen. Je pakt je mes, snijdt haar eerst doormidden en daarna in blokjes. Daar ligt ze dan, je tomaat. Klaar om in de soep te worden gegooid.

Plots gaat de bel. Je liefje staat voor de deur, ze komt bij je eten. Vol smacht ren je naar de deur om haar te begroeten. Enthousiast als altijd begroet ze je met een knuffel en een high five. Je voelt haar zachte pluche vleugels om je nek. Je kijkt in haar wijd opengesperde ogen en verdrinkt bijna. 'Mijn paradijsvogeltje', stamel je, terwijl je naar haar snavel buigt om haar te zoenen.

Een romantisch diner wordt het niet. RU'tje heeft geen zin in tomatensoep, maar in jou. Vandaag heeft ze een ticketuur paardrijden geprobeerd en wil ze je laten zien wat ze heeft geleerd. Zonder zekering klimt ze op je. In afwisselende gangen stap, draf en galop bereik je het hoogste punt.

'Mevrouw Ans?' klinkt het ineens in je oor. 'Hallo, Ans?' Verschrikt kijk je op naar de man met gele blouse en dikke snor die voor je staat. 'Professor Archimedes!', roep je. 'Heeft u Tarzan nog gezien?' 'Het is meneer De Vries voor jou', antwoordt de professor getriggerd. 'En nu opletten, dit is de laatste waarschuwing.'

Beschaamd zak je onderuit in je stoel. Misschien was het toch niet zo'n goed idee om voor de les nog een lijntje te doen. Nederland wordt steeds higher opgeleid, maar daarmee wordt waarschijnlijk toch iets anders bedoeld.

De hoofdredactie

Klik hierom de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Lees meer

ANS ziet

Een hinderlijk telefoontje dwarsboomt een goed gesprek. 'Ik ben op zoek naar kamerlid Jansen', vraagt de journalist. 'Die is even niet beschikbaar', antwoord je geïrriteerd. Die haviken denken ook altijd dat ze mogen bellen, maar vanavond heb je hier geen tijd voor. Je oude universiteit heeft je uitgenodigd om de opening van het Maria Montessorigebouw te vieren, en wie ben jij om een goede borrel af te slaan. Sinds de kleine is geboren, heb je al zo weinig tijd voor jezelf. Gelukkig is hij vorige maand zindelijk geworden.

'Die verbouwing ging behoorlijk radfout', grinnik je, als de nieuwe rector magnificus tussen neus en lippen meldt dat TvA precies tien jaar geleden is gesloopt. In ieder geval is het hier een stuk mooier geworden. 'We RUle!' grapt ondertussen een bebaarde lolbroek naast je. 'Onze Radboud-gemeenschap, die zit hier!' schreeuwt hij, waarna hij direct het Radboudlied inzet. Je vond de RU een prima universiteit, maar van zulk Radboudfundamentalisme moet je niks hebben. Plots word je overdonderd door de luide stem van de rector magnificus. 'NEPNIEUWS!, ALLEMAAL NEPNIEUWS!' schreeuwt hij woest. 'Vanavond is iedereen welkom, behalve jullie', zegt hij wijzend naar verslaggevers van ANS, die bibberend naast elkaar staan. 'Ik heb nooit beweerd dat studenten van de RU te incapabel zijn om een baan te vinden.' De Fake News-beweging wordt steeds groter, denk je. Journalisten zijn soms hinderlijk, maar dit gaat te ver.

Gedesillusioneerd besluit je naar de net geopende Refter te gaan. Vanavond staan er kipkluifjes op het menu, maar daar heb je slechte herinneringen aan. Uiteindelijk kies je bij een ander kraampje voor pannenkoeken, het lievelingseten van je zoon. 'Vreselijk wat ze daar aan het doen zijn', zegt een man met een lange baard en een wilde haardos die aan het opscheppen is. 'Protesteer je volgende week mee?' vervolgt hij, waarna hij je een foldertje meegeeft van Nijmegen Against Hate.

Terwijl je aan de pannenkoek begint, denk je aan je zoontje. Het is al een paar maanden geleden dat je langer dan een uur van hem gescheiden was, want zijn nieuwe baan eist alle aandacht op. Een job als fractievoorzitter van D66 krijgen was niet makkelijk, maar gelukkig houden ze er wel van jonge leiders. Dan gaat je telefoon weer. 'Woordvoerder, Jesse Klaver zet vraagtekens bij de leeftijd van kamerlid Jansen', zegt de andere kant van de lijn. 'Politici worden steeds jonger, heb je ANS nooit gelezen?' antwoord je gevat, waarna je de telefoon lachend ophangt.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Lees meer

Antwoorden crypto ANS bestormt

Hieronder vind je de antwoorden van de crypto in de ANS bestormt:

Horizontaal
6. Sportershart 
7. Vechtpartij
9. Powerbank 
10. Voelspriet
12. Beltegoed 
13. Bakfiets
14. Kaasplank

Verticaal 
1. Ruimtekussen 
2. Toetsenbord
3. Afvalbak
4. Barcode
5. Telefoonboek
8. Pipet
11. Toiletrol

 

Lees meer

Antwoorden crypto ANS bloedt

Hieronder vind je de antwoorden van de crypto in de ANS bloedt:

 Horizontaal
3. Piet
4. Vuurwerk
7. Elfjes
9. Chocoladeletters
12. Piek
13. Marsepein
14. Stoomboot

Verticaal
1. Jezus
2. Oliebol
5. Rendieren
6. Maretak
8. Pepernoot
10. Advent
11. Kerstbal

 

Lees meer

Antwoorden crypto ANS is wild

Hieronder vind je de antwoorden van de crypto in de ANS is wild:

Horizontaal
3. Zonuur
8. Typhoon
9. Wervelkolom
11. Onweer
13. Microklimaat

Verticaal
1. Bui
2. Hittegolf
4. Orkaan
6. Mist
7. Vorstperiode
9. Weerbericht
10. Windkracht
12. Natuurijs

 

Lees meer

Antwoorden crypto ANS jaagt

Hieronder vind je de antwoorden van de crypto in de ANS jaagt:


Horizontaal
2. Venkel
5. Granaatappel
7. Appel
8. IJsbergsla
12. Spitskool
14. Kiwi
15. Ananas
16. Spinazie
17. Prei

Verticaal
1. Peer
3. Kikkererwt
4. Wortel
6. Bes
9. Pompoen
10. Radijs
11. Boontjes
13. Pastinaak

 

 

Lees meer

Antwoorden crypto ANS reist

Hieronder vind je de antwoorden van de crypto in de ANS reist:

Horizontaal
5. Elfstedenkruisje
8. Sneeuw
9. Stamppot
11. IJsmeester (IJs meester)
13. Bontjas

Verticaal
1. Rookworst
2. Snertweer
3. Noren
4. Gluhwein
6. Strooizout
7. Kunstschaatsen
10. Piste
12. Slee

 

Lees meer