Kamervragen ANS 3

In Kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat?

Tekst: Eva van Keeken, Vincent Veerbeek en Eva Vervoort
Foto's: Eva van Keeken en Vincent Veerbeek

Dit artikel verscheen eerder in de derde editie van ANS.

Marissa op bezoek bij Jochem
Kamervragen 2 kamer Jochem'Tja', is Marissa's eerste reactie als ze de kamer van Jochem binnenloopt. Ze zoekt duidelijk naar woorden die de puinhoop het beste kunnen omschrijven. Verspreid over de ruimte liggen resten van joints, ongewassen handdoeken en bedorven etensresten. Om nog maar te zwijgen over de rode vlekken op het dekbed, waarvan Marissa denkt dat het wijn is. 'Veel troep, het is een typische studentenkamer', zegt ze voorzichtig. 'Deze persoon moet echt een keer zijn lege flessen wegbrengen. De Coop is hier tegenover.' Wanneer ze de koelkast opent, begint ze te lachen. 'Alleen een pizza, dat is wel sad.' Dan valt haar oog op een pet en mannendeodorant waaruit ze opmaakt dat het een jongenskamer is. Ze schat dat de bewoner iets ouder is dan zij, een jaar of 23. Uit zijn boeken maakt ze op dat hij 'iets met marketing en communicatie' studeert.

Marissa verwacht dat de bewoner van de kamer regelmatig uitgaat, omdat hij in de Molenstraat woont. 'Ik denk dat hij een chill persoon is, echt zo'n type dat veel gamet en blowt', zegt ze. Op de vraag of hij aan sport doet, antwoordt ze ontkennend. Ze denkt niet dat hij een gezonde levensstijl heeft. Dan ziet ze een skateboard staan. 'Misschien is het toch wel een sportief persoon. Ik kan me voorstellen dat hij iemand is die overal op zijn skateboard naartoe gaat.' Marissa zou best met hem in een huis kunnen wonen. 'Ik denk dat hij een gezellige huisgenoot is, bij wie je makkelijk binnenloopt om even te kletsen.' Wel zou ze zich ergeren aan zijn troep. 'Misschien is hij ook zo slordig in de keuken of in de badkamer.'

'Ik vind het lullig om te zeggen, maar ik zou niet in deze kamer kunnen wonen', zegt Marissa stellig. 'Ik vind het gewoon fijn om een georganiseerde en rustige kamer te hebben.' Een positief punt is de locatie. Het idee midden in het centrum te wonen en zicht te hebben op de Molenstraat bevalt haar wel.

Jochem op bezoek bij Marissa
Kamervragen 2 kamer MarissaOp zijn skateboard komt Jochem aan bij studentencomplex Galgenveld, waar Marissa woont. 'Het is hier een stuk netter dan bij mij, dat is duidelijk’, is zijn eerste reactie als hij binnenkomt op haar kamer. De boeken staan recht in de kast, de kleren zijn keurig opgeborgen en de dekentjes op de bank liggen er perfect opgevouwen bij. Jochem denkt in een meisjeskamer te zijn beland: 'Alles is opgeruimd en de kleuren roze en lichtgroen komen vaak terug in het meubilair.' Dan valt zijn blik op de Engelse woordenboeken in de boekenkast. 'Ze studeert vast Engels', concludeert hij. 'Ik verwacht dat ze haar studie serieus neemt en niet zoveel uitgaat. Ze doet weinig onverstandige dingen.' De leeftijd van Marissa vindt hij moeilijker in te schatten. 'De inrichting van de kamer oogt een beetje jeugdig door de lichte kleuren'. Hij gokt dat ze rond de 20 jaar is.

Jochem vindt de kamer ook niet heel speciaal. De woorden 'normaal' en ‘standaard’ vallen vaak. Hij ziet een getekende poster en een rozenkunstwerk die op de muur zijn geplakt. 'Misschien is ze wel een kunstzinnig type', merkt hij op. Jochem zou best een huisgenoot van Marissa willen zijn. ‘Het is in ieder geval iemand die niet veel herrie maakt en van wie je weinig last hebt. Prima om een babbeltje mee te maken.' Dan valt zijn oog op iets dat hem blij verrast: een Wii en een verzameling games. 'Eindelijk een raakvlak', zegt hij lachend. 'Call of Duty is iets dat ik ook nog wel zou spelen. Een meisje dat gamet is sowieso wel bijzonder.'

Het is geen kamer waar Jochem zich thuis voelt. 'Ik zou hier echt gek worden, vooral omdat het zo netjes is. Van de inrichting word ik niet heel gelukkig, het is veel te strak. Het zou snel een puinhoop worden als ik hier zou wonen.' Omdat de woning is opgedeeld in twee kleine kamertjes, is het voor hem niet ruimtelijk genoeg. De locatie vindt hij daarentegen best prima.

Vragenuurtje
Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

Kamervragen 2 gesprekMarissa is zichtbaar verbaasd over de jongen die achter de rommelige kamer schuilgaat. 'Heel anders dan ik had verwacht', is de eerste reactie van de 20-jarige studente Amerikanistiek, als ze Jochem ziet. 'Je ziet er verzorgd uit', zegt Marissa nadat ze zich aan elkaar hebben voorgesteld. 'Jouw kamer past wel bij je nette uitstraling', reageert Jochem, 19 jaar en student Small Business Retail Management.

Marissa vraagt zich af of haar beeld van het alternatieve imago van Jochem klopt. 'Zo zou ik mezelf niet noemen, maar ik skateboard wel', zegt hij. 'Doe je verder nog aan sport?', vraagt Marissa. 'Ja, ik fitness af en toe.' Dan snijdt Marissa een onderwerp aan dat niet onbesproken kan blijven: de rode vlekken op het bed. 'Is dat wijn?' 'Nee', antwoordt Jochem. 'Dat is van een bloedneus van mijn ex.' Marissa wijst hem erop dat hij echt een keer zijn statiegeldflessen moet wegbrengen. Jochem lacht: 'Luiheid is wel een probleem voor mij, juist omdat alles vanaf de Molenstraat zo dichtbij is.'

'Die gamecollectie van jou is wel dope', merkt Jochem op. Ze spelen helaas niet dezelfde games. 'Het enige dat ik speel is Mario Kart en af en toe Call of Duty', zegt Marissa. 'Ben je creatief?', vraagt Jochem. Marissa ziet zichzelf niet als een heel creatief persoon. 'Ik kleed wel graag mijn kamer leuk aan', zegt ze. Tot slot merkt Jochem op dat Marissa niet zo verlegen is als hij dacht. 'Dat heb ik verkeerd ingeschat', zegt hij. 'Oh, jij dacht zeker dat ik heel saai zou zijn?', reageert Marissa. 'Nee, saai ben ik niet. Ik vind het gewoon fijn als het opgeruimd is.'

Kamervragen 2 portret JochemKamervragen 2 portret Marissa

Marissa en Jochem

 

Lees meer

Kamervragen ANS 4

In Kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat?

Tekst: Bram Jodies
Foto's: Kelley van Evert

Dit artikel verscheen eerder in de vierde editie van ANS.

Kamer 1Arn op bezoek bij Robin
'Volgens mij woont hier een man', zegt Arn, wanneer hij de kamer op de derde verdieping van complex Mariënbosch betreedt en zijn oog op een stel whiskyflessen valt. 'Meestal drinken vrouwen geen whisky. Bovendien staat er een Playstation 4 en hangen er sportshirts en een Kud-shirt aan de muur.' Hij loopt naar de tafel toe, waar een samenvatting tussen een groot boek vastgeklemd zit, en grinnikt. 'Iets met de Tudor-monarchie. Ik gok dat hij Geschiedenis studeert, of iets in die trant.' Daarnaast vermoedt Arn dat de student een tweede- of derdejaars is, want zo'n grote kamer ligt voor eerstejaars niet snel in het verschiet. Over het uitzicht is de bezoeker stellig. 'Beetje treurig, elke ochtend wakker worden en de universiteit moeten zien.' De omgeving vindt hij verder wel te tolereren door de nabijheid van de natuur bij het SSH&-complex.

Dan valt zijn blik op een zwarte leren jas aan de deur. 'Ik heb zelf ook zo’n jas gehad.' Arn ziet wel meer overeenkomsten met zijn eigen kamer. 'De indeling lijkt op mijn kamer, maar dan met wat meer ruimte.' Op de vraag of hij met deze persoon in een huis zou kunnen wonen, reageert Arn positief. 'Ik zie genoeg aanwijzingen dat we dezelfde hobby's hebben. Ik denk dat het wel een gezellig persoon is.'

Plotseling slaakt hij een kreet terwijl hij behoedzaam een stapeltje Pokémonkaarten oppakt. 'O mijn god, de eerste generatie kaarten, die heb ik ook!', roept hij extatisch. Verder is Arn zeer te spreken over de twee gitaren en de nerdy spullen, zoals Yoda-sloffen en een Fallout-poppetje. 'Ik heb het gevoel dat de eigenaar een geeky persoon is, dus waarschijnlijk zou ik het wel goed met hem kunnen vinden.' Het enige voorwerp dat vragen oproept, is een kokosnoot in de vensterbank. Arn concludeert dat hij het niet erg zou vinden om de eigenaar van de kamer te leren kennen, gezamenlijk whisky te drinken en te gamen. 'Ja, daar zou ik van kunnen genieten.'

Kamer 2Robin op bezoek bij Arn
Zodra Robin over de drempel van de kamer stapt, komt een warme wierookwalm hem tegemoet. In het vertrek liggen een Nintendo 64, een paar exotisch uitziende schaakborden en boven het bed hangt een Fullmetal Alchemist-poster. Door de inrichting denkt Robin dat er een man woont. 'De kamer heeft een interessant sfeertje, door al die dingen uit verschillende werelddelen. Ik denk dat hier iemand woont die veel reist, of die mensen kent die veel reizen.'

Wat betreft de studierichting twijfelt Robin een beetje. 'Hij lijkt me niet een echte diehard bèta of een heel exact iemand. Als ik dan toch moet gokken, zou ik zeggen Biologie of Biochemie, afgaande op de boeken.' Robin denkt dat het een ouderejaars is, vanwege de hoeveelheid spullen. Op de vraag of hij met deze persoon in een huis zou kunnen wonen, antwoordt hij positief. 'Het lijkt me een gezellig huis. Deze kamer is wel een beetje een rommeltje en ik ben een opgeruimd persoon, maar ook ik maak er geregeld een troep van.'

'Ik denk dat het een gezellig iemand is met wie je lol kan hebben en een biertje kan drinken. Hij heeft meer films dan boeken en een grote collectie Pokémonfilms, dat is ook wel wreed', zegt Robin. Hij kan de eigen smaak van de kamerbewoner waarderen. 'Hij houdt van anime, spellen, maar ook van muzikale klassiekers zoals Johnny Cash. Hij heeft een goede muzieksmaak.' Zelf zou Robin ook best in deze kamer willen wonen, ook al staat het vrij vol omdat het gezellig is ingericht. De extra stoelen en zitzak in de volle kamer betekenen volgens Robin dat de eigenaar in ieder geval voorbereid is om mensen over de vloer te hebben. Daarnaast valt het uitzicht op Nijmegen-West ook in de smaak. Het schaaltje met as op de magnetron kan hij in eerste instantie niet plaatsen, maar hij concludeert uiteindelijk dat de as de bron van de wierookgeur is.

Vragenuurtje
Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

Gesprek grootDe jongens nemen plaats op de bank in de woonkamer van Arn en binnen enkele seconden beginnen ze te lachen als de kokosnoot ter sprake komt. Arn (21, eerstejaars Pedagogische Wetenschappen) is benieuwd naar het verhaal erachter, maar daarin moet Robin (26, derdejaars Geschiedenis) hem teleurstellen: het was slechts een verjaardagscadeau. 'Laat ik het zo zeggen, alles in mijn kamer dat niet functioneel is, heb ik gekregen.' Robin vraagt of de beeldjes in Arns kamer souvenirs van zijn reizen zijn. Arn lacht, maar vertelt dat hij daar helaas het geld niet voor heeft. 'Het meeste heb ik gekregen van vrienden en familie, zoals dat neushoornbeeldje. Dat heeft mijn zus voor me meegenomen uit Zuid-Afrika.' Arn studeert ook geen Biologie, maar is een van de weinige mannelijke studenten Pedagogische Wetenschappen. Daarentegen klopt het wel dat Robin Geschiedenis studeert.

Arn blijkt niet echt van het stappen te zijn. 'Als ik met vrienden de stad in ga, is het meestal omdat ze me meeslepen', vertelt hij. Voor Robin is dit niet het geval, maar ook hij is niet vier keer per week in de kroeg te vinden. De jongens zijn positief over elkaars eigendommen. Ze praten nog wat na over muzieksmaken en huurprijzen, en bij het noemen van het Kud-shirt beginnen ze weer te lachen, totdat het gesprek onherroepelijk bij games belandt. Beiden gamen wel eens, vooral met vrienden onder het genot van een biertje of een jointje. Vol trots vertelt Arn dat hij op drie games na zijn Nintendo 64-collectie compleet heeft. Althans, alle goede spellen, zoals de originele Supersmash Bros en Mario Kart. Grijnzend vraagt Arn: 'Wil je mijn gameverzameling dadelijk nog zien?'

RobinArn

Robin en Arn

 

Lees meer

Kamervragen ANS 5

In Kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat? Deze editie: Yvette en Eileen.

Tekst: Joep Dorna
Foto's: Mayke Postma

Dit artikel verscheen eerder in de vijfde editie van ANS.

Kamervragen kamer EileenYvette op bezoek bij Eileen
'Hipsterkamer', stelt Yvette meteen bij binnenkomst. 'Met van die interieurideeën die ik zelf ook op mijn Pinterestbord heb staan, zoals de gehaakte mandala's en het gebruik van een kledingrek als kast. De bewoner heeft hier veel aandacht aan besteed.' Yvette is duidelijk onder de indruk van de lichte kamer aan de Willemsweg. 'Waarschijnlijk heeft ze veel moeite gedaan om alles bij elkaar te zoeken. Alles matcht heel goed', vindt ze. Tijdens het bewonderen van de kamer valt haar blik op een oude stoel in de hoek. 'Het grappige aan deze kamer is dat alle spullen heel zorgvuldig uitgekozen lijken te zijn, behalve die stoel. Die valt van ellende uit elkaar.'

In een hoek van de kamer zijn op een aantal foto's tropische bestemmingen en katten te zien. 'Ik denk dat het een gezellig persoon is, die veel van reizen houdt en een obsessie voor katten heeft. Dat laatste is overigens zeker geen veroordeling', lacht ze. Yvette verlegt haar aandacht naar de boekenkast. Op basis van de aanwezige studieboeken concludeert ze dat de bewoner Psychologie studeert. 'Dat is zo'n brede studie met zulke verschillende mensen, daar kan je geen stereotype aan plakken. Wel hoor ik van veel mensen dat die studie erg zwaar is, dus dat er weinig tijd overblijft voor andere dingen.' Verstopt onder het bureau hangt een gedetailleerde, met potlood getekende afbeelding van een vrouw. 'Als ze die tekening zelf heeft gemaakt, is dat echt amazing. Aan de andere kant, als ze het zelf heeft getekend, zou ze het misschien wat hoger hangen.'

Ook denkt Yvette dat de bewoner groene vingers heeft. 'Gebaseerd op de plantjes in de vensterbank, denk ik dat ze van tuinieren houdt. In deze kamer staan echt veel planten trouwens. Dat is knap van haar, ik laat mijn planten altijd doodgaan.' Als andere bezigheid komt Yvette terug op de eerdergenoemde obsessie van de bewoner. 'Waarschijnlijk knuffelt ze vaak met katten. Leuke hobby hoor. Maar verder, wie weet, binnenhuisarchitect? Ze heeft zeker oog voor detail.'

Kamervragen kamer YvetteEileen op bezoek bij Yvette
Als Eileen door het trappenhuis naar de kamer van Yvette loopt, kijkt ze haar ogen uit. De glas-in-lood-ramen, de brede, lichte gang en de wc-poetsende schoonmaker maken indruk. 'Die hebben wij niet', lacht Eileen. Eenmaal aangekomen op de tweede verdieping begint ze haar ontdekkingstocht. 'Ik denk dat hier een meisje woont, vanwege deze vlinders', zegt ze, wijzend naar kleurrijke plastic vlinders boven het bed. Naast het bed staat een platenspeler, waarop een LP van Barbra Streisand ligt. 'Niet mijn smaak', grinnikt ze. Ook vallen haar enkele kattenfoto’s op. 'Waarschijnlijk houdt ze van katten', zegt Eileen terwijl ze naar de afbeeldingen kijkt. Ze pakt enthousiast een boek van Remco Campert op dat in de buurt ligt. 'Dagboek van een poes, dat klinkt als een leuk boek.'

'Ik denk dat ze geïnteresseerd is in kunst en andere culturen', merkt Eileen op wanneer ze de goed gevulde boekenkast bekijkt. Ze pakt Kunstgeschiedenis voor Dummies uit de kast. 'Het is moeilijk te zeggen wat de bewoner precies studeert. Misschien Genderstudies? Of iets cultureels? Ze lijkt me in veel verschillende dingen geïnteresseerd.' Op basis van de inhoud verwacht Eileen dat de bewoner een rustig en open-minded meisje is. In de boekenkast ligt ook een dvd-box van Harry Potter. Wanneer ze verder de kamer rondspeurt, vindt ze al snel een deurstopper, een dekentje en spellen met het logo van de tovenaarsleerling. 'Wat leuk, ze houdt duidelijk van Harry Potter.'

De innerlijke binnenhuisarchitect van Eileen komt naar boven wanneer ze het interieur van de kamer beoordeelt. 'Sommige dingen passen niet echt bij elkaar. Deze vlinders en deze plastic bloemen zijn gecombineerd met dingen van hout. Dat maakt het een beetje een ratjetoe.' Toch heeft ze ook veel lof voor de inrichting. 'In de kamer staan veel verschillende dingen, dat is gaaf om te zien. Ik vind het tapijt en dit houten kastje mooi', zegt ze. 'Ook houdt ze alles netjes.' Hoewel de schoonmaker hier nooit langskomt, ziet de kamer er inderdaad brandschoon uit. 'Klein, knus en interessant', vat Eileen de kamer samen.

Vragenuurtje
Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

Kamervragen gesprek grootHet gesprek komt wat onwennig op gang en de dames gaan weinig op elkaar in. Wel wil Yvette (19, tweedejaars Algemene Cultuurwetenschappen) meer weten over de kamer van Eileen (25, eerstejaars Psychologie). 'Ik vind het fijn om veel ruimte te hebben en geniet ervan dat ik nu een grote kamer met weinig spullen heb', legt Eileen uit. Ze vertelt dat ze uit Duitsland komt en veel kleine kamers heeft gehad. In haar moederland heeft ze twee modegerelateerde studies gedaan, waarvoor ze vaak moest tekenen. 'Na mijn modestudie wilde ik nooit meer tekenen, maar nu geniet ik er weer van.' De student bloost als Yvette haar met de tekeningen complimenteert. 'Je hebt zeker talent.' Yvette tekent zelf ook graag, maar noemt zichzelf 'niet zo goed'. 'Daar ga ik mijn geld niet mee verdienen, maar ik vind het bestuderen van tekeningen en kunst ook heel tof. Misschien wil ik later in die richting verder.'

Beide studenten leven op zodra de kattenfoto's ter sprake komen. Yvette pakt meteen het boek erbij dat Eileen eerder aanwees: Dagboek van een poes van Remco Campert. 'Het boek is geschreven vanuit het perspectief van een huiskat. Ik vind het echt supergrappig', glundert Yvette. Beide dames zeggen zeker een kat te nemen zodra ze de kans krijgen. Ook zijn ze allebei vaste bezoekers van het kattencafé aan de Van Welderenstraat. 'Dat vind ik echt leuk. In Duitsland ben ik ook vaak in kattencafés geweest', zegt Eileen. Yvette voegt lachend toe: 'Het is hier vlakbij, dus ik ga er vaak naartoe. Ik ken nu zelfs bijna alle katten bij naam.'

Kamervragen portret YvetteKamervragen portret Eileen

Yvette en Eileen

 

Lees meer

Kamervragen ANS 6

In Kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat? Deze editie: Jesse en Britt.

Tekst: Simone Bregonje en Vincent Veerbeek
Foto's: Rein Wieringa

Dit artikel verscheen eerder in de zesde editie van ANS.

Kamervragen ANS 6 kamer BrittJesse op bezoek bij Britt
Wanneer Jesse de kamer in de Van Welderenstraat binnenstapt, valt zijn mond nog net niet open. 'Het is hier zo opgeruimd', zegt hij verbaasd. 'Al ruikt het wel een beetje naar friet.' Over het geslacht van de bewoner hoeft hij dan ook niet lang na te denken. 'De kamer is zo opgeruimd dat de bewoner wel een vrouw moet zijn, op basis van het genderstereotype.' Als een wervelwind trekt Jesse door de nette kamer van Britt heen, terwijl hij her en der kasten en lades opentrekt. 'Mag ik eigenlijk dingen openmaken?' vraagt hij met een verbandtrommel in zijn handen. 'Oh, het is gewoon een verbanddoos, ik had iets bijzonders verwacht.'

Op een plank staat een collectie Nutella-potten van diverse afmetingen. Om ze van dichtbij te kunnen bekijken springt Jesse op Britts bed. 'Zijn ze echt? Nee, dit is een speaker.' Naast de potten staat een verzameling boeken, waaronder de Harry Potter-reeks. 'Volgens mij leest ze graag. Hier staat ook een boek over De Jeugd van Tegenwoordig en ik zag net ook al een concertkaartje voor De Jeugd. Ze heeft een goede muzieksmaak', concludeert Jesse. Na het openen van een kast is meteen duidelijk wat de bewoner studeert. 'Hier staan wettenbundels, ze studeert dus Rechten.'

Naast de kast staat een koelkast, die Jesse enthousiast opengooit. 'Laten we een kijkje in de koelkast nemen, net als in MTV Cribs.' De inhoud vindt hij verwarrend. Naast drie soorten kaas, eieren en een bosje citroengras liggen er sausjes van McDonald's en drank. 'Hier staat ook een blikje Mountain Dew, misschien is ze een twaalfjarige gamer.' In een hoekje liggen wat sportspullen, waaronder een hockeystick, een tennisracket en een pet van The Blue Socks. 'Dat is een honkbalteam toch? Volgens mij doet ze aan honkbal, want op het prikbord hangt ook een sticker van de Radboud Rangers.' Jesse denkt dat de bewoner sportief, belezen en natuurlijk opgeruimd is. 'Deze kamer is zo netjes, zelfs de scheurkalender is goed bijgehouden.'

Kamervragen ANS 6 kamer JesseBritt op bezoek bij Jesse
Jesses huis bevindt zich aan de andere kant van Nijmegen in de middle of nowhere. Jesse heeft twee kamers. Bij binnenkomst in de eerste kamer valt Britt even stil. 'Het is hier zo anders dan bij mij.' De chaos in de kamer steekt schril af tegen Britts opgeruimde kamer.

Meteen vallen de spelcomputers van de bewoner op. 'Hij heeft meerdere consoles, dus hij houdt van gamen', constateert Britt. In de andere kamer is het al net zo rommelig. Hier struikelt ze bijna over de boodschappentassen met kleding en boeken. De algehele anarchie zorgt ervoor dat Britt in het duister tast over de studie van de bewoner. Vanwege de tassen met boeken is haar eerste ingeving Nederlands, maar later begint ze toch te twijfelen. 'Ik heb eigenlijk geen studieboeken gezien, misschien studeert hij wel helemaal niet of is hij al klaar met zijn studie.' Op de grond, naast een van de boodschappentassen, vindt Britt een envelop met stempassen voor de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen. 'O, hij heeft zo te zien niet gestemd', lacht Britt. Nadat ze een tas van Campus in Beeld en een stapel ingelijste tekeningen vindt, komt Britt tot de conclusie dat de bewoner creatief is. Inmiddels heeft ze een duidelijk beeld in haar hoofd van wat voor persoon de bewoner is. 'Volgens mij is hij heel easy going, omdat hij zo makkelijk met zijn spullen omgaat. Een beetje hippie, alto en groen.'

Op het eerste oog lijken de verschillen groot. Britt is echter vastberaden om gelijkenissen te vinden, ook al kost dat haar enige moeite. Uiteindelijk komt ze erachter dat ze dezelfde gympen hebben, allebei een Levi's broek bezitten en van Smintjes houden. Ze twijfelt of ze met deze persoon samen zou kunnen wonen. 'Ik zou het prima vinden, zo lang hij de rommel in zijn kamer houdt.' De woonsituatie van Jesse is niets voor Britt, maar ze snapt dat het fijn kan zijn. 'In dit huis maakt het waarschijnlijk niemand wat uit als je een mandarijn drie weken laat liggen.'

Vragenuurtje
Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

Kamervragen ANS 6 gesprek grootNadat Britt (derdejaars Notarieel recht) en Jesse (vierdejaars Nederlandse taal en cultuur) elkaar de hand hebben geschud, vertelt Jesse dat hij al eerder bij Britt thuis is geweest. Haar huisgenootje is namelijk een vriendin van hem. Dat is niet het enige wat haar verrast. 'Ik had iemand verwacht die meer alto is', zegt Britt. 'Ik ben best normaal toch?' lacht Jesse. Het gesprek verloopt vlot en de twee blijken meer gemeen te hebben dan verwacht. Britt deelt haar kooktrucs met Jesse en ze praten honderduit over hun Indonesische roots, Harry Potter en hun studies.

Britt wil graag weten hoe Jesse in zo'n uithoek terecht is gekomen. 'Ik woon antikraak. Het is inderdaad een gekke plek, een beetje als een dorp uit een horrorfilm.' Hoewel Jesse er pas een week woont, is dat niet de reden dat alles vol staat met boodschappentassen. 'In mijn vorige kamer heb ik een jaar zo geleefd', vertelt hij. Britt is ook benieuwd naar de gevonden stempas. 'Je hebt mijn stempas gevonden?' vraagt Jesse verbaasd. 'Die was ik kwijt. Ik wilde gaan stemmen op GroenLinks.'

'Wat vond je van mijn kamer?' vraagt Britt. 'Ik was bang om rommel te maken', bekent Jesse, die zijn best heeft gedaan om niks om te stoten. Hij is ook verrast dat Britt minder sportief blijkt te zijn dan haar kamer deed vermoeden. 'Dat had ik verkeerd', grinnikt Jesse. De kamers zijn twee uitersten, maar toch kunnen Jesse en Britt het goed met elkaar vinden. Jesse nodigt Britt zelfs uit om een keer mee te komen met hun gemeenschappelijke vriendin. 'Als je de fietstocht nog een keer aandurft, ten minste.'

Kamervragen ANS 6 portret JesseKamervragen ANS 6 portret Britt
Jesse en Britt

 

Lees meer

Kamervragen ANS 7

In Kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat? Deze editie: Lisa en Tim.

Tekst: Julia Mars en Jeyna Sow
Foto's: Steven Huls

Dit artikel verscheen eerder in de zevende editie van ANS.

Kamervragen ANS 7 kamer TimLisa bij Tim
'Jezus, wat een kamer!' Wanneer Lisa het luxe vertrek van Tim binnenstapt, is ze totaal overdonderd. De woning bestaat uit meerdere kamers en is van alle gemakken voorzien, waaronder een dure speakerinstallatie, een enorme flatscreen-tv en maar liefst twee goedgevulde koelkasten. 'Wat ruikt het hier lekker', zegt Lisa verwonderd, terwijl een verzameling geurstokjes haar aandacht trekt. 'De hele inrichting straalt rust uit. Misschien moeten we vrienden worden, zodat ik kan leren om ook zo netjes te worden.' Ze is vastberaden: 'Hier moet wel een meisje wonen.'

Lisa besluit een kijkje te nemen in de keuken. Wat ze daar aantreft, slaat alles. 'Een elektrische wijnkoeler, dat kan toch niet!' Lisa komt niet meer bij van het lachen. Op de vensterbank staat een verzameling lege bierflesjes. 'Het is vast een echt verenigingsbeest', concludeert ze. 'Ondanks alle luxe kan ze ook genieten van een biertje op de bank.' De loungeset die in de woonkamer staat, bevalt haar wel. 'Daar zou ik graag eens op willen chillen.' Lisa is nieuwsgierig naar hoe de slaapkamer eruit ziet. De inhoud van de kledingkast, die enkel bestaat uit petten en mannenschoenen, kan ze niet plaatsen. 'Dat is wel erg minimalistisch', besluit ze uiteindelijk.

Lisa blijft met een prangende vraag zitten. 'Hoe kom je aan zo'n kamer?', vraagt ze zich hardop af terwijl ze rondsnuffelt in de badkamer, die ook tot in de puntjes is afgewerkt. 'De bewoner zal wel veel werken om bij te verdienen. Of misschien studeert ze Economie en weet ze hoe ze haar geld moet investeren.' Lisa laat haar hand over een stapeltje keurig opgevouwen witte handdoeken glijden. Ze schudt haar hoofd. 'Het is net een hotel hier.' In de la onder de wastafel ontdekt Lisa allerlei verzorgingsproducten voor mannen. Pas nu valt haar op dat er wel erg veel mannenartikelen te vinden zijn. 'Ik raak in de war, misschien woont hier toch een man', zegt ze met een frons. 'Maar hoe kan een man zo opgeruimd zijn?'

Kamervragen ANS 7 kamer LisaTim bij Lisa
Tim ziet door de bomen het bos niet meer als hij de ruime kamer van Lisa binnenstapt. 'Wauw, hier staat een kokosnotenboom, en daar een ananasplant', zegt hij. Hij kijkt verbluft om zich heen in de mini-jungle. 'Hoe langer je kijkt, hoe meer planten je ziet. Ze zal wel erg van planten houden', merkt hij droogjes op. Dan valt hem de badjas op, die toepasselijk genoeg voorzien is van een bloemenmotief. 'Ah, dat is een weggevertje. Hier zal wel een meisje wonen.'

Het duurt even, maar na een tijdje begint Tim te acclimatiseren. Een glimlach verschijnt op zijn gezicht bij het zien van een aantal flesjes speciaalbier en een verzameling reisboeken over Zuidoost-Azië. 'Ze lijkt me een echte levensgenieter', zegt hij terwijl hij een potje gevuld met festivalbandjes en andere prullaria van dichtbij bekijkt. Daarin ziet hij een overeenkomst. 'Ik heb zelf ook zo'n verzameling festivalbandjes aan mijn tas hangen.' Voorzichtig trekt hij een kastje open. 'Ballen!', roept hij iets te enthousiast. 'Zou ze kunnen jongleren? Dat zou echt cool zijn.' Toch voelt hij zich nog niet helemaal geworteld in de kamer, want na bijna alle kastjes open te hebben getrokken, laat hij de onderste laatjes toch maar dicht. Tim blijkt een nette jongeman te zijn: 'Daar zit waarschijnlijk ondergoed in, die zal ik maar niet open doen'

Tim grinnikt als hij sportschoenen en weckpotten vol met noten en zaden ziet staan. 'Dat is wel een beetje hashtag fitgirl.' Wat voor sport de bewoner beoefent, durft hij niet te zeggen. Op zoek naar aanwijzingen kijkt hij de kamer rond, tot zijn oog valt op iets wat hij veel interessanter vindt. In de tuin, te midden van het ongemaaide gras, ziet hij een konijnenren staan. 'Wat gaaf', roept hij uitgelaten. 'En wat lekker, zo'n tuin.' De ruimte en de inrichting van de kamer bevallen Tim wel. 'Mijn kamer is heel anders, maar ik zou hier wel kunnen leven', zegt hij goedkeurend.

Vragenuurtje
Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

Kamervragen ANS 7 gesprek grootWanneer Lisa (20, tweedejaars Psychologie) ziet dat de bewoner van de kamer helemaal geen meisje is, slaat ze haar hand voor haar mond. 'Wat erg, ik had verwacht dat je een vrouw zou zijn!' Gelukkig kan Tim (20, eerstejaars Biologie) er wel om lachen. 'Tja, mijn moeder heeft de inrichting gedaan', bekent hij. Lisa wil weten hoe Tim aan zijn kamer is gekomen. Hij bloost een beetje en geeft toe dat zijn ouders het appartement hebben gekocht. Hij besluit alles maar op te biechten en vertelt dat zijn moeder af en toe de ramen komt lappen. 'Wil ze niet ook eens bij mij langskomen?' lacht Lisa. 'Die van mij zijn belachelijk smerig.'

Ondanks Tims grote drankvoorraad en luxe accessoires, is hij niet de verenigingsfanaat die Lisa had verwacht. Hij is alleen lid van zijn studievereniging en maakt een bescheiden indruk. Wel komen zijn vrienden vaak bij hem over de vloer. 'Dat is makkelijk, met zo'n grote bank. De afgelopen donderdagen wilden mijn vrienden steeds per se bij mij Temptation Island kijken.'

Later komt het gesprek onvermijdelijk terug op de planten van Lisa. Gebaseerd op de inrichting zou het logischer zijn geweest dat bioloog Tim in deze kamer had gewoond. De twee moeten lachen als ze de ironie opmerken. 'Als psycholoog had ik inderdaad beter in zo’n klinische setting gepast waar alles heel strak is ingericht.' Het gesprek leeft helemaal op als Tim zijn verwondering over de hoeveelheid planten op Lisa's kamer uitspreekt. 'Ze zijn niet allemaal van mij hoor, sommige zijn de oppasplanten van mijn huisgenoten. Als ze op vakantie gaan, vragen ze altijd aan mij of ik op hun plantjes wil passen', zegt ze met zichtbare trots. Wanneer Tim naar de kokosnotenboom vraagt, lacht ze een beetje betrapt. 'Gisteren was ik naar de stad om oordoppen te kopen en kwam ik langs de bloemenzaak. Daar zag ik hem staan. Je raadt het al, toen kwam ik zonder oordoppen thuis.'

Kamervragen ANS 7 LisaKamervragen ANS 7 Tim
Lisa en Tim

 

Lees meer

Kamervragen Elias en Koen

In Kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat? Deze editie: Elias en Koen.

          Elias     Koen  

Elias op bezoek bij Koen
Elias arriveert bij het huis van Koen, waar triomfantelijk de roodgele vlag van het dispuut Panacee uithangt. 'Hij woont in een huis van een mannendispuut, dus hij is sowieso een man', constateert Elias. Wanneer
hij de grote kamer met rondslingerende jasjes en dasjes binnenstapt, valt hem als eerste een tasje op met de tekst I Love Law. De studie van de bewoner is hem dus ook al snel duidelijk.

kmaer1 1Ook in de kledingkast van Koen ziet Elias de studie van de bewoner terugkomen. 'Er hangen vooral overhemden en dat past wel bij het beeld dat ik heb van rechtenstudenten'. Terwijl hij in de kast op zoek gaat naar iets anders dan een overhemd, klinken uit de kamer ernaast de donkere en dramatische tonen van Dance of the Knights van Prokofiev. 'Je hoort dus wel echt alles van je huisgenoten', zegt hij lachend. Als Elias een strip paracetamol op het bureau ziet liggen, grinnikt hij: 'Misschien ben ik bevooroordeeld over het dispuutsleven, maar volgens mij heeft hij die alvast klaargelegd voor als hij een kater heeft.'

Als Elias wat verder rondkijkt in de kamer ziet hij op de rand van het bed een boek liggen. Nieuwsgierig loopt hij er naartoe en pakt het op. 'Game of kamer1 2Thrones!', roept hij uitgelaten. 'Tot nu toe heb ik alleen nog maar studieboeken gezien, dus ik was ervan uitgegaan dat hij niet zo'n lezer is.' Omdat in de kamer weinig persoonlijke spullen liggen, moet Elias erg zijn best doen om meer hobby's van de bewoner te achterhalen. 'Hij heeft een Playstation dus hij gamet, maar verder kan ik niet echt iets vinden', stelt hij een beetje teleurgesteld vast.Als het Elias' kamer was geweest, had hij het wel anders aangepakt. 'Ik zou de kamer grondig schoonmaken en vooral het smerige raam poetsen', zegt hij met een vies gezicht. Verder vindt Elias de muren nogal kaal. 'Met een leuk kleurtje en wat posters zou het er al een stuk gezelliger uitzien.' Hij denkt dat een opknapbeurt het ook goed zou doen bij de vrouwen. 'Een vriendin zal hij niet hebben. Een vrouw houdt het in deze kamer nooit lang vol.'

Koen op bezoek bij Elias
Wanneer Koen zijn entree maakt op de verdieping van Elias, bevindt hij zich allereerst in een kleine ruimte met veel kledingrekken. 'Mannenschoenen en mannenkleren, dus dat is in ieder geval duidelijk', zegt Koen resoluut. Een trapje leidt hem vervolgens naar het slaapgedeelte. 'Je moet wel oppassen voor je hoofd', zegt Koen terwijl zijn hoofd bijna tegen het lage plafond knalt. Nadat hij het steile trapje weer is afgestrompeld, vervolgt hij zijn zoektocht naar de identiteit van de bewoner.

kamer2 1Koen besluit om de kasten met de studieboeken te doorzoeken. Als hij een boek vindt over bitcoins, valt het kwartje bij hem. 'Hij studeert sowieso iets van Bedrijfskunde of Economie.' De bewoner verdiept zich niet alleen in studieboeken, ook Ikeagidsen zijn voor hem prima leesvoer. Deze liggen netjes opgestapeld in de kast. De kamer van Elias zou niet misstaan in een catalogus vande woongigant. 'Er is echt nagedacht over de inrichting', zegt hij bewonderend.

In de keurig opgeruimde kamer vallen de opmerkelijke, kleurrijke maskers aan de muur uit de toon. Als Koen ook nog stapels platen in de kast ziet kamer2 2liggen, denkt hij dat de bewoner cultureel onderlegd is. 'Volgens mij is hij een liefhebber van kunst en muziek.' Niet alleen de muzikale kant, maar ook de sportieve kant van de bewoner wordt duidelijk wanneer Koen bijna zijn been breekt over een squashracket. 'Hij squasht dus ook wel eens', merkt hij droogjes op. Enthousiast loopt Koen van de ene naar de andere kamer. Hij constateert dat Elias het goed voor elkaar heeft: 'Het is niet zomaar een studentenkamer, maar echt een huisje.' Koen denkt dat de bewoner al wat verder is in zijn studie en behoefte heeft aan een plek voor zichzelf. Het grootste verschil met zijn eigen huis is toch wel de rust. 'Ik heb altijd wel iemand over de vloer en anders hoor je wel muziek.' Als Koen wederom bijna zijn hoofd stoot aan het plafond, kan hij ook een inschatting maken van de lengte van de bewoner: 'Hij is waarschijnlijk kleiner dan ik ben.'

Vragenuurtje
Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

Als Elias (23, eerstejaars masterstudent Bedrijfskunde) en Koen (21, derdejaarsstudent Rechtsgeleerdheid) elkaar de hand hebben geschud, wil Elias meteen weten waar het enige niet studiegerelateerde boek in de kamer van Koen vandaan komt. 'Die heb ik van mijn vriendin geleend', vertelt Koen. 'Hij heeft toch een vriendin', roept Elias, teleurgesteld door zijn inschattingsfout. Elias vertelt dat hij verder ook geen dingen heeft gevonden die wezen op een vriendin. 'Er lagen wel ergens make-updoekjes, die zijn niet van mij hoor', lacht Koen. Elias is benieuwd hoe zijn vriendin het in Koens huis volhoudt. Koen grinnikt. 'Bij haar is het rustiger, dus meestal zijn we daar.'

Koen is vooral benieuwd naar de maskers in de kamer van Elias, die niet bij het Ikea-interieur passen. 'Ik heb inderdaad een zwak voor Ikea', geeft Elias toe. 'Die maskers waren niet mijn eigen keuze. Mijn vader nam ze mee uit Indonesië als cadeau. Ik vind ze nogal eng, dus heb ik ze maar in een hoekje van mijn woonkamer opgehangen.'

Elias vertelt dat hem niet is gelukt om naast het dispuutsleven aanwijzingen van hobby's te vinden in de kamer van Koen. Toch blijkt dat Koen niet stil zit. 'Ik werk bij een afhaalrestaurant, ik sport en ik lees graag', somt hij op. 'Verder ben ik inderdaad ook veel met mijn dispuut bezig.' Hij probeert Elias ervan te overtuigen dat het dispuutsleven ook heel leuk kan zijn, maar Elias' afkeer van katers blijkt te groot om deze leefwijze te kunnen begrijpen. 'Als je een kater hebt, moet je gewoon doorzetten', zegt Koen schouderophalend.

kamervragen vragenuurtje

 

 

Lees meer

Kamervragen Lennart en Maartje

In kamervragen gaan twee studenten op ontdekkingstocht in elkaars kamer en speculeren ze over de persoonlijkheid, activiteiten en vreemde trekjes van de bewoner. Kunnen ze uitvinden wat voor persoon er achter de kamer schuilgaat? Deze editie: Lennart en Maartje.

  Portret Lennart 350x   Portret Maarjte 350x

Tekst: Tiemen Hageman en Jonathan Janssen
Foto's: Tiemen Hageman

Dit artikel verscheen eerder in de tweede editie van ANS.

Lennart op bezoek bij Maartje
Lennart schiet meteen in de lach wanneer hij de studio van Maartje binnenkomt. Het hele plafond hangt vol met theezakjes en chilipepers geverfd in verschillende kleuren. 'Het is niet heel moeilijk om iets raars te vinden in deze kamer.' Lennarts fantasie komt direct op gang. 'Als je zin hebt in een kop thee, hoef je alleen maar op een stoel te gaan staan en je mok in de lucht te houden.' Naast het plafond trekken ook de schilderijen van natuurlandschappen tegen de muur Lennarts aandacht. 'Ik neem aan dat ze die zelf heeft geschilderd. Het is een creatief typje.' 

Kamer Maartje1 500xLennart snuffelt verder rond tot een verdwaald wiskundeboek zijn aandacht trekt. 'Het zal toch niet?' zegt hij. 'Ik had een creatieve studie in mijn hoofd. Het zou toch gek zijn als hier een wiskundige woont.' Plotseling valt Lennarts blik op een rugzak die midden in de kamer staat. Als hij daarin kijkt, vindt hij boeken vol met formules. 'Dus toch Wiskunde!' Lennart ziet er de lol wel van in. 'Prachtig. Dat verbaast me wel.' In Maartjes kledingkast vindt hij nog meer opvallends, namelijk een kleurrijke verzameling topjes en vesten. Over het geslacht van de bewoner hoeft hij dan niet lang meer na te denken. 'Duidelijk een vrouw. Complimenten voor de kleertjes, lekker kunstzinnig. Ik denk dat ze een hipster is die niet hipster probeert te zijn, maar het wel is.'

Kamer maartje2 500xIn de badkamer treft Lennart een aantal shampooflessen aan. Dat brengt hem op een idee. 'Misschien kan ik haar haarkleur raden.' Maartjes shampoos verraden niet veel, dus bukt hij voorover om in het doucheputje te kijken. 'Ik gok bruine haren, een brunette.' In het kastje boven de wastafel vindt Lennart anti-agecrème. 'Als ze dit soort crème gebruikt, zal ze wel wat ouder zijn', zegt hij. Lennart denkt door de rest van de inrichting wel een beeld te hebben gekregen wie er woont. 'De kamer ziet er een beetje rommelig uit, maar dat hoort bij een kunstenaar.'

Maartje op bezoek bij Lennart
Het eerste dat Maartje ziet als ze Lennarts kamer betreedt is een Einsteinpoppetje voor de televisie. 'Dit moet wel een natuurkundige zijn.' De wetboeken die ze vervolgens in de kast naast het beeldscherm ziet staan, doen haar aarzelen over haar eerdere oordeel. 'Oeps, toch Rechten', brengt ze verbaasd uit. Ook over het geslacht van de bewoner twijfelt ze even. Ze komt stropdassen tegen, maar er hangt ook een rode jurk over een stoel. Wanneer ze een collectie videogames vindt, neemt ze een besluit. 'Hier woont sowieso een jongen. Het rode jurkje doet me wel vermoeden dat hij een vriendin heeft.'

Kamer Lennart 1 500xMaartje ziet ook een vrouwelijke hand in de inrichting van de kamer. 'Het ziet eruit alsof zijn moeder het voor hem heeft ingericht: de stijlvolle lampen, de mooie gordijnen en het fraaie dekbed met een afbeelding van Parijs. Ik zie veel leuke details.' Ze vindt nog meer vrouwelijke elementen in de badkamer, waar een paar flessen Andrélon shampoo staan. 'Ik heb dezelfde shampoo!' roept ze uit. 'Hij gebruikt ook nachtcrème, schattig. Deze jongen is veel met zijn uiterlijk bezig.' Dit blijkt ook uit de verschillende sportobjecten in de kamer. Maartje ziet een voetbalshirt aan de muur, ze vindt een zwembril en zelfs een hoefijzer. 'Zou hij ook nog iets met paarden hebben? Volgens mij is het wel iemand die allemaal verschillende sporten uitprobeert.'

Kamer lennart3 500xBovenop een van de kasten vindt Maartje meerdere tegeltjes met spreuken. Ze leest er een hardop voor: 'Al heb je straks een dubbele bachelor en een dubbele master op zak / en zou je klaar gestoomd moeten zijn voor elk vak / krijg je toch geen baan, vergeet het maar / want je blijft een lelijkerd met rood haar.' Dit stukje poëzie vertelt Maartje meer over de bewoner. 'Misschien heeft hij wel rood haar. Het is in ieder geval een langstudeerder.' Al met al vindt Maartje het een fijne kamer. 'Samen met zijn moeder heeft hij zijn best gedaan om hier iets moois van te maken.'

Vragenuurtje
Tijd voor de confrontatie: hadden de studenten het bij het juiste eind of sloegen ze de plank compleet mis?

'Je hebt inderdaad rood haar!' roept Maartje (22, vijfdejaars Wiskunde) als ze Lennart (24, eerstejaars master Financieel Recht) ziet aankomen. Lennart knikt bevestigend en vertelt dat hij haar haarkleur al uit haar doucheputje had opgemaakt. Maartje reageert verrast. 'Ik had er helemaal niet aan gedacht om in jouw doucheputje te kijken!' Buiten de haarkleur komen Lennarts verwachtingen van Maartje niet helemaal overeen met de werkelijkheid. 'Ik had je wat alternatiever ingeschat. Ik dacht dat je een gek kleurtje in je haar zou hebben.'

De Einstein-bobblehead zette haar wel even op het verkeerde spoor, zegt Maartje. 'Ik kwam er niet uit of je nou Rechten of Natuurkunde studeert.' Lennart vertelt dat het een cadeau was van zijn moeder. 'Ik ben de enige van het gezin die studeert, dus mijn moeder denkt dat ik de knappe kop van de familie ben.' Lennarts moeder blijkt inderdaad veel invloed te hebben gehad op de inrichting van de kamer. 'De gordijnen heeft mijn moeder geregeld, en mijn dekbed hebben we samen uitgekozen.'

Lennart is benieuwd naar het verhaal achter de theezakjes en pepers aan Maartjes plafond. Het idee blijkt een beetje toevallig te zijn ontstaan. 'Het was een soort openbaring. Ik drink altijd thee, dus ik dacht: waarom hang ik ze niet aan het plafond? Later heb ik tijdens een huisfeestje met vriendinnen pepers geverfd met nagellak en die erbij gehangen.' Lennart vraagt zich gefascineerd af of ze wel eens een theezakje van het plafond haalt om een kop thee te zetten. 'Af en toe valt er eentje naar beneden. Daar kan ik dan weer een kop van zetten.' 

Foto Vragenuurtje 750x

 

Lees meer

Koken voor een betere wereld

Elk jaar verspillen we in Nederland per persoon veertig kilo voedsel dat nog prima eetbaar is. Het collectief Guerilla Kitchen gaat in Nijmegen door weer en wind om dit voedsel te redden van de prullenbak. Deze restjes worden elke week omgetoverd naar een chic driegangendiner in hippiebroeinest De Klinker.

Tekst: Jonathan Janssen en Rindert Oost
Foto's: Carlijn Hoogeboom, Marije de Winter en Hieke Zoon

Dit artikel verscheen eerder in de derde editie van ANS.

Guerilla1 750x

In de stromende regen staat de roodharige Antonia Stanojevic voor een Turkse supermarkt aan de Willemsweg met twee kratten vol groenten te wachten. Breed glimlachend komt Newroz Ayvere, een man met een lange baard en een wilde haardos, aan op een felgekleurde bakfiets. 'Hoe is de vangst?' vraagt hij nieuwsgierig. Stanojevic antwoordt dat de winkelier van de supermarkt vooral spruitjes en boontjes overhad. Met een vluchtige blik in de tas ziet Ayvere ook champignons liggen. 'Daar kan ik wel wat mee', concludeert hij tevreden.

Om voedselverspilling te bestrijden, gaan vrijwilligers als Stanojevic en Ayvere elke donderdag namens het collectief Guerilla Kitchen langs supermarkten om voedsel op te halen dat anders wordt weggegooid. In De Klinker, een ontmoetingsplek in het centrum van Nijmegen, staat een team klaar dat het opgehaalde voedsel verwerkt tot een driegangenmaaltijd. Doe-het-zelf speelt een grote rol bij het tot stand komen van de maaltijd, gasten helpen vaak een handje mee in de keuken. 'Wie zin heeft, mag aanschuiven, maar er wordt verwacht dat je zelf opschept en je eigen vaat doet', legt Stanojevic uit. 'Als betaling kun je een vrijwillige donatie doen voor een wisselend goed doel.'

'We bedenken niet van tevoren wat we gaan koken, dat doen we gaandeweg tijdens de bereiding.'

Jagen en verzamelen
Succesvol is de tocht langs de supermarkten niet altijd, zo blijkt vandaag. De oogst blijft voorlopig steken op de groentes van de eerste supermarkt, want de volgende twee in Bottendaal hebben helaas niets over. Ondanks de tegenslagen en de aanhoudende regen praten Stanojevic en Ayvere vrolijk door. Bij de vierde winkel is er gelukkig goed nieuws. Groentewinkel Özer Can Bazar heeft twee bakken vol fruit en groente over en de eigenaar overhandigt deze met plezier aan de vrijwilligers van Guerilla Kitchen. 'Ik vind het goed dat ze langskomen. Anders moet ik eten weggooien dat eigenlijk nog goed is', vertelt hij.

Eindhalte is De Klinker, een voormalig krakerspand en thuishaven van Guerilla Kitchen. De Klinker en Guerilla Kitchen vormen onderdeel van De Grote Broek, een links collectief dat het gelijknamige pand beheert. Het pand biedt onderdak aan tal van organisaties met een soortgelijke ideologie. De Klinker is het restaurant in het linkse bolwerk en beschikt over een bar en een ruime keuken, met een bij elkaar geraapte inventaris. Vanuit milieuoverwegingen is alles wat uit de keuken van De Klinker komt veganistisch. Als Stanojevic en Ayvere hun buit uitstallen, blijkt de vangst qua hoeveelheid tegen te vallen. Ayvere blijft echter positief. 'Het is roeien met de riemen die je hebt. We gooien er vandaag wel wat rijst en bonen uit de voorraad bij.' Het wordt al snel duidelijk dat een relaxte sfeer in de keuken belangrijk is. Ayvere, van huis uit IT'er maar hier de officieuze chef, maakt zelf nog geen aanstalten om te gaan koken. 'Eerst even een bakje koffie.' Het inventariseren en het treffen van de eerste voorbereidingen laat hij vooralsnog over aan anderen. 'Het is toch prachtig dat als je mensen loslaat en hun eigen ding laat doen, dat daar dan iets lekkers uitrolt', zegt hij triomfantelijk. 'We bedenken niet van tevoren wat we gaan koken, dat doen we gaandeweg tijdens de bereiding', legt Ayvere uit. 'Vandaag ging ik mee langs de winkels, maar normaal sta ik in de keuken als de vrijwilligers het eten brengen. Dan word ik al snel razend enthousiast door alles wat binnenkomt en begin ik met fantaseren over een mogelijk menu.'

guerilla3 400xGedoogde groenten
'Het idee achter Guerilla Kitchen begon in Amsterdam', vertelt Ayvere, terwijl hij de groenten in een kolossale wok omschept. 'Een vriend van me deed daar veel aan dumpsterdiven, het zoeken van eetbaar voedsel in afvalcontainers van winkels en restaurants. Na een tijdje had hij zoveel eten dat hij besloot in zijn huiskamer een aantal diners voor gasten van te maken. Zo had hij het gevoel dat hij iets terug kon geven aan de samenleving.' Ongeveer een jaar geleden waaide het concept over naar Nijmegen en werd er bij De Klinker een soortgelijk diner bereid. Dit sloeg zodanig aan dat een groep enthousiaste vrijwilligers van De Grote Broek het overnam en sindsdien heeft voortgezet. Het dumpsterdiven wordt Guerilla4 350xinmiddels niet meer gedaan. 'Toen we net begonnen in Nijmegen kon dat nog wel, maar het bleek niet echt rendabel toen het eenmaal groter werd en helemaal legaal was het ook niet', vervolgt Stanojevic.

Ook de huidige aanpak, het ophalen van voedsel bij supermarkten, bevindt zich in een grijs gebied van de wetgeving. Volgens de Warenwet zijn supermarkten verplicht voedsel dat over datum is weg te gooien. 'Het verkopen van voedsel met een verlopen houdbaarheidsdatum is wettelijk niet toegestaan, maar nergens staat expliciet dat supermarkten het voedsel niet mogen doneren', vertelt Ayvere. 'Dus we hebben te maken met een soort gedoogbeleid.' Grote ketens, zoals de Albert Heijn en de Coop, beroepen zich veelvuldig op de Warenwet en willen organisaties als Guerilla Kitchen niet helpen. 'Daarom gaan we langs bij de kleine, onafhankelijke supermarkten waar de kwaliteitscontrole minder streng is.' Niet alleen de wet leidt tot voedselverspilling. Het beleid dat supermarkten hanteren doet groente en fruit met vlekjes en oneffenheden snel in de afvalbak verdwijnen. 'We proberen hierom druk uit te voeren op de grote supermarktketens door middel van demonstraties en sociale media', voegt Stanojevic daar aan toe.

'Vooral internationale studenten lijken hier hun plekje wel te vinden.'

Bananenrepubliek
Koken vanuit de huiskamer zoals in Amsterdam is er niet bij in Nijmegen. 'Het afgelopen jaar zijn we flink gegroeid en elke donderdagavond komen er nu zo'n zestig tot tachtig mensen eten', vertelt Ayvere trots. 'De hele filosofie berust op doe-het-zelf. Elke avond springt een aantal gasten bij in de keuken.' De doe-het-zelf mentaliteit zorgt niet alleen voor gevarieerd eten, maar ook voor een gezellige sfeer onder de gasten. In de eetzaal vinden spontane gesprekken plaats.

De koffiemokken zijn inmiddels vervangen door snij- en schilmesjes en het toneel verplaatst zich van de bar naar de keuken. Er wordt snel ergens een muziekboxje vandaan getoverd, zodat met vrolijke gitaarmuziek op de achtergrond het werk nu echt kan beginnen. Het keukenteam gaat helemaal uit hun dak als ze de bananen in de tas ontdekken: 'Banana bread!' roepen ze blij. De keuze voor het nagerecht is gemaakt.

Guerilla2 450xEten voor een goed doel
De bezoekers van Guerilla Kitchen zijn divers. 'We hebben een aantal vaste gasten, veel studenten en families met kinderen', somt Ayvere op. 'Vooral internationale studenten lijken hier hun plekje wel te vinden.' Ook valt op dat ook veel hippies zich hier op hun gemak voelen. Geneeskundestudent Sanne Oldewarris is voor het eerst bij Guerilla Kitchen. 'Via-via hoorde ik van dit concept van het recyclen van voedsel en het klonk wel cool.' Voor bezoeker Shad Raouf is dit al de vijfde keer. Ook hij kwam bij Guerilla Kitchen vanwege het concept, maar hij vindt de ontspannen sfeer ook belangrijk. 'Ik kan hier lekker mijn eigen ding doen, ik kan gaan lezen of helpen in de keuken. Het eten is vaak lekker, al zat er de laatste keer wel erg veel kurkuma in het eten', lacht hij. Dat er niet zuinig om wordt gegaan met kurkuma, is te proeven aan de groentesoep, maar dat maakt de ongeveer veertig man in zaal niks uit. Ze scheppen snel hun kommetje vol.

Aangezien de ingrediënten door supermarkten worden gedoneerd en de specerijen uit de voorraad van de Klinker komen, maakt Guerilla Kitchen geen kosten. Alle vrijwillige donaties van de gasten gaan naar een goed doel. 'De laatste weken hebben we geld opgehaald voor een onderkomen voor vluchtelingen in Bosnië', vertelt Ayvere. Guerilla Kitchen zet de projecten zelf op en er reist ook altijd iemand mee om te kijken of alles goed verloopt. 'We willen niet dat ons geld op de verkeerde plek terecht komt.' Vorig jaar zijn ze met een grote groep in een busje naar Marokko vertrokken. 'Daar hebben we een soort internetcafé opgezet voor vluchtelingen.'

...
Lees meer

Koken voor een betere wereld

Elk jaar verspillen we in Nederland per persoon veertig kilo voedsel dat nog prima eetbaar is. Het collectief Guerilla Kitchen gaat in Nijmegen door weer en wind om dit voedsel te redden van de prullenbak. Deze restjes worden elke week omgetoverd naar een chic driegangendiner in hippiebroeinest De Klinker.

Tekst: Jonathan Janssen en Rindert Oost
Foto's: Carlijn Hoogeboom, Marije de Winter en Hieke Zoon

Dit artikel verscheen eerder in de derde editie van ANS.

Guerilla1 750x

In de stromende regen staat de roodharige Antonia Stanojevic voor een Turkse supermarkt aan de Willemsweg met twee kratten vol groenten te wachten. Breed glimlachend komt Newroz Ayvere, een man met een lange baard en een wilde haardos, aan op een felgekleurde bakfiets. 'Hoe is de vangst?' vraagt hij nieuwsgierig. Stanojevic antwoordt dat de winkelier van de supermarkt vooral spruitjes en boontjes overhad. Met een vluchtige blik in de tas ziet Ayvere ook champignons liggen. 'Daar kan ik wel wat mee', concludeert hij tevreden.

Om voedselverspilling te bestrijden, gaan vrijwilligers als Stanojevic en Ayvere elke donderdag namens het collectief Guerilla Kitchen langs supermarkten om voedsel op te halen dat anders wordt weggegooid. In De Klinker, een ontmoetingsplek in het centrum van Nijmegen, staat een team klaar dat het opgehaalde voedsel verwerkt tot een driegangenmaaltijd. Doe-het-zelf speelt een grote rol bij het tot stand komen van de maaltijd, gasten helpen vaak een handje mee in de keuken. 'Wie zin heeft, mag aanschuiven, maar er wordt verwacht dat je zelf opschept en je eigen vaat doet', legt Stanojevic uit. 'Als betaling kun je een vrijwillige donatie doen voor een wisselend goed doel.'

'We bedenken niet van tevoren wat we gaan koken, dat doen we gaandeweg tijdens de bereiding.'

Jagen en verzamelen
Succesvol is de tocht langs de supermarkten niet altijd, zo blijkt vandaag. De oogst blijft voorlopig steken op de groentes van de eerste supermarkt, want de volgende twee in Bottendaal hebben helaas niets over. Ondanks de tegenslagen en de aanhoudende regen praten Stanojevic en Ayvere vrolijk door. Bij de vierde winkel is er gelukkig goed nieuws. Groentewinkel Özer Can Bazar heeft twee bakken vol fruit en groente over en de eigenaar overhandigt deze met plezier aan de vrijwilligers van Guerilla Kitchen. 'Ik vind het goed dat ze langskomen. Anders moet ik eten weggooien dat eigenlijk nog goed is', vertelt hij.

Eindhalte is De Klinker, een voormalig krakerspand en thuishaven van Guerilla Kitchen. De Klinker en Guerilla Kitchen vormen onderdeel van De Grote Broek, een links collectief dat het gelijknamige pand beheert. Het pand biedt onderdak aan tal van organisaties met een soortgelijke ideologie. De Klinker is het restaurant in het linkse bolwerk en beschikt over een bar en een ruime keuken, met een bij elkaar geraapte inventaris. Vanuit milieuoverwegingen is alles wat uit de keuken van De Klinker komt veganistisch. Als Stanojevic en Ayvere hun buit uitstallen, blijkt de vangst qua hoeveelheid tegen te vallen. Ayvere blijft echter positief. 'Het is roeien met de riemen die je hebt. We gooien er vandaag wel wat rijst en bonen uit de voorraad bij.' Het wordt al snel duidelijk dat een relaxte sfeer in de keuken belangrijk is. Ayvere, van huis uit IT'er maar hier de officieuze chef, maakt zelf nog geen aanstalten om te gaan koken. 'Eerst even een bakje koffie.' Het inventariseren en het treffen van de eerste voorbereidingen laat hij vooralsnog over aan anderen. 'Het is toch prachtig dat als je mensen loslaat en hun eigen ding laat doen, dat daar dan iets lekkers uitrolt', zegt hij triomfantelijk. 'We bedenken niet van tevoren wat we gaan koken, dat doen we gaandeweg tijdens de bereiding', legt Ayvere uit. 'Vandaag ging ik mee langs de winkels, maar normaal sta ik in de keuken als de vrijwilligers het eten brengen. Dan word ik al snel razend enthousiast door alles wat binnenkomt en begin ik met fantaseren over een mogelijk menu.'

guerilla3 400xGedoogde groenten
'Het idee achter Guerilla Kitchen begon in Amsterdam', vertelt Ayvere, terwijl hij de groenten in een kolossale wok omschept. 'Een vriend van me deed daar veel aan dumpsterdiven, het zoeken van eetbaar voedsel in afvalcontainers van winkels en restaurants. Na een tijdje had hij zoveel eten dat hij besloot in zijn huiskamer een aantal diners voor gasten van te maken. Zo had hij het gevoel dat hij iets terug kon geven aan de samenleving.' Ongeveer een jaar geleden waaide het concept over naar Nijmegen en werd er bij De Klinker een soortgelijk diner bereid. Dit sloeg zodanig aan dat een groep enthousiaste vrijwilligers van De Grote Broek het overnam en sindsdien heeft voortgezet. Het dumpsterdiven wordt Guerilla4 350xinmiddels niet meer gedaan. 'Toen we net begonnen in Nijmegen kon dat nog wel, maar het bleek niet echt rendabel toen het eenmaal groter werd en helemaal legaal was het ook niet', vervolgt Stanojevic.

Ook de huidige aanpak, het ophalen van voedsel bij supermarkten, bevindt zich in een grijs gebied van de wetgeving. Volgens de Warenwet zijn supermarkten verplicht voedsel dat over datum is weg te gooien. 'Het verkopen van voedsel met een verlopen houdbaarheidsdatum is wettelijk niet toegestaan, maar nergens staat expliciet dat supermarkten het voedsel niet mogen doneren', vertelt Ayvere. 'Dus we hebben te maken met een soort gedoogbeleid.' Grote ketens, zoals de Albert Heijn en de Coop, beroepen zich veelvuldig op de Warenwet en willen organisaties als Guerilla Kitchen niet helpen. 'Daarom gaan we langs bij de kleine, onafhankelijke supermarkten waar de kwaliteitscontrole minder streng is.' Niet alleen de wet leidt tot voedselverspilling. Het beleid dat supermarkten hanteren doet groente en fruit met vlekjes en oneffenheden snel in de afvalbak verdwijnen. 'We proberen hierom druk uit te voeren op de grote supermarktketens door middel van demonstraties en sociale media', voegt Stanojevic daar aan toe.

'Vooral internationale studenten lijken hier hun plekje wel te vinden.'

Bananenrepubliek
Koken vanuit de huiskamer zoals in Amsterdam is er niet bij in Nijmegen. 'Het afgelopen jaar zijn we flink gegroeid en elke donderdagavond komen er nu zo'n zestig tot tachtig mensen eten', vertelt Ayvere trots. 'De hele filosofie berust op doe-het-zelf. Elke avond springt een aantal gasten bij in de keuken.' De doe-het-zelf mentaliteit zorgt niet alleen voor gevarieerd eten, maar ook voor een gezellige sfeer onder de gasten. In de eetzaal vinden spontane gesprekken plaats.

De koffiemokken zijn inmiddels vervangen door snij- en schilmesjes en het toneel verplaatst zich van de bar naar de keuken. Er wordt snel ergens een muziekboxje vandaan getoverd, zodat met vrolijke gitaarmuziek op de achtergrond het werk nu echt kan beginnen. Het keukenteam gaat helemaal uit hun dak als ze de bananen in de tas ontdekken: 'Banana bread!' roepen ze blij. De keuze voor het nagerecht is gemaakt.

Guerilla2 450xEten voor een goed doel
De bezoekers van Guerilla Kitchen zijn divers. 'We hebben een aantal vaste gasten, veel studenten en families met kinderen', somt Ayvere op. 'Vooral internationale studenten lijken hier hun plekje wel te vinden.' Ook valt op dat ook veel hippies zich hier op hun gemak voelen. Geneeskundestudent Sanne Oldewarris is voor het eerst bij Guerilla Kitchen. 'Via-via hoorde ik van dit concept van het recyclen van voedsel en het klonk wel cool.' Voor bezoeker Shad Raouf is dit al de vijfde keer. Ook hij kwam bij Guerilla Kitchen vanwege het concept, maar hij vindt de ontspannen sfeer ook belangrijk. 'Ik kan hier lekker mijn eigen ding doen, ik kan gaan lezen of helpen in de keuken. Het eten is vaak lekker, al zat er de laatste keer wel erg veel kurkuma in het eten', lacht hij. Dat er niet zuinig om wordt gegaan met kurkuma, is te proeven aan de groentesoep, maar dat maakt de ongeveer veertig man in zaal niks uit. Ze scheppen snel hun kommetje vol.

Aangezien de ingrediënten door supermarkten worden gedoneerd en de specerijen uit de voorraad van de Klinker komen, maakt Guerilla Kitchen geen kosten. Alle vrijwillige donaties van de gasten gaan naar een goed doel. 'De laatste weken hebben we geld opgehaald voor een onderkomen voor vluchtelingen in Bosnië', vertelt Ayvere. Guerilla Kitchen zet de projecten zelf op en er reist ook altijd iemand mee om te kijken of alles goed verloopt. 'We willen niet dat ons geld op de verkeerde plek terecht komt.' Vorig jaar zijn ze met een grote groep in een busje naar Marokko vertrokken. 'Daar hebben we een soort internetcafé opgezet voor vluchtelingen.'

...
Lees meer

Lachen om levensvragen

Na twee succesvolle filosofische cabaretprogramma's heeft cabaretier en filosoof Tim Fransen nu een boek uitgebracht. In Brieven aan Koos beschrijft Fransen de inzichten die hij opdeed terwijl hij de grote denkers nareisde die hem zo inspireerden. 'Ik vind het troost bieden dat die grote filosofen ook maar gebrekkig en eenzaam bleken te zijn.'

Tekst: Jonathan Janssen
Foto's: Maartje Roks

Dit artikel verscheen eerder in de derde editie van ANS.

Ironisch genoeg stelt de 1,96 meter lange Tim Fransen voor om ANS te ontmoeten in pannenkoekenhuis De Kabouterhut in Middelburg. 'Kunnen jullie meteen zien hoe rock-'n-roll het bestaan van een cabaretier is.' Diezelfde avond treedt hij op in de plaatselijke schouwburg met zijn tweede show Het kromme hout der mensheid. Omringd door kabouterpoppen en met Nederlandstalige hits als Even aan mijn moeder vragen op de achtergrond trapt Fransen af met de stelling dat kabouter Dopey uit Sneeuwwitje en de zeven dwergen voor hem de belichaming van comedy is. 'Het personage Dopey gaat over mislukken, maar ook over lachen. Dat is wat comedy is voor mij.'

De dertigjarige Fransen staat al twaalf jaar op het podium als cabaretier. Sinds zijn afstuderen als filosoof aan de Universiteit van Amsterdam heeft hij twee goed ontvangen cabaretprogramma's gemaakt. Daarin wil hij laten zien dat filosofie voor ieders leven relevant kan zijn. In zijn eerste boek, Brieven aan Koos: avonturen van een zolderfilosoof, speelt filosofie wederom een belangrijke rol. Daarin beschrijft Fransen met droge humor hoe hij zijn filosofische helden achterna reist. Zo brengt hij een bezoek aan het geboortedorp van zijn favoriete filosoof Friedrich Nietzsche. Terwijl hij een pannenkoek met stroop naar binnen werkt, vertelt Fransen over zijn achtergrond als filosoof, het schrijven van het boek en de inzichten die hij op reis opdeed.

'Ik vind het jammer dat de academische filosofie zo beperkt blijft tot de universiteit.'

TIm Fransen 2 450xPublieksfilosoof
Hoe is een filosoof bij het cabaret beland? Fransen antwoordt dat de vraag eigenlijk andersom moet worden gesteld. 'Ik begon met comedy toen ik achttien was. De eerste jaren maakte ik vooral triviale grapjes, maar ik zocht naar diepere inhoud om over te vertellen. Ik had een soort intrinsieke behoefte om de wereld te begrijpen.' Juist toen hij inzag dat er geen absolute waarheid is, kwamen filosofie en cabaret voor hem samen. 'Als je op een gegeven moment accepteert dat er heel veel onzekerheid is, kun je daar misschien het beste mee omgaan door te lachen om de absurditeit van het leven.'

Ondanks dat hij cum laude afstudeerde, heeft Fransen nooit een carrière als universitair filosoof overwogen. 'Ik vind het jammer dat de academische filosofie zo beperkt blijft tot de universiteit. Filosofie is relevant voor heel veel mensen, niet alleen voor een beperkt groepje academici. Hoogleraren discussiëren bijvoorbeeld over iets kleins als een alinea in een boek van de achttiende-eeuwse filosoof Jean-Jacques Rousseau. Als je zoiets niet kan vertalen op een manier die mensen aanspreekt of die voor hen relevant is, kan je je afvragen of die ideeën er überhaupt toe doen.'

De koers waar Fransen uiteindelijk voor heeft gekozen, de publieksfilosofie, wordt door academici regelmatig afgedaan als een oppervlakkig en versimpeld aftreksel van de colleges bij de opleiding filosofie. Dat dit niet zo hoeft te zijn, illustreert Fransen aan de hand van de in 2015 overleden filosoof René Gude. Gude deed in de media regelmatig filosofische uitspraken in begrijpelijke taal. 'René liet zien dat filosofie geen zwaarmoedige zoektocht naar de waarheid hoeft te zijn, maar ook luchtig kan zijn en bruikbaar gereedschap biedt voor de omgang met het leven. Een publieksfilosoof moet niet alleen goed geïnformeerd zijn, maar filosofie ook goed kunnen overbrengen. Gude kon het grote publiek op een unieke manier aanspreken en beschikte tegelijkertijd over een enorme kennis van zaken.'

'Mijn eerste gedachte was: wie zit er nou te wachten op een boek met brieven?'

Crisis
'Na mijn afstuderen zat ik in een soort crisis. De structuur van mijn studie viel weg, comedy bood geen enkele regelmaat en ik was teleurgesteld in de filosofie, omdat de waarheid die ik zocht niet bleek te bestaan.' Zijn vrienden Gude en theatermaker Koos Terpstra adviseerden Fransen om uit zijn comfortzone te stappen en op reis te gaan. De filosoof besloot daarop niet zomaar te gaan backpacken, maar zijn wijsgerige idolen na te reizen. Zo bracht hij een bezoek aan de bibliotheek in Londen waar Karl Marx zijn magnum opus Das Kapital schreef. 'Om mijn indrukken van de reis goed te kunnen verwerken en te structureren schreef ik ze op in de vorm van brieven aan mijn vriend Koos. Hij kwam toen met het idee om die brieven te verwerken in een boek. Mijn eerste gedachte was: wie zit er nou te wachten op een boek met brieven?'

Toch kwam Fransen erachter dat hij zijn ideeën goed kwijt kan in de vorm van een boek. Bij het schrijven van het boek ervaarde hij meer vrijheid dan tijdens het schrijven voor zijn cabaretshows. 'Ik zat niet vast aan theaterwetmatigheden, ik hoefde niet meer elke zoveel tijd met een grap te komen. Daardoor had ik meer mogelijkheden om uit te weiden over een bepaalde filosofie.' Het schrijven leek uiteindelijk in veel opzichten op het werk als cabaretier. 'Negentig procent van de tijd is een cabaretier bezig met schrijven, dat wordt vaak onderschat.' Het verschil zit vooral in de connectie met het publiek. 'Het voelt fantastisch wanneer je aan het lachen van het publiek merkt dat ze je grap begrijpen.' Fransen voelt zich ook gelukkig als hij schrijft. 'Lekker achter mijn computertje zitten, op gezette tijden koffie halen, hele dagen kunnen inrichten zoals ik het wil. Het schrijven van een boek smaakt zeker naar meer.'

Tim Fransen 450xDe gebrekkige mens
Fransen ontdekte op reis dat de denkers die hij bewondert nogal gebrekkige en eenzame mensen waren. Zo stierf de grote Verlichtingsfilosoof Immanuel Kant waarschijnlijk als maagd, verwaarloosden Marx en Rousseau hun kinderen en deed Nietzsche de naam van zijn geboortedorp Röcken eer aan als buitensporige zelfbevrediger. 'We horen alleen over de grootse dingen die ze hebben gepresteerd, maar nooit over de vaak immense worstelingen die daarachter schuilgaan. In eerste instantie zou je nog een beetje jaloers kunnen zijn op die mannen. De teksten van Nietzsche over hoe we ons lijden moeten overwinnen om tot grootse prestaties te kunnen komen, worden heel tastbaar als je weet hoe hij werd afgewezen door zijn grote liefde en soms dagenlang met migraine op bed lag.'

Een van de belangrijkste inzichten die Fransen opdoet tijdens zijn reizen is dan ook dat gebreken ons als mensheid verbinden. 'Als wij onze kwetsbare kanten tonen, laten we zien dat we elkaar vertrouwen en dat vormt een band', legt hij uit. 'Het zijn onze prestaties die ons van elkaar onderscheiden. Iemand ontvangt letterlijk een "onderscheiding" wanneer hij iets bijzonders presteert. Op sociale media presenteren we ons van onze beste kant. Ik vertel ook op Facebook dat ik die en die prijs heb gewonnen. Ik zet er geen foto van mijn kalknagels op', bekent hij lachend. Serieus vervolgt hij: 'Ieder mens krijgt te maken met fundamentele gebreken als ouderdom en de dood. Dat schept een gevoel van gedeelde menselijkheid dat steeds meer nodig is door grensoverstijgende problemen als bijvoorbeeld klimaatverandering. Daar moeten we namelijk samen oplossingen voor bedenken. Desondanks verschuilen we ons steeds meer achter een onderscheidende nationale identiteit.' In zijn laatste brief aan Koos roept Fransen de mensheid daarom op om meer compassie en solidariteit op te brengen, aangezien we allemaal gebreken hebben.

'Het contrast tussen het hoogstaande en het ordinaire vind ik leuk.'

Couscoussalade
Naast filosofische vragen over mens en maatschappij stelt Fransen in zijn brieven ook luchtigere vragen. Zo vraagt hij zich af waarom mensen wijn drinken, terwijl druivensap eigenlijk veel lekkerder is. Zulke vragen komen ook naar boven wanneer de pannenkoeken worden geserveerd. 'Wanneer zou de pannenkoek uitgevonden zijn? En hoe kwamen de holbewoners aan voldoende vitamine C, nu we al ons fruit uit verre oorden halen?' Intellectuele en banale vragen en kwesties komen terug in zowel het boek als in zijn shows. 'Het contrast tussen het hoogstaande en het ordinaire vind ik leuk, maar is vooral belangrijk omdat ik anders het idee heb dat ik mezelf te serieus neem. Het komt ook terug in mijn tweede show, als ik vertel dat ik evenzeer van de muziek van Beethoven als van de muziek van de componist van het Koningslied, John Ewbank, kan genieten.'

Zoals Fransens

...
Lees meer

Lachen om levensvragen

Na twee succesvolle filosofische cabaretprogramma's heeft cabaretier en filosoof Tim Fransen nu een boek uitgebracht. In Brieven aan Koos beschrijft Fransen de inzichten die hij opdeed terwijl hij de grote denkers nareisde die hem zo inspireerden. 'Ik vind het troost bieden dat die grote filosofen ook maar gebrekkig en eenzaam bleken te zijn.'

Tekst: Jonathan Janssen
Foto's: Maartje Roks

Dit artikel verscheen eerder in de derde editie van ANS.

Ironisch genoeg stelt de 1,96 meter lange Tim Fransen voor om ANS te ontmoeten in pannenkoekenhuis De Kabouterhut in Middelburg. 'Kunnen jullie meteen zien hoe rock-'n-roll het bestaan van een cabaretier is.' Diezelfde avond treedt hij op in de plaatselijke schouwburg met zijn tweede show Het kromme hout der mensheid. Omringd door kabouterpoppen en met Nederlandstalige hits als Even aan mijn moeder vragen op de achtergrond trapt Fransen af met de stelling dat kabouter Dopey uit Sneeuwwitje en de zeven dwergen voor hem de belichaming van comedy is. 'Het personage Dopey gaat over mislukken, maar ook over lachen. Dat is wat comedy is voor mij.'

De dertigjarige Fransen staat al twaalf jaar op het podium als cabaretier. Sinds zijn afstuderen als filosoof aan de Universiteit van Amsterdam heeft hij twee goed ontvangen cabaretprogramma's gemaakt. Daarin wil hij laten zien dat filosofie voor ieders leven relevant kan zijn. In zijn eerste boek, Brieven aan Koos: avonturen van een zolderfilosoof, speelt filosofie wederom een belangrijke rol. Daarin beschrijft Fransen met droge humor hoe hij zijn filosofische helden achterna reist. Zo brengt hij een bezoek aan het geboortedorp van zijn favoriete filosoof Friedrich Nietzsche. Terwijl hij een pannenkoek met stroop naar binnen werkt, vertelt Fransen over zijn achtergrond als filosoof, het schrijven van het boek en de inzichten die hij op reis opdeed.

'Ik vind het jammer dat de academische filosofie zo beperkt blijft tot de universiteit.'

TIm Fransen 2 450xPublieksfilosoof
Hoe is een filosoof bij het cabaret beland? Fransen antwoordt dat de vraag eigenlijk andersom moet worden gesteld. 'Ik begon met comedy toen ik achttien was. De eerste jaren maakte ik vooral triviale grapjes, maar ik zocht naar diepere inhoud om over te vertellen. Ik had een soort intrinsieke behoefte om de wereld te begrijpen.' Juist toen hij inzag dat er geen absolute waarheid is, kwamen filosofie en cabaret voor hem samen. 'Als je op een gegeven moment accepteert dat er heel veel onzekerheid is, kun je daar misschien het beste mee omgaan door te lachen om de absurditeit van het leven.'

Ondanks dat hij cum laude afstudeerde, heeft Fransen nooit een carrière als universitair filosoof overwogen. 'Ik vind het jammer dat de academische filosofie zo beperkt blijft tot de universiteit. Filosofie is relevant voor heel veel mensen, niet alleen voor een beperkt groepje academici. Hoogleraren discussiëren bijvoorbeeld over iets kleins als een alinea in een boek van de achttiende-eeuwse filosoof Jean-Jacques Rousseau. Als je zoiets niet kan vertalen op een manier die mensen aanspreekt of die voor hen relevant is, kan je je afvragen of die ideeën er überhaupt toe doen.'

De koers waar Fransen uiteindelijk voor heeft gekozen, de publieksfilosofie, wordt door academici regelmatig afgedaan als een oppervlakkig en versimpeld aftreksel van de colleges bij de opleiding filosofie. Dat dit niet zo hoeft te zijn, illustreert Fransen aan de hand van de in 2015 overleden filosoof René Gude. Gude deed in de media regelmatig filosofische uitspraken in begrijpelijke taal. 'René liet zien dat filosofie geen zwaarmoedige zoektocht naar de waarheid hoeft te zijn, maar ook luchtig kan zijn en bruikbaar gereedschap biedt voor de omgang met het leven. Een publieksfilosoof moet niet alleen goed geïnformeerd zijn, maar filosofie ook goed kunnen overbrengen. Gude kon het grote publiek op een unieke manier aanspreken en beschikte tegelijkertijd over een enorme kennis van zaken.'

'Mijn eerste gedachte was: wie zit er nou te wachten op een boek met brieven?'

Crisis
'Na mijn afstuderen zat ik in een soort crisis. De structuur van mijn studie viel weg, comedy bood geen enkele regelmaat en ik was teleurgesteld in de filosofie, omdat de waarheid die ik zocht niet bleek te bestaan.' Zijn vrienden Gude en theatermaker Koos Terpstra adviseerden Fransen om uit zijn comfortzone te stappen en op reis te gaan. De filosoof besloot daarop niet zomaar te gaan backpacken, maar zijn wijsgerige idolen na te reizen. Zo bracht hij een bezoek aan de bibliotheek in Londen waar Karl Marx zijn magnum opus Das Kapital schreef. 'Om mijn indrukken van de reis goed te kunnen verwerken en te structureren schreef ik ze op in de vorm van brieven aan mijn vriend Koos. Hij kwam toen met het idee om die brieven te verwerken in een boek. Mijn eerste gedachte was: wie zit er nou te wachten op een boek met brieven?'

Toch kwam Fransen erachter dat hij zijn ideeën goed kwijt kan in de vorm van een boek. Bij het schrijven van het boek ervaarde hij meer vrijheid dan tijdens het schrijven voor zijn cabaretshows. 'Ik zat niet vast aan theaterwetmatigheden, ik hoefde niet meer elke zoveel tijd met een grap te komen. Daardoor had ik meer mogelijkheden om uit te weiden over een bepaalde filosofie.' Het schrijven leek uiteindelijk in veel opzichten op het werk als cabaretier. 'Negentig procent van de tijd is een cabaretier bezig met schrijven, dat wordt vaak onderschat.' Het verschil zit vooral in de connectie met het publiek. 'Het voelt fantastisch wanneer je aan het lachen van het publiek merkt dat ze je grap begrijpen.' Fransen voelt zich ook gelukkig als hij schrijft. 'Lekker achter mijn computertje zitten, op gezette tijden koffie halen, hele dagen kunnen inrichten zoals ik het wil. Het schrijven van een boek smaakt zeker naar meer.'

Tim Fransen 450xDe gebrekkige mens
Fransen ontdekte op reis dat de denkers die hij bewondert nogal gebrekkige en eenzame mensen waren. Zo stierf de grote Verlichtingsfilosoof Immanuel Kant waarschijnlijk als maagd, verwaarloosden Marx en Rousseau hun kinderen en deed Nietzsche de naam van zijn geboortedorp Röcken eer aan als buitensporige zelfbevrediger. 'We horen alleen over de grootse dingen die ze hebben gepresteerd, maar nooit over de vaak immense worstelingen die daarachter schuilgaan. In eerste instantie zou je nog een beetje jaloers kunnen zijn op die mannen. De teksten van Nietzsche over hoe we ons lijden moeten overwinnen om tot grootse prestaties te kunnen komen, worden heel tastbaar als je weet hoe hij werd afgewezen door zijn grote liefde en soms dagenlang met migraine op bed lag.'

Een van de belangrijkste inzichten die Fransen opdoet tijdens zijn reizen is dan ook dat gebreken ons als mensheid verbinden. 'Als wij onze kwetsbare kanten tonen, laten we zien dat we elkaar vertrouwen en dat vormt een band', legt hij uit. 'Het zijn onze prestaties die ons van elkaar onderscheiden. Iemand ontvangt letterlijk een "onderscheiding" wanneer hij iets bijzonders presteert. Op sociale media presenteren we ons van onze beste kant. Ik vertel ook op Facebook dat ik die en die prijs heb gewonnen. Ik zet er geen foto van mijn kalknagels op', bekent hij lachend. Serieus vervolgt hij: 'Ieder mens krijgt te maken met fundamentele gebreken als ouderdom en de dood. Dat schept een gevoel van gedeelde menselijkheid dat steeds meer nodig is door grensoverstijgende problemen als bijvoorbeeld klimaatverandering. Daar moeten we namelijk samen oplossingen voor bedenken. Desondanks verschuilen we ons steeds meer achter een onderscheidende nationale identiteit.' In zijn laatste brief aan Koos roept Fransen de mensheid daarom op om meer compassie en solidariteit op te brengen, aangezien we allemaal gebreken hebben.

'Het contrast tussen het hoogstaande en het ordinaire vind ik leuk.'

Couscoussalade
Naast filosofische vragen over mens en maatschappij stelt Fransen in zijn brieven ook luchtigere vragen. Zo vraagt hij zich af waarom mensen wijn drinken, terwijl druivensap eigenlijk veel lekkerder is. Zulke vragen komen ook naar boven wanneer de pannenkoeken worden geserveerd. 'Wanneer zou de pannenkoek uitgevonden zijn? En hoe kwamen de holbewoners aan voldoende vitamine C, nu we al ons fruit uit verre oorden halen?' Intellectuele en banale vragen en kwesties komen terug in zowel het boek als in zijn shows. 'Het contrast tussen het hoogstaande en het ordinaire vind ik leuk, maar is vooral belangrijk omdat ik anders het idee heb dat ik mezelf te serieus neem. Het komt ook terug in mijn tweede show, als ik vertel dat ik evenzeer van de muziek van Beethoven als van de muziek van de componist van het Koningslied, John Ewbank, kan genieten.'

Zoals Fransens

...
Lees meer

Middenpagina: Invulkleurplaat Han van Krieken

De Radboud Universiteit (RU) heeft 'aandacht voor diversiteit', zo legt de universiteit op haar website uit. Daarom onderneemt de RU actie om 'mannen en vrouwen van verschillende nationaliteiten in alle posities te benoemen en te behouden'. In 2020 wil de universiteit dat op elk mogelijk niveau minimaal 25 procent vrouwen en minimaal 25 procent mannen werken. Op een specifiek werkgebied zou de RU daar wel erg veel haast voor moeten maken: de rector magnificus is namelijk al 95 jaar zo wit en mannelijk als... nou ja, als de rector magnificus. Daarom verzorgt ANS een heuze invulkleurplaat van onze eigen Han van Krieken. Als de RU het niet voor elkaar krijgt, dan jij wel. 

Illustratie: Roos in't Velt

HvK middenpagina groot

 

Lees meer

Middenpagina: Nachtelijke ballenbak

Behalve enkele malloten met camera’s komt niemand voor zijn plezier om acht uur ’s avonds in het Grotiusgebouw. Terwijl keurig geklede rechtenstudenten zich blind staren op wetteksten, kruipen de leden van studentenfotografievereniging de Cycloop door het gebouw om ieder hoekje vast te leggen. De portier komt even vragen wat ze van plan zijn en gaat dan weer de klok in de gaten houden. De tijd gaat langzaam in het Grotiusgebouw.

Middenpagina Grotius foto 1

Middenpagina Grotius foto 2

Middenpagina Grotius Foto 3

Middenpagina Grotius Foto 4

 

Lees meer

Middenpagina: Plattegrond van Nijmegen

Voor alle eerstejaars die nog maar net in Nijmegen studeren, of voor alle ouderejaars die af en toe nog steeds moeite hebben met het vinden van de weg, maakte illustrator Dennis van der Pligt deze plattegrond. 'Om in een keer langs een hoop veel genoemde en vaak bezochte plekken te komen.'

ANSbestormtMiddenpagina

 

Lees meer

Middenpagina: Plattegrond van Nijmegen

Voor alle eerstejaars die nog maar net in Nijmegen studeren, of voor alle ouderejaars die af en toe nog steeds moeite hebben met het vinden van de weg, maakte illustrator Dennis van der Pligt deze plattegrond. 'Om in een keer langs een hoop veel genoemde en vaak bezochte plekken te komen.'

ANSbestormtMiddenpagina

 

Lees meer

Middenpagina: Poëzieposter

Pieter Theunissen, student Wijsbegeerte, is een uit het zuiden van Limburg afkomstige dichter. Sinds hij actief werd met zijn poëzie heeft hij onder andere meerdere malen gesproken op de jaarlijkse Avond van de Poëzie in Poppodium Volt te Sittard. Ook heeft hij meegewerkt aan verscheidene projecten waarbij poëzie samenkwam met de beeldende kunst. Bij deelname aan de Campusdichterverkiezing van de Radboud Universiteit in 2017 eindigde hij in de top drie.

Pp 1Pp 2

 

Lees meer

Middenpagina: Speurtocht op de campus

Uren verkrampt met je neus in de boeken zitten, is slecht voor je. Sta eens op van je stoel en ga op ontdekkingstocht. De foto's op deze middenpagina zijn allemaal op de campus gemaakt. Weet jij waar? Beschrijf van alle foto's de locatie zo goed mogelijk, stuur je antwoorden voor 13 november op naar redactie@ans-online.nl en maak kans op twee tickets voor het Wintertuinfestival!

Dit is een kleine selectie van de foto's. Kijk in het blad voor de volledige speurtocht.

Foto1 250xFoto2 250xFoto 3 2 245x 
Foto4 375xFoto5 2 375x 
Foto6 375xFoto7 2 375x

 

Lees meer

Moe van millenials

'Laat dat kaasje nog maar even rijpen', zei politiek journalist Ferry Mingelen over Rob Jetten na zijn aanstelling als nieuwe fractievoorzitter van D66. Ook andere jonge politici krijgen kritiek te verduren vanwege hun leeftijd. Waar komt deze afkeer vandaan?

Tekst: Jeyna Sow
Illustraties: Roos in 't Velt

Dit artikel verscheen eerder in de derde editie van ANS.

In de Tweede Kamer bezetten steeds meer dertigers politieke topfuncties. Waar de gemiddelde leeftijd van Kamerleden in 1998 nog bijna 50 jaar was, is dit nu 44 jaar. Klaas Dijkhoff (37), Tunahan Kuzu (37), Thierry Baudet (35), Lilian Marijnissen (33) en Jesse Klaver (32) zijn allemaal jonge fractievoorzitters van een politieke partij. Met de aanstelling van de 31-jarige Rob Jetten, die Alexander Pechtold opvolgt als fractievoorzitter van D66, is Nederland weer een jonge politieke leider rijker.

In de media bleef de komst van nog een jonge politicus niet onopgemerkt. Als satirische reactie op het nieuws las Arjen Lubach het door hem bedachte kinderboek Robje wordt de baas voor. De jonge politieke leider krijgt veel kritiek over zich heen vanwege zijn leeftijd, maar dit vindt hij niet terecht. 'Ik te jong? Beoordeel me op mijn daden', zei Jetten na zijn benoeming. 'De vaardigheden van politici hebben alles te maken met inzet en niets met leeftijd', benadrukte hij. Jetten is niet de enige politicus die te maken heeft met kritiek vanwege zijn leeftijd. Ook GroenLinks-leider Klaver kreeg er flink van langs toen hij net tot fractievoorzitter was benoemd. Zo noemde journalist Fons de Poel hem een snotneus nadat de politicus een salarisverhoging van de top van staatsbank ABN-AMRO bekritiseerde. Het aanstellen van jonge politici roept dus de nodige discussie op. Wat zijn precies de bezwaren tegen jonge politici en zijn deze terecht?

'Je moet toch ergens beginnen, of je nu jong of oud bent.'

Achtergrond1 400xOefening baart kunst
Een van de kritiekpunten op jonge politici is dat zij een gebrek aan politieke ervaring zouden hebben. Zo werd Jetten tijdens de formatie van het nieuwe kabinet voorgesteld als nieuwe staatssecretaris van Infrastructuur en Waterstaat. D66-Kamerlid Stientje van Veldhoven (45) stak hier een stokje voor. Ze vond het belachelijk dat zij, gezien haar jaren aan politieke ervaring, de aanstelling niet zou krijgen. Volgens Tom Jan Meeus, politiek columnist bij NRC Handelsblad, is dit hoe het werkt in groepen. 'Als mensen langer in een bepaalde groep opereren, hebben ze meer kans om gezag binnen die groep te verwerven. Van Veldhoven op basis van haar ervaring en status binnen de D66-fractie uiteindelijk meer aanspraak maken op de functie dan Jetten, waardoor zij uiteindelijk werd benoemd als staatssecretaris', verklaart Meeus.

Parlementair historicus Peter van der Heiden vindt de kritiek op het gebrek aan ervaring niet sterk. 'Je moet toch ergens beginnen, of je nu jong of oud bent. Ook oudere politici kunnen namelijk weinig politieke ervaring hebben', stelt Van der Heiden. Leeftijd is daarom volgens hem geen goede maatstaf voor ervaring in de politiek. 'Ervaring is niet het enige dat belangrijk is', gaat hij verder. 'Als het gebrek aan politieke ervaring wordt gecompenseerd met politiek inzicht, idealisme en de behoefte om je in te zetten voor de politiek, is dat gebrek geen probleem.'

Arrogante millennials
Critici vinden niet alleen het gebrek aan ervaring kwalijk, maar soms is kritiek op jonge politici zelfs gebaseerd op de generatie waartoe zij behoren. Zo worden Klaver en Jetten beoordeeld op basis van vooroordelen die er zijn over millennials, de generatie die tussen 1980 en 2000 is geboren. 'Wat je over het algemeen over deze groep hoort, is dat ze weigeren om volwassen te worden en af en toe ook wat arrogant kunnen zijn.
Vaak worden ze gezien als betweters met te veel zelfvertrouwen', vertelt psycholoog en schrijver Thijs Launspach. Sommige jonge politici passen inderdaad in dit plaatje. Uitspraken als 'ik ben een verzetsheld', en 'ik ben naar het front geroepen omdat onze elites ons land verkwanselen' van Forum voor Democratie-voorman Thierry Baudet versterken de bestaande vooroordelen. Ook Klaver heeft zich vanaf het begin gepresenteerd als het gezicht van de toekomst, die met zijn grootse plannen Nederland gaat verbeteren. 'Ik laat me door niets of niemand, door welke cynici of sceptici dan ook, vertellen dat ik iets niet kan of dat iets onmogelijk is', sprak hij zelfverzekerd toen hij werd aangesteld als fractievoorzitter van GroenLinks.

De negatieve generatiekenmerken lijken de overhand te hebben, maar de generatie laat ook haar positieve kanten zien. Zo weten jongeren goed in te spelen op informatietechnologieën van nu, omdat ze hiermee zijn opgegroeid. 'Ze zijn eraan gewend dat alle informatie snel beschikbaar en toegankelijk is', legt Launspach uit. Online platforms als Facebook, Instagram en YouTube worden nu, voornamelijk door jonge politici als Klaver en Jetten, gebruikt om het publiek aan te spreken. 'Millennials zijn gewend om flexibel te denken, waardoor ze met creatieve oplossingen kunnen komen en problemen vanuit verschillende kanten bekijken', vertelt hij. 'Veel ervaren politici zitten vast in denkpatronen. Jongeren kunnen op een andere manier naar politiek kijken. Een nieuwe manier, die niet door ervaring is gekleurd', voegt Van der Heiden toe.

'Het karakter is veel belangrijker dan de toevallige generatie waarin je bent geboren.'

Persoonlijke kwaliteiten
De vraag is of de arrogantie van Baudet, de zelfverzekerdheid van Klaver of de flexibele denkwijze van leden van de generatie voortkomen uit het feit dat zij millennials zijn, of dat deze eigenschappen voortkomen uit het karakter van iemand. Kristof Jacobs, universitair docent Politicologie aan de Radboud Universiteit, twijfelt aan de relatie tussen generatiekenmerken en politiek succes. Hij benadrukt dat het niet mogelijk is om een hele generatie te generaliseren. 'In alle partijen zijn voorbeelden te bedenken van politici die flexibel kunnen denken en problemen van meerdere kanten bekijken. Dat zijn niet alleen jongeren, maar ook ouderen binnen de partij. Ik vraag me daarom af of dit echt afhankelijk is van leeftijd', stelt Jacobs. De kwaliteiten, maar ook kritiekpunten die aan millennials worden toegeschreven, kunnen niet zomaar op elke jonge politicus worden geprojecteerd, vindt ook Launspach. 'Mensen die tot deze generatie behoren, zijn nu tussen de 18 en 38 jaar, dat is een enorme en diverse groep. Daarom brengen de verschillende jonge partijleiders van deze generatie allemaal iets anders met zich mee', stelt hij.

Hiermee maakt hij duidelijk dat de kenmerken van millennials en de leden van de generatie niet onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.Volgens Van der Heiden is er sprake van een paradox wanneer de aanname wordt gedaan dat politiek succes niet afhankelijk zou moeten zijn van generatiekenmerken. Aan de ene kant is hij het eens met het idee dat je leden van een generatie niet over een kam kunt scheren. Aan de andere kant benadrukt hij dat de generatietheorie niet compleet kan worden genegeerd. 'De generatie heeft kenmerken die gemeenschappelijk zijn. Dat heeft te maken met economische en culturele omstandigheden. Het belangrijkste is hoe je daar met je individuele karakter mee omgaat. Het karakter is veel belangrijker dan de toevallige generatie waarin je bent geboren', concludeert Van der Heiden.

Achtergrond2 750x

Soort zoekt soort
Ondanks alle kritiek is er toch een toename van jonge politici in de Tweede Kamer te zien. Een mogelijke reden hiervoor is dat het zorgt voor een fris imago van de partij. Vaak wordt gesteld dat dit belangrijk is om jongere kiezers aan te trekken, en dit lijkt te werken. Zo koos het jongerenpanel van EenVandaag Klaver in 2015 als Politicus van het jaar, omdat hij volgens het panel in staat is iets los te krijgen bij jongeren en ze te betrekken bij de politiek.

Cherelle de Leeuw (23), gemeenteraadslid voor GroenLinks in Nijmegen, ziet dit voordeel ook. 'Wanneer je ouder bent, kom je verder van jongeren af te staan. Een groot probleem voor deze groep is bijvoorbeeld de studentenhuisvesting. Als student zit ik zelf nog middenin deze problematiek en heb ik makkelijke ingangen naar organisaties die zich
daarmee bezig houden. Ik ben me zo bewuster van de problemen die spelen', zegt De Leeuw. Van der Heiden merkt op dat het lastig is om te bepalen of jongeren zich meer betrokken voelen bij de politiek. 'Het is moeilijk om dit te zien in het stemgedrag van jongeren. De werkbezoeken van politici zeggen daarin meer, of ze bijvoorbeeld langsgaan bij bejaardentehuizen of scholen.' Hieraan ziet hij dat jonge Kamerleden vaker de neiging hebben om met jongeren over politiek te praten, omdat politici gemakkelijker aansluiting vinden bij deze leeftijdsgroep. 'Dat is ontzettend belangrijk,

...
Lees meer