Literatuurtip februari

Uit de allesomvattende brei van literaire werken een exemplaar kiezen voor in je boekenkast is geen kattenpis. Daarom plaatsen ANS en het literair tijdschrift Op Ruwe Planken maandelijks aanraders voor leesvoer online. Deze maand schreef Tom Verstappen de Literatuurtip. 

Februari heeft de naam een beetje een troosteloze maand te zijn. Maar in die melancholie is de groot mogelijke schoonheid te vinden. Voor deze literatuurtips heb ik daarom gekozen voor drie boeken in het thema 'weemoedige winteravonden'. Ga kopje onder, maar vergeet niet weer naar boven te komen.

De uitvreter, Titaantjes & Dichtertje - Nescio (1918)
'Jongens waren we – maar aardige jongens. Al zeg ik 't zelf. We zijn nu veel wijzer, stakkerig wijs zijn we, behalve Bavink, die mal geworden is.' Nescio – de man van de openingszinnen - was de auteur van een klein, maar wonderschoon oeuvre.  De invloed van deze eigenaardige Amsterdammer, met een voorliefde voor onze mooie Waalstad Nijmegen, is niet te onderschatten. Grote schrijvers als Remco Campert, Gerard Reve ('Ik voltooi eigenlijk geen bladzij, zonder dat ik tenminste een keer aan Nescio heb gedacht') en Louis Paul Boon ('Nooit werd er iets mooiers in onze hele Noord- en Zuid-Nederlandse literatuur geschreven.') zijn slechts drie schrijvers in de lange rij van bewonderaars. Zijn verhalen, doordrenkt met melancholie en hier een daar een snufje humor, blijven hun herkenbaarheid en kracht houden. Zelfs honderd jaar na dato. Nescio's taal heeft de tand des tijds met het zoveel gemak doorstaan en dat het nog lang bij ons zal blijven. En maar goed ook.

Julia - Otto de Kat (2009)
Net als bij dat andere bekende liefdesverhaal is Julia hier ook een onbereikbare liefde. De veel te onbekende schrijver Otto de Kat heeft met Julia een van mijn favoriete boeken geschreven. Protagonist Chris Dudok weent over de geschiedenis van Julia, een vrouw op wie hij intens verliefd werd maar door de oorlog uit het oog verloor en nooit meer terug vond. Julia is de persoon waar je wel verliefd op moet worden, Chris diegene die dit vol overgave doet. De simpele verhaallijn (man treurt over liefde die hij niet kan krijgen) wordt uitmuntend uitgespeeld door De Kat en krijgt een originele wending. Een boek dat meer aandacht verdient, gaat dat lezen!

Sneeuw - Orhan Pamuk (2002)
Het briljante boek van Nobelprijswinnaar Pamuk verhaalt over diverse ideeën en thema's; de oppositie tussen oost en west, religie en atheïsme, traditie tegenover vernieuwing. Toch is wat mij twee jaar na het lezen van de roman nog steeds het meest bij staat de sfeer van de roman. De wereld in het boek voelt gedempt, traag en donker met hier en daar een warm hoekje bij een kachel. Elk woord krijgt een betekenis mee, achter iedere handeling zit een berg symboliek. Toch doet het niks af aan het verhaal, een opmerkelijke prestatie. Bijzonder knap werk dat in symboliek en esthetiek uitblinkt zonder ooit de balans te verliezen. Ideaal voor een regenachtige middag.

 

Lees meer

Literatuurtip januari

Uit de allesomvattende brei van literaire werken een exemplaar kiezen voor in je boekenkast is geen kattenpis. Daarom plaatsen ANS en het literair tijdschrift Op Ruwe Plankenmaandelijks aanraders voor leesvoer online. Deze maand schreef Floor de Ruiter de Literatuurtip. Ze studeert Algemene Cultuurwetenschappen aan de RU.

Het materiële leven - Marguerite Duras
Het materiële leven is een klein boekje dat grote thema's behandelt. Verdeeld in korte hoofdstukken schrijft Duras – ook toneelschrijfster, regisseuse en feministe – over nagenoeg alles. Over haar ongewone, onstuimige leven, over politiek, schrijvers, seksualiteit, mannen, huizen, alcohol, over de dood. Sommige verhalen zijn zwaar, andere lichter, allemaal zijn ze even eerlijk. Het boekje zat wekenlang in mijn binnenzak en ook de inhoud blijf je gegarandeerd met je mee dragen.

De stenen dagboeken - Carol Shields
De stenen dagboeken is geen dagboek. Wel is het een bundeling verhalen, briefwisselingen, zelfs boodschappenlijstjes. Het is een archief van een leven. Niet per se een bewogen leven, maar juist daarom van belang. Het gaat over de onmogelijkheid om een leven te beschrijven, over de onbetrouwbaarheid van herinneringen, over de verhalen die anderen over je vertellen. Mijn favoriete boeken zijn boeken zoals deze: waarin weinig lijkt te gebeuren, maar waar je tussen de regels door moet lezen en de mooiste dingen ontdekt.

Alle verhalen - Gabriel García Márquez
Gabriel García Márquez schrijft over eenzaamheid, liefde en dood, in de meest bizarre verschijningsvormen. Hij trekt je zijn verhaalwerelden binnen – magische, vaak onmogelijke werelden die toch geloofwaardig aandoen. Het is zo'n zeldzame bundel waarbij je elke keer opnieuw baalt wanneer een verhaal is afgelopen. De verhalen blijven bij je en gek genoeg denk ik eraan terug alsof ik terugdenk aan een droom.

 

 

 

Lees meer

Muzikale cross-over in Brebl

Bijna anderhalf jaar geleden is De Studenten Bigband Nijmegen opgericht. Op 22 en 23 juni voeren ze hun vierde project op bij cultuurcoöperatie Brebl, dit in samenwerking met het Nijmeegs Studentenorkest. ANS keek mee bij de laatste repetities voor dit unieke concert. 'Iedereen is een beetje buiten hun comfortzone, maar dat maakt het heel leerzaam.'

Tekst: Vincent Veerbeek en Irene Wilde
Foto's: Danique Janssen en Vincent Veerbeek

Vlak voor een van de laatste repetities voor hun vierde grote concert vertelt dirigent en arrangeur Berend van Deelen hoe de afgelopen anderhalf jaar sinds de oprichting er voor de bigband heeft uitgezien. Inmiddels heeft de bigband al drie grote projecten achter de rug. 'Na ons eerste optreden in het Cultuurcafé hebben we nog twee grote projecten gedaan. Een daarvan was ook in het Cultuurcafé, de andere was een samenwerking met het Fontys Jazz Choir voor een show in theaterzaal C.' Naast deze grote voorstellingen heeft de bigband allerlei andere dingen gedaan, zowel voor de universiteit als voor diverse andere organisaties. 'Tussendoor hebben we veel optredens gehad. Zo hebben we gespeeld op Music Meeting en stonden we in het voorprogramma van het Nederlandse Studenten Jazzorkest in Doornroosje.'

Naast de vaste bezetting, bestaande uit vijf saxofonisten, vier trombonisten, vier trompettisten en een ritmesectie van gitaar, toetsen, basgitaar en percussie, zijn er het afgelopen jaar een fluitist en een zangeres bijgekomen. 'Normaal zit een fluit niet in een bigbandbezetting als los instrument, maar ik vond het een vet idee. Op die manier kun je een moderne vibe creëren, dat is voor mij als arrangeur heel leuk.' Qua naamsbekendheid is de Studenten Bigband inmiddels vooral op de Radboud Universiteit erg bekend. 'Volgens mij zijn we buiten de universiteit nog niet helemaal bij de jazzliefhebbers doorgedrongen. We hopen hen met dit optreden meer aan te spreken.'

SBBN 1

Samenspel
Voor hun huidige project besloot de bigband iets bijzonders te doen in samenwerking met het Nijmeegs Studentenorkest Collegium Musicum Carolinum, een symfonieorkest. Al snel ontstond het idee om Sylva te gaan spelen. Dit album is oorspronkelijk van de Amerikaanse jazzband Snarky Puppy en het Nederlandse Metropole Orkest, een soortgelijke samenwerking als die van de Nijmeegse studentenmuzikanten. 'Sylva is een plaat die aan de ene kant heel funky is, maar aan de andere kant ook symfonische invloeden heeft.' Veel bandleden zijn groot fan van dit project en toen het idee ontstond om samen te werken, werd dan ook al snel geopperd om Sylva te  doen. Wat dit project extra bijzonder maakt, is dat het album tot nu toe alleen is opgevoerd door Snarky Puppy en het Metropole Orkest zelf. 'Losse nummers worden weleens door anderen gespeeld, maar we hebben niks kunnen vinden over een andere uitvoering van het geheel.'

SBBN 4Nadat het plan er eenmaal was, was het aan Van Deelen als arrangeur de taak om het album om te zetten in muziek die de bigband en het orkest konden gaan spelen. 'Het is helemaal gedaan op basis van de audio, omdat er geen uitgeschreven stukken beschikbaar zijn', vertelt Van Deelen terwijl hij een enorm boekwerk met bladmuziek erbij pakt dat de halve tafel in beslag neemt. Bij het uitwerken moest hij ook rekening houden met verschillen tussen de oorspronkelijke uitvoering en de huidige samenstelling. 'Het Metropole Orkest is een stuk groter dan wij en we hebben ook instrumenten die niet in het origineel zitten. Zo hebben we een hobo toegevoegd, want dat leek ons leuk en er is iemand die dat goed kan en graag mee wilde doen.' Al met al heeft het uitwerken van de bladmuziek aardig wat tijd gekost. 'Ik denk dat ik in totaal iets van tweehonderd tot tweehonderdvijftig uur bezig ben geweest om vijf van de zes partijen uit te werken. Bandlid Willem de Wit heeft het zesde deel uitgewerkt. Het is een goede oefening om zoiets ingewikkelds uit te zoeken en werkend te maken voor deze bezetting.'

SBBN 3Trompetten in TvA
Om zo'n grote voorstelling op poten te zetten, moet er natuurlijk flink worden geoefend. In totaal kwam het hele gezelschap vier keer samen voor reguliere repetities en sloten de muzikanten zich daarnaast een weekend op in een kampeerboerderij om te repeteren. Met een kleine twee weken te gaan tot de voorstelling komt iedereen samen in TvA8 voor een gewone repetitie. Waar overdag studenten zitten te blokken, stromen rond zeven uur 's avonds de groezelige gangen van TvA8 vol met mensen die grote instrumenttassen meezeulen. Verdeeld over zes lokalen op de begane grond en in de kelder gaan de secties eerst apart hun onderdeel oefenen.

Na ongeveer een uur komen ze samen in een van de grotere lokalen om met zijn allen te repeteren. 'Qua ruimte is deze locatie wel oké als we met alleen de bigband zijn, maar de akoestiek is nogal slecht', vertelt Van Deelen. 'Nu zitten we er met de volledige bezetting en dat is erg krap, maar we kunnen niet echt anders.' Met een mixtape geïnspireerd op de televisieserie The Get Down op de achtergrond in een lokaal de drums opgezet. Als alles klaar staat, kan het oefenen beginnen. Terwijl de percussionisten in het lokaal ernaast de muren doen trillen, stemmen de houtblazers hun spel op elkaar af. 'Je zit nog steeds wat aan de hoge kant, een beetje als een conjunctuurgolf in een goed jaar', klinkt het tussen de muzikale vaktermen door. Aan het andere uiteinde van de gang staan de contrabassen, deels verstopt achter hun imposante muziekinstrumenten. Boven zit in een lokaal een groep violisten rustig in een kring te oefenen, in het lokaal naast hen blazen de trompettisten de longen uit hun lijf. Ondertussen loopt Van Deelen rond om te kijken hoe het bij iedereen gaat. 'Iedereen is een beetje buiten hun comfortzone, maar dat maakt het heel leerzaam. Veel van de klassieke mensen spelen voor het eerst met een ritmesectie. Voor de bigband gaan we meer de klassieke kant op qua toon en dynamiek.'

SBBN 2Net echt
Een week later oefenen de 35 muzikanten nog een keer met zijn allen voordat het echte spektakel begint. Dit keer niet in een benauwende collegezaal, maar op de plek waar het allemaal gaat gebeuren. De maandag voor de voorstelling is Brebl, een zaaltje bij het Honigcomplex, het toneel voor de generale repetitie. Voor een groot rood doek en tussen een hoop tassen en instrumentkoffers staan de muzikanten opgesteld. Terwijl de technicus de laatste draden en snoeren voor licht en geluid aanlegt, worden alle stukken een voor een doorgelopen en net zo lang geoefend totdat iedere noot perfect klinkt. Sommige stukken moeten van de dirigent hiervoor wel vier keer opnieuw. 'Nog een keertje dan, om het af te leren.' Als de laatste aantekeningen op de bladmuziek zijn gemaakt en de verschillende secties onderling nog de laatste noten hebben gefinetuned, wordt het hele stuk nog een keer helemaal doorgespeeld.

Voor Van Deelen is het een hele oefening om zoveel mensen aan te sturen. 'Bij een bigband hoef je niet zoveel te dirigeren omdat er een aparte sectie is die het ritme aangeeft. Symfoniemensen leunen daar veel meer op, dus ik moest het dirigeren wel een beetje bijspijkeren.' Wat opvalt tijdens de repetitie is dat zowel de bigband als het studentenorkest erg tot hun recht komen. 'We spelen Sylva omdat dit naar mijn idee het best gelukte cross-overproject ooit is.' Dat de studenten veel zin hebben in het echte optreden is duidelijk. Zonder te klagen spelen ze iedere noot net zo lang totdat hij er perfect inzit, en luisteren ze goed naar de aanwijzingen van de dirigent. Tussen de verschillende stukken door wordt er een hoop gelachen en de sfeer onderling is goed. Met name de trombonisten stelen de show met hun zelfbedachte danspasjes.

'We werken altijd naar een eindproject toe, maar daarnaast hebben we een hoop side-optredens.'

Toekomstmuziek
Hoewel bijna alle aandacht op dit moment bij de optredens van aankomend weekend is, gaat het gewone leven van de muzikanten ook door. 'We werken altijd naar een eindproject toe, maar daarnaast hebben we een hoop side-optredens', vertelt Van Deelen. Zo speelde de bigband begin deze maand voor het lustrum van de managementfaculteit en staat zelfs de dag voor het grote optreden nog een barbecue bij het Radboudumc op de planning. 'Voor die kleinere optredens repeteren we ook, maar de focus ligt bij ons eigen project.' Over wat er verder voor de Studenten Bigband in het verschiet ligt, kan Van Deelen nog niet al te veel vertellen. Grote plannen zijn er in elk geval al wel, met

...
Lees meer

Nieuwe kijk op de medezeggenschap

Tussen 28 en 31 mei mogen studenten weer naar de stembus, maar wat valt er eigenlijk te kiezen? ANS spreekt de lijsttrekkers over de plannen van hun partij. Dit keer: Gijs Kooistra van AKKUraatd.

Tekst en foto: Vincent Veerbeek

Vorige maand presenteerde AKKUraatd als eerste haar kandidaten voor de aankomende studentenverkiezingen, die zoals gebruikelijk in de laatste week van mei worden gehouden. Bovenaan de lijst staat Gijs Kooistra, derdejaarsstudent Politicologie en een nieuwkomer in de medezeggenschap. Toch kent hij de universiteit als zijn broekzak en heeft op verschillende plekken ervaring opgedaan, met commissiewerk bij studievereniging ismus, enkele Honoursprogramma's en een buitenlandsemester in Edinburgh. Kooistra is naar eigen zeggen idealistisch en heeft duidelijk grote ideeën voor de universiteit. 'Ik heb verschillende kanten van de universiteit gezien, waardoor ik andere ervaringen meeneem dan de meeste mensen in de medezeggenschap.'

Jullie verkiezingsprogramma is op dit moment nog niet bekendgemaakt. Kun je al iets vertellen over de punten waar jullie je op willen richten dit jaar?
'We hebben dezelfde pijlers als andere jaren, zoals duurzaamheid en een actief studentenleven voor iedereen. We hebben geprobeerd die kaders in te vullen met concrete plannen die we ook echt kunnen realiseren. Een heel belangrijke kwestie voor ons tijdens deze verkiezingen is Honours, waarbij twee punten vooral van belang zijn. Het eerste gaat over de inhoud, want hoewel de Radboud Honours Academy (RHA) veel mooie cursussen biedt, kun je nu vaak alleen meedoen als je je voor twee jaar committeert. Als je die grote programma's opknipt, kunnen studenten zich ook voor kortere cursussen aanmelden. Het is voor ons belangrijk dat Honours niet een elitair groepje is, zoals nu het geval is, maar dat het voor meer studenten toegankelijk wordt. Dat hangt samen met het tweede punt, want Honours wordt betaald door alle studenten, zeker nu er geld van de basisbeurs wordt geïnvesteerd in de RHA. Daarom moet Honours voor iedereen toegankelijk zijn.'

'Opleidingen moeten niet worden verplicht om te gaan verengelsen.'

Sommige zaken die je noemt, zoals de kortere programma's, is de RHA al van plan. Hoe zie je de rol van de Universitaire Studentenraad (USR) in die veranderingen? 
'Het probleem is vooral dat de plannen ons niet ver genoeg gaan. Ik vind dat ze een mooie stap zetten en dat moedigen we ook aan. In sommige gevallen kun je je nu aanmelden voor een programma van een jaar, maar dat zou nog veel korter moeten. De Honourslabs, kortere programma's van een maand of drie, zijn een mooie ontwikkeling en daar zouden er meer van moeten komen ter vervanging van de lange programma's. Daar willen we met AKKUraatd op in gaan zetten. Het is fijn dat er inspraak is beloofd, maar daar is volgens mij nog niet zoveel mee gebeurd.'

Wat zijn naast Honours andere belangrijke thema's voor jullie?
'Internationalisering is een groot punt, want hoewel het veel goeds oplevert, zitten er ook wel haken en ogen aan. Zo kan het gevolgen hebben voor de onderwijskwaliteit en hebben internationale studenten soms moeite met integreren. Onze lijn is dat we internationalisering willen faciliteren, maar niet forceren. Waar nodig moeten de middelen beschikbaar zijn, maar opleidingen en studieverenigingen moeten niet worden verplicht om te gaan verengelsen.'

Gijs AKKU staandHoe ben je zelf bij AKKUraatd terechtgekomen?
'Ik heb het altijd interessant gevonden hoe het bestuur op de universiteit werkt en het leek me heel leuk om me daar komend jaar voor in te zetten. Ik heb best wel wat ideeën over hoe de universiteit kan verbeteren, dus ben ik gaan kijken welke partij daar het beste bij past. Uiteindelijk heb ik gesolliciteerd bij AKKUraatd, omdat zij overkomen als de meest idealistische groep binnen de universiteit en dat past bij mij. Daarnaast is AKKUraatd er echt voor alle studenten. Ik kom zelf niet uit het bestuurswereldje, dus dat sprak me ook wel aan.'

In welk opzicht verschilt jouw blik van die van mensen met een bestuursachtergrond? 
'Ik heb verschillende kanten van het universiteitsleven meegemaakt en ik denk dat het een goede toevoeging kan zijn dat ik andere ervaringen heb dan de meeste mensen in de medezeggenschap. Ik weet bijvoorbeeld weer meer van wat er speelt binnen Honours. Daarnaast heb ik een half jaar in Edinburgh gestudeerd. Daar was ik zelf international, dus ik kan me inleven in de problemen waar buitenlandse studenten in Nijmegen tegenaan lopen. Dat zijn punten waar ik ervaring in heb, maar anderen misschien minder.'

Zijn er dingen die de USR volgend jaar anders kan doen? 
'De USR is op dit moment goed bezig met invloed uitoefenen op het College van Bestuur (CvB) en ik denk dat we daarmee door moeten gaan. We moeten de thema's die belangrijk zijn voor ons benadrukken om invloed af te dwingen. Het is heel belangrijk dat we ons constructief opstellen. Mocht het echter zo zijn dat het gewoon niet lukt, waar ik niet van uitga, dan mag je als partij best een beetje activistisch zijn. We kunnen bijvoorbeeld een ludieke actie organiseren, zoals we vorig jaar hebben gedaan tijdens de Gezamenlijke Vergadering over de besteding van het basisbeursgeld. Toen hebben we buttons uitgedeeld met daarop “€270”, het bedrag dat studenten inleveren. Bij zulke acties heb je als vakbond ook een voordeel.'

In welk opzicht willen jullie je onderscheiden van concurrent asap? 
'Ten eerste denk ik dat wij een sterk verhaal hebben over Honours, waar asap toch anders tegenover staat. Daarnaast heeft onze vakbond verschillende werkgroepen waar we informatie uit kunnen halen. Het is ook een voordeel dat we een lange geschiedenis hebben en veel ervaring. Tot slot hebben we een lijst met enthousiaste mensen van alle faculteiten die samen het verkiezingsprogramma hebben gemaakt en ook volgend jaar steun zullen geven.'

Wat maakt de medezeggenschap zo belangrijk?
'De universiteit is een grote gemeenschap en besluiten die worden genomen gaan veel studenten aan. Daarom is het belangrijk dat studenten worden vertegenwoordigd in die besluitvorming. Wij zouden het mooi vinden om een student in het College van Bestuur te hebben, maar zolang dat er niet is, heeft de USR een goed alternatief om invloed te hebben.'

'Het is belangrijk dat de USR veel stemmen krijgt, zodat we legitimiteit hebben tegenover het CvB.'

Zijn studenten buiten de medezeggenschap genoeg betrokken bij wat er speelt op de universiteit? 
'Ik denk het wel, maar hun problemen hoor je minder snel. Daarom hebben we hier ook een punt over in ons verkiezingsprogramma, omdat we willen proberen om studentenpanels op te zetten. Daarbij kunnen studenten bijvoorbeeld via online enquêtes haar stem laten horen. Op dit moment doen we al campusrondes, waarbij we op de faculteiten langsgaan om te kijken wat er speelt. Het is lastig, maar we proberen studenten wel te bereiken.'

Waarom moeten studenten op AKKUraatd stemmen tijdens de aankomende verkiezingen?
'Wij hebben een goed verkiezingsprogramma met concrete doelstellingen die bij onze idealen passen. Het is belangrijk dat de USR veel stemmen krijgt, zodat we legitimiteit hebben tegenover het CvB. Met meer stemmen vertegenwoordigen we meer studenten en worden we serieuzer genomen. We gaan er natuurlijk op inzetten om de punten in ons verkiezingsprogramma te realiseren, dus als mensen willen dat dat gebeurt, moeten ze op ons stemmen. Het belangrijkste is dat studenten überhaupt gaan stemmen.'

 

Lees meer

Nieuwe website RU, wat zijn de veranderingen?

Per 1 september zullen de hoofdwebpagina's van de RU, de website van de UB en de pagina's van afzonderlijke faculteiten er heel anders uit komen te zien. De websites zijn al sinds 2008 in hun huidige vorm in gebruik. 'Het werd dus wel eens tijd', meent Jeroen Buijs, hoofd online strategie en infrastructuur aan de RU en een van de eindverantwoordelijken voor het project. Wat gaat er precies veranderen? RU wil zich minder profileren met het woord 'Nijmegen', dus het logo zal veranderen. Daarnaast zal de enorme rode balk verdwijnen, zullen de vage blauwe lijnen op de achtergrond vervangen worden door foto's van de campus of studenten en zal er een footer komen. 'In deze balk onderaan de pagina's kunnen we allerlei informatie en vast links plaatsen, die nu nog bovenaan staan. Zo kunnen we het geheel een stuk overzichtelijker maken', aldus Buijs. 'Ook die rare flash-animatie gaat eruit, het wordt allemaal een stuk aantrekkelijker.' De lay-out is echter niet het belangrijkst. Faculteiten krijgen bovendien meer vrijheid om zich op hun sites te profileren en zelf de inhoud te bepalen, hoe fijn je in september kunt surfen zal voor een deel dus afhangen van je faculteit. Als het goed is zul je van de overgang zelf niet veel merken, in de nacht van 1 september worden de grote sites omgezet. 'Ze kunnen er dan maximaal een paar tellen uit liggen', zegt Buijs. Alle andere 'kleine' websites zoals die van de opleidingen zelf, zullen vanaf september geleidelijk worden vervangen. De deadline hiervoor ligt op 1 januari.

 

Lees meer

Opgetrommeld: Alles verandert, ook het klimaat

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

De afgelopen maand werd er korte metten gemaakt met veel dingen waar Nederlanders, jong en oud, mee opgegroeid zijn en aan gewend zijn geraakt. Niets is zeker, en een ommezwaai is sneller gemaakt dan je denkt.

Toegegeven, politiek is veranderlijk. Maar wie dacht dat PVV'ers tot in de kist zouden strijden tegen de Islam had er niet verder naast kunnen zitten. Sterker, kijk er niet van op wanneer zij zichzelf tot de ooit tot vijand verklaarde religie bekeren, zoals Joram van Klaveren, vroeger fervent PVV'er deze maand deed. Iets wat te denken geeft over de oppervlakkigheid en leegte van de boodschap die de partij al vele jaren geleden met zoveel hartstocht verkondigt.

Een kleine veertig kilometer ten oosten van politiek Den Haag werd op het Mediapark met harde hand afscheid genomen van leegte en oppervlakkigheid, eentje waar we weliswaar van zijn gaan houden. Wie dacht dat SBS6 tot in den eeuwigheid de bakermat van slechte (maar heerlijke) televisie zou zijn, kwam voor een grote verrassing te staan. Rob Geus, de man die de afgelopen 18 jaar stad en land af zocht naar de vieste restaurant -en studentenkeukens werd, met gevoel voor ironie, zélf slachtoffer van de grote schoonmaak bij zijn zender.

Dit bleek slechts het topje van de smeltende ijsberg. Geus wordt vergezeld door misschien wel het grootste TV-monument van de 21e eeuw. Weerman Piet Paulusma, die het weerbericht in Nederland een gezicht gaf, groot maakte en ook in de wintermaanden niet schuwde om het weer een 'barbecuecijfer' te geven, moet vertrekken. Zijn naderende afscheid zette ons land op haar kop. Piet kon op medeleven rekenen: woede en afschuw kwamen John de Mol ten deel. Om Piet een hart onder de riem te steken werd in allerijl een carnavalshit in het leven geroepen, met de spitsvondige titel Piet moet blijven.

Waar John de Mol liet blijken dat klimaat hem geen zier interesseert, reisden meer dan tienduizend dappere scholieren tijdens schooltijd naar Den Haag om daar hun ongenoegen over het Nederlandse klimaatbeleid te uiten. Deze kids namen het heft in eigen hand en vermorzelden zo het vastgeroeste stereotype van de luie, smartphone verslaafde scholier. Hun protest kon op weinig steun vanuit de politiek rekenen. Deze politici, die met hun gebrek aan ruggengraat en een progressief klimaatbeleid aan de wieg stonden van deze demonstratie, vinden dat spijbelen onder geen enkel beding geoorloofd is. Ze hebben groot gelijk. Stel je voor dat Fleur door haar activisme niet weet hoe groot de kans is dat Jantje een witte in plaats van een rode knikker uit de vaas trekt. De gevolgen zijn niet te overzien. Scholen waren daarentegen coulanter en lieten hun leerlingen een dag strijden voor hun toekomst. Onder één voorwaarde: leerlingen van mijn oude middelbare school moesten hun aanwezigheid aantonen met een selfie, al dan niet met Snapchatfilter. Zo bleef alles toch een beetje bij het oude.

Oant Moarn!

 

Lees meer

Opgetrommeld: Oom Bert over de zeik

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

Vorige week viel bij de Nijmeegse student het stembiljet voor de Provinciale Statenverkiezingen op de mat. 20 maart mag Nederland weer naar de stembus om een nieuw provinciebestuur te kiezen.

Die gang naar de lokale basisschool blijft altijd een beetje spannend, zeker voor studenten die voor het eerst met het rode potlood in de hand staan. Voor een Politicoloog zijn het naast spannende ook zware weken, mag u best weten. Op verjaardagen wordt mij steevast gevraagd 'of ik heel graag de Tweede Kamer in wil', 'ons land ga besturen' of 'de nieuwe Mark Rutte word'. Die stereotypen wennen, maar tijdens verkiezingsperiodes voelt men de urgentie om naast dit traditionele vragenvuur wat welgemeende, maar daardoor nog geen welkome, politieke standpunten naar mijn hoofd te slingeren. Ik moet ze maar eens aanpakken daar in Den Haag! Staat genoteerd, oom Bert.

Die frustratie van ooms en tantes komt vaak voort uit het heersende gedachtegoed dat politici leugenaars zijn en hun afspraken niet nakomen. Toegegeven, ik kan ze geen ongelijk geven met de controverses rond het kinderpardon en de dividendbelasting nog vers in het geheugen. Maar goed, dat betreft landelijke politiek. Nu is het tijd voor politiek op provinciaal niveau. Belangrijk, zeker omdat deze besturen een flinke vinger in de pap hebben op belangrijke dossiers zoals het klimaatbeleid.

Vol goede moed keek ik uit naar het eerste televisiedebat rond deze verkiezingen. Waar dit debat een kans was om lokale politici te laten discussiëren over belangrijke thema's op provincieniveau, of om aan Nederlanders uit te leggen what the fuck een Waterschap eigenlijk is, werden de kijkers getrakteerd op gebekvecht over zwarte piet en vuurwerk. Het was een inhoudsloze vertoning waarin de bekende oneliners voorbij kwamen, nota bene uitgevoerd door politici die stuk voor stuk niet verkiesbaar zijn. Na afloop werd er gesproken over een 'voetbalwedstrijd met alleen maar winnaars'. In dit stadium zat ik nog hysterischer naar de TV te krijsen dan toen Feyenoord voor het laatst kampioen werd.

Bijdragen aan een positiever beeld over de politiek deed het debat niet. Sterker, doordat Lilian Marijnissen van de SP deze verkiezingen bombardeerde tot 'referendum over Rutte', worden kiezers onder valse voorwaarden naar de stembus gelokt. Ik zie 21 maart met het zweet op mijn rug tegemoet. De verkiezingen zijn dan voorbij, het bleek geen Rutte referendum te zijn. Oom Bert aan de telefoon: Wilders stond niet op het stemformulier. Hij gaat niet meer stemmen, ze bekijken het maar in Den Haag.

 

Lees meer

Opgetrommeld: Oom Bert over de zeik

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

Vorige week viel bij de Nijmeegse student het stembiljet voor de Provinciale Statenverkiezingen op de mat. 20 maart mag Nederland weer naar de stembus om een nieuw provinciebestuur te kiezen.

Die gang naar de lokale basisschool blijft altijd een beetje spannend, zeker voor studenten die voor het eerst met het rode potlood in de hand staan. Voor een Politicoloog zijn het naast spannende ook zware weken, mag u best weten. Op verjaardagen wordt mij steevast gevraagd 'of ik heel graag de Tweede Kamer in wil', 'ons land ga besturen' of 'de nieuwe Mark Rutte word'. Die stereotypen wennen, maar tijdens verkiezingsperiodes voelt men de urgentie om naast dit traditionele vragenvuur wat welgemeende, maar daardoor nog geen welkome, politieke standpunten naar mijn hoofd te slingeren. Ik moet ze maar eens aanpakken daar in Den Haag! Staat genoteerd, oom Bert.

Die frustratie van ooms en tantes komt vaak voort uit het heersende gedachtegoed dat politici leugenaars zijn en hun afspraken niet nakomen. Toegegeven, ik kan ze geen ongelijk geven met de controverses rond het kinderpardon en de dividendbelasting nog vers in het geheugen. Maar goed, dat betreft landelijke politiek. Nu is het tijd voor politiek op provinciaal niveau. Belangrijk, zeker omdat deze besturen een flinke vinger in de pap hebben op belangrijke dossiers zoals het klimaatbeleid.

Vol goede moed keek ik uit naar het eerste televisiedebat rond deze verkiezingen. Waar dit debat een kans was om lokale politici te laten discussiëren over belangrijke thema's op provincieniveau, of om aan Nederlanders uit te leggen what the fuck een Waterschap eigenlijk is, werden de kijkers getrakteerd op gebekvecht over zwarte piet en vuurwerk. Het was een inhoudsloze vertoning waarin de bekende oneliners voorbij kwamen, nota bene uitgevoerd door politici die stuk voor stuk niet verkiesbaar zijn. Na afloop werd er gesproken over een 'voetbalwedstrijd met alleen maar winnaars'. In dit stadium zat ik nog hysterischer naar de TV te krijsen dan toen Feyenoord voor het laatst kampioen werd.

Bijdragen aan een positiever beeld over de politiek deed het debat niet. Sterker, doordat Lilian Marijnissen van de SP deze verkiezingen bombardeerde tot 'referendum over Rutte', worden kiezers onder valse voorwaarden naar de stembus gelokt. Ik zie 21 maart met het zweet op mijn rug tegemoet. De verkiezingen zijn dan voorbij, het bleek geen Rutte referendum te zijn. Oom Bert aan de telefoon: Wilders stond niet op het stemformulier. Hij gaat niet meer stemmen, ze bekijken het maar in Den Haag.

 

Lees meer

Opgetrommeld: Politiek op de campus

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

Zeg nu zelf, de Britse premier Theresa May is toch hét prototype luie student? Weken, maanden, jaren wist zij dat de Brexit-deadline er aan zat te komen. Ze kreeg alle tijd om een formidabele afstudeerscriptie op papier te zetten, tijd die verkwanseld werd door gekibbel met vrienden en vriendinnen en dansjes op partijcongressen. Hierdoor ligt er een paar weken voor de deadline een stuk dat tot drie keer toe nergens op lijkt en haar begeleider dwingt om May uitstel te geven tot na de meivakantie. De paralellen tussen Brexit en menig scriptie zijn treffend en pijnlijk tegelijk.

Dan zijn er nog politici als Thierry Baudet (FvD) die wél een opleiding hebben afgerond, een verkiezing winnen maar desondanks uitspraken bezigen die doen vermoeden dat zij ergens onderweg een klap van de molen hebben gehad. Ik doel hier niet op die fucking Uil van Minerva of zijn opiniestuk dat impliciet aanranding van vrouwen goedkeurt, maar op zijn (zoveelste) aanval richting Nederlandse universiteiten. De samenleving wordt 'ondermijnd' door universiteiten, docenten en hoogleraren zijn 'links' en 'indoctrineren' hun studenten met 'extreemlinks gedachtegoed'. Hieruit ontstond deze maand een heus meldpunt om je linkse docent aan te geven.

Het zijn zaken die de integriteit van onze docenten in twijfel trekken en suggereren dat zij met andere dingen bezig zijn dan het bedrijven van wetenschap. Docenten riepen de RU dan ook op stelling te nemen tegen de uitspraken van Baudet. Dat gebeurde, door op een afgesloten medewerkersportaal te stellen dat de RU "altijd pal zal blijven staan voor academische vrijheid en onafhankelijkheid van onze academici". Hoe ze dat doen is mij niet bekend, in ieder geval niet door openlijk afstand te nemen van Baudets weerzinwekkende uitspraken.

Laat u zich alstublieft niet gek maken door de luchtfietserij van Baudet en consorten. Zolang twee rechtse studenten in het ANS leeg kunnen lopen over hoe zij in hemelsnaam overleven op die linkse Radboud Universiteit, is het hier nog niet zo erg gesteld met die linkse indoctrinatie.

 

 

 

 

Lees meer

Prijsvraag: win 2x2 kaarten voor filmdebat Independent Boy

Heb je succes zelf in handen? Op woensdag 21 februari is in LUX de film Independent Boy te zien, waarmee documentairemaker Vincent Boy Kars mensen wil laten nadenken over wat een succesvol bestaan inhoudt. Aansluitend op de filmvertoning kan het publiek in gesprek met de filmmaker en de hoofdpersoon over mislukking en ambitie. Wil je kans maken op kaarten voor het filmdebat, geef dan antwoord op de volgende vraag:

Hoe heet de vriend van Vincent Boy Kars die de hoofdrol speelt in de documentaire Independent Boy?

Stuur je antwoord uiterlijk dinsdag 20 februari om 18.00 uur naar redactie@ans-online.nl en maak kans op twee kaarten. Vergeet niet je naam, e-mailadres en telefoonnummer te vermelden.

 

Lees meer

Prijsvraag: win twee kaarten voor het Nijmeegs Studentenorkest

Op vrijdag 18 mei brengt het Nijmeegs Studentenorkestbij de HAN in Nijmegen tijdens een speciaal concert een aantal sprookjesachtige muziekstukken ten gehore. Tijdens deze avond zullen klassieke muziekstukken van drie Tsjechische componisten worden opgevoerd, met werk uit The Bartered Bridevan Bedřich Smetana, het muzikale sprookje Pohadka van Josef Suk en het symfonische gedicht The Water Globin van Antonín Dvořák. Naast deze klassieke stukken zal ook nieuw werk van lokale bodem te horen zijn. Het symfonische gedicht Beyond the Pale van de jonge componist Xavier van de Poll werd voor een wedstrijd gecomponeerd in een soortgelijke sprookjesachtige stijl. Wil je kans maken op kaarten voor dit concert, geef dan antwoord op de volgende vraag:

In welk jaar schreef Antonín Dvořák zijn stuk The Water Goblin?

Stuur je antwoord uiterlijk vrijdag 18 mei om 13.00 uur naar redactie@ans-online.nl en maak kans op twee kaarten. Vergeet niet je naam, e-mailadres en telefoonnummer te vermelden.

 

Lees meer

Schaften na college: wat zijn de opties?

De avondsluiting van de Refter heeft een hele generatie schaftende studenten ontheemd gemaakt. De honderden studenten die elke dag genoten van het opgewarmde Refterkliekje zijn genoodzaakt om uit te wijken naar alternatieven op en om de campus. Om hen te helpen zet ANS de alternatieven op een rijtje. 

Het gerechtGerecht 400x
Vandaag op het menu:
Gehaktbal uit de jus met haricots verts en gekookte aardappels (€5,40)
Vegetarisch menu: Tropische kerrieschotel met quorn, ananas, witte rijst en frisse salade (€5,40)

De geest van de Refter leeft nog sterk voort in het Gerecht. De traditionele wok- en grillgerechten van de gaarkeuken zijn aan de kant gezet voor Refterklassiekers, zoals de vegetarische gyros, tropische kerrieschotel en babi pangang. Ook de openingstijden zijn hetzelfde, want tussen vijf en zeven uur kan je hier genieten van de creaties van de chefs. Voor wie heimwee heeft naar de Refter kan dus prima langsgaan in het Grotiusgebouw, maar Refter-haters kunnen beter verder zoeken.

CultuurcaféCultuurcafe 400x
Vandaag op het menu:
Fish & chips (€5,95)
Reguliere pizza (€5,00)
Luxe pizza (€5,95)
Couscous-salade (€4,75)

Iedere dag vinden zo'n zeventig à tachtig hongerige studenten hun weg naar het Cultuurcafé om een lekkere maaltijd te verorberen. De gelegenheid in het Collegezalencomplex is verbouwd en ziet er hierdoor gezellig uit. Daarbij zijn de maaltijden redelijk geprijsd, helemaal als je een van de kortingsbonnen gebruikt die op de universiteit rondgaan waarmee je 10 procent krijgt. Een ander voordeel is de drankkaart, die flink gevuld is met speciaalbieren. Al met al een goede optie voor studenten die na college lekker - en enigszins ongezond - willen eten.

FNWIFNWI 400x
Vandaag op het menu:
Chile con carne met witte rijst, Mexicaanse salade en nacho's (€5,10)

De FNWI is misschien wel de faculteit met de meest relaxte sfeer. In het middelpunt van het Huygensgebouw is het FNWI-restaurant. Voorheen kon je hier alleen maar lunchen, maar sinds de sluiting van de Refter kun je hier 's avonds ook terecht. Het slechte nieuws is dat er slechts een schamele maaltijd op het menu staat. Vegetariërs kunnen hier dus niet altijd terecht. Verder biedt het FNWI-restaurant een prima maaltijd voor een prima prijs.

ZiekenhuisZiekenhuis eten 400x
Vandaag op het menu:
Kipreepjes in tikka masalasaus, groente en rijst (€3,85)
Wrap met groentes in tomatensaus, kaas en ijsberg-maissalade (€3,85)
Biefstuk van de grill geserveerd met champignonsaus, friet, bloemkool en broccoli (€6,35)

Het geheime pareltje van de campusrestaurants wordt door veel te weinig studenten bezocht. Eten bij het ziekenhuis is goedkoop, de maaltijden zijn smakelijk en de service is vriendelijk. De tafels en stoelen zitten bovendien erg lekker. De beperkte populariteit bij studenten is waarschijnlijk te wijten aan de moeilijk vindbare locatie, want je kan makkelijk verdwalen in de vele gangen van het Radboudumc. Wie de zoektocht wel aandurft zal zeker niet teleurgesteld worden.

HAN-restaurantHan eten 400x
Vandaag op het menu:
Couscous met kiptajine (€5,50)
Varkenshaasmedaillons met hasselback aardappelen en venkel (€7,35)

Alle restaurants op de RU al gehad? Avontuurlijke studenten kunnen de HAN eens proberen. De gaarkeuken is redelijk makkelijk te vinden, de stoelen zien er prima uit en de service is met een glimlach. Het HAN-restaurant kent geen grote plus- of minpunten, op de prijs na. 5,50 euro voor een eenpansmaaltijd of 7,35 euro voor aardappels, vlees en groente is eigenlijk te duur voor armlastige studenten.

Aldi/SparAldi 400x
Vandaag op het menu:
Maaltijdsalade (v.a €2,89)
Stamppot (v.a. €2,79)

Voor studenten die 's avonds op de campus willen doorleren zijn de supermarkten natuurlijk ook een optie. De Spar is voor veel hongerige studenten de makkelijkste optie, maar met een beetje inspanning ben je zo bij de Aldi, waar de prijzen een stuk lager liggen. Een maaltijdsalade is altijd lekker en gezond, maar je kan ook voor een van de magnetronmaaltijden kiezen, die je vervolgens kan opwarmen in de magnetron bij de UB of de Spar. Het enige nadeel is dat je dan al je spullen nog bij elkaar moet zoeken, maar een beetje creatieve student weet vast wel waar plastic vorkjes kunnen worden gejat.

De FestDe fest 400x
Vandaag op het menu:
Kleine kapsalon (€4,50)

De Fest is de place to go voor een vette hap na college. Naast de uitstekende kapsalon staan ook pizza, waterfiets, shoarma, kroketten en andere snacks op het menu. De eigenaar serveert je altijd alsof je zijn beste vriend bent en het eten is over het algemeen snel klaar. Echt gezond is het niet, maar af en toe een keer cheaten mag best.

 

 

 

Lees meer

Side Salad: Center Parcsgevoel

Thom Wijenberg serveert in het ANS een vers en gezond bijgerecht op basis van studentikoze belevenissen en frustraties. Kan sporen van ironie, fictie en zelfverheerlijking bevatten.

Zo nu en dan verschijnen er op Kamersite studentenkamers op exotische locaties, zoals Lent, Beuningen en Ravenstein. Het aantal reacties ('Mailtje van mij!!') op deze kamers is doorgaans niet zo heel groot. Hoewel ze meestal spotgoedkoop zijn, is de ligging een stuk minder aantrekkelijk. Niet iedereen is bereid om zich dagelijks in de drukte van het OV te werpen, laat staan om na een avondje bij de El Sombrero nog een paar lichtjaren te fietsen.

Toch woon ik ook in zo'n afgelegen kamer – of eigenlijk vind ik dat zelf wel meevallen. Het zijn vooral mijn vrienden die me eraan herinneren dat ze zo'n pokkeneind moeten fietsen als ze willen langskomen. De ligging (te weten: bijna in Groesbeek) is echter niet het enige dat mijn studentenhuis zo bijzonder maakt. Van de grote gemeenschappelijke woonkamer tot de kast met bordspellen en de rode picknicktafel in onze tuin; alles ademt kneuterige vakantiebungalow. Bovendien staat het huis op een parkachtig terrein dat verwantschap vertoont met de formule van Center Parcs. Nee, een subtropisch zwemparadijs of campingwinkel is er dan weer niet, maar we hebben wel een paar revalidatiecentra, een kapel en een kliniek voor plastische chirurgie. Altijd handig.

Je denkt nu vast: dat wil ik ook! Zijn er nog meer van die leuke studentenbungalows daar, Thom? Het antwoord is nee. Ons leuke huisje is one of a kind en wordt omringd door een paar toch wel vrij riante (bejaarden)woningen. De bewoners daarvan zijn trouwens wel een tikje nieuwsgierig. In dat opzicht is het net een camping. Wij trekken evenveel bekijks als die ene white trash-familie van caravan 172 in de Dordogne. Ik heb al een paar buren betrapt terwijl ze door onze haag probeerden te gluren. Onze overbuurman heeft er zelfs een sport van gemaakt. En hij schaamt zich er niet voor. Sterker nog, wanneer hij vindt dat ons gras te hoog is, zet hij zijn grasmaaier bij ons voor de deur.

Mijn vriend vraagt wel eens waarom ik niet op zoek ga naar een andere kamer, eentje die wat centraler ligt. Ik moet toegeven dat ik daar wel eens over heb nagedacht. Maar als ik dan 's ochtends vogels hoor fluiten in plaats van bussen passeren en ik ga hardlopen door de bossen en bergen in de omgeving, dan weet ik het weer. Hier is het elke dag vakantie.

 

Lees meer

Slapend wijs

Studenten aan de Radboud Universiteit beginnen deze week aan een lange periode van tentamens. Voor velen gaat dit gepaard met veel koffie en weinig slaap. Toch is dit voor het onthouden van de stof, niet de meest ideale manier van studeren. Biologiestudent Myrte Nowee legt uit waarom een goede nachtrust zo belangrijk is.  

slaaptekort800x600Tot laat studeren om een tentamen te halen of juist vroeg naar bed? Hoewel het algemeen bekend is dat het belangrijk is om genoeg te slapen, kiezen veel studenten toch regelmatig voor het eerste. Vooral wanneer de stress voor een tentamen, vermoedelijk regelmatig door uitstelgedrag, de avond ervoor op zijn hoogst is. Koffietje, Red Bull en knallen. Toch is het maar de vraag hoeveel je in die late uurtjes nog oppikt.

Naast dat het fijn is om lekker uitgerust het tentamen in te gaan, heeft op tijd naar bed gaan een nog belangrijkere functie. Slaap is namelijk noodzakelijk voor het verwerken van gedachten. Waar je brein overdag continu bezig gehouden wordt door prikkels, heeft het tijdens de slaap tijd om iets te doen met deze vergaarde informatie. Alle gebeurtenissen van de dag worden hiervoor tijdens het slapen zo'n zeven keer versneld afgespeeld in het brein door de neuronen die overdag actief waren. Plaatsen waar je bent geweest, gesprekken die hebben plaatsgevonden, alle indrukken flitsen in elektrische signaaltjes voorbij. Dit proces van herhalen is enorm belangrijk voor het langer vasthouden van herinneringen. Minder belangrijke gebeurtenissen en details, zoals wie voor je in de rij bij de kassa stond, filtert je brein er al slapende uit om andere gedachten zoals je tentamenstof meer ruimte en aandacht te geven.

Breinbreker
Dit proces is te begrijpen met de begrippen 'korte'- en 'langetermijngeheugen'. Gedurende de dag komt alle informatie terecht in het kortetermijngeheugen, in de hersenstructuur genaamd de hypothalamus. Dit is goed voor het direct ophalen van herinneringen maar vraag de dag erop er iets over en je hebt geen idee meer. Wil je een gedachte weken of zelfs jaren onthouden moet deze zijn ingebouwd in het lange termijn geheugen: de cortex of 'hersenschors' die over de grote hersenen heen ligt. Om herinneringen daar te plaatsen krijgt het informatie van de hypothalamus door het continu herhalen van gebeurtenissen. Dit is waar het belang van slaap naar voren komt. Dit trainen van de cortex, dus het 'opslaan' van herinneringen, gebeurt naast gedeeltelijk overdag namelijk vooral door het herhalen tijdens de slaap.

'Het is het ideale scenario: leren terwijl je slaapt.'

Leren slapen
Stel dus de volgende situatie voor: Je rolt rond 7 uur uit bed voor een tentamen. Je hebt heerlijk geslapen maar schrikt: alles wat je de dag ervoor geleerd hebt lijkt ver weg. Niet helemaal op je gemak stap je de tentamenzaal binnen, maar wanneer het papier onder je neus geschoven wordt merk je dat er bij elke vraag wat terug komt. En vrij precies ook. Details die je nooit gedacht had te kunnen onthouden, vloeien van je pen naar het papier. In je slaap heb je alles verwerkt en heeft het een plekje gekregen in je hersenen. Zonder eerder op te staan om die samenvatting nog door te nemen, zit alles toch goed in je geheugen.

Dus wil je goed voorbereid zijn, ga dan niet de hele nacht door met leren, maar duik lekker vroeg in bed. Je hersenen hun ding laten doen zonder dat jijzelf daar iets van hoeft te merken. Het is het ideale scenario: leren terwijl je slaapt. Er bestaat overigens het idee dat je tijdens je slaap ook nieuwe informatie kan leren, maar je hersenen luisteren jammer genoeg echt niet naar die cursus Spaans die je 's nachts uit je boxjes laat klinken. Wil je dus nog nieuwe stof doornemen, zit er niks anders op dan toch eerder te beginnen. Het herhalen kun je echter het beste aan Klaas Vaak over laten.

 

Lees meer

Student versus Cito

Voor middelbare scholieren is woensdag de grote dag waarop eindelijk duidelijk wordt wie is geslaagd en wie niet. Voor je het weet, ben je echter vier jaar verder met je droomstudie en is alle kennis allang vergeten. De redactie van ANS boog zich over de examens van dit jaar om te kijken hoe de innerlijke middelbare scholier ervoor staat.

Studie: Biologie, derdejaars
Eindexamen: Biologie
Cijfer toen: 5
Cijfer nu: 6,5

Alle lange dagen zwoegen in de UB afgelopen drie jaar hebben toch wat opgeleverd, zo blijkt maar weer: inmiddels ligt een voldoende voor het vwo eindexamen Biologie wel binnen handbereik. Qua inhoud komt het examen sterk overeen met de inhoud van de tentamens aan de RU, maar dan sterk versimpeld. Pogingen van Cito om de eindexamenkandidaten af te schrikken met termen zoals fagolysosoom, tetracycline en osmoregulatie hebben op een doorgewinterde student dan ook geen effect meer. Al jaren zijn de onderwerpen hetzelfde in het eindexamen. Telkens weer worden de evolutietheorie, DNA replicatie en genetica netjes behandeld, terwijl aan ecologie nauwelijks aandacht wordt besteed. Tijdens de opleiding Biologie verandert er niet veel aan de onderwerpen, maar wel aan de diepgang van de stof. Tijdens het maken van het examen lijkt de vroeger zo heilige BINAS dan ook even een overbodige luxe te zijn geworden. Bij het nakijken valt het toch allemaal weer mee te vallen, het resultaat is een schampere 6,5

Studie: Amerikanistiek, vierdejaars
Eindexamen: Engels
Cijfer toen: 7,9
Cijfer nu: 7,1

Hoewel Engelstalige teksten dagelijkse kost zijn bij Amerikanistiek, heeft Cito toch iets andere verwachtingen dan de gemiddelde professor van de Radboud Universiteit (RU). Voor creativiteit is geen ruimte en het examen Engels draait vooral om de belangrijkste vaardigheid voor iedere afgestudeerde burger: begrijpend lezen. Niet alleen van de teksten, maar ook van de vragen, die nog altijd zo cryptisch verwoord zijn dat het een goed idee lijkt om op goed geluk een letter op te schrijven die al een tijdje niet meer is voorgekomen. Een vraag over de rol van de auto in het opbloeien van de Amerikaanse voorsteden maakt meer los, maar ook hier gaat het helaas alleen om een opmerking van de auteur in regel vier van alinea twee. Praatjes vullen geen gaatjes, maar de meest voorkomende vraag in dit examen is toch wel 'Which of the following fits the gap', met een keuzemenu waar soms een flinke thesaurus voor nodig zou zijn om er iets van te maken. Hoewel ook bij Amerikanistiek volop aandacht wordt besteed aan de Engelse taal, is zelfs de doorgewinterde Engelsstudent niet opgewassen tegen de mierenneukerij van dit examen.

Studie: Geschiedenis, vijfdejaars
Eindexamen: Geschiedenis
Cijfer toen: 7,2 (tweede kans)
Cijfer nu: 5,7

Vijf jaar Geschiedenis aan de RU zou genoeg moeten zijn om het vwo eindexamen met twee vingers in de neus te halen. Niets is minder waar. Bij het openen van het examenboekje is er nog hoop, omdat het eindexamen tegenwoordig gaat over de hele geschiedenis, vanaf de Romeinen tot en met de val van het IJzeren Gordijn. De stof uit het propedeusejaar zou nu goed van pas kunnen komen, aangezien in het eerste jaar van de studie ook de hele geschiedenis de revue passeert. Het is pijnlijk om erachter te komen dat de vragen over de Middeleeuwen en de Gouden Eeuw met pijn en moeite moeten worden ingevuld in de hoop om genoeg punten bij elkaar te sprokkelen. Daarnaast staan in het bronnenboekje te veel teksten en te weinig spotprenten om te analyseren en kan je de zin 'kenmerkende aspecten van deze periode' na een half uur al niet meer zien. Om het Geschiedenisgezicht te redden komen de vragen over Joseph Goebbels en Gorbatsjov aan het einde als geroepen, want die zijn makkelijk in te koppen. De N-term van 0,9 levert uiteindelijk een magere voldoende op. Toch valt het cijfer niet tegen, want in die vijf jaar Geschiedenis zijn wel vaker studentenzesjes behaald.

Studie: Nederlands, vierdejaars
Eindexamen: Nederlands
Cijfer toen: 6,7
Cijfer nu: 6,5

Het eindexamen Nederlands is traditioneel een van die examens waar je niet voor hoeft te leren. In de praktijk valt het begrijpend lezen echter altijd tegen. De vragen zijn vaag gesteld en de teksten gaan allemaal over hetzelfde. Cito lijkt in het examen namelijk vooral de geesteswetenschappen te willen promoten. Wellicht hopen ze eindexamenkandidaten die nog geen studiekeuze hebben gemaakt zo alsnog over de streep te trekken. Goed, de derde tekst is geschreven door een bètawetenschapper die meent dat de geesteswetenschappen wel opgedoekt kunnen worden, maar door het hele examen heen worden leerlingen vooral gedwongen na te denken over de plek die geesteswetenschappen in de samenleving innemen. Mocht de zwevende kiezer naar aanleiding van dit examen besloten hebben Nederlands te gaan studeren, moet zich voorbereiden op een teleurstelling. Het eindexamen heeft noch te maken met het schoolvak, noch met de studie. Vier jaar studeren heeft dan ook nauwelijks iets veranderd aan het eindcijfer.

Sommigen met de hakken over de sloot, maar iedereen is geslaagd. Tijd voor een examenfeestje en de verplichte reis naar Lloret de Mar. 

 

Lees meer

Stukafest trapt achttiende editie af

Op diverse plaatsen op de campus doken, behalve sneeuwpoppen en kerstbomen, de afgelopen week meerdere huiskamerconcerten op. De organisatie van Stukafest is namelijk druk in de weer met het promoten van het studentenhuiskamerfestival dat in februari weer plaats gaat vinden. 

Stukafest is al achttien jaar een bekende naam in Nijmegen en ook in 2018 belooft het weer een divers evenement te worden, met onder meer muziek, theater en gedichten. Op maar liefst twintig studentenkamers kriskras verspreid door Nijmegen treden de hele avond artiesten op. De bezoekers kunnen een keuze maken uit drie verschillende rondes, waarbij ze van kamer naar kamer fietsen. Cabaretier Andries Tunru, theatergroep SABBA en de progressieve folkgroep Steel Sheep zijn slechts een kleine greep uit het brede assortiment van acts tijdens Stukafest. Uiteindelijk wordt het festival afgesloten met een knallende afterparty.

Om het festival nog extra onder de aandacht te brengen, worden daarom donderdag niet een, maar zelfs twee kick-off evenementen gehouden. Vanaf vijf uur kan men binnenlopen bij het Cultuurcafé en later op de avond ook bij Café Dollars, met een optreden van Indie-popband Clint Eastbird. Hierbij gaat ook gelijk de kaartverkoop voor het festival zelf van start.

 

Lees meer

The wheat and the chaff Holsaby

On May 8, the finale of Kaf en Koren (Wheat and Chaff) took place. Kaf en Koren is an annual musical competition in which starting student bands go up against each other to see which band is the best. In anticipation of the final evening at pop stage Merleyn, ANS interviewed the three finalists. This time: winning band Holsaby.

Original text: Elisa Ros Villarte
Translation: Evelien Müller and Aafke van Pelt
Photograph: Vincent Veerbeek

In 2012, the alternative pop/rock band Holsaby started as a cover band, playing songs within the genre of "farmer's rock". After four years, the band decided it was time for a more urban approach to their music, so they switched to writing their own songs, inspired by, among others, De Staat and the Editors. The band is from the Ravenstein area and consists of Sjouke Meerdink (singer and guitarist), Jesper van Griensven (drummer and singer), Kevin Kuijpers (guitarist), Thomas van den Boogaard (keyboard player and singer) and Gijs van Wijlen (bassist). Performing their own music, the band has played at culture stage the Groene Engel in Oss and musical festivals Open Errup and Rock op de Keien. This year, they recorded and published four songs, the most recent one being the song Can't See You No More. 'Our songs are a real sensation when performed live', Thomas says.

Holsaby FacebookThomas van den Boogaard and Sjouke Meerdink from Holsaby.

Why have you decided to perform your own music instead of covers?
Sjouke: 'We got bored with playing covers. At home, I had already spent quite a lot of time writing songs, so it seemed cool to try my own texts with the band. Eventually, I introduced the idea to the group, and we switched to performing our own music.'
Thomas: 'It took a while before we played our own songs to the outside world. I believe we had the first samples for a year before we finally decided to focus solely on our own songs.'
Sjouke: 'After we definitively made the decision, we also looked for another band name.'

How did you pick the name Holsaby?
Sjouke: 'This one evening, we were playing a shooting game, in which you have to enter your name to compete. Everyone was talking loudly and pressing random buttons, when a word sounding close to "holsaby" appeared on the screen.'
Thomas: 'It also doesn't have a meaning in any language. It is our own language. If you enter our band name into Google, provided that it is spelled correctly, you will immediately find everything about our band.'
Sjouke: 'It is not a very artistic story, but this is how it happened. The best ideas are often created during an evening of drinking beer.'

How would you describe your music?
Thomas: 'Our music is actually hard to place. Personally, we often describe it as alternative rock and pop, with a bit of indie.'
Sjouke: 'That is because our songs are not all the same. We consciously try to have some variety in our songs, for example by using different elements from various genres.'
Thomas: 'Our latest song, Can't see you no more, might even be slightly like a dance song and has something of an eighties vibe. I personally like using psychedelic sounds.'
Sjouke: 'Every song has its own influences from other bands, like De Staat, Kensington or Coldplay. We are still busy developing our own distinctive sound.'
Thomas: 'I think we are one of those bands that you have to see live. I am often told that our music is a lot more energetic live than on our recordings.'

How do your songs come about?
Sjouke: 'We tend to start with a melody, and a particular feeling will suit that. Sometimes I already have some phrases on paper which I will use, but it is not like I have the entire text written down beforehand. Jesper and I both write separately and we combine our lyrics later on. This could for example result in his text being the chorus and mine the verse. This way we get nice variations and it will always be a song from the entire band, not just from one person.'

What are your plans for the future?
Sjouke: 'We are really looking forward to the Kaf en Koren finale and we are curious to see what ends up happening. Apart from that, it is important for us to expand our setlist with more of our own work.'
Thomas: 'I do not think we are really the planning types. We sign ourselves up for band competitions without really thinking about it for a very long time. Other than that we will just keep making music and steadily rehearse every week.'

 

Lees meer

The wheat and the chaff Holsaby

On May 8, the finale of Kaf en Koren (Wheat and Chaff) took place. Kaf en Koren is an annual musical competition in which starting student bands go up against each other to see which band is the best. In anticipation of the final evening at pop stage Merleyn, ANS interviewed the three finalists. This time: winning band Holsaby.

Original text: Elisa Ros Villarte
Translation: Evelien Müller and Aafke van Pelt
Photograph: Vincent Veerbeek

In 2012, the alternative pop/rock band Holsaby started as a cover band, playing songs within the genre of "farmer's rock". After four years, the band decided it was time for a more urban approach to their music, so they switched to writing their own songs, inspired by, among others, De Staat and the Editors. The band is from the Ravenstein area and consists of Sjouke Meerdink (singer and guitarist), Jesper van Griensven (drummer and singer), Kevin Kuijpers (guitarist), Thomas van den Boogaard (keyboard player and singer) and Gijs van Wijlen (bassist). Performing their own music, the band has played at culture stage the Groene Engel in Oss and musical festivals Open Errup and Rock op de Keien. This year, they recorded and published four songs, the most recent one being the song Can't See You No More. 'Our songs are a real sensation when performed live', Thomas says.

Holsaby FacebookThomas van den Boogaard and Sjouke Meerdink from Holsaby.

Why have you decided to perform your own music instead of covers?
Sjouke: 'We got bored with playing covers. At home, I had already spent quite a lot of time writing songs, so it seemed cool to try my own texts with the band. Eventually, I introduced the idea to the group, and we switched to performing our own music.'
Thomas: 'It took a while before we played our own songs to the outside world. I believe we had the first samples for a year before we finally decided to focus solely on our own songs.'
Sjouke: 'After we definitively made the decision, we also looked for another band name.'

How did you pick the name Holsaby?
Sjouke: 'This one evening, we were playing a shooting game, in which you have to enter your name to compete. Everyone was talking loudly and pressing random buttons, when a word sounding close to "holsaby" appeared on the screen.'
Thomas: 'It also doesn't have a meaning in any language. It is our own language. If you enter our band name into Google, provided that it is spelled correctly, you will immediately find everything about our band.'
Sjouke: 'It is not a very artistic story, but this is how it happened. The best ideas are often created during an evening of drinking beer.'

How would you describe your music?
Thomas: 'Our music is actually hard to place. Personally, we often describe it as alternative rock and pop, with a bit of indie.'
Sjouke: 'That is because our songs are not all the same. We consciously try to have some variety in our songs, for example by using different elements from various genres.'
Thomas: 'Our latest song, Can't see you no more, might even be slightly like a dance song and has something of an eighties vibe. I personally like using psychedelic sounds.'
Sjouke: 'Every song has its own influences from other bands, like De Staat, Kensington or Coldplay. We are still busy developing our own distinctive sound.'
Thomas: 'I think we are one of those bands that you have to see live. I am often told that our music is a lot more energetic live than on our recordings.'

How do your songs come about?
Sjouke: 'We tend to start with a melody, and a particular feeling will suit that. Sometimes I already have some phrases on paper which I will use, but it is not like I have the entire text written down beforehand. Jesper and I both write separately and we combine our lyrics later on. This could for example result in his text being the chorus and mine the verse. This way we get nice variations and it will always be a song from the entire band, not just from one person.'

What are your plans for the future?
Sjouke: 'We are really looking forward to the Kaf en Koren finale and we are curious to see what ends up happening. Apart from that, it is important for us to expand our setlist with more of our own work.'
Thomas: 'I do not think we are really the planning types. We sign ourselves up for band competitions without really thinking about it for a very long time. Other than that we will just keep making music and steadily rehearse every week.'

 

Lees meer

U maakt een grove grap, mag dat?

De uitgelekte ontgroeningsinstructies, met grappen over de Stint en vrouwen, van herendispuut Reinaert hebben voor de nodige commotie gezorgd. De opdrachten waren volgens de leden ludiek bedoeld, maar daar zijn de meningen over verdeeld. Mogen dit soort grappen wel als het duidelijk is dat het ludiek bedoeld is?

 vos 750x

De brief met ontgroeningsinstructies van het Nijmeegse herendispuut Reinaert is uitgelekt en delen ervan zijn gepubliceerd in de Gelderlander. De instructies waren bedoeld voor vier aspirant-leden van het dispuut als onderdeel van hun inwijding tot het onafhankelijke dispuut. Er werden instructies gegeven als 'u verkleedt uw fietsen als aangereden Stint, hier ontbreken de schoolspullen en ketchup natuurlijk niet' en 'in de kroeg zoekt u de lelijkste hoer op en zet haar in het zonnetje door bij haar een lapdance uit te voeren'. In een reactie aan de Gelderlander legt een van de leden uit dat de opdrachten een ludieke ondertoon hadden. 'Het is bedoeld als satire. Het gebeurt natuurlijk niet echt.' Toch lokte het document veel wisselende reacties uit. Een deel ziet de instructies als seksistisch en grensoverschrijdend. Anderen zien de humor er juist wel van in. Mogen dit soort grappen wel als het duidelijk is dat het ludiek bedoeld is?

Geschreven en ongeschreven regels
In onze maatschappij hebben we de wet die stelt wat wel en niet mag. Die staat vast. Aan de andere kant bestaan ook normen die zeggen dat men elkaar fatsoenlijk en respectvol moet behandelen. Dit zijn de ongeschreven regels die bij overschrijden vaak tot sociale sancties leiden. Volgens socioloog aan de Radboud Universiteit (RU) Niels Spierings, tonen de voorbeelden uit het document van herendispuut Reinaert in ieder geval weinig respect. 'Een fiets verkleden als Stint. Daarvan is duidelijk dat het niet respectvol is naar de slachtoffers en de nabestaanden.' Wanneer er wordt gekeken naar de omgangsnormen begeven we ons volgens Spierings in een relatief grijs gebied. 'Wanneer ben je iemand belachelijk aan het maken en wanneer is het gewoon een grap? Waar zit die grens? Daar gaat het debat juist over.'

'Het is niet toevallig dat bepaalde groepen vaker het onderwerp zijn van de grappen.'

Het creëren van groepen
In het geval van ontgroeningen is het voornaamste doel om een groep te creëren en een sterke band tussen leden van de groep te ontwikkelen. Dit gebeurt volgens Spierings door verschillende stappen te doorlopen. 'Eerst wordt bepaald wie er bij de groep hoort en wie niet. Vervolgens wordt er identiteit aan een groep gegeven, ofwel je voelt je daadwerkelijk lid van het dispuut. In de laatste stap wordt de groep afgezet tegen de maatschappij. Dat kan gebeuren door je eigen groep superieur te stellen, maar vaak ook door op een andere groep af te geven', legt Spierings uit. 'Het is een manier om je eigen groep meer identiteit te geven.'

Het ludiek bedoelde document is daarom geen toevallige gebeurtenis, maar lijkt een uiting van de laatste stap in het proces van het creëren van een groep. Hoewel het voor de leden van het dispuut een onschuldige opmerking lijkt, hebben zulke grappen wel degelijk gevolgen voor de maatschappij. 'Het is niet toevallig dat bepaalde groepen vaker het onderwerp zijn van de grappen. Dit zijn de groepen die minder machtig zijn, de kwetsbaren van de maatschappij. Dan kunnen de grappen, bedoeld of onbedoeld effect hebben', verklaart Spierings. Door een vrouw neer te zetten als hoer, ben je onderdeel van een grotere stroom die vrouwen tot een lustobject reduceert, ook al is het in grappen. 'Het is belangrijk om je af te vragen om wie we lachen met de grap en of dat chique is om te doen.'

Uitzonderlijk geval
Spierings geeft aan dat het ook mogelijk is om hetzelfde type grappen te maken zonder een ander te benadelen. 'Meisjes filmen in een kleedkamer kan ludiek bedoeld zijn, maar het signaal zou altijd moeten zijn: dat kan en mag niet. In het uitzonderlijke geval kun je een grap maken die dat benadrukt.' Het gaat dan over goed doordachte grappen waarin wordt gespeeld met de ongemakkelijkheid. Cabaretiers hebben de capaciteit waardoor ze een grap kunnen maken die eigenlijk niet door de beugel kan, maar dit is dan ook meteen duidelijk voor het publiek. 'Als je hier zelf niet helemaal helder in bent, moet je dit soort grappen niet maken als je andere groepen daarmee niet wilt buitensluiten of belachelijk wilt maken', benadrukt Spierings. 'Maak dan een grap waarin je jezelf op de hak neemt.'

 

 

Lees meer

Uit de kunst: De Bastei

Aan de Waalkade is sinds kort een nieuw museum te vinden: De Bastei. Dit 'centrum voor natuur en cultuurhistorie' is ontstaan uit een ratjetoe aan organisaties: het voormalige Natuurmuseum, het voormalige Stratemakersmuseum, Staatsbosbeheer, IVN Rijk van Nijmegen en Rijkswaterstaat Oost-Nederland. Die diversiteit is terug te zien in de collectie. Bezoekers kunnen kennismaken met de voormalige verdedigingswerken van Nijmegen, flora en fauna in het rivierengebied, de gevolgen van de ijstijd voor Nijmegen, maar ook met bekende Nijmegenaren als Ronnie Ruysdael.

Tekst: Noor de Kort
Foto's: Tom Plaum

De Bastei lichtprojectiesHet is even zoeken naar de ingang van het spiksplinternieuwe museum, want dit bestaat uit twee, losse gedeelten. Het grootste deel van het museum bevindt zich aan de Waalkade, maar de ontvangstruimte ligt verstopt naast de trappen bij Holland Casino. Een bordje dat bezoekers naar de ingang wijst, zou geen overbodige luxe zijn. De twee delen van het museum zijn door een ondergrondse gang met elkaar verbonden. Oorspronkelijk was deze gang puur als verbinding bedoeld, maar tijdens het graven werden zo veel archeologische vondsten gedaan, dat deze ook maar zijn opgenomen in de collectie. In de donkere gang vind je bijvoorbeeld een schietgat uit de zestiende eeuw en een Romeinse stadsmuur uit de vierde eeuw, die in de veertiende eeuw de achterwand van een kelder was. Deze archeologische vondsten verdienen meer toelichting. Nu roept de beknopte uitleg in de vorm van lichtprojecties vooral veel vragen op.

Beschermd Nijmegen
Eenmaal onder de grond door, beland je in het museum aan de Waalkade. Van buiten is dit een architectonisch modern pand met veel glas en abstracte vormen, maar die buitenkant is misleidend. Achter de nieuwe gevel gaat de zogenaamde Stratemakerstoren schuil. Deze voormalige bastei, een middeleeuwse toren, maakte eeuwenlang onderdeel uit van de Nijmeegse vestingwerken. De toren ontsnapte in de negentiende eeuw toevallig aan de sloop. Door de omringende bebouwing was het gebouw toen namelijk niet zichtbaar. Vanuit de bastei werd onder andere de inmiddels niet meer bestaande Veerpoort in de gaten gehouden. Lopend door de kanonsgang met verschillende schietgaten begrijp je waarom de toren hiervoor zo geschikt was: door de ronde vorm kon de vijand vanuit verschillende hoeken worden aangevallen.

De Bastei mammoet

Komt een mammoet bij de kapper
Op de laagste verdieping van de bastei wordt met behulp van een video uitgelegd welke gevolgen de ijstijd voor Nijmegen heeft gehad, zoals het ontstaan van de stuwwal tussen Nijmegen en Kleef. Het ijs bracht ook veel zwerfkeien mee uit Scandinavië, waarvan een aantal in De Bastei te zien is. Veel indruk maakt de enorme mammoetschedel die midden in de ruimte hangt. Deze 41.000 jaar oude schedel werd in 1994 gevonden in een plas in Bergharen. Op een van de schermen is te zien hoe archeologen de mammoet uit het water takelen, en in een van de vitrines is zelfs een pluk mammoethaar te bewonderen.

De Bastei portrettenDieren en mensen van tegenwoordig
Aan je tijdreis naar de ijstijd komt een verdieping hoger abrupt een einde. Hier vind je geen mammoeten, maar dieren die nu rondom Nijmegen leven, zoals otters, bevers en vogels in alle soorten en maten. Ook de Nijmeegse homo sapiens is in het gebouw vertegenwoordigd, want een paar verdiepingen hoger kijk je recht in de gezichten van onder andere politicus Dries van Agt, zanger Ronnie Ruysdael en cabaretier Pieter Derks. Deze bekende Nijmegenaren leggen uit wat hun stad zo bijzonder maakt. De Gelderlander-journalist Rob Jaspers vertelt bijvoorbeeld in een video over zijn band met de Waal, en hardloopster Susan Krumins is enthousiast over de reeën die zij spot tijdens haar rondjes in de bossen. Terwijl je de laatste trap beklimt voor een kop koffie op het dakterras, vraag je je af of De Bastei niet te veel wil. De Stratemakerstoren is absoluut het bekijken waard en ook in de andere zalen kom je veel te weten over Nijmegen. Toch voelt de collectie aan als een bord tapas: je krijgt van alles een beetje. Om bij te komen van de verschillende smaken is het dakterras gelukkig heel geschikt. Vanaf grote hoogte kijk je uit over de Waal, Lent en de Ooijpolder, onder het genot van een stuk appeltaart. Als dat geen goed einde is.

De Bastei dakterras

 

Lees meer