Lijstjestijd: ANS en de RU

Het is december en dat betekent lijstjestijd. In de kerstvakantie presenteert ANS tot aan Oud en Nieuw iedere dag een lijstje waarin wordt teruggeblikt op 2014. Wat waren de leukste reacties? De leukste quotes? Welke interviews zijn het lezen waard? ANS duikt in het archief en rakelt het voor je op. Deze lijstjes kunnen er voor jou overigens anders uitzien, dus schroom niet te reageren met jouw rangorde. Het lijstje van vandaag: ANS en de RU

5. Van Share naar Microsoft Exchange Het mailprogramma van studenten is dit jaar overgezet naar Exchange. In april werd bekendgemaakt dat de studentenmail, in tegenstelling tot eerdere berichten, wel op de RU-server zou blijven. Privacy was hier de voornaamste reden voor. In november stapten de laatste studenten over naar het nieuwe programma. Volgens projectmanager Marien de Clercq, verandert er weinig aan de functionaliteit; je moet nu naar mail.ru.nl gaan in plaats van share.ru.nl en ru\ voor je studentnummer plaatsen. Een belangrijke kanttekening bij deze overgang is dat je door Exchange met je laptop of telefoon te synchroniseren, je de RU rechten geeft om instellingen te wijzigen en gegevens te verwijderen.

4. Hoogleraren met bijbaantjes  ANS berichtte over een onderzoek waaruit blijkt dat in Nederland van de in totaal 5800 hoogleraren, ruim 80 procent er nevenactiviteiten op nahoudt. Eenderde van die activiteiten wordt door hoogleraren niet gemeld. Bij de Radboud Universiteit maakt eenvijfde van de hoogleraren volgens het onderzoek van de Onderzoeksredactie geen afspraken over de verdeling van inkomsten uit nevenwerk, het hoogste percentage van alle Nederlandse universiteiten. Bij eenderde van de gevallen zou er sprake zijn van belangenverstrengeling. Gerard Meijer, voorzitter van het College van Bestuur, gaf aan geschrokken te zijn van de uitkomsten.

3. Onoverzichtelijke informatievoorziening In de intro-editie schreef ANS over de onoverzichtelijke en onvolledige informatievoorziening van de RU, waardoor het studenten met een functiebeperking moeilijk werd gemaakt. ‘Eigenlijk staat de regelgeving over de speciale voorzieningen nergens duidelijk aangegeven.’ In de 95e Gezamenlijke Vergadering werd gerefereerd naar dit artikel. De website kwam eerder in het jaar ook al in het nieuws. De hoofdwebpagina's van de RU, de website van de UB en de pagina's van de afzonderlijke faculteiten zijn veranderd. De websites waren al sinds 2008 in hun huidige vorm in gebruik. ‘Het werd dus wel eens tijd’, aldus Jeroen Buijs, een van de eindverantwoordelijken van het project.

2.Vraagtekens bij het Honoursprogramma Afgelopen jaar kwam het Honoursprogramma veel in opspraak. In februari startte het College van Bestuur een onderzoek naar dit paradepaardje van de RU. Vraagtekens werden gesteld bij de uitdaging die het programma zou moeten bieden en het hoge aantal studenten dat wordt aangenomen. Later dit jaar werd het management van de Radboud Honours Academy op non-actief gesteld. De aanleiding hiervoor was een klacht die valt onder de Klokkenluidersregeling. Meer informatie heeft de RU hierover niet willen prijsgeven.

1. Het aftreden van de rectorIn juni maakte Bas Kortmann bekend dat hij per 17 oktober zijn functie als rector magnificus van de RU neer zou leggen: ‘Dit is mijn laatste dies als rector, maar vandaag is niet de start van mijn afscheid. Jullie zijn nog niet van me af.’ Tijdens de opening van het academisch jaar gaf Kortmann nog een kritische speech over de inperking van de vrijheid van universiteiten door de overheid. Kort voor de wisseling interviewde ANS de voormalige rector over zijn zeven jaar rectoraat. Kortmann heeft plaatsgemaakt voor Theo Engelen, die sinds 2013 decaan van de Letterenfaculteit was.

 

Lees meer

Lijsttrekkers asap en AKKUraatd in gesprek

Terwijl binnen de USR momenteel meningsverschillen zijn over onderlinge samenwerking, zaten de nieuwe lijsttrekkers van de studentenfracties gemoedelijk samen aan tafel. ANS interviewde Bart Zonneveld (AKKUraatd) en Thom Teulings (asap) over hun plannen voor komend jaar.

Tekst: Irene Wilde
Foto’s: Vincent Veerbeek


Lijsttrekkersinterview 2. 350x Lijsttrekkersinterview 350x



 

 

 

         

 

 

 

Bart Zonneveld: AKKUraatd                                                      Thom Teulings: asap

Natuurkundestudent Bart Zonneveld is binnen de Faculteit der Natuurkunde, Wiskunde en Informatica geen onbekende. Hij deed eerder een bestuursjaar bij zijn studievereniging, bij de koepelvereniging van de faculteit en vertegenwoordigde afgelopen jaar als assessor de studentbelangen bij het faculteitsbestuur. Komend jaar zal hij zich als lijsttrekker van AKKUraatd inzetten om onder andere het onderwijs flexibeler te maken. Thom Teulings, lijsttrekker van asap, heeft op de voorgrond misschien niet zoveel ervaring als Bart, maar op de achtergrond is hij al ruim drie jaar betrokken bij asap. Na een bestuursjaar en een jaar als lid van de zogenaamde 'schaduwfractie', wil hij zijn betrokkenheid bij asap komend jaar vergroten door namens de fractie deel uit te maken van de Universitaire Studentenraad (USR). ANS sprak de twee ambitieuze studenten over de plannen voor het komende jaar, en de overeenkomsten en verschillen tussen te twee partijen. 'Ik denk dat we elkaar goed kunnen aanvullen en tegelijkertijd kritisch op elkaar kunnen zijn.'


Waarom hebben jullie juist voor AKKUraatd of asap gekozen?
Bart: 'In mijn jaar als assessor heb ik veel contact gehad met de USR en ben ik met beide partijen in aanraking gekomen. Wat mij bij AKKUraatd heel erg aanspreekt, is dat het een grote fractie is waar daardoor alle verschillende geluiden in meegenomen worden.'
Thom: 'Ik ben via een studiegenootje bij asap terecht gekomen, en ik was meteen erg te spreken over de manier waarop de partij medezeggenschap invult. Het duidelijke en open karakter waarmee asap ook studenten proberen te bereiken die geen lid zijn van de partij, leidt tot veel nieuwe ideeën en inzichten.'


Waar gaan jullie je komend jaar voor inzetten?
Thom: 'Wat je in onze Tienpuntenlijst ziet, is dat een deel hele concrete plannen zijn en een ander deel juist ideeën zijn voor op langere termijn. Zo willen we op de langere termijn bijvoorbeeld de verschoolsing binnen de universiteit aanpakken. Je ziet namelijk dat studenten die naast hun studie iets willen doen, nog te vaak tegen regeltjes aanlopen waardoor het moeilijk is om die twee dingen te combineren.' 
Bart: 'Dit is ook een van onze belangrijke punten. AKKUraatd kent vier pijlers en een van die pijlers is ‘studentenleven voor iedereen’. Wij willen graag aandacht besteden aan studenten die naast hun studie moeten werken om hun collegegeld te kunnen betalen, of die als mantelzorger actief zijn. Daarom willen wij komend jaar het traject inzetten dat mogelijk maakt dat studenten per studiepunt betalen.'

 

'Soms heb je in plannen net een andere focus.'

 

Hebben jullie ook persoonlijke doelen die jullie komend jaar willen behalen?
Thom: 'Ja, dat ligt eigenlijk in lijn met asap en dat is het ruimte geven aan studenten om zich persoonlijk te ontwikkelen. Ik heb zelf vaak gemerkt dat je, zodra je je niet precies aan het studieprogramma houdt, tegen regels aanloopt. Het zou voor studenten makkelijker moeten worden om bijvoorbeeld vakken op een andere faculteit te volgen.' 
Bart: 'Het flexibel studeren gaat mij ook erg aan het hart omdat je merkt dat er nu veel studenten zijn die betalen voor iets dat ze niet gebruiken, terwijl het onderwijs al zo duur is zonder basisbeurs. Daarnaast vind ik duurzaamheid erg belangrijk. Ik zou graag zien dat de universiteit veel groener wordt en dat er buitenwerkplekken met stopcontacten komen.'

De standpunten van AKKUraatd en asap overlappen op best veel punten. Hoe zien jullie die samenwerking in de USR voor je?
Bart: 'Je ziet inderdaad dat onze plannen grofweg overeenkomen. Dit is ook logisch want beide partijen zitten in de USR om studentenbelangen te vertegenwoordigen, en die zijn over het algemeen wel gelijk. Ik denk dat we elkaar goed kunnen aanvullen en tegelijkertijd kritisch op elkaar kunnen zijn.' 
Thom: 'Zoals je merkt zijn het vooral nuanceverschillen. De doelstelling van asap is om vanuit het constructieve naar samenwerking te zoeken en samen aan tafel te gaan zitten.' 
Bart: 'Tegelijkertijd denken wij als AKKUraatd wel dat het mogelijk moet zijn om als fractie een eigen project uit te voeren en zou je eigen idealen na te streven. Soms heb je in plannen namelijk net een andere focus.'

Op dit moment is er wat onenigheid tussen de fracties en neemt AKKUraatd niet langer deel aan de interne samenwerking binnen de USR. Hoe kijken jullie hier tegenaan?
Bart: 'Er is iets misgegaan tussen de veertien leden van de USR waardoor het vertrouwen aan beide kanten is afgebrokkeld en dat is nooit meer goed hersteld. Dat is treurig, je ziet ook dat het persoonlijk veel met mensen doet. Thom en ik hebben hier al even contact over gehad, en hebben wel afgesproken van ‘hee, dit is niet hoe wij het gaan doen'.
Thom: 'Daar kan ik me voor een groot deel in vinden ja. Ik heb er vertrouwen in dat wij komend jaar goed kunnen samenwerken. Als asap zullen wij die samenwerking wel altijd bewust opzoeken en nastreven.'

 

'Ik heb er vertrouwen in dat wij komend jaar goed kunnen samenwerken.'

 

Zijn er verder dingen die jullie komend jaar anders willen doen?
Bart: 'Het mooie van AKKUraatd is dat het een partij is die wordt gedreven door idealisme, maar ik vind dat het realisme soms iets te veel uit het oog wordt verloren. Gelijk hebben en gelijk krijgen is helaas iets anders, dus ik denk dat het ook erg belangrijk is om bij ieder punt goed te kijken wat het juiste moment is en wie de juiste personen zijn om dit voor elkaar te krijgen.'
Thom: ‘Die slag naar het realisme is juist iets wat je bij asap al jaren terugziet. Het werken vanuit heldere doelen en eindpunten. 'Over de fractie van dit jaar ben ik eigenlijk heel tevreden en er zijn niet echt dingen die ik anders zou doen. Het enige waar nog wel verbetering in zit, is de communicatie naar de student. Het laten zien waar we mee bezig zijn en hoe de belangen van studenten daarin vertegenwoordigd worden.'

Tot slot: waarom moeten mensen op asap of AKKUraatd stemmen?
Bart: 'Aan de ene kant hebben wij idealen, maar aan de andere kant kunnen we ook laten zien dat wij in de loop van de jaren veel bereikt hebben. Dat komt door de manier waarop wij werken met een grote fractie gekoppeld aan een vakbond. We hebben veel mensen die zich betrokken voelen bij de partij en daardoor weten wij veel te bereiken. Ik denk dat dat de belangrijkste reden is om op AKKUraatd te stemmen.' 
Thom: 'asap heeft voor komend jaar heldere en concrete doelstellingen. Het stelsel van de USR met acht gekozen leden en zes koepellleden vraagt om samenwerking en het creeëren van draagvlak om voor studenten veel te kunnen bereiken. Ik nodig daarom iedereen uit om op een krachtige medezeggenschap te stemmen en hun stem aan asap te geven.'

gesprek 750x

 

 

Lees meer

Literatuurtip februari

Uit de allesomvattende brei van literaire werken een exemplaar kiezen voor in je boekenkast is geen kattenpis. Daarom plaatsen ANS en het literair tijdschrift Op Ruwe Planken maandelijks aanraders voor leesvoer online. Deze maand schreef Tom Verstappen de Literatuurtip. 

Februari heeft de naam een beetje een troosteloze maand te zijn. Maar in die melancholie is de groot mogelijke schoonheid te vinden. Voor deze literatuurtips heb ik daarom gekozen voor drie boeken in het thema 'weemoedige winteravonden'. Ga kopje onder, maar vergeet niet weer naar boven te komen.

De uitvreter, Titaantjes & Dichtertje - Nescio (1918)
'Jongens waren we – maar aardige jongens. Al zeg ik 't zelf. We zijn nu veel wijzer, stakkerig wijs zijn we, behalve Bavink, die mal geworden is.' Nescio – de man van de openingszinnen - was de auteur van een klein, maar wonderschoon oeuvre.  De invloed van deze eigenaardige Amsterdammer, met een voorliefde voor onze mooie Waalstad Nijmegen, is niet te onderschatten. Grote schrijvers als Remco Campert, Gerard Reve ('Ik voltooi eigenlijk geen bladzij, zonder dat ik tenminste een keer aan Nescio heb gedacht') en Louis Paul Boon ('Nooit werd er iets mooiers in onze hele Noord- en Zuid-Nederlandse literatuur geschreven.') zijn slechts drie schrijvers in de lange rij van bewonderaars. Zijn verhalen, doordrenkt met melancholie en hier een daar een snufje humor, blijven hun herkenbaarheid en kracht houden. Zelfs honderd jaar na dato. Nescio's taal heeft de tand des tijds met het zoveel gemak doorstaan en dat het nog lang bij ons zal blijven. En maar goed ook.

Julia - Otto de Kat (2009)
Net als bij dat andere bekende liefdesverhaal is Julia hier ook een onbereikbare liefde. De veel te onbekende schrijver Otto de Kat heeft met Julia een van mijn favoriete boeken geschreven. Protagonist Chris Dudok weent over de geschiedenis van Julia, een vrouw op wie hij intens verliefd werd maar door de oorlog uit het oog verloor en nooit meer terug vond. Julia is de persoon waar je wel verliefd op moet worden, Chris diegene die dit vol overgave doet. De simpele verhaallijn (man treurt over liefde die hij niet kan krijgen) wordt uitmuntend uitgespeeld door De Kat en krijgt een originele wending. Een boek dat meer aandacht verdient, gaat dat lezen!

Sneeuw - Orhan Pamuk (2002)
Het briljante boek van Nobelprijswinnaar Pamuk verhaalt over diverse ideeën en thema's; de oppositie tussen oost en west, religie en atheïsme, traditie tegenover vernieuwing. Toch is wat mij twee jaar na het lezen van de roman nog steeds het meest bij staat de sfeer van de roman. De wereld in het boek voelt gedempt, traag en donker met hier en daar een warm hoekje bij een kachel. Elk woord krijgt een betekenis mee, achter iedere handeling zit een berg symboliek. Toch doet het niks af aan het verhaal, een opmerkelijke prestatie. Bijzonder knap werk dat in symboliek en esthetiek uitblinkt zonder ooit de balans te verliezen. Ideaal voor een regenachtige middag.

 

Lees meer

Literatuurtip januari

Uit de allesomvattende brei van literaire werken een exemplaar kiezen voor in je boekenkast is geen kattenpis. Daarom plaatsen ANS en het literair tijdschrift Op Ruwe Plankenmaandelijks aanraders voor leesvoer online. Deze maand schreef Floor de Ruiter de Literatuurtip. Ze studeert Algemene Cultuurwetenschappen aan de RU.

Het materiële leven - Marguerite Duras
Het materiële leven is een klein boekje dat grote thema's behandelt. Verdeeld in korte hoofdstukken schrijft Duras – ook toneelschrijfster, regisseuse en feministe – over nagenoeg alles. Over haar ongewone, onstuimige leven, over politiek, schrijvers, seksualiteit, mannen, huizen, alcohol, over de dood. Sommige verhalen zijn zwaar, andere lichter, allemaal zijn ze even eerlijk. Het boekje zat wekenlang in mijn binnenzak en ook de inhoud blijf je gegarandeerd met je mee dragen.

De stenen dagboeken - Carol Shields
De stenen dagboeken is geen dagboek. Wel is het een bundeling verhalen, briefwisselingen, zelfs boodschappenlijstjes. Het is een archief van een leven. Niet per se een bewogen leven, maar juist daarom van belang. Het gaat over de onmogelijkheid om een leven te beschrijven, over de onbetrouwbaarheid van herinneringen, over de verhalen die anderen over je vertellen. Mijn favoriete boeken zijn boeken zoals deze: waarin weinig lijkt te gebeuren, maar waar je tussen de regels door moet lezen en de mooiste dingen ontdekt.

Alle verhalen - Gabriel García Márquez
Gabriel García Márquez schrijft over eenzaamheid, liefde en dood, in de meest bizarre verschijningsvormen. Hij trekt je zijn verhaalwerelden binnen – magische, vaak onmogelijke werelden die toch geloofwaardig aandoen. Het is zo'n zeldzame bundel waarbij je elke keer opnieuw baalt wanneer een verhaal is afgelopen. De verhalen blijven bij je en gek genoeg denk ik eraan terug alsof ik terugdenk aan een droom.

 

 

 

Lees meer

Muzikale cross-over in Brebl

Bijna anderhalf jaar geleden is De Studenten Bigband Nijmegen opgericht. Op 22 en 23 juni voeren ze hun vierde project op bij cultuurcoöperatie Brebl, dit in samenwerking met het Nijmeegs Studentenorkest. ANS keek mee bij de laatste repetities voor dit unieke concert. 'Iedereen is een beetje buiten hun comfortzone, maar dat maakt het heel leerzaam.'

Tekst: Vincent Veerbeek en Irene Wilde
Foto's: Danique Janssen en Vincent Veerbeek

Vlak voor een van de laatste repetities voor hun vierde grote concert vertelt dirigent en arrangeur Berend van Deelen hoe de afgelopen anderhalf jaar sinds de oprichting er voor de bigband heeft uitgezien. Inmiddels heeft de bigband al drie grote projecten achter de rug. 'Na ons eerste optreden in het Cultuurcafé hebben we nog twee grote projecten gedaan. Een daarvan was ook in het Cultuurcafé, de andere was een samenwerking met het Fontys Jazz Choir voor een show in theaterzaal C.' Naast deze grote voorstellingen heeft de bigband allerlei andere dingen gedaan, zowel voor de universiteit als voor diverse andere organisaties. 'Tussendoor hebben we veel optredens gehad. Zo hebben we gespeeld op Music Meeting en stonden we in het voorprogramma van het Nederlandse Studenten Jazzorkest in Doornroosje.'

Naast de vaste bezetting, bestaande uit vijf saxofonisten, vier trombonisten, vier trompettisten en een ritmesectie van gitaar, toetsen, basgitaar en percussie, zijn er het afgelopen jaar een fluitist en een zangeres bijgekomen. 'Normaal zit een fluit niet in een bigbandbezetting als los instrument, maar ik vond het een vet idee. Op die manier kun je een moderne vibe creëren, dat is voor mij als arrangeur heel leuk.' Qua naamsbekendheid is de Studenten Bigband inmiddels vooral op de Radboud Universiteit erg bekend. 'Volgens mij zijn we buiten de universiteit nog niet helemaal bij de jazzliefhebbers doorgedrongen. We hopen hen met dit optreden meer aan te spreken.'

SBBN 1

Samenspel
Voor hun huidige project besloot de bigband iets bijzonders te doen in samenwerking met het Nijmeegs Studentenorkest Collegium Musicum Carolinum, een symfonieorkest. Al snel ontstond het idee om Sylva te gaan spelen. Dit album is oorspronkelijk van de Amerikaanse jazzband Snarky Puppy en het Nederlandse Metropole Orkest, een soortgelijke samenwerking als die van de Nijmeegse studentenmuzikanten. 'Sylva is een plaat die aan de ene kant heel funky is, maar aan de andere kant ook symfonische invloeden heeft.' Veel bandleden zijn groot fan van dit project en toen het idee ontstond om samen te werken, werd dan ook al snel geopperd om Sylva te  doen. Wat dit project extra bijzonder maakt, is dat het album tot nu toe alleen is opgevoerd door Snarky Puppy en het Metropole Orkest zelf. 'Losse nummers worden weleens door anderen gespeeld, maar we hebben niks kunnen vinden over een andere uitvoering van het geheel.'

SBBN 4Nadat het plan er eenmaal was, was het aan Van Deelen als arrangeur de taak om het album om te zetten in muziek die de bigband en het orkest konden gaan spelen. 'Het is helemaal gedaan op basis van de audio, omdat er geen uitgeschreven stukken beschikbaar zijn', vertelt Van Deelen terwijl hij een enorm boekwerk met bladmuziek erbij pakt dat de halve tafel in beslag neemt. Bij het uitwerken moest hij ook rekening houden met verschillen tussen de oorspronkelijke uitvoering en de huidige samenstelling. 'Het Metropole Orkest is een stuk groter dan wij en we hebben ook instrumenten die niet in het origineel zitten. Zo hebben we een hobo toegevoegd, want dat leek ons leuk en er is iemand die dat goed kan en graag mee wilde doen.' Al met al heeft het uitwerken van de bladmuziek aardig wat tijd gekost. 'Ik denk dat ik in totaal iets van tweehonderd tot tweehonderdvijftig uur bezig ben geweest om vijf van de zes partijen uit te werken. Bandlid Willem de Wit heeft het zesde deel uitgewerkt. Het is een goede oefening om zoiets ingewikkelds uit te zoeken en werkend te maken voor deze bezetting.'

SBBN 3Trompetten in TvA
Om zo'n grote voorstelling op poten te zetten, moet er natuurlijk flink worden geoefend. In totaal kwam het hele gezelschap vier keer samen voor reguliere repetities en sloten de muzikanten zich daarnaast een weekend op in een kampeerboerderij om te repeteren. Met een kleine twee weken te gaan tot de voorstelling komt iedereen samen in TvA8 voor een gewone repetitie. Waar overdag studenten zitten te blokken, stromen rond zeven uur 's avonds de groezelige gangen van TvA8 vol met mensen die grote instrumenttassen meezeulen. Verdeeld over zes lokalen op de begane grond en in de kelder gaan de secties eerst apart hun onderdeel oefenen.

Na ongeveer een uur komen ze samen in een van de grotere lokalen om met zijn allen te repeteren. 'Qua ruimte is deze locatie wel oké als we met alleen de bigband zijn, maar de akoestiek is nogal slecht', vertelt Van Deelen. 'Nu zitten we er met de volledige bezetting en dat is erg krap, maar we kunnen niet echt anders.' Met een mixtape geïnspireerd op de televisieserie The Get Down op de achtergrond in een lokaal de drums opgezet. Als alles klaar staat, kan het oefenen beginnen. Terwijl de percussionisten in het lokaal ernaast de muren doen trillen, stemmen de houtblazers hun spel op elkaar af. 'Je zit nog steeds wat aan de hoge kant, een beetje als een conjunctuurgolf in een goed jaar', klinkt het tussen de muzikale vaktermen door. Aan het andere uiteinde van de gang staan de contrabassen, deels verstopt achter hun imposante muziekinstrumenten. Boven zit in een lokaal een groep violisten rustig in een kring te oefenen, in het lokaal naast hen blazen de trompettisten de longen uit hun lijf. Ondertussen loopt Van Deelen rond om te kijken hoe het bij iedereen gaat. 'Iedereen is een beetje buiten hun comfortzone, maar dat maakt het heel leerzaam. Veel van de klassieke mensen spelen voor het eerst met een ritmesectie. Voor de bigband gaan we meer de klassieke kant op qua toon en dynamiek.'

SBBN 2Net echt
Een week later oefenen de 35 muzikanten nog een keer met zijn allen voordat het echte spektakel begint. Dit keer niet in een benauwende collegezaal, maar op de plek waar het allemaal gaat gebeuren. De maandag voor de voorstelling is Brebl, een zaaltje bij het Honigcomplex, het toneel voor de generale repetitie. Voor een groot rood doek en tussen een hoop tassen en instrumentkoffers staan de muzikanten opgesteld. Terwijl de technicus de laatste draden en snoeren voor licht en geluid aanlegt, worden alle stukken een voor een doorgelopen en net zo lang geoefend totdat iedere noot perfect klinkt. Sommige stukken moeten van de dirigent hiervoor wel vier keer opnieuw. 'Nog een keertje dan, om het af te leren.' Als de laatste aantekeningen op de bladmuziek zijn gemaakt en de verschillende secties onderling nog de laatste noten hebben gefinetuned, wordt het hele stuk nog een keer helemaal doorgespeeld.

Voor Van Deelen is het een hele oefening om zoveel mensen aan te sturen. 'Bij een bigband hoef je niet zoveel te dirigeren omdat er een aparte sectie is die het ritme aangeeft. Symfoniemensen leunen daar veel meer op, dus ik moest het dirigeren wel een beetje bijspijkeren.' Wat opvalt tijdens de repetitie is dat zowel de bigband als het studentenorkest erg tot hun recht komen. 'We spelen Sylva omdat dit naar mijn idee het best gelukte cross-overproject ooit is.' Dat de studenten veel zin hebben in het echte optreden is duidelijk. Zonder te klagen spelen ze iedere noot net zo lang totdat hij er perfect inzit, en luisteren ze goed naar de aanwijzingen van de dirigent. Tussen de verschillende stukken door wordt er een hoop gelachen en de sfeer onderling is goed. Met name de trombonisten stelen de show met hun zelfbedachte danspasjes.

'We werken altijd naar een eindproject toe, maar daarnaast hebben we een hoop side-optredens.'

Toekomstmuziek
Hoewel bijna alle aandacht op dit moment bij de optredens van aankomend weekend is, gaat het gewone leven van de muzikanten ook door. 'We werken altijd naar een eindproject toe, maar daarnaast hebben we een hoop side-optredens', vertelt Van Deelen. Zo speelde de bigband begin deze maand voor het lustrum van de managementfaculteit en staat zelfs de dag voor het grote optreden nog een barbecue bij het Radboudumc op de planning. 'Voor die kleinere optredens repeteren we ook, maar de focus ligt bij ons eigen project.' Over wat er verder voor de Studenten Bigband in het verschiet ligt, kan Van Deelen nog niet al te veel vertellen. Grote plannen zijn er in elk geval al wel, met

...
Lees meer

Nederlanders omarmen #doeslief campagne

In maart startte de campagne #doeslief. Het is een initiatief van Stichting Ideële Reclame (SIRE) die met de campagne mensen wilde wijzen op hun (onbewust) asociale gedrag.

Tekst: Myrte Nowee

De campagne bestond uit het mededelen van statistieken over negatief gedrag met daarna de boodschap 'doeslief' (spreek uit: doe eens lief). Zo stond op verschillende posters: 'Jaarlijks wordt 8 procent van de OV-medewerkers bespuugd, doeslief', te lezen en hoorde je in radiospotjes en op televisie boodschappen als: '146.571 scheldtweets met het woord 'kanker' in 2018, doeslief'.

SIRE is een onafhankelijke stichting die maatschappelijke onderwerpen die weinig of geen aandacht krijgen en dit eigenlijk wel verdienen onder aandacht wil brengen. Het doel van deze campagne was dan ook om mensen na te laten denken over hun gedrag in dagelijkse situaties. Uit onderzoek van SIRE bleek namelijk dat zaken als het negeren van kassamedewerkers in supermarkten, asociaal gedrag in het verkeer, geluidsoverlast, burenruzies, schelden en haatberichten op sociale media de laatste jaren allemaal zijn toegenomen. Ook bleek dat mensen zich vaak zelf niet bewust zijn van hun eigen negatieve gedrag, terwijl ze dit bij anderen wel opmerken en zich hieraan storen. De campagne met de hashtag #doeslief zou hier op een positieve verandering in moeten brengen.

Positieve reacties
De campagne heeft drie maanden gelopen en voor veel positieve reacties gezorgd vertelt Vanessa Alkemade, projectmanager van SIRE. 'Ik werk nu bijna vijf jaar bij SIRE, maar we hebben nog nooit zoveel reacties gehad, het lijkt wel of het omarmd wordt door heel Nederland.' Niet alleen op Facebook en Twitter werd de hashtag #doeslief flink gedeeld, ook telefonisch en via de mail stroomden de positieve verhalen binnen. 'Iedereen wil er iets mee doen', vertelt Alkemade. 'Soms zijn het mensen die er producten van willen maken zoals T-shirts, maar er zijn ook mensen die straatfeesten of activiteiten op scholen organiseren en om materialen van doeslief vragen.' Het succes van de campagne lijkt te zitten in de herkenbaarheid van het onderwerp. SIRE is om deze reden ook benaderd door verschillende beroepsgroepen die, net als de onderwerpen in de campagne, te maken krijgen met negatief gedrag. Zij vroegen dan om op maat gemaakte posters om ook hun gedeelte in dit verhaal te vertellen. 

Aangezien de campagne een van de succesvolste van SIRE lijkt te zijn, is het idee van een vervolg niet ondenkbaar. 'Normaal lopen onze campagnes een aantal maanden en gaan we dan weer door met een ander onderwerp, maar nu hebben we ons afgevraagd of we over een tijdje hier niet met een andere insteek mee verder zouden moeten gaan', aldus Alkemade. 'Voor nu is er echter niets concreets en is de campagne echt afgerond, maar ik sluit niets uit.'

 

Lees meer

Nieuwe kijk op de medezeggenschap

Tussen 28 en 31 mei mogen studenten weer naar de stembus, maar wat valt er eigenlijk te kiezen? ANS spreekt de lijsttrekkers over de plannen van hun partij. Dit keer: Gijs Kooistra van AKKUraatd.

Tekst en foto: Vincent Veerbeek

Vorige maand presenteerde AKKUraatd als eerste haar kandidaten voor de aankomende studentenverkiezingen, die zoals gebruikelijk in de laatste week van mei worden gehouden. Bovenaan de lijst staat Gijs Kooistra, derdejaarsstudent Politicologie en een nieuwkomer in de medezeggenschap. Toch kent hij de universiteit als zijn broekzak en heeft op verschillende plekken ervaring opgedaan, met commissiewerk bij studievereniging ismus, enkele Honoursprogramma's en een buitenlandsemester in Edinburgh. Kooistra is naar eigen zeggen idealistisch en heeft duidelijk grote ideeën voor de universiteit. 'Ik heb verschillende kanten van de universiteit gezien, waardoor ik andere ervaringen meeneem dan de meeste mensen in de medezeggenschap.'

Jullie verkiezingsprogramma is op dit moment nog niet bekendgemaakt. Kun je al iets vertellen over de punten waar jullie je op willen richten dit jaar?
'We hebben dezelfde pijlers als andere jaren, zoals duurzaamheid en een actief studentenleven voor iedereen. We hebben geprobeerd die kaders in te vullen met concrete plannen die we ook echt kunnen realiseren. Een heel belangrijke kwestie voor ons tijdens deze verkiezingen is Honours, waarbij twee punten vooral van belang zijn. Het eerste gaat over de inhoud, want hoewel de Radboud Honours Academy (RHA) veel mooie cursussen biedt, kun je nu vaak alleen meedoen als je je voor twee jaar committeert. Als je die grote programma's opknipt, kunnen studenten zich ook voor kortere cursussen aanmelden. Het is voor ons belangrijk dat Honours niet een elitair groepje is, zoals nu het geval is, maar dat het voor meer studenten toegankelijk wordt. Dat hangt samen met het tweede punt, want Honours wordt betaald door alle studenten, zeker nu er geld van de basisbeurs wordt geïnvesteerd in de RHA. Daarom moet Honours voor iedereen toegankelijk zijn.'

'Opleidingen moeten niet worden verplicht om te gaan verengelsen.'

Sommige zaken die je noemt, zoals de kortere programma's, is de RHA al van plan. Hoe zie je de rol van de Universitaire Studentenraad (USR) in die veranderingen? 
'Het probleem is vooral dat de plannen ons niet ver genoeg gaan. Ik vind dat ze een mooie stap zetten en dat moedigen we ook aan. In sommige gevallen kun je je nu aanmelden voor een programma van een jaar, maar dat zou nog veel korter moeten. De Honourslabs, kortere programma's van een maand of drie, zijn een mooie ontwikkeling en daar zouden er meer van moeten komen ter vervanging van de lange programma's. Daar willen we met AKKUraatd op in gaan zetten. Het is fijn dat er inspraak is beloofd, maar daar is volgens mij nog niet zoveel mee gebeurd.'

Wat zijn naast Honours andere belangrijke thema's voor jullie?
'Internationalisering is een groot punt, want hoewel het veel goeds oplevert, zitten er ook wel haken en ogen aan. Zo kan het gevolgen hebben voor de onderwijskwaliteit en hebben internationale studenten soms moeite met integreren. Onze lijn is dat we internationalisering willen faciliteren, maar niet forceren. Waar nodig moeten de middelen beschikbaar zijn, maar opleidingen en studieverenigingen moeten niet worden verplicht om te gaan verengelsen.'

Gijs AKKU staandHoe ben je zelf bij AKKUraatd terechtgekomen?
'Ik heb het altijd interessant gevonden hoe het bestuur op de universiteit werkt en het leek me heel leuk om me daar komend jaar voor in te zetten. Ik heb best wel wat ideeën over hoe de universiteit kan verbeteren, dus ben ik gaan kijken welke partij daar het beste bij past. Uiteindelijk heb ik gesolliciteerd bij AKKUraatd, omdat zij overkomen als de meest idealistische groep binnen de universiteit en dat past bij mij. Daarnaast is AKKUraatd er echt voor alle studenten. Ik kom zelf niet uit het bestuurswereldje, dus dat sprak me ook wel aan.'

In welk opzicht verschilt jouw blik van die van mensen met een bestuursachtergrond? 
'Ik heb verschillende kanten van het universiteitsleven meegemaakt en ik denk dat het een goede toevoeging kan zijn dat ik andere ervaringen heb dan de meeste mensen in de medezeggenschap. Ik weet bijvoorbeeld weer meer van wat er speelt binnen Honours. Daarnaast heb ik een half jaar in Edinburgh gestudeerd. Daar was ik zelf international, dus ik kan me inleven in de problemen waar buitenlandse studenten in Nijmegen tegenaan lopen. Dat zijn punten waar ik ervaring in heb, maar anderen misschien minder.'

Zijn er dingen die de USR volgend jaar anders kan doen? 
'De USR is op dit moment goed bezig met invloed uitoefenen op het College van Bestuur (CvB) en ik denk dat we daarmee door moeten gaan. We moeten de thema's die belangrijk zijn voor ons benadrukken om invloed af te dwingen. Het is heel belangrijk dat we ons constructief opstellen. Mocht het echter zo zijn dat het gewoon niet lukt, waar ik niet van uitga, dan mag je als partij best een beetje activistisch zijn. We kunnen bijvoorbeeld een ludieke actie organiseren, zoals we vorig jaar hebben gedaan tijdens de Gezamenlijke Vergadering over de besteding van het basisbeursgeld. Toen hebben we buttons uitgedeeld met daarop “€270”, het bedrag dat studenten inleveren. Bij zulke acties heb je als vakbond ook een voordeel.'

In welk opzicht willen jullie je onderscheiden van concurrent asap? 
'Ten eerste denk ik dat wij een sterk verhaal hebben over Honours, waar asap toch anders tegenover staat. Daarnaast heeft onze vakbond verschillende werkgroepen waar we informatie uit kunnen halen. Het is ook een voordeel dat we een lange geschiedenis hebben en veel ervaring. Tot slot hebben we een lijst met enthousiaste mensen van alle faculteiten die samen het verkiezingsprogramma hebben gemaakt en ook volgend jaar steun zullen geven.'

Wat maakt de medezeggenschap zo belangrijk?
'De universiteit is een grote gemeenschap en besluiten die worden genomen gaan veel studenten aan. Daarom is het belangrijk dat studenten worden vertegenwoordigd in die besluitvorming. Wij zouden het mooi vinden om een student in het College van Bestuur te hebben, maar zolang dat er niet is, heeft de USR een goed alternatief om invloed te hebben.'

'Het is belangrijk dat de USR veel stemmen krijgt, zodat we legitimiteit hebben tegenover het CvB.'

Zijn studenten buiten de medezeggenschap genoeg betrokken bij wat er speelt op de universiteit? 
'Ik denk het wel, maar hun problemen hoor je minder snel. Daarom hebben we hier ook een punt over in ons verkiezingsprogramma, omdat we willen proberen om studentenpanels op te zetten. Daarbij kunnen studenten bijvoorbeeld via online enquêtes haar stem laten horen. Op dit moment doen we al campusrondes, waarbij we op de faculteiten langsgaan om te kijken wat er speelt. Het is lastig, maar we proberen studenten wel te bereiken.'

Waarom moeten studenten op AKKUraatd stemmen tijdens de aankomende verkiezingen?
'Wij hebben een goed verkiezingsprogramma met concrete doelstellingen die bij onze idealen passen. Het is belangrijk dat de USR veel stemmen krijgt, zodat we legitimiteit hebben tegenover het CvB. Met meer stemmen vertegenwoordigen we meer studenten en worden we serieuzer genomen. We gaan er natuurlijk op inzetten om de punten in ons verkiezingsprogramma te realiseren, dus als mensen willen dat dat gebeurt, moeten ze op ons stemmen. Het belangrijkste is dat studenten überhaupt gaan stemmen.'

 

Lees meer

Nieuwe website RU, wat zijn de veranderingen?

Per 1 september zullen de hoofdwebpagina's van de RU, de website van de UB en de pagina's van afzonderlijke faculteiten er heel anders uit komen te zien. De websites zijn al sinds 2008 in hun huidige vorm in gebruik. 'Het werd dus wel eens tijd', meent Jeroen Buijs, hoofd online strategie en infrastructuur aan de RU en een van de eindverantwoordelijken voor het project. Wat gaat er precies veranderen? RU wil zich minder profileren met het woord 'Nijmegen', dus het logo zal veranderen. Daarnaast zal de enorme rode balk verdwijnen, zullen de vage blauwe lijnen op de achtergrond vervangen worden door foto's van de campus of studenten en zal er een footer komen. 'In deze balk onderaan de pagina's kunnen we allerlei informatie en vast links plaatsen, die nu nog bovenaan staan. Zo kunnen we het geheel een stuk overzichtelijker maken', aldus Buijs. 'Ook die rare flash-animatie gaat eruit, het wordt allemaal een stuk aantrekkelijker.' De lay-out is echter niet het belangrijkst. Faculteiten krijgen bovendien meer vrijheid om zich op hun sites te profileren en zelf de inhoud te bepalen, hoe fijn je in september kunt surfen zal voor een deel dus afhangen van je faculteit. Als het goed is zul je van de overgang zelf niet veel merken, in de nacht van 1 september worden de grote sites omgezet. 'Ze kunnen er dan maximaal een paar tellen uit liggen', zegt Buijs. Alle andere 'kleine' websites zoals die van de opleidingen zelf, zullen vanaf september geleidelijk worden vervangen. De deadline hiervoor ligt op 1 januari.

 

Lees meer

Opgetrommeld: De USR-verkiezingen zijn een welkome verfrissing

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

Liefhebbers van verkiezingen konden hun geluk niet op de afgelopen maanden. Na de gemeenteraadsverkiezingen, Provinciale Statenverkiezingen en de Europese verkiezingen kunnen ze zich opmaken voor de Universitaire Studentenraad verkiezingen. Het lijkt het merendeel van de studenten echter weinig te boeien. De opkomst bij deze verkiezingen is doorgaans lager dan dat van een gemiddeld hoorcollege in juni.

Het probleem? Er zijn slechts twee partijen om op te stemmen en, laten we er niet omheen draaien, deze zijn praktisch hetzelfde. Zelfde verhaal, andere poppetjes. asap en AKKUraatd hadden nota bene tot voor kort een formeel samenwerkingsverband. Dit alles levert bepaald geen sexy campagne op. Dat kon anders, dachten ze bij AKKUraatd: die partij zei hun aandeel in de samenwerking op, iets waar asap op haar beurt niet van gediend was. Veel te lange open brieven en beschuldigingen in ‘de media’ volgden. Alles werd uit de kast getrokken om de verkiezingen relevant te maken. Ik hoop van harte dat het werkt en dat er dit jaar massaal wordt gestemd. De USR verkiezingen zijn transparant, een tikkeltje komisch en een welkome verfrissing ten opzichte van de politiek die in de Hofstad bedreven wordt.

In Den Haag werd namelijk weer eens een poging gedaan om studenten een oor aan te naaien. Na de verbroken beloftes rond het verkrijgen van een Hypotheek en extra investeringen in het onderwijs, werd het deze week tijd om de rente op studieschulden te verhogen. Dit plan heeft het ternauwernood niet gered, maar al met al schetsen deze maatregelen een somber beeld.

Als we VVD-kamerlid Daniel Koerhuis moeten geloven, wordt ook het krijgen van een huurwoning een lastig verhaal. Hij berekende dat jaarlijks 13% van de sociale huurwoningen naar statushouders gaat, wat betekent dat over 7,5 jaar álle woningen in bezit zijn van deze groep (7,5 * 13% = 100%) en je als afgestudeerde in de kou komt te staan.

Een angstig toekomstbeeld, maar het biedt ook perspectief. Wanneer je je herkansing Economie verprutst omdat je de door ASAP en AKKUraatd geregelde weblectures nu nóg niet hebt teruggekeken, kan je altijd nog tweede kamerlid worden bij de VVD.

 

Lees meer

Opgetrommeld: De USR-verkiezingen zijn een welkome verfrissing

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

Liefhebbers van verkiezingen konden hun geluk niet op de afgelopen maanden. Na de gemeenteraadsverkiezingen, Provinciale Statenverkiezingen en de Europese verkiezingen kunnen ze zich opmaken voor de Universitaire Studentenraad verkiezingen. Het lijkt het merendeel van de studenten echter weinig te boeien. De opkomst bij deze verkiezingen is doorgaans lager dan dat van een gemiddeld hoorcollege in juni.

Het probleem? Er zijn slechts twee partijen om op te stemmen en, laten we er niet omheen draaien, deze zijn praktisch hetzelfde. Zelfde verhaal, andere poppetjes. asap en AKKUraatd hadden nota bene tot voor kort een formeel samenwerkingsverband. Dit alles levert bepaald geen sexy campagne op. Dat kon anders, dachten ze bij AKKUraatd: die partij zei hun aandeel in de samenwerking op, iets waar asap op haar beurt niet van gediend was. Veel te lange open brieven en beschuldigingen in ‘de media’ volgden. Alles werd uit de kast getrokken om de verkiezingen relevant te maken. Ik hoop van harte dat het werkt en dat er dit jaar massaal wordt gestemd. De USR verkiezingen zijn transparant, een tikkeltje komisch en een welkome verfrissing ten opzichte van de politiek die in de Hofstad bedreven wordt.

In Den Haag werd namelijk weer eens een poging gedaan om studenten een oor aan te naaien. Na de verbroken beloftes rond het verkrijgen van een Hypotheek en extra investeringen in het onderwijs, werd het deze week tijd om de rente op studieschulden te verhogen. Dit plan heeft het ternauwernood niet gered, maar al met al schetsen deze maatregelen een somber beeld.

Als we VVD-kamerlid Daniel Koerhuis moeten geloven, wordt ook het krijgen van een huurwoning een lastig verhaal. Hij berekende dat jaarlijks 13% van de sociale huurwoningen naar statushouders gaat, wat betekent dat over 7,5 jaar álle woningen in bezit zijn van deze groep (7,5 * 13% = 100%) en je als afgestudeerde in de kou komt te staan.

Een angstig toekomstbeeld, maar het biedt ook perspectief. Wanneer je je herkansing Economie verprutst omdat je de door ASAP en AKKUraatd geregelde weblectures nu nóg niet hebt teruggekeken, kan je altijd nog tweede kamerlid worden bij de VVD.

 

Lees meer

Opgetrommeld: Alles verandert, ook het klimaat

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

De afgelopen maand werd er korte metten gemaakt met veel dingen waar Nederlanders, jong en oud, mee opgegroeid zijn en aan gewend zijn geraakt. Niets is zeker, en een ommezwaai is sneller gemaakt dan je denkt.

Toegegeven, politiek is veranderlijk. Maar wie dacht dat PVV'ers tot in de kist zouden strijden tegen de Islam had er niet verder naast kunnen zitten. Sterker, kijk er niet van op wanneer zij zichzelf tot de ooit tot vijand verklaarde religie bekeren, zoals Joram van Klaveren, vroeger fervent PVV'er deze maand deed. Iets wat te denken geeft over de oppervlakkigheid en leegte van de boodschap die de partij al vele jaren geleden met zoveel hartstocht verkondigt.

Een kleine veertig kilometer ten oosten van politiek Den Haag werd op het Mediapark met harde hand afscheid genomen van leegte en oppervlakkigheid, eentje waar we weliswaar van zijn gaan houden. Wie dacht dat SBS6 tot in den eeuwigheid de bakermat van slechte (maar heerlijke) televisie zou zijn, kwam voor een grote verrassing te staan. Rob Geus, de man die de afgelopen 18 jaar stad en land af zocht naar de vieste restaurant -en studentenkeukens werd, met gevoel voor ironie, zélf slachtoffer van de grote schoonmaak bij zijn zender.

Dit bleek slechts het topje van de smeltende ijsberg. Geus wordt vergezeld door misschien wel het grootste TV-monument van de 21e eeuw. Weerman Piet Paulusma, die het weerbericht in Nederland een gezicht gaf, groot maakte en ook in de wintermaanden niet schuwde om het weer een 'barbecuecijfer' te geven, moet vertrekken. Zijn naderende afscheid zette ons land op haar kop. Piet kon op medeleven rekenen: woede en afschuw kwamen John de Mol ten deel. Om Piet een hart onder de riem te steken werd in allerijl een carnavalshit in het leven geroepen, met de spitsvondige titel Piet moet blijven.

Waar John de Mol liet blijken dat klimaat hem geen zier interesseert, reisden meer dan tienduizend dappere scholieren tijdens schooltijd naar Den Haag om daar hun ongenoegen over het Nederlandse klimaatbeleid te uiten. Deze kids namen het heft in eigen hand en vermorzelden zo het vastgeroeste stereotype van de luie, smartphone verslaafde scholier. Hun protest kon op weinig steun vanuit de politiek rekenen. Deze politici, die met hun gebrek aan ruggengraat en een progressief klimaatbeleid aan de wieg stonden van deze demonstratie, vinden dat spijbelen onder geen enkel beding geoorloofd is. Ze hebben groot gelijk. Stel je voor dat Fleur door haar activisme niet weet hoe groot de kans is dat Jantje een witte in plaats van een rode knikker uit de vaas trekt. De gevolgen zijn niet te overzien. Scholen waren daarentegen coulanter en lieten hun leerlingen een dag strijden voor hun toekomst. Onder één voorwaarde: leerlingen van mijn oude middelbare school moesten hun aanwezigheid aantonen met een selfie, al dan niet met Snapchatfilter. Zo bleef alles toch een beetje bij het oude.

Oant Moarn!

 

Lees meer

Opgetrommeld: Oom Bert over de zeik

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

Vorige week viel bij de Nijmeegse student het stembiljet voor de Provinciale Statenverkiezingen op de mat. 20 maart mag Nederland weer naar de stembus om een nieuw provinciebestuur te kiezen.

Die gang naar de lokale basisschool blijft altijd een beetje spannend, zeker voor studenten die voor het eerst met het rode potlood in de hand staan. Voor een Politicoloog zijn het naast spannende ook zware weken, mag u best weten. Op verjaardagen wordt mij steevast gevraagd 'of ik heel graag de Tweede Kamer in wil', 'ons land ga besturen' of 'de nieuwe Mark Rutte word'. Die stereotypen wennen, maar tijdens verkiezingsperiodes voelt men de urgentie om naast dit traditionele vragenvuur wat welgemeende, maar daardoor nog geen welkome, politieke standpunten naar mijn hoofd te slingeren. Ik moet ze maar eens aanpakken daar in Den Haag! Staat genoteerd, oom Bert.

Die frustratie van ooms en tantes komt vaak voort uit het heersende gedachtegoed dat politici leugenaars zijn en hun afspraken niet nakomen. Toegegeven, ik kan ze geen ongelijk geven met de controverses rond het kinderpardon en de dividendbelasting nog vers in het geheugen. Maar goed, dat betreft landelijke politiek. Nu is het tijd voor politiek op provinciaal niveau. Belangrijk, zeker omdat deze besturen een flinke vinger in de pap hebben op belangrijke dossiers zoals het klimaatbeleid.

Vol goede moed keek ik uit naar het eerste televisiedebat rond deze verkiezingen. Waar dit debat een kans was om lokale politici te laten discussiëren over belangrijke thema's op provincieniveau, of om aan Nederlanders uit te leggen what the fuck een Waterschap eigenlijk is, werden de kijkers getrakteerd op gebekvecht over zwarte piet en vuurwerk. Het was een inhoudsloze vertoning waarin de bekende oneliners voorbij kwamen, nota bene uitgevoerd door politici die stuk voor stuk niet verkiesbaar zijn. Na afloop werd er gesproken over een 'voetbalwedstrijd met alleen maar winnaars'. In dit stadium zat ik nog hysterischer naar de TV te krijsen dan toen Feyenoord voor het laatst kampioen werd.

Bijdragen aan een positiever beeld over de politiek deed het debat niet. Sterker, doordat Lilian Marijnissen van de SP deze verkiezingen bombardeerde tot 'referendum over Rutte', worden kiezers onder valse voorwaarden naar de stembus gelokt. Ik zie 21 maart met het zweet op mijn rug tegemoet. De verkiezingen zijn dan voorbij, het bleek geen Rutte referendum te zijn. Oom Bert aan de telefoon: Wilders stond niet op het stemformulier. Hij gaat niet meer stemmen, ze bekijken het maar in Den Haag.

 

Lees meer

Opgetrommeld: Politiek op de campus

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

Zeg nu zelf, de Britse premier Theresa May is toch hét prototype luie student? Weken, maanden, jaren wist zij dat de Brexit-deadline er aan zat te komen. Ze kreeg alle tijd om een formidabele afstudeerscriptie op papier te zetten, tijd die verkwanseld werd door gekibbel met vrienden en vriendinnen en dansjes op partijcongressen. Hierdoor ligt er een paar weken voor de deadline een stuk dat tot drie keer toe nergens op lijkt en haar begeleider dwingt om May uitstel te geven tot na de meivakantie. De paralellen tussen Brexit en menig scriptie zijn treffend en pijnlijk tegelijk.

Dan zijn er nog politici als Thierry Baudet (FvD) die wél een opleiding hebben afgerond, een verkiezing winnen maar desondanks uitspraken bezigen die doen vermoeden dat zij ergens onderweg een klap van de molen hebben gehad. Ik doel hier niet op die fucking Uil van Minerva of zijn opiniestuk dat impliciet aanranding van vrouwen goedkeurt, maar op zijn (zoveelste) aanval richting Nederlandse universiteiten. De samenleving wordt 'ondermijnd' door universiteiten, docenten en hoogleraren zijn 'links' en 'indoctrineren' hun studenten met 'extreemlinks gedachtegoed'. Hieruit ontstond deze maand een heus meldpunt om je linkse docent aan te geven.

Het zijn zaken die de integriteit van onze docenten in twijfel trekken en suggereren dat zij met andere dingen bezig zijn dan het bedrijven van wetenschap. Docenten riepen de RU dan ook op stelling te nemen tegen de uitspraken van Baudet. Dat gebeurde, door op een afgesloten medewerkersportaal te stellen dat de RU "altijd pal zal blijven staan voor academische vrijheid en onafhankelijkheid van onze academici". Hoe ze dat doen is mij niet bekend, in ieder geval niet door openlijk afstand te nemen van Baudets weerzinwekkende uitspraken.

Laat u zich alstublieft niet gek maken door de luchtfietserij van Baudet en consorten. Zolang twee rechtse studenten in het ANS leeg kunnen lopen over hoe zij in hemelsnaam overleven op die linkse Radboud Universiteit, is het hier nog niet zo erg gesteld met die linkse indoctrinatie.

 

 

 

 

Lees meer

Opgetrommeld: Vrijheid van meningsuiting of plicht te beledigen?

Politicologiestudent Jip Trommelen volgt niet alleen het nieuws, hij heeft er vaak ook nog een mening over. Op ANS-online schrijft hij iedere maand over de gebeurtenissen, groot of klein, die hem zijn opgevallen. 

Illustratie: Inge Spoelstra

De nationale dodenherdenking op 4 mei en het vieren van onze vrijheid op 5 mei zijn ieder jaar goede momenten om te beseffen dat onze hedendaagse vrijheden niet uit de lucht zijn komen vallen en dat velen hun leven hiervoor hebben gelaten. Dat sommigen beter met deze vrijheden om kunnen gaan dan anderen blijkt uit het feit dat tientallen toetsenbordhelden de dodenherdenking aangrepen om hun gal te spuwen over de nieuwe burgermeester van Amsterdam (Femke Halsema).

Dat het mág, wil niet zeggen dat het móét. Een gedachte die mij de laatste tijd vaker bekruipt wanneer mensen het recht op vrijheid van meningsuiting zien als een plicht anderen de ganse dag te beledigen. Toegegeven, mogen maar niet moeten geldt ook voor Halsema's actie om een waterkanon en de Mobiele Eenheid af te sturen op feestvierende Ajax supporters. Blijft overeind dat Halsema nu enkele maanden aan het werk is en de voornaamste drek die zij over zich heen krijgt, gericht is op haar partij, haar geslacht en het feit dat ze niet Eberhardt van der Laan is. Dat kan beter, boze Twitteraars.

Halsema voert een oneerlijke strijd, misschien nog wel oneerlijker dan de strijd die 'haar' club Ajax al enkele maanden voert. Tartend met de wetten van het Europese topvoetbal knikkeren zij de ene na de andere miljardenclub uit de prestigieuze Champions League. Het wordt zelfs voor de meest doorgewinterde Feyenoorder met de week lastiger om niet mee te gaan in de nationale euforie die zich rond de Amsterdamse voetbalclub ontspint. Echter, hoe goed Ajax ook is of wordt, ze zullen het nooit winnen van Bryan Smeets. De kale spelmaker boorde de Amsterdammers drie jaar geleden al eens een titel door de neus, en zorgde er dit seizoen mede dankzij een goal van eigen helft tegen - u raadt het al - voor dat mijn clubje TOP Oss haar hoogste eindrangschikking ooit behaalde.

Een prestatie waardoor ik al vóór 5 mei in alle vrijheid het mooiste feest van afgelopen weekend vierde.

 

Lees meer

Prijsvraag: win 2x2 kaarten voor filmdebat Independent Boy

Heb je succes zelf in handen? Op woensdag 21 februari is in LUX de film Independent Boy te zien, waarmee documentairemaker Vincent Boy Kars mensen wil laten nadenken over wat een succesvol bestaan inhoudt. Aansluitend op de filmvertoning kan het publiek in gesprek met de filmmaker en de hoofdpersoon over mislukking en ambitie. Wil je kans maken op kaarten voor het filmdebat, geef dan antwoord op de volgende vraag:

Hoe heet de vriend van Vincent Boy Kars die de hoofdrol speelt in de documentaire Independent Boy?

Stuur je antwoord uiterlijk dinsdag 20 februari om 18.00 uur naar redactie@ans-online.nl en maak kans op twee kaarten. Vergeet niet je naam, e-mailadres en telefoonnummer te vermelden.

 

Lees meer

Prijsvraag: win twee kaarten voor het Nijmeegs Studentenorkest

Op vrijdag 18 mei brengt het Nijmeegs Studentenorkestbij de HAN in Nijmegen tijdens een speciaal concert een aantal sprookjesachtige muziekstukken ten gehore. Tijdens deze avond zullen klassieke muziekstukken van drie Tsjechische componisten worden opgevoerd, met werk uit The Bartered Bridevan Bedřich Smetana, het muzikale sprookje Pohadka van Josef Suk en het symfonische gedicht The Water Globin van Antonín Dvořák. Naast deze klassieke stukken zal ook nieuw werk van lokale bodem te horen zijn. Het symfonische gedicht Beyond the Pale van de jonge componist Xavier van de Poll werd voor een wedstrijd gecomponeerd in een soortgelijke sprookjesachtige stijl. Wil je kans maken op kaarten voor dit concert, geef dan antwoord op de volgende vraag:

In welk jaar schreef Antonín Dvořák zijn stuk The Water Goblin?

Stuur je antwoord uiterlijk vrijdag 18 mei om 13.00 uur naar redactie@ans-online.nl en maak kans op twee kaarten. Vergeet niet je naam, e-mailadres en telefoonnummer te vermelden.

 

Lees meer

Radbeer overspannen - De Hooiberg

Scherper dan De Speld, en ook makkelijker te vinden: De Hooiberg. De nieuwsrubriek waar je zo doorheen prikt. Deze keer: Radbeer overspannen

Sinds donderdagmiddag is er een grote knuffelbeer aanwezig in de Universitaire Bibliotheek (UB). Het is een initiatief van de Radboud Universiteit (RU), dat deze weken met 'RadBreak' de studenten een pauze wil geven van het studeren. De universiteit geeft haar studenten dat stukje ontspanning door ludieke acties. Zo ook de Radbeer, die het geknuffel van honderden gestreste studenten moet ondergaan.

Tekst: Myrte Nowee
Illustratie: Roos in't Velt

'Knuffelen is goed voor je gezondheid: het beschermt je tegen stress!' zo staat op de facebookpagina van de RU te lezen. 'Tijdens het knuffelen komen de stoffen oxytocine en serotonine vrij, waardoor je geluksgevoel toeneemt, je bloeddruk omlaag gaat en je minder stress zult voelen.' Maar niemand heeft het over de beer zelf. Wíl hij eigenlijk wel geknuffeld worden?

radbeer350Slechte arbeidsomstandigheden
'Ik ben er nu al klaar mee', vertelt de uitgeputte beer. 'Al die mensen maar huilen om slechte tentamens en of ze het jaar wel gaan halen, maar niemand die vraagt hoe ík me voel.' Met 30 studenten per uur is de werkdruk berehoog. 'Je wil toch genoeg tijd nemen voor iedereen en ze persoonlijke begeleiding geven. Maar het team is maar één beer sterk waardoor ik soms gedwongen wordt om studenten in groepsknuffels te helpen. Je ziet toch dat dat minder effect heeft.'

De claim van de RU dat de Radbeer 'zit te wachten op je knuffels' noemt hij dan ook onzin. 'Ja hoor, stuur hier nog meer mensen heen, fijn.' De Radbeer is duidelijk niet te spreken over zijn werkomstandigheden. 'Lange dagen, hoge werkdruk, geen oog voor het berenwelzijn en dan ook nog die naam, "Radbeer", ik heet gewoon Dirk.'

 

Lees meer

RU opent lachkamer De Hooiberg

Scherper dan De Speld, en ook makkelijker te vinden: De Hooiberg. De nieuwsrubriek waar je zo doorheen prikt. Deze keer: RU opent lachkamer.

Illustratie: Roos in't Velt

Afgelopen woensdag maakte de Radboud Universteit (RU) bekend dat de campus nu een 'huilkamer' kent: studenten die in de stress zitten over tentamens, kunnen hier hun emoties de vrije loop laten. Al snel werd duidelijk dat een aantal studenten behoefte had aan een tegenhanger hiervan.

Je verwacht het niet, maar ze zijn er toch: gelukkige studenten op de RU. Zij studeren hier met plezier, voelen zich niet eenzaam en voelen geen druk om zoveel mogelijk studiepunten in een jaar te halen. 'We hebben ons altijd al een minderheid gevoeld op de campus', vertelt een van hen. Daarom heeft de RU op verzoek van het groepje tien blije studenten naast de huilkamer nu ook een lachkamer geopend. 'Studenten die al vakantie hebben, kunnen hier luid lachend vieren dat ze geen tentamens meer hebben', licht de woordvoerder van de RU toe.

Om het lachen te stimuleren, zit er een grote glazen wand tussen de lachkamer en de huilkamer. 'Het plezier van de studenten die al vakantie hebben, wordt alleen maar vergroot als je uitzicht hebt studiegenoten die tranen met tuiten huilen om hun tentamens.' Op groot scherm worden in de kamer alle afleveringen van Lachen om Homevideo's getoond en op de achtergrond klinkt non-stop het nieuwste album van Frans Bauer. 'Als mensen daar niet van in de lach schieten, weet ik het ook niet.' 

Of de RU ook tegemoet komt aan de vraag om werkplekken door een 'studeerkamer' te openen, is nog niet bekend.

 

Lees meer

Schaften na college: wat zijn de opties?

De avondsluiting van de Refter heeft een hele generatie schaftende studenten ontheemd gemaakt. De honderden studenten die elke dag genoten van het opgewarmde Refterkliekje zijn genoodzaakt om uit te wijken naar alternatieven op en om de campus. Om hen te helpen zet ANS de alternatieven op een rijtje. 

Het gerechtGerecht 400x
Vandaag op het menu:
Gehaktbal uit de jus met haricots verts en gekookte aardappels (€5,40)
Vegetarisch menu: Tropische kerrieschotel met quorn, ananas, witte rijst en frisse salade (€5,40)

De geest van de Refter leeft nog sterk voort in het Gerecht. De traditionele wok- en grillgerechten van de gaarkeuken zijn aan de kant gezet voor Refterklassiekers, zoals de vegetarische gyros, tropische kerrieschotel en babi pangang. Ook de openingstijden zijn hetzelfde, want tussen vijf en zeven uur kan je hier genieten van de creaties van de chefs. Voor wie heimwee heeft naar de Refter kan dus prima langsgaan in het Grotiusgebouw, maar Refter-haters kunnen beter verder zoeken.

CultuurcaféCultuurcafe 400x
Vandaag op het menu:
Fish & chips (€5,95)
Reguliere pizza (€5,00)
Luxe pizza (€5,95)
Couscous-salade (€4,75)

Iedere dag vinden zo'n zeventig à tachtig hongerige studenten hun weg naar het Cultuurcafé om een lekkere maaltijd te verorberen. De gelegenheid in het Collegezalencomplex is verbouwd en ziet er hierdoor gezellig uit. Daarbij zijn de maaltijden redelijk geprijsd, helemaal als je een van de kortingsbonnen gebruikt die op de universiteit rondgaan waarmee je 10 procent krijgt. Een ander voordeel is de drankkaart, die flink gevuld is met speciaalbieren. Al met al een goede optie voor studenten die na college lekker - en enigszins ongezond - willen eten.

FNWIFNWI 400x
Vandaag op het menu:
Chile con carne met witte rijst, Mexicaanse salade en nacho's (€5,10)

De FNWI is misschien wel de faculteit met de meest relaxte sfeer. In het middelpunt van het Huygensgebouw is het FNWI-restaurant. Voorheen kon je hier alleen maar lunchen, maar sinds de sluiting van de Refter kun je hier 's avonds ook terecht. Het slechte nieuws is dat er slechts een schamele maaltijd op het menu staat. Vegetariërs kunnen hier dus niet altijd terecht. Verder biedt het FNWI-restaurant een prima maaltijd voor een prima prijs.

ZiekenhuisZiekenhuis eten 400x
Vandaag op het menu:
Kipreepjes in tikka masalasaus, groente en rijst (€3,85)
Wrap met groentes in tomatensaus, kaas en ijsberg-maissalade (€3,85)
Biefstuk van de grill geserveerd met champignonsaus, friet, bloemkool en broccoli (€6,35)

Het geheime pareltje van de campusrestaurants wordt door veel te weinig studenten bezocht. Eten bij het ziekenhuis is goedkoop, de maaltijden zijn smakelijk en de service is vriendelijk. De tafels en stoelen zitten bovendien erg lekker. De beperkte populariteit bij studenten is waarschijnlijk te wijten aan de moeilijk vindbare locatie, want je kan makkelijk verdwalen in de vele gangen van het Radboudumc. Wie de zoektocht wel aandurft zal zeker niet teleurgesteld worden.

HAN-restaurantHan eten 400x
Vandaag op het menu:
Couscous met kiptajine (€5,50)
Varkenshaasmedaillons met hasselback aardappelen en venkel (€7,35)

Alle restaurants op de RU al gehad? Avontuurlijke studenten kunnen de HAN eens proberen. De gaarkeuken is redelijk makkelijk te vinden, de stoelen zien er prima uit en de service is met een glimlach. Het HAN-restaurant kent geen grote plus- of minpunten, op de prijs na. 5,50 euro voor een eenpansmaaltijd of 7,35 euro voor aardappels, vlees en groente is eigenlijk te duur voor armlastige studenten.

Aldi/SparAldi 400x
Vandaag op het menu:
Maaltijdsalade (v.a €2,89)
Stamppot (v.a. €2,79)

Voor studenten die 's avonds op de campus willen doorleren zijn de supermarkten natuurlijk ook een optie. De Spar is voor veel hongerige studenten de makkelijkste optie, maar met een beetje inspanning ben je zo bij de Aldi, waar de prijzen een stuk lager liggen. Een maaltijdsalade is altijd lekker en gezond, maar je kan ook voor een van de magnetronmaaltijden kiezen, die je vervolgens kan opwarmen in de magnetron bij de UB of de Spar. Het enige nadeel is dat je dan al je spullen nog bij elkaar moet zoeken, maar een beetje creatieve student weet vast wel waar plastic vorkjes kunnen worden gejat.

De FestDe fest 400x
Vandaag op het menu:
Kleine kapsalon (€4,50)

De Fest is de place to go voor een vette hap na college. Naast de uitstekende kapsalon staan ook pizza, waterfiets, shoarma, kroketten en andere snacks op het menu. De eigenaar serveert je altijd alsof je zijn beste vriend bent en het eten is over het algemeen snel klaar. Echt gezond is het niet, maar af en toe een keer cheaten mag best.

 

 

 

Lees meer

Side Salad: Center Parcsgevoel

Thom Wijenberg serveert in het ANS een vers en gezond bijgerecht op basis van studentikoze belevenissen en frustraties. Kan sporen van ironie, fictie en zelfverheerlijking bevatten.

Zo nu en dan verschijnen er op Kamersite studentenkamers op exotische locaties, zoals Lent, Beuningen en Ravenstein. Het aantal reacties ('Mailtje van mij!!') op deze kamers is doorgaans niet zo heel groot. Hoewel ze meestal spotgoedkoop zijn, is de ligging een stuk minder aantrekkelijk. Niet iedereen is bereid om zich dagelijks in de drukte van het OV te werpen, laat staan om na een avondje bij de El Sombrero nog een paar lichtjaren te fietsen.

Toch woon ik ook in zo'n afgelegen kamer – of eigenlijk vind ik dat zelf wel meevallen. Het zijn vooral mijn vrienden die me eraan herinneren dat ze zo'n pokkeneind moeten fietsen als ze willen langskomen. De ligging (te weten: bijna in Groesbeek) is echter niet het enige dat mijn studentenhuis zo bijzonder maakt. Van de grote gemeenschappelijke woonkamer tot de kast met bordspellen en de rode picknicktafel in onze tuin; alles ademt kneuterige vakantiebungalow. Bovendien staat het huis op een parkachtig terrein dat verwantschap vertoont met de formule van Center Parcs. Nee, een subtropisch zwemparadijs of campingwinkel is er dan weer niet, maar we hebben wel een paar revalidatiecentra, een kapel en een kliniek voor plastische chirurgie. Altijd handig.

Je denkt nu vast: dat wil ik ook! Zijn er nog meer van die leuke studentenbungalows daar, Thom? Het antwoord is nee. Ons leuke huisje is one of a kind en wordt omringd door een paar toch wel vrij riante (bejaarden)woningen. De bewoners daarvan zijn trouwens wel een tikje nieuwsgierig. In dat opzicht is het net een camping. Wij trekken evenveel bekijks als die ene white trash-familie van caravan 172 in de Dordogne. Ik heb al een paar buren betrapt terwijl ze door onze haag probeerden te gluren. Onze overbuurman heeft er zelfs een sport van gemaakt. En hij schaamt zich er niet voor. Sterker nog, wanneer hij vindt dat ons gras te hoog is, zet hij zijn grasmaaier bij ons voor de deur.

Mijn vriend vraagt wel eens waarom ik niet op zoek ga naar een andere kamer, eentje die wat centraler ligt. Ik moet toegeven dat ik daar wel eens over heb nagedacht. Maar als ik dan 's ochtends vogels hoor fluiten in plaats van bussen passeren en ik ga hardlopen door de bossen en bergen in de omgeving, dan weet ik het weer. Hier is het elke dag vakantie.

 

Lees meer