ANS leest: Paul Bloom, Against Empathy: The Case for Rational Compassion (2016)

Tegen empathie? Het staat er echt. Het is maar goed dat de ondertitel al hint naar 'rationele compassie' als alternatief, anders zou het bijna klinken als een pleidooi voor onvriendelijkheid. Na het uitbrengen van minder controversiële boeken over bijvoorbeeld baby's en taal, besloot de Canadees-Amerikaanse psycholoog Paul Bloom zijn ietwat omstreden maar uitgebreid onderbouwde betoog tegen empathie in 2016 vast te leggen in Against Empathy. Bij de verspreiding van zijn visie stuit hij op veel weerstand van zowel collega-psychologen als leken, die empathie juist vaak heel belangrijk vinden. Empathie wordt erg opgehemeld in de maatschappij merkt Bloom op, en hij vindt dat daar verandering in moet komen. Gaat Against Empathy daarvoor zorgen?

Tekst: Danique Janssen

Moraliteit zonder empathie
Bloom begint met definiëren wat empathie volgens hem is: je verplaatsen in andermans schoenen en voelen wat hij of zij voelt. Dit kan leiden tot allerlei deugden als behulpzaamheid en vriendelijkheid, maar volgens Bloom leidt empathie vooral tot irrationele keuzes. Mensen komen bijvoorbeeld graag direct in actie wanneer er dicht bij huis iets ergs gebeurt, in zijn voorbeeld een schietpartij op school. Aan de andere kant sluiten mensen vaak juist hun ogen voor grootschalige tragedies die verder van huis zijn, bijvoorbeeld massale hongersnoden in Afrika. Rationeel gezien zou het verstandiger zijn om je in te zetten voor de hongersnood dan voor de schietpartij, gezien het grote verschil in aantal doden. Volgens Bloom gebeurt dit echter niet omdat het veel makkelijker is om empathie te voelen voor mensen die zowel geografisch als emotioneel dichter bij je staan.

De schrijver laat zien dat zijn idee over empathie toepasbaar is op allerlei vlakken in het leven. Zo heeft hij hoofdstukken gewijd aan onder andere politiek en moraliteit, maar hij maakt het ook een minder-ver-van-je-bed-show door bijvoorbeeld te schrijven over empathie en intimiteit. Een cruciale lijn die het boek aanhoudt, is nuance. Hoewel de titel dit niet impliceert, benadrukt Bloom namelijk dat empathie ook waardevol kan zijn. Zo geeft hij toe dat empathie moreel gedrag kan motiveren. Wel pleit hij ervoor dat empathie sterk wordt overgewaardeerd door veel mensen en dat we het niet nodig hebben om effectief te handelen. Wat we daarentegen wel nodig hebben, zijn bijvoorbeeld rationele compassie en objectiviteit.

Niet empathisch, wel sympathiek
Op het eerste gezicht lijkt een samenleving zonder empathie misschien een verontrustend idee. Gelukkig begeleidt Bloom de lezer op luchtige manier door zijn gedachtegang. Het boek is duidelijk vanuit een psychologische invalshoek geschreven. Het zijn vooral andere psychologen en hun theorieën die Bloom aanhaalt ter ondersteuning van zijn punt. Geen psychologische theorie is uiteraard compleet zonder Sigmund Freud, dus zelfs hij passeert nog even de revue. Toch is het boek door de informele schrijfstijl ook heel begrijpelijk voor mensen die zich normaal niet zo fanatiek bezighouden met menselijk gedrag. Bloom mag dan wel een afkeer tegen empathie hebben, uit zijn toegankelijke en informele schrijfstijl blijkt wel een sympathieke persoonlijkheid. Dit heeft voor de lezer ook weer iets geruststellends: ook zonder empathie is het nog mogelijk om een vriendelijk persoon te zijn.

Moeilijk weerlegbaar
Op het eerste gezicht kan Blooms mening behoorlijk tegen-intuïtief aanvoelen. De psycholoog is echter overal op voorbereid en ontkracht al in het eerste hoofdstuk zo'n beetje alle tegenargumenten die hij gehoord heeft. Een voorbeeld hiervan is het veelgehoorde 'More empathic people are kinder and more caring and more moral. This proves that empathy is a force for good.', waarop hij opmerkt dat uit wetenschappelijk onderzoek slechts een zwakke relatie tussen empathie en morele goedheid is gebleken. Ook in de rest van het boek lijken er weinig haken en ogen aan zijn verhaal te zitten, dat niet slechts een mening blijft maar uitgebreid wetenschappelijk onderbouwd wordt.

Naast dat Bloom dus erg goed zijn weg weet te vinden in wetenschappelijke databases, heeft hij zijn redenatievermogen ook mee. Het boek bevat veel nuanceringen van wat empathie betekent en wat niet, en in welke gevallen het wel of niet goed zou zijn. In situaties dat empathie volgens Bloom niet optimaal is, legt hij uit wat dan wel een effectieve strategie zou zijn. Hierdoor wordt het bijna moeilijk om het niet met hem eens te zijn.

Als er één naslagwerk is dat de potentie heeft om voor een anti-empathische revolutie te zorgen, dan is Against Empathy zeker een goede kandidaat. Door de overtuigende en goed onderbouwde argumenten wordt het heel aannemelijk, zowat vanzelfsprekend, dat empathie soms meer kwaad brengt dan goed. Blooms boek is toegankelijk geschreven en of je het nu met hem eens bent of niet, het boek biedt genoeg stof tot nadenken. De schrijver weet verdacht goed in te schatten hoe hij de lezer het beste zijn punt duidelijk kan maken. Het heeft bijna iets weg van empathie.

 

Lees meer

ANS leest: Peter Bootsma, Trouw - 75 jaar tegen de stroom in (2018)

Naar aanleiding van het 75-jarig bestaan van Trouw in 2018 werd politicoloog Peter Bootsma door de krant gevraagd om een boek te schrijven over de roemruchte geschiedenis van de krant. Het resultaat is Trouw – 75 jaar tegen de stroom in, een boek van ruim driehonderd pagina’s waarin het wel en wee van het dagblad tussen 1943 en nu uit de doeken wordt gedaan. Het is helaas een boek dat naast interessante historische feiten ook gortdroge passages bevat die weinig boeiend zijn om te lezen.

Tekst: Vincent Veerbeek

75 jaar nieuws
Het boek is zoals te verwachten valt grotendeels in chronologische volgorde opgebouwd, met her en der een sprong naar voren of naar achteren. Bootsma neemt de lezer in tien meestal vlot geschreven hoofdstukken mee van het begin van de krant tijdens de Tweede Wereldoorlog, tot het huidige digitale tijdperk. In deze hoofdstukken bespreekt hij de veranderende inhoud van de krant en gebeurtenissen achter de schermen. Bootsma besteedt in zijn boek onder meer aandacht aan bepaalde onderwerpen die in de krant stonden, reacties daarop, of dingen die zich afspeelden op de redactie. Zo beschrijft hij een muizenplaag op kantoor, ophef over de mogelijk aanstootgevende inhoud van bepaalde advertenties en de discussie over het wel of niet bespreken van sportwedstrijden op zondag.

'Pas in de winter van 1968-1969 ging Trouw over tot vermelding van de uitslagen van sportwedstrijden die op zondag waren gespeeld (en dan aanvankelijk nog heel kort).'

Voor de fans
Het is logisch dat een boek als dit een balans moet zoeken tussen luchtige anekdotes en historische gebeurtenissen die er daadwerkelijk toe doen voor het voortbestaan van de krant. Bootsma slaagt daar echter niet altijd even goed in. Vooral in de hoofdstukken die de jaren zestig tot ongeveer de jaren negentig beslaan, ligt het gewicht bij de bestuurlijke gang van zaken. Dit gaat gepaard met ellenlange opsommingen vol namen die het ene oor ingaan en het andere weer uit. Bovendien strooit Bootsma rijkelijk met overbodige details. Zo worden de adressen van diverse panden in Amsterdam opgesomd, zodat het soms bijna lijkt alsof Bootsma een soort reisgids voor Trouw-bedevaartgangers wil schrijven. Voor de daadwerkelijke inhoud van de krant is weinig aandacht. Dit wordt in de tweede helft van het boek wel beter, naarmate er ook meer verandert aan de inhoud van de krant. Een andere reden dat de aandacht in het tweede deel meer op de inhoud ligt, is dat Bootsma vooral graag rubrieken bespreekt die nu nog steeds in de krant terug te vinden zijn. Dit is zowel voor trouwe lezers als leken leuk om te lezen en ook hier blijkt dat anekdotes Bootsma's forte zijn. Toch voelt het tegelijkertijd als een veredeld reclamepraatje – "Kijk wat onze mooie krant te bieden heeft", lijkt Bootsma te willen zeggen met zijn besprekingen van de diverse actuele rubrieken.

Welke stroom?
Als Bootsma de werkwijze van de redactie van Trouw beschrijft, roept hij meer vragen op dan hij beantwoordt. Het is namelijk onduidelijk hoe deze manier van werken verschilt van die van andere landelijke kranten, omdat Bootsma nauwelijks een referentiekader geeft. Dat de redactie van Trouw relatief veel onafhankelijkheid had en de hoofdredacteur aanvankelijk meer een manager was dan een journalist, zegt daarom weinig. Tegen welke spreekwoordelijke stroom de krant precies ingaat, is dan ook niet altijd even duidelijk omdat Trouw vooral in isolatie wordt gepresenteerd. Hier en daar verwijst Bootsma naar de concurrentie, maar die opmerkingen zijn dun gezaaid en weinig verhelderend. Zelfs bij opvallende gebeurtenissen, zoals toen Trouw de val van de Berlijnse Muur compleet miste, wordt nauwelijks uitgelegd hoe het kan dat de concurrentie beter op de hoogte was van het nieuws. Bootsma doet de kwestie af met een paar grapjes over hoe Trouw meestal achter de feiten aanliep en enkele citaten uit die tijd die ongeveer hetzelfde zeggen en daar blijft het bij.

Al met al is 75 jaar tegen de stroom in een gemengd succes. Dat maakt het misschien wel de perfecte metafoor voor Trouw zelf, een krant die vaak in moeilijk vaarwater terechtkwam, maar er uiteindelijk meestal wel het beste van weet te maken. Die mindere periodes gaat Bootsma niet uit de weg, maar hij kan het desondanks niet laten om in zijn conclusie een goed woordje te doen voor de krant. In een slotbeschouwing relativeert Bootsma alle rompslomp effectief weg door een opsomming te geven van alles wat er verbeterd is aan de krant, om te zorgen dat de lezer het boek toch dichtslaat met een warm gevoel over Trouw.

 

Lees meer

ANS leest: Robert Gerwarth, The Vanquished (2016)

Precies een eeuw geleden schudden Britten, Fransen en Duitsers elkaar de hand: eind goed, al goed. De Eerste Wereldoorlog was eindelijk voorbij. Of toch niet? Historicus Robert Gerwarth vindt dit een problematische kijk op de geschiedenis. In zijn inspirerende boek The Vanquished: Why the First World War Failed to End, 1917-1923 benadrukt hij dat het door deze visie lijkt alsof het massale geweld abrupt eindigde. Inderdaad, aan het Westfront was het eind 1918 stil, maar in heel Oost-Europa, van Finland tot en met het Midden-Oosten, werd nog gevochten: nieuwe regimes werden met veel bloedvergieten gevestigd als direct gevolg van de conflicten van 1914-1918. Gerwarth neemt je mee naar dat vurig strijdgewoel en laat je kennis maken met een kleurrijk palet personages als de Hongaarse marxist Béla Kun of Hanns Albin Rauter, die later de hoogste SS'er in Nederland zou worden. Jonge staten als het onafhankelijke Polen en communistisch Rusland vlogen elkaar in de haren, terwijl het Westen, dat eindelijk in vrede zou leven, in die conflicten flink invloed probeerde uit te oefenen. Ook de grote verslagene, Duitsland, zette de strijd voort na 1918, nu tegen communisten en Joden: 'the accusation that 'the Jew' had become a 'slaveholder' of the defenceless German people was very prominent', aldus Gerwarth.

Tekst: Dennis van der Pligt

Zelfde oorlog, andere oorlog
De conflicten die zich in 1917-1923 afspeelden waren wel anders van aard dan de confrontaties van de 'klassieke', 'westelijke' Eerste Wereldoorlog. Veel vaker waren het revoluties en burgeroorlogen, waarin tegenstanders als verraders en existentiële vijanden werden bestempeld. In veel hogere mate waren het oorlogen die gingen om het overleven van een nationaal of communistisch idee. Daardoor zou het geweld nog meer gericht zijn tegen burgers. Dit harde soort oorlog was kenmerkend voor de conflicten in het oosten. Het verhaal is dan ook diep gedrenkt in bloed, want Gerwarth grijpt iedere mogelijkheid aan om gruwelijke details te beschrijven. Met aangrijpende zinnen als 'after the killings the executioners used explosives to destroy the bodies' serveert Gerwarth zijn lezers losse lichaamsdelen voor. Soms gaat hij helaas net iets te lang door, wat afleidt van hoe en waarom mensen precies tot deze daden komen.

 'Inmates of the infamous Cheka prison had their heads stuck into cages filled with hungry rats in order to extort information.'

De Eerste Wereldoorlog wordt met dit wredere karakter voorgesteld als geestelijke voorloper van de Tweede Wereldoorlog. Naast een geopolitieke en militair-technologische opvolger, is dat latere conflict een ideologische en mentale voortzetting van de 'langere' Eerste wereldoorlog zoals Gerwarth die beschrijft. Menig geschiedkundigebeweert dit misschien al, maar door The Vanquished wordt dit argument sterker. Duitse groeperingen, zogenaamde Freikorps, probeerden zoveel mogelijk communisten en Joden uit te roeien in het Baltische gebied. Deze antisemitische traditie werd aan de lopende band voortgezet door de Nazi’s twee decennia later, soms door oudgedienden van deze organisaties. Toch moet opgepast worden voor de gedachte dat de Tweede Wereldoorlog een onherroepelijk en direct gevolg zou zijn van de voorgaande, alsof tussen 1923 en 1939 geen invloedrijke gebeurtenissen plaatsvonden.

Wereldoorlog van wereldbelang
Waarom doet dit ertoe? Hoezo zouden we naar een ander, 'vollediger' beeld toe moeten? In dit geval is de vraag stellen hem beantwoorden: door dit completere beeld wordt veel meer recht gedaan aan de term 'wereldoorlog'. Het belangrijkste is dat we op deze manier meer erkennen dat volken in het oosten van het continent ook onderdeel zijn van deze geschiedenis. Daar was het conflict per slot van rekening begonnen met de moord op de Oostenrijkse kroonprins. Deze aanslag was op zichzelf al een onderdeel van de oostelijke conflicten die tenminste teruggaan tot 1912. Hierdoor worden historici van de strijd in het westen door Gerwarths boek terecht uitgedaagd om na te denken over andere strijdtonelen dan het Belgische en Franse. Fantastisch, want de historische ervaringen van het Westen hebben te vaak een bevoorrechte positie gehad.

Door de gedachtegang in The Vanquished kan de Eerste Wereldoorlog een gebeurtenis worden van de nazaten van alle deelnemers. Wat enigszins afdoet aan deze gedachte is dat Gerwarth de oostelijke conflicten wel afschildert als genocidaal, ook al lijkt dat terecht. In het westen bleef geweld vooral beperkt tot soldaten en bleven burgers vaak buiten schot. Desalniettemin probeerden Westerse grootmachten de keiharde gevechten en slachtingen in het oosten te sturen, ook na 1918. Deze revoluties en conflicten tussen nieuwe landen hadden dus eveneens een globale dimensie. De verbanden die Gerwarth legt, zorgen voor een bondig boek geschikt voor nieuwkomers op het vakgebied en doorgewinterde specialisten. Zo zet de historicus aan tot vernieuwend, verdiepend en verbredend denken over Wereldoorlog I.

 

Lees meer

ANS leest: Rodaan Al Galidi, Hoe ik talent voor het leven kreeg (2017)

Na Kader Abdollah en Abdelkader Benali sluit Rodaan Al Galidi zich aan bij het rijtje schrijvers van migrantenliteratuur. Het blijft fascinerend om Nederland te zien door de ogen van een buitenstaander. Het beeld dat in Hoe ik talent voor het leven kreeg wordt geschetst is zowel positief als bitter. De roman is gebaseerd op de eigen ervaringen van Al Galidi, maar hij benadrukt dat hij slechts schrijver is en niet de verteller van het verhaal. De hoofdpersoon, Semmier Kariem, is een fictief personage.

Tekst: Simone Bregonje

Tragikomedie
In 1998 komt de Irakees Semmier Kariem na een verblijf in Zuidoost-Azië aan op Schiphol. Daar begint het langste wachten van zijn leven. De negen jaar daarna brengt hij achtereenvolgens door in een opvangcentrum, op een boerderij in Veenhuizen en een asielzoekerscentrum (AZC). Zijn eerste kennismaking met Nederlanders levert lachwekkende situaties op. Vooral de achtjarige dochter van de boer uit Veenhuizen die een agenda heeft, kan rekenen op verbazing van de asielzoekers. Het boek bestaat uit een aaneenschakeling van grappige en schrijnende situaties. Het eindeloze wachten om je te kunnen melden omdat de agent achter de balie andere dingen aan het doen is. De asielzoeker die zelfmoord pleegt, maar waarvan niemand weet waar zijn as gebleven is. Het hopen op een brief van de Immigratie- en Naturalisatiedienst. De asielzoekers die zich plots bekeren tot het christendom, omdat een van hen zo een verblijfsvergunning kreeg. Hieruit blijkt duidelijk dat het leven in een AZC bijzondere situaties oplevert.

Eindeloos wachten
Al Galidi beschrijft het AZC als een graf waarin de tijd van een paar honderd mensen begraven ligt. Hoe ik talent voor het leven kreeg is een illustratie van deze mensen en hun verhalen en eigenaardigheden. Het boek is niet chronologisch opgebouwd, omdat het laten bewegen van de tijd volgens Al Galidi het moeilijkste is aan het vertellen over het leven in het AZC. Zo weet het verhaal de indruk te wekken dat de tijd in het AZC stilstaat. Op sommige momenten lijkt alles beter dan het leven in kamer O139 in het AZC en Semmier denkt er zelfs over om terug te gaan naar Irak. Daarnaast probeert hij meerdere keren te vluchten naar andere landen, maar omdat vluchtelingen asiel moeten aanvragen in het land waar ze aankomen, wordt hij telkens teruggestuurd.

'Hoe vaak liep ik door het AZC met het gevoel dat het de eerste dag was die gewoon langer duurde dan andere dagen.'

Het boek leest dan ook als een aanklacht tegen de Nederlandse asielprocedure. Het wachten en de onzekerheid zijn haast onmenselijk. Hoe ik talent voor het leven kreeg speelt zich af in ons eigen Nederland, waar alles altijd zo goed geregeld lijkt. Lijkt, want de asielzoekers in de roman zitten stuk voor stuk vast in een web van bureaucratie. Op deze manier opent de roman de ogen van de lezer. Toch zegt Al Galidi zelf niet boos te zijn op Nederland. Wel is hij boos op Sadam Hoessein, die van hem een asielzoeker maakte.

Op de fiets
Desondanks is Hoe ik talent voor het leven kreeg geen zware kost. Het wachten van de asielzoekers uit de roman wordt onderbroken door grappige anekdotes. Zo komt de lezer erachter dat asielzoekers eerder leren fietsen dan dat ze Nederlands leren spreken. Abdoelwahid uit Jemen is echter een uitzondering op de regel. Het fietsen zelf lukt Abdoelwahid wel, maar recht fietsen is een ander verhaal. Dit tot grote ergernis van de Nederlanders die zij op de fiets tegenkomen. Een passerend meisje moet uitwijken voor de Jemeniet en vloekt daarom hard. Abdoelwahid besluit haar te achtervolgen en verhaal te halen. Het Asielzoekers (een soort mengvorm van alle talen uit het AZC en het Nederlands) van Abdoelwahid maakt het probleem alleen maar groter. Semmier moet dit oplossen, hij spreekt immers redelijk Nederlands. Als Abdoelwahid vraagt waarom het meisje zo vloekte, verzint Semmier een verhaal over een oma die op haar sterfbed ligt. Daarop biedt Abdoelwahid zijn excuses aan, gevolgd door 'fijne leven oma boven', de Nederlanders verbijsterd achterlatend. Dit is maar een van de vele lachwekkende situaties uit het boek.

Hoe ik talent voor het leven kreeg schetst een goed maar onthutsend beeld van het leven in een AZC door de ogen van een asielzoeker. Af en toe is het lastig om de verschillende verhalen uit elkaar te houden en sommige passages zijn ietwat langdradig, maar dat doet niet af aan de waarde van de roman. In het kader van de multiculturele samenleving is dit zo'n boek dat iedereen een keer gelezen moet hebben.

 

Lees meer

ANS leest: Stephen King, The Outsider (2018)

 Het is weer zover: Stephen King heeft een nieuwe roman, The Outsider. Boekenliefhebbers kunnen er na een halve eeuw nog altijd de klok op gelijk zetten dat King met minstens een nieuw boek per jaar verschijnt. King is tegenwoordig druk met het vullen van zijn sociale media met cynische opmerkingen over de Amerikaanse president en foto's van zijn hond Molly, maar schrijft ondertussen stevig door. Minstens even bewonderenswaardig als Kings productiviteit is de kwaliteit van zijn boeken. Ook in The Outsider laat hij zien dat hij lezers nog altijd weet te overrompelen met wat op het eerste gezicht een vrij doorsnee verhaal lijkt te zijn.

Twee druppels water
Politiedetective Ralph Anderson lijkt een makkelijke klus te hebben aan het oplossen van de gruwelijke moord op de jonge Frank Peterson. Meerdere ooggetuigen, tientallen vingerafdrukken en het nodige DNA-bewijs lijken te bevestigen dat maar een iemand de dader kan zijn. Wanneer middelbare schooldocent en baseballcoach Terry Maitland wordt opgepakt, blijkt echter dat hij het niet kan hebben gedaan. Hij was op de bewuste dag heel ergens anders en ook hiervoor is onomstotelijk bewijs. Toch is iedereen ervan overtuigd dat Maitland het gedaan moet hebben. Al snel wordt echter duidelijk dat er sprake moet zijn van een dubbelganger en komt de hele zaak in een ander licht te staan. De situatie wordt nog vreemder wanneer Anderson een tweede zaak ontdekt die verrassende overeenkomsten vertoont.

Onverwachte wendingen
Opvallend genoeg speelt The Outsider zich voor de verandering eens niet af in Maine of ergens anders aan de oostkust van de Verenigde Staten. Toch vertoont het overduidelijk kenmerken van een typische Stephen King roman. Van de vlijmscherpe schrijfstijl tot de intertekstuele verwijzingen naar Edgar Allan Poe en Dracula. Het is zelfs zo kenmerkend dat het de eerste honderd pagina's allemaal wat voorspelbaar aanvoelt. Het is namelijk weer een misdaadverhaal met bovennatuurlijke elementen, zoals in The Green Mile of The Shawshank Redemption. Gelukkig is King een meester in zijn vak en gooit hij het roer al snel radicaal om, waardoor de verwachtingen plotseling moeten worden bijgesteld.

Personages die niet zomaar aannemen dat er meer is tussen hemel en aarde, zijn vaak ver te zoeken in romans als deze. Daarom is ook de manier waarop King hoofdrolspeler Anderson laat worstelen met het feit dat het antwoord misschien bovennatuurlijk van aard is, een welkome afwisseling. Ook al levert dit vooral oppervlakkige filosofische beslommeringen op, het is fijn dat personages het voor de verandering eens een keer niet vanzelfsprekend vinden dat hun leven wordt bedreigd door monsters.

'He could not believe in any explanation that transgressed the rules of the natural world, not just as a police detective, but as a man.'

Oude bekende
Een andere onverwachte keuze die King maakt, is zijn besluit om halverwege de roman een personage uit een eerder werk te herintroduceren. Aan de ene kant is het een feest van herkenning en een mooie gelegenheid om te zien hoe het een paar jaar later met Holly uit Mr. Mercedes (2014) gaat, maar het is niet zonder nadelen. Personages uit eerder werk terug laten komen voor een kleine gastrol gebeurt in principe wel vaker, maar het blijft hier niet bij een easter egg. Het personage speelt een cruciale rol in de tweede helft van het boek, wat vooral jammer is omdat het ten koste gaat van de karakters uit dit boek. Terwijl King de personages in het begin met zorg opbouwt en regelmatig van perspectief wisselt, moeten sommige van deze personages later plaats maken voor iemand van buiten het verhaal. Dit doet denken aan de filmindustrie, waar alles tegenwoordig draait om steeds groter wordende filmuniversums met tientallen aan elkaar gelinkte films. Op zichzelf staande films sukkelen steeds vaker achter een eindeloze rij vervolgen en spin-offs aan. Hetzelfde probleem ontstaat hier, want wat voor ingewijden misschien een leuke connectie is met de rest van Kings universum, zal voor nieuwe lezers eerder verwarrend overkomen.

The Outsider is een interessante combinatie van oud en nieuw. King maakt handig gebruik van de bekende schrijfformules, maar is niet bang nieuwe richtingen in te slaan. Het resultaat is een boek dat lekker weg leest en de lezer regelmatig naar het puntje van zijn stoel drijft met ijzingwekkende scènes. King is zijn kunsten duidelijk nog niet verleerd.

 

Lees meer

ANS leest: Tommy Wieringa, De heilige Rita (2017)

Tommy Wieringa is vooral bekend van Joe Speedboot (2005), die je op je lijst voor Nederlands kon zetten. Natuurlijk is dat niet Wieringa’s enige roman. Hij heeft daarna ook Caesarion (2009), Dit zijn de namen (2012), en De dood van Murat Idrissi (2017) geschreven. In zijn laatste boeken staat vooral het thema migratie centraal. In De heilige Rita is dit onderwerp vanuit een heel ander oogpunt bekeken, niet vanuit de vluchteling maar vanuit de bewoner van een klein dorpje dat 'bestormd' wordt door migranten. Het speelt zich af in een recent verleden, waardoor het goed opvalt hoe snel de wereld de afgelopen vijftig jaar is veranderd. Het dorp krijgt met de tijd zijn eerste supermarkt, de jongens en meisjes komen bij elkaar te zitten in de klaslokalen en er wordt een Chinees restaurant geopend.

Tekst: Elisa Ros Villarte

In Mariënveen komt de eerste Rus uit de lucht vallen
De heilige Rita gaat over Paul Krüzen, een man die niet volwassen wil worden. Hij woont al zijn leven lang in zijn ouderlijk huis in een dorpje aan de Duitse grens. Het boek vertelt het levensverhaal van Paul: van zijn jeugd waarin de Rus Anton Rubin Pauls rustige leven verstoort, wanneer diens sproeivliegtuigje in een maïsveld bij het dorp neerstort, tot aan zijn werk als mantelzorger voor zijn vader. Het dorp Mariënveen is in de tussentijd erg veranderd: de eerste Chinezen arriveren in Mariënveen en beginnen een restaurant, daarna volgen Russen, Roemenen en Polen. Actuele thema’s als immigratie, mantelzorg en de modernisering van de wereld staan centraal. Daarnaast komen universele onderwerpen aan bod, zoals de complexiteit van het huwelijk, heimwee en wraak. Op de achtergrond speelt de Tweede Wereldoorlog een rol, want Paul handelt in oorlogsrestanten. Stilistisch zit de roman uitstekend in elkaar, qua spanningsboog kan het soms wat beter. Na het verhaal over Pauls jeugd weet je namelijk niet precies welke richting het verhaal opgaat, maar als je het halverwege van het boek snapt en aan ziet komen, is het weer spannend.

Beeldende personages en zinnen
De personages worden beeldend omschreven, daarnaast is bijna elke zin het waard om twee keer te lezen door de mooie metaforen die zijn gebruikt. Een goed voorbeeld hiervan is de manier waarop Pauls beste vriend Hedwiges wordt gepresenteerd:

'Twee stemmen had Hedwiges in zich, je wist nooit welke er kwam: zijn hoge piepstem of zijn lage, hese borststem. Wie dat voor het eerst hoorde, zag hem op slag in twee mensen uiteenvallen: hoge Hedwiges en lage Hedwiges.'

De heilige Rita is daarnaast een prachtig verhaal waar zinnen die je wilt onthouden geen uitzondering zijn. Er worden verbanden gelegd waar je niet meteen aan zou denken, zoals een kraai die met een haas in zijn bek wegvliegt: 'Hij vloog laag over de pas gemaaide akker, die bleek was als de geschoren neonazi's die Paul soms zag op wapenbeurzen.' Soms is de humor vrij hard en donker, maar wel zeer gevat, bijvoorbeeld wanneer het over Pauls vader gaat: 'Zijn vader had meer kinderen gewild, zij het meer als voorzorgsmaatregel dan uit vaderliefde, 'want we wonen aan een drukke weg'.'

(Heilige) Rita
De titel van de roman verwijst naar de 'Heilige Rita' en er komt inderdaad een personage in de roman voor dat Rita uit Quezon heet. Ze speelt eigenlijk alleen maar een bijrol en komt nooit aan het woord. Haar bestaan wordt alleen benoemd door Paul. Zij is een prostituee, dus moeilijk heilig te noemen. Het wordt daarom al snel duidelijk dat de titel niet zozeer verwijst naar die Rita, maar naar Rita als 'patrones van hopeloze gevallen, maar ook van onvruchtbare vrouwen en vrouwen met een slecht huwelijk, slagers en vleeshandelaren.' Dit citaat vat eigenlijk alle personages en de rode draad in het boek goed samen. Paul zelf en Hedwiges zijn zeker hopeloze gevallen te noemen, net zoals bijna elke andere dorpsbewoner die vast lijkt te zitten in Mariënveen. Het verhaal begint met het niet zo vlekkeloos lopende huwelijk van de ouders van Paul. Slagers en vleeshandelaren verwijzen naar klassieke beroepen, zoals Hedwiges met zijn kruidenierswinkel waar alles over datum is. Paul zegt ook in het boek dat als Rita je heilige is, je beter je gemak kunt houden. Hedwiges houdt zich hier niet aan wanneer hij opschept over zijn rijkdom, wat grote consequenties heeft.

Als je begint met lezen, dan vallen de mooie metaforische en poëtische zinnen meteen op. Het duurt even voordat je weet waar het precies naartoe gaat, maar halverwege gaat het in een stroomversnelling, want zoals in het boek ergens genoemd wordt: 'In zeker opzicht was er niks veranderd, (…) maar bij een andere lichtinval was er niets hetzelfde.' Dus als je nog een boek wil lezen voordat je het nieuwe jaar in gaat, is De heilige Rita een echte aanrader. Nog een laatste wijze les voor 2018: 'Je moet je plaats in de voedselketen kennen. Je plaats in de voedselketen, en jezelf wapenen.'

 

Lees meer

ANS-Online.nl verhuisd

Sinds afgelopen zomer is ANS-Online in een nieuw jasje gestoken. Er zullen op deze website dan ook geen nieuwsberichten en achtergronden meer worden geplaatst. Natuurlijk kun je hier nog wel bladeren in ons archief. Surf voor het nieuwste nieuws, interviews, achtergronden en de papieren versies van ANS naar www.ans-online.nl

 

Lees meer

Bezoek het ANS symposium op 21 februari

Wat brengt de toekomst voor de journalistieke wereld? Op die vraag krijg je 21 februari antwoord op het ANS symposium. De thema’s van de dag zijn nieuwe media-innovaties, de verhoudingen tussen bladen en websites en de invulling van de hedendaagse journalistiek. Het geld dat wordt opgehaald, is voor de toekomst van ANS, in de vorm van een nieuwe website. Tijdens het symposium zullen spreken: - Huub Bellemakers, bekend van The Post Online. - Erik van Heeswijk, bekend als CEO van CleverLions en oud-hoofdredacteur VPRO digitaal. Het belooft een hele interessante middag te worden met lezingen, een toekomstquiz, muziek en debat. Entreeprijs: €10,- (Hierbij zijn twee consumpties inbegrepen: één voor koffie/thee en één voor bier/wijn/fris) Studenten krijgen €2,- korting op vertoon van hun studentenkaart. Reserveer door te mailen naar: ANSsymposium@gmail.com. Locatie: Brebl in het Honigcomplex Waalbanddijk 14e/f Nijmegen

 

Lees meer

Broodje Bal: C.S.V. Ichthus

In de hoop nieuwe zieltjes te winnen, proberen zichzelf respecterende verenigingen nieuwe eerstejaars van een bodem te voorzien bij de diverse eetacties. ANS test de kwaliteit en de gezelligheid van deze acties en prikt een vorkje mee. Dinsdagavond schoof ANS aan bij C.S.V. Ichthus in hun vaste ontmoetingsplek aan de Groesbeeksedwarsweg.

Tekst en foto: Julia Mars en Vincent Veerbeek

Vereniging: Hoewel Ichthus een christelijke studentenvereniging is, is iedereen welkom. Naast verschillende stromingen van het christendom, zijn er ook atheïsten en agnosten onder de leden te vinden. Dit vertaalt zich naar een open sfeer waarbij de leden hun gasten met open armen verwelkomen. Het religieuze karakter van de vereniging komt tijdens de avond sterk naar voren en dat zorgt ervoor dat de eetactie net even anders verloopt dan bij andere verenigingen. Zo wordt er voor het eten gebeden opdat de intro voor iedereen goed mag verlopen en is het na het diner tijd voor Praise and prayers, waarbij gezamenlijk christelijke liederen worden gezongen.

Locatie: Er is weinig moeite gedaan om het verenigingshuis van Ichtus, dat op zondag dienst doet als een reformatorische kerk, aan te kleden tot een op het oog sfeervolle locatie. De voornaamste decoratie in de ruimte is een kast vol bijbels. Toch zorgen de leden zelf ervoor dat er genoeg leven in de zaal is. De locatie zelf leent zich prima voor de eetactie, met voldoende ruimte voor alle aanwezigen en achter de schermen een grote keuken waar het eten kan worden klaargemaakt.

Smaak: Waar een andere vereniging genoegen zou nemen met lauwe afhaalchinees, kiest Ichthus voor een meer persoonlijke aanpak door zelf te koken. Met drie soorten pasta is het echter niet minder studentikoos en zelfs de klassieke pasta-pesto mag niet ontbreken. Niet alleen is er eten in overvloed, om het helemaal af te maken voorziet Ichthus de aanwezigen zelfs van een toetje.

Gezelligheid: Slechts een handjevol eerstejaars heeft hun weg gevonden naar de eetactie. Voordat het eten begint worden zij aan de rest van de vereniging voorgesteld. De leden van Ichthus doen erg hun best om een praatje te maken met de nieuwelingen en deze lijken zich dan ook al snel erg thuis te voelen.

Eindoordeel: 8

Ichthus Facebook

 

Lees meer

Broodje Bal: N.S.H.C. Apeliotes

In de hoop nieuwe zieltjes te winnen, proberen zichzelf respecterende verenigingen nieuwe eerstejaars van een bodem te voorzien bij de diverse eetacties. ANS test de kwaliteit en de gezelligheid van deze acties en prikt een vorkje mee. Op maandagavond schoof ANS aan bij N.S.H.C. Apeliotes op het terras van het Bascafé.

Tekst: Simone Bregonje en Joep Dorna
Foto: Joep Dorna

Vereniging: Hockeyclub Apeliotes is de afgelopen jaren flink gegroeid, waardoor ze nu een ledenstop hebben ingesteld. Ondanks het elitaire imago van hockey bezweren de aanwezige leden van Apeliotes dat hun vereniging een open sfeer heeft. Andere kenmerken van de hockeyclub zijn gezelligheid, bier, een winnaarsmentaliteit en knappe meiden, aldus enkele licht beschonken Apeliotes-dames.

Locatie: De eerstejaars zitten aan bartafels voor het Bascafé, terwijl de hockeyers aan tafels staan te drinken. Het Bascafé is tevens de stamkroeg van Apeliotes en later op de avond zal er ook hun introfeest plaatsvinden, met als thema 'harde ballen en strakke pushes'. Aan het begin van de avond maakt het terras van het Bascafé echter nog een beschaafde en gemoedelijke indruk. Het voelt een beetje aan als de stilte voor de storm.

Smaak: Introstudenten die hoopten op aardappel in de keel komen bedrogen uit, want de introductiecommissie laat al enkele jaren pizza's aanrukken. De pizza's komen helemaal vanaf snackbar de Fest, in de buurt van de universiteit, maar zijn gelukkig nog warm. Helaas zijn ze niet gesneden, waardoor de hongerige studenten moeten wachten op een mes. Ook klagen enkele studenten over de prijs van vijf euro, die ze te duur vinden voor de kwaliteit van de pizza's.

Gezelligheid: 'Gezelligheid moet je zelf maken', verklaart een introkind stellig. De eerstejaars lijken het inderdaad naar hun zin te hebben. Ook de hockeyers hebben het naar hun zin, maar vooral met elkaar. Vanwege de ledenstop hoeven zij geen nieuwe leden te winnen. Misschien dat ze daarom nauwelijks contact zoeken met de eerstejaars. Wel wordt er stevig doorgedronken, zowel door de hockeyers als door de eerstejaars, want de meesten zijn van plan later op de avond stevig los te gaan.

Eindoordeel: 7

Apeliotes pizza groot

 

Lees meer

Broodje Bal: S.A.G.A en Faunus

In de hoop nieuwe zieltjes te winnen, proberen zichzelf respecterende verenigingen nieuwe eerstejaars van een bodem te voorzien bij de diverse eetacties. ANS test de kwaliteit en de gezelligheid van deze acties en prikt een vorkje mee. Donderagavond schoof ANS aan bij het tapasbuffet van S.A.G.A en Faunus.

Tekst: Irene Wilde
Foto: Vincent Veerbeek

Vereniging:
Dat de introductie al over de helft is, is duidelijk te merken aan de leden van beide disputen. Een tafel in het midden van het terras lijkt wel gereserveerd te zijn puur en alleen voor hen. Misschien zijn ze uitgeput door een zware week of hebben ze al genoeg leuke eerstejaars ontmoet deze week. Ze doen nog maar weinig moeite om bij andere tafels aan te sluiten en een gezellig praatje te maken.

Locatie:
Het terras van de Waagh met uitzicht over de Grote Markt is met het lekkere weer de perfecte locatie voor een eetactie. Onder de parasols zitten de eerstejaars in hun T-shirtje en korte broek met zijn allen te eten. Aan de lange tafels is ruimte genoeg voor alle introgroepjes om gezellig bij elkaar te zitten. Het enige nadeel van buiten eten in deze tijd van het jaar zijn de wespen die ook graag een hapje komen meepikken, maar na wat gegil en gezwaai van de studenten houden ook zij het uiteindelijk voor gezien.

Smaak:
Terwijl leden van dispuut Faunus zelf kipnuggets van de McDonalds naar binnen werken, lopen de eerstejaars gretig langs het tapasbuffet dat speciaal voor deze avond is neergezet. Normaal kenmerkt De Waagh zich door de Waaghhap, een wisselend weekmenu met een speciale prijs voor studenten, maar voor deze eetactie heeft de Waagh uitgepakt met een uitgebreid tapasbuffet. De studenten kunnen kiezen uit verschillende Spaanse gerechten als patatas bravas, gefrituurde inktvisringen en verschillende soorten vlees en vis. Ook met de vegetariërs is rekening gehouden. Zij kunnen genieten van heerlijke quiche.

Gezelligheid:
Hoewel de leden van S.A.G.A en Faunus zelf weinig moeite doen om zich tussen de eerstejaars te mengen, heeft iedereen het duidelijk naar zijn zin. De leuke muziek die uit de speakers klinkt zorgt ervoor dat deze goede sfeer nog wat extra wordt verhoogd. Na het eten hebben alle eerstejaars nog de mogelijkheid om mee te gaan met de kroegentocht die volgens een lid van Faunus 'legendarisch' belooft te worden.

Eindoordeel: 8,5

Broodje Bal SAGA en Faunus 800x600

 

Lees meer

Cultuurtip april

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand april.

1. Hoe echt is Virtual Reality?
Kunnen we virtual reality straks nog onderscheiden van de echte wereld? Op een vernuftige manier vormen al onze zintuigen in samenwerking met ons brein een totaalbeeld van onze omgeving, iets wat volgens cognitiefilosoof Marc Slors niet te simuleren is in een virtuele wereld. Luister naar zijn lezing, onderga VR-film Alteration en denk mee over hoe echt virtual reality aanvoelt.

Datum: donderdag 12 april
Tijd: 18:15
Locatie: MIR - VR-Cinema, Go Short
Entree: €5
Meer informatie: www.goshort.nl

2. Henk Schiffmacher | Schiffmacher vertelt
Henk Schiffmacher is een van de bekendste tatoeëerders ter wereld. Hij voorzag artiesten als Herman Brood, Willy DeVille, Barry Hay, Ben Saunders, Kurt Cobain, de Red Hot Chili Peppers en vele anderen van huidversieringen. Zelf omschrijft hij zich als 'the poor man's Rembrandt'. In maart behaalde Schiffmacher de pensioengerechtigde leeftijd en in 2018 zit hij veertig jaar in het vak. Een mooi moment dus om terug te kijken op zijn veelbewogen leven en zijn ontmoetingen met mensen van diverse pluimage, van de lokale visboer tot de Maori's in Nieuw-Zeeland, van Lady Gaga tot de laatste koppensnellers in de bush van Borneo. Schiffmacher vertelt over zijn bizarre, vaak hilarische levensreis. Of: hoe een zoon van een katholieke slager uit Harderwijk uitgroeide tot internationaal erkend tattoo-goeroe.

Datum: zondag 15 april
Tijd: 15:30
Locatie: de Lindenberg
Entree: €21 voor studenten. Last minute kaarten voor studenten zijn €10 als de voorstelling niet is uitverkocht
Meer informatie: www.delindenberg.nl

3. Science Festival
Het Science Festival is een jaarlijks festival in het Huygensgebouw en vindt dit jaar plaats op 23 april, van 18:30-21:30. Het thema van dit jaar is The Impact of Technology: de avond zal gevuld zijn met interessante lectures, live muziek (van onder andere CYNBEL en Daniel Cane) en een interactieve markt. Het festival is georganiseerd door Cultuur op de Campus en Olympus, samen met de bèta-studieverenigingen. De toegang is gratis en zowel elke science-enthousiast als science-onwetende is welkom. We hopen jullie allemaal op de 23e te zien!

Datum: 23 april
Tijd: 18:30
Locatie: Kantine Huygensgebouw
Entree: Gratis
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

 

Lees meer

Cultuurtip december

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand december.

1. Winterconcert | Snow Coats & Ruud Fieten
Het is winter dus het wordt steeds kouder en donkerder. Gelukkig komt de band Snow Coats ons tijdens het winterconcert warm houden met sfeervolle indie folk uit Doetinchem. Als hun naam je bekend in de oren klinkt, kan dat zijn omdat je ze dit jaar gezien hebt op Polderpop of de Zwarte Cross. Onze tweede act van de avond is Ruud Fieten. Deze singer-songwriter maakt verrassende nummers die ergens tussen folk blues en country liggen. Niet alleen was hij te zien bij De Beste Singer Songwriter van Nederland, hij speelde ook in het voorprogramma van Tangerine en Adam Green. Om deze avond compleet te maken, zal ook onze eigen Campusdichter een woordje doen!

Datum: 12 december 2017
Tijd: 20:00
Locatie: Studentenkerk
Entree: €2
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

2. PALMSY & Midas
In de categorie 'Waar zijn ze nu?': iets meer dan een jaar geleden stond PALMSY nog op het knusse podium in het Cultuurcafé, in december komen ze bij Merleyn langs. Samen met Midas zijn ze op clubtournee door Nederland en dan kan Nijmegen natuurlijk niet ontbreken. De liedjes van PALMSY zitten tussen indie pop en poppy punk in en zitten vol met pakkende refreinen en melodieën. De muziek van Midas, wiens debuutalbum eerder dit jaar verscheen, is te omschrijven als powerpop met folk-invloeden.

Datum: 15 december 2017
Tijd: 21:00
Locatie: Merleyn
Entree: €14
Meer informatie: https://www.doornroosje.nl/event/palmsy-midas/

3. Stories We Tell | Film Night
Op 20 december vieren we het einde van een tijdperk, voor het laatst zal een van onze filmvertoningen in CC3 plaatsvinden! Om deze zaal een waardig afscheid te bieden, nodigen we jullie allemaal uit om te komen kijken naar Stories We Tell. Documentairemaakster Sarah Polley komt achter een wonderbaarlijk familiegeheim door interviews met haar familie over haar overleden moeder. Gekke familietaferelen gaan we natuurlijk allemaal weer meemaken in de kerstvakantie, dus bereid je vast voor en kom met ons in de sfeer met Stories We Tell

Datum: 20 december 2017
Tijd: 19:30
Locatie: CC3
Entree: €1,50
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

 

 

Lees meer

Cultuurtip december

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand december.

1. Movie Night | Yellow Submarine
In the town where I was born, is a screening of Yellow Submarine, the animated movie about The Beatles. The four members of The Beatles use their music to defeat the music-hating Blue Meanies who have taken over Pepperland and to show that all you need is love. So all together now, let's embark on the yellow submarine to join the adventure!

Date: Wednesday December 12th
Time: 19:30h
Location: C
Entrance: free
More information: www.codc.nl

2. Theater Toneelgroep Twister |Het Vervolg
Zes september, het is elk jaar hetzelfde. Moeder is uitzinnig en Benjamin en Hasse hebben geen idee waarom. Dit jaar vindt Benjamin een foto; kan hij nu eindelijk ontdekken wat er op zes september gebeurd is? Hasse is daarentegen naar iets heel anders opzoek.
Theatergroep Twister speelt haar nieuwe voorstelling Het Vervolg over een groep vrienden die probeert het verleden van hun ouders te doorgronden. Gespeeld, geschreven en geregisseerd door studenten.

Datum: vrijdag 14 december en zaterdag 15 december
Tijd: vrijdag 20:00 en zaterdag 14:30
Locatie: C
Entree: €6,- voor studenten.
Meer informatie: www.twistertoneel.nl

3. Theater | Amsterdams Kleinkunst Festival – Finalistentour 2018
Na diverse selectierondes, een try-out tournee door heel Nederland en coaching van verschillende theatermakers en regisseurs, hebben de finalisten van het Amsterdams Kleinkunst Festival gestreden om de AKF Sonneveldprijs 2018. Van september t/m december 2018 gaan de drie finalisten Glodi Lugungu, Selma Visscher en Michel & Tim op tournee door het hele land. Op 12 december staan ze in De Lindenberg.

Glodi Lugungu – Henk
Henk is een persoonlijk verhaal over afkomst, opvoeding, volwassen worden en familie. Glodi vertelt over zijn leven met een flinke dosis zelfspot en zijn moeder als stralend middelpunt. Hij is een eigenwijze, optimistische, boeiende verhalenverteller met grote plannen voor de toekomst.

Michel & Tim - Wegens succes gestopt
In Wegens Succes Gestopt serveren Tim Niehe en Michel Doodeman talloze absurdistische, snelle sketches over gekke types op een bedje van menselijk onvermogen. Een voorstelling over identiteit, verandering en Gerri Eickhof.

Selma Visscher - Wat valt er te winnen
In een wereld die in brand staat, loopt Selma met een doosje lucifers rond. Omdat je vuur het beste met vuur kunt bestrijden. Niets zal worden ontzien, omdat dingen niet klein hoeven te zijn om ze uit te vergroten. Met een doortastende onverschilligheid en sociaal ongewenste liedjes banjert Selma de kleinkunstarena binnen. Want als je er nog over kunt zingen, dan valt het allemaal nog best mee.

Datum: 12 december 2018
Tijd: 20:30u
Locatie: De Lindenberg
Entree: €15,- voor studenten
Meer informatie: www.delindenberg.com

 

 

Lees meer

Cultuurtip februari

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand februari.

1. The Oscar series
Heb je een paar Oscar-winnende 'must-watch' films gemist de afgelopen tijd? In februari kun je drie weken lang elke woensdag naar de film! Als eerste wordt Moonlight op 14 februari getoond, de Oscar-winnaar van 'best picture' van 2017. Manchester by the Sea volgt op 21 februari, waar hoofdrolspeler Casey Affleck de Oscar voor beste acteur kreeg. We sluiten af met The Danish Girl op 28 februari, wederom een winnaar van 'best picture'. Wil je alledrie de films zien? Bij de eerste vertoning, Moonlight, zijn er combitickets verkrijgbaar waardoor je voor slechts €6 naar alle drie de films kan!

Datum: woensdag 14, 21 en 28 februari
Tijd: elke vertoning begint om 19:30
Locatie: Theaterzaal C, Radboud Universiteit
Entree: €3 per vertoning
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl 

2. Stukafest
Op woensdag 7 februari vindt de achttiende editie van Stukafest Nijmegen plaats! 20 studentenkamers verdeeld over de binnenstad zullen worden omgetoverd tot mini-podia. Er zijn 3 rondes van ieder 30 minuten en om de avond goed af te sluiten is er een vette afterparty. Van muziek tot theater, van comedy tot spoken word: stel je eigen programma samen en beleef hoe dan ook een verrassende avond! Enkele artiesten die 7 februari te vinden zijn, zijn Mensen Zeggen Dingen, Versjes van Lars, caberatier Andries Tunru en nog veel meer. Vind de complete line-up hier.

Datum: woensdag 7 februari
Tijd: 20:30
Locatie: Nijmegen
Entree: €12 voor drie rondes, €15 voor drie rondes + eindfeest, €5 voor eindfeest
Meer informatie: www.stukafest.nl

3. I, Tonya
Kunstschaatsster Tonya Harding (Margot Robbie) is een natuurtalent en niets lijkt haar selectie voor de Olympische spelen in de weg te staan. Maar Tonya komt niet bepaald uit een rijke familie, en met haar vulgaire outfits en gedrag past ze niet binnen de keurige schaatswereld. Omringd door idioten, met goede én slechte bedoelingen, beraamt Tonya een plan om wraak te nemen op haar grootste concurrente: de engelachtige Nancy Kerrigan. Eén van de grootste Amerikaanse schandalen is plots in de maak. Voor haar acteerprestatie won Margot Robbie een Golden Globe!

Datum: vanaf donderdag 22 februari
Tijd: zie website
Locatie: LUX Nijmegen
Entree: Regulier: € 9,50, Student: €6,50
Meer informatie: www.lux-nijmegen.nl/film/

 

Lees meer

Cultuurtip februari

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand december.

1. Comedy Night | International Edition
Cultuur op de Campus, ISN, and four English-speaking professional comedians walk into Theater Hall C. One says to the other: 'This can only mean one thing: it's time for a Comedy Night!'
ISN and Cultuur op de Campus have got an amazing lineup, consisting of some of the funniest comedians from all around the globe, ready for you. So come over, sit back, and laugh your ass off. Celebrate Desperation Day (or an early Valentine's) in style for the mere price of €5,-. We will reveal more about our lineup in the Facebook event leading up to the show, so be sure to put yourself on interested to not miss a thing.

Date: Wednesday February 13th
Time: 20:00h
Location: C
Entrance: €5
More information: www.codc.nl

2. Theater Buiten Bereik | Lustrumvoorstelling Oud vs. Nieuw
Op 15 Februari is het weer zo ver! Buiten Bereik speelt! En dit keer zul je Buiten Bereik niet in enkelvoud maar in tweevoud op de bühne zien. Een selecte club oude leden zal namelijk het tegenteam vormen op deze avond. Het belooft dus een grappige, dramatische, trieste en gelukzalige voorstelling te worden, mis het niet!

Datum: Vrijdag 15 februari
Tijd: 20:00u
Locatie: Theaterzaal C
Entree: €5,- (betalen op locatie, reserveren online)
Meer informatie: www.buitenbereik.nl

3. Filosofie | Te gast: Gelderse Einsteinweek
René ten Bos werd, Hoogleraar filosofie en managementfilosofie, die vorig jaar benoemd werd tot Denker des Vaderlands. Niet voor niets: tegendraads en provocatief zet hij met een brede grijns vastgeroeste ideeën opzij. Hij biedt een onorthodoxe en toegankelijke kijk op thema's als water, bureaucratie, dieren en de ecologische catastrofe die de mensheid heet.

Ontwikkelingen op het gebied van technologie & innovatie claimen vaak een oplossing in zich dragen voor de grote opgaven waar we als samenleving voor staan, maar zijn veel opgaven juist niet ontstaan door de uitvindingen uit het verleden? De druk op de overheid en politiek om met oplossingen te komen voor (complexe) problemen lijkt toe te nemen. Maar wat kunnen wij als burger eigenlijk doen? Moeten we (meer) technologie omarmen om naar nieuwe oplossingen te zoeken?

Datum: Maandag 18 februari 2019
Tijd: 19:30u
Locatie: LUX
Entree: Gratis
Meer informatie: www.lux-nijmegen.nl

 

 

Lees meer

Cultuurtip januari

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand januari.

1. Dichter bij de Dichters | Literatuur
In de gloednieuwe cultuurzaal 'C' in het Gymnasion zal Maarten van der Graaff voordragen uit eigen werk en geïnterviewd worden over de rol van de dichter in de maatschappij. Ook zullen de campusdichters van de afgelopen 3 jaar, Merel van Slobbe, Jordi Lammers en Sander Bisselink, van de partij zijn en een voordracht houden. Wil je al dit aanstormend talent niet missen en 'C' van binnen zien? Zorg dat je erbij bent!

Datum: 22 januari 2018
Tijd: 20:00
Locatie: C
Entree: Gratis
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

2. World Press Photo 2017
Het is alweer tijd voor de 60e editie van World Press Photo, waarin indrukwekkende persfoto's van wel 45 prijswinnaars uit 25 verschillende landen te zien zijn. Acht categorieën komen aan bod, zo kun je foto's zien over het dagelijks leven, hedendaagse kwesties en hard nieuws. Andere categorieën zijn: lange termijn-projecten, natuur, mensen, reportage en sport. De expositie is wereldwijd te zien en trekt jaarlijks 4 miljoen mensen. Voor studenten is de expositie in het Afrika Museum voor slechts €6 te bezoeken!

Datum: t/m 4 maart 2018
Locatie: Afrika Museum Nijmegen
Entree: €6
Meer informatie: https://afrikamuseum.nl/nl/tentoonstelling/world-press-photo

3. De Blonde Jongens en Tim | Cabaret
DEBJET! Mannen gekleed in spijkerhotpants en strakke, witte T-shirts die een tsunami van visuele grappen en krankzinnige ongein op het publiek los laten. Geïnspireerd door fysieke acts als de Ashton Brothers gaan deze toptalenten verder waar Waardenberg & De Jong ooit ophielden. De jury oordeelde: waar stoute Chippendales en hilarisch cabaret elkaar ontmoeten. Een voorstelling waar imaginaire goochelacts hand in hand gaan met billenkletsende drumsolo's. Waar Kungfuvechters heftige Griekse tragedies ontregelen. Je kunt het zo gek niet bedenken of deze mannen schotelen het je voor. Hoezo rode draad? Hoezo verbale communicatie? DEBJET. En Tim? Die hobbelt er rustig achteraan.

Datum: 31 januari 2018
Tijd: 19:30 (19:00 inloop)
Locatie: C
Entree: €7,50
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

 

Lees meer

Cultuurtip juni

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand juni.

1. Hip-Hop Night | Altijd Onderweg & Massi
Het collectief Altijd Onderweg neemt je door middel van verschillende wereldse genres mee op wereldreis, met hiphop als uitgangspunt. Met hun oprechte en eerlijke teksten brengen zij mensen bij elkaar. Onlangs brachten zij hun gelijknamige debuut EP uit! Op deze avond spelen zij samen met Massi, een Nederlandse rapper die autobiografische teksten over geloven in jezelf en het waarmaken van je dromen combineert met frisse beats. Samen met zijn getalenteerde liveband zorgt hij gegarandeerd een geweldige avond. Een zomeravond vol met verfrissende, Nederlandse hiphop!

Datum: 12 juni
Tijd: 20:30
Locatie: Cultuurcafé
Entree: gratis
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

2. Beast
In deze psychologische thriller volgen we Moll, 27 jaar en nog steeds thuiswonend. Ze wordt verstikt door de kleine eilandgemeenschap rondom haar en te verplicht door haar familie om weg te komen. Wanneer ze Pascal ontmoet, een vrijgevochten vreemdeling, opent een hele nieuwe wereld zich voor haar en begint ze zich voor het eerst levend te voelen, terwijl ze vreselijk verliefd wordt. Eindelijk los van haar familie komt Moll bij Pascal langs om een nieuw leven te beginnen. Maar wanneer hij wordt gearresteerd als de hoofdverdachte in een reeks brutale moorden, blijft ze geïsoleerd en bang achter. Kiezen om hem bij staan tegen de verdenkingen van de gemeenschap, ziet Moll zichzelf gedwongen om keuzes te maken die haar leven voor altijd beïnvloeden.

Datum: vanaf 21 juni
Tijd: zie LUX
Locatie: LUX
Entree: op dag van première €5.50, anders €6,50 voor studenten
Meer informatie: www.lux-nijmegen.nl

3. Studenten Bigband Nijmegen: SBBN + CMC: Sylva
Ook dit semester zal Studenten Bigband Nijmegen weer afsluiten met niet een, maar twee spetterende eindoptredens! Op 22 en 23 juni zullen ze samen met extra blazers én strijkers van het Nijmeegse Studentenorkest Collegium Musicum Carolinum Brebl op zijn kop zetten! Een unieke samenwerking van zo'n pak 'm beet 40 muzikanten op één podium belooft natuurlijk magisch te worden. Maar het wordt schittermagisch wanneer ze daarbij ook nog eens het volledige album Sylva van Snarky Puppy en het Metropool Orkest gaan spelen! Daarnaast spelen ze ook nog een lichte set met begeleiding van hun zangeres Kitty Meijer.

Datum: 22 en 23 juni
Tijd: deur open: 20:30, aanvang: 21:00
Locatie: Brebl
Entree: €5 voor studenten in de voorverkoop, €7 voor studenten aan de deur
Meer informatie: www.sbbnijmegen.nl

 

Lees meer

Cultuurtip maart

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand maart.

1. The Taboo Series
In maart presenteren wij met trots The Taboo Series, drie avonden op een rij waar elke keer een taboe centraal staat. Met filmvertoningen, muziekoptredens, voordrachten en veel meer gaan we dieper in op drie taboes. De eerste avond SENSE draait om religie en geloof waar onder andere een programma van korte geanimeerde films (geprogrammeerd door Kloosterkino) klaarstaat. Op de tweede avond genaamd SEX hebben we het over gender en seksuele identiteit en verwelkomen we Spoken Word-artiest Anne Bosveld, die ook over haar identificatie als genderneutraal zal praten. De serie sluiten we af met SAD, waarin we mentale gesteldheid centraal stellen. Gasten die avond zijn onder andere de band Jan Terlouw Junior & The Nightclub. Kijk voor het gehele programma op www.cultuuropdecampus.nl

Datum: woensdag 14, 21 en 28 maart
Tijd: elke avond begint om 19:30
Locatie: Theaterzaal C, Radboud Universiteit
Entree: €5 per avond, €10 voor een combi-ticket voor de drie avonden.
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

2. Nijmeegs boekenfeest
Op zaterdag 10 maart vindt het Nijmeegs Boekenfeest weer plaats.Tientallen schrijvers, dichters, wetenschappers en muzikanten - waaronder Jan Terlouw, Hanna Bervoets en Christine Otten - reizen af naar Nijmegen om hun groene licht te laten schijnen over het thema 'natuur' via interviews, lezingen, optredens en voordrachten. Muziek is er van de Nijmeegse worldbeat-formatie Thaïti en dj-collectief De Tropen. Een superdivers programma dus! Een betere manier om de boekenweek te beginnen is er niet.

Datum: zaterdag 10 maart
Tijd: 20:00 uur, deuren open: 19:30 uur
Locatie: Concertgebouw De Vereeniging
Entree: €17,50 / €15,- (biebpas) / €10,- (CJP/student)
Meer informatie: www.obgz.nl

3. The Square
Een modern museum stelt een nieuwe installatie tentoon. Een ruimte waar geen regels zijn en alles kan. Om publiek naar het museum te trekken, wordt er een PR-bureau ingehuurd. De onorthodoxe campagne die ze bedenken, gaat al snel viral en zorgt voor de nodige commotie. Christian, de gerespecteerde curator van het museum kampt inmiddels met een existentiële crisis en zijn leven lijkt steeds verder te ontsporen. The Square (een Zweeds-Duits-Frans-Deense film) won al de Gouden Palm op het filmfestival in Cannes en werd genomineerd voor een Oscar in de categorie 'beste buitenlandse film' dit jaar.

Datum: begin maart
Tijd: zie website
Locatie: Filmhuis 024
Entree: Regulier: € 9
Meer informatie: www.filmhuiso42.nl

 

Lees meer

Cultuurtip mei

Cultuur op de Campus geeft op ANS-Online maandelijks een aantal cultuurtips met toelichting. Het valt niet altijd mee om iets leuks te pikken uit de bomvolle cultuuragenda's. In Nijmegen is er veel aanbod, maar weten studenten wel hun weg hiernaartoe te vinden? Dit zijn de tips voor de maand mei.

1. Isle of Dogs
Zit jij ook al tijden te wachten op de nieuwe film van regisseur Wes Anderson? Deze week is het eindelijk zo ver, dan gaat Isle of Dogs in première! De film vertelt het verhaal van Atari Kobayashi, een 12-jarig pleegkind van de corrupte burgemeester Kobayashi. Na het uitroepen van de noodtoestand worden alle huisdieren van Megasaki City verbannen naar een grote afvalstortplaats genaamd Trash Island. Atari steekt alleen, in een Junior-Turbo Prop vliegtuigje de rivier over op zoek naar zijn waakhond Spots. Eenmaal aangekomen op Trash Island begint hij samen met een groep nieuwgevonden bastaard-vrienden aan een epische reis die het lot en de toekomst van hele provincie zal bepalen.

Donderdag 10 mei gaat de stop-motion film Isle of Dogs van Wes Anderson in première. Ter ere van deze langverwachte film organiseert LUX op zaterdag 12 mei een Wes Anderson-dag. 's Middags is er een vertoning van Isle of Dogs speciaal voor honden en hun baasjes. Daarnaast kunnen liefhebbers genieten van een Wes Anderson-marathon.

Datum: donderdag 10 mei
Tijd: zie www.lux.nl
Locatie: LUX
Entree: €5,50 op premièredag, €6.50 voor studenten op andere dagen
Meer informatie: www.lux.nl

2. Donnerwetter Day
Donnerwetter Day is een bizar Arnhems bacchanaal van bands, dj's, eten, action painting, theater, spoken word, film en honderd andere wilde ideeën. Op het derde editie van het jaarlijkse kunstfestival staan onder andere onze bekenden Jan Terlouw Junior & the Nightclub (swingende aanrader!) en Broken Toaster Records (jij kan onderdeel van hun exclusieve show zijn). De rest van het programma bestaat uit Herman Brusselmans, Storksky en Achterdochtig (met een live koor).

Datum: zaterdag 19 mei
Tijd: 20:00
Locatie: Luxor Live Arnhem
Entree: €10 voor studenten
Meer informatie: www.luxorlive.nl

3. Kunstfest
Kan kunst commercieel zijn? Of maakt dat het minder artistiek? Kunstfest is een artistiek festival dat de grens zoekt tussen kunst en commercieel ondernemen. Een aantal studenten zullen verschillende vormen van 'commerciële' kunst vertonen. Voorbeelden zijn voedselkunst, kappers en persoonlijk ontworpen kleding. En natuurlijk, om een echte festivalvibe te creëren, zal er live muziek zijn! Samen met 'Cultuur op Dinsdag' en 'Op Ruwe Planken' wordt het festival neergezet en de conceptwinkel Mood zal werk verkopen van de ontwerpers met wie zij werken. Kom op 22 mei bij ons langs voor mooie muziek en prachtige kunstwerken op het Pieter Bondamplein!

Datum: 22 mei
Tijd: 15:30
Locatie: Pieter Bondamplein
Entree: Gratis
Meer informatie: www.cultuuropdecampus.nl

 

Lees meer