Het verhaal en de verbeelding: Reflectie

Redactie

De studentenfotografievereniging De Cycloop levert iedere maand de beste foto's van hun themafotocompetitie. Waar de fotografen met hun platen verbazen, belijft ANS het thema bij wijze van schrijven. Het thema deze maand is reflectie.

Syl Bogers Reflectie 700x      FotoSyl Bogers

De Griekse mythologie sprak al over het verschijnsel van reflectie: het wonderlijke natuurfenomeen waarbij door de breking van licht beelden worden weerspiegeld. Hiervan genieten was echter niet voor iedereen weggelegd. Bij deze het verhaal van Narcissus.

Tekst: Myrte Nowee

Oogverblindend mooi
De griekse jongeman Narcissus was
beeldschoon en werd daarom alom begeerd door mensen om hem heen. Niet enkel de stervelingen op aarde, maar ook goden en nimfen vielen als een blok voor zijn ongekende schoonheid. Narcissus zelf was zich helemaal niet bewust van zijn betoverende uiterlijk enhad enkel interesse in de jacht. Beminning door mens en god wuifde hij dan ook keer op keer minachtend weg.

Dat Narcissus zichzelf nog nooit had gezien, kwam door een voorspelling die was gedaan door de bekende ziener Teresias. Hij voorspelde dat 'Narcissus zou blijven leven, zolang hij zichzelf maar niet zou leren kennen.' Zijn moeder weerhield hem na het horen van die boodschap dan ook van alles wat enige reflectie had. Jarenlang ging dit goed, tot het moment dat de jongeman - zoals dat vaak gaat in de Griekse mythologie - de toorn van de goden op zijn hals haalde.

Nadat de zoveelste aanbidder was afgewezen door de knappe jongenman, smeekte het hopeloos verliefde meisje de goden om wraak. 'Laat hem eens voelen hoe het is om iemand lief te hebben, die jouw liefde niet beantwoord.' Haar smeekbeden werden door de goden gehoord en haar wens ging in vervulling. Narcissus zou snel hetzelfde lot als zijn aanbiddders ondergaan, alleen kwam zijn geliefde uit een onverwachte hoek.

Jetske Adams Reflectie 350xRein Wieringa Reflectie 350x


























   Foto's, links: Jetske Adams, rechts: Rein Wierenga


Onbereikbare liefde
Op een dag toen hij aan het
jagen was in het bos, kwam hij aan bij een vijver met kristalhelder water. Het was er doodstil, geen dier durfde zich er te wagen en zelfs takken en bladeren durfden het prachtige water niet te raken, in de angst het te vertroebelen. Moe van de jacht rustte Narcissus wat uit bij de mooie vijver.

Na een tijdje besloot hij met het water uit de vijver zijn dorst te lessen. Op dat moment zag hij voor het eerst zijn spiegelbeeld in het kraakheldere water. Omdat hij zichzelf nooit eerder gezien had, was hij zich er alleen niet bewust van dat het hijzelf was waar hij naar keek. Het enige wat hij kon zien was deze prachtige jongeman. Het moest wel een mooie geest of god zijn, die over de vijver waakte. Wie hij ook was, hij kon zijn blik niet wenden van de beeldschone verschijning.

Overmand door dit gevoel van affectie wilde hij de weerspiegeling aanraken, maar wanneer hij dat deed vluchtte te reflectie. Hij trachtte hem te kussen of te omarmen, maar het beeld verdween iedere keer wanneer hij dat deed. Ook gaf het geen antwoord, wanneer hij iets vroeg. Zo intens verliefd op zijn zelfbeeld, kreeg hij enorm veel liefdesverdriet door de continue afwijzing.

Zo zat hij daar dagen. Kijkend naar de weerspiegeling van zichzelf in het heldere water. Hij at niet, dronk niet, maar keek enkel naar zichzelf, huilend van verdriet dat hij de mooie geest niet kon krijgen. Zijn schoonheid werd daarmee zijn dood, want Narcissus kwijnde weg bij het meer. Het enige wat van hem overbleef, was een heldergele bloem.

 

Reacties (0)

Op dit bericht is nog niet gereageerd.

Laat een bericht achter

  1. Reageer als gast
0 Characters
Bijlagen (0 / 3)
Deel jouw locatie