De kipspiesjes zijn gelukkig heerlijk

ANS eet: De Ontmoeting

Van vreetschuur tot sterrenrestaurant: in deze nieuwe rubriek verkent ANS Nijmeegse restaurants. Bieden ze culinaire hoogstandjes of zou je geld toe moeten krijgen? Deze editie: De Ontmoeting

Op de hoek aan het begin van de Graafseweg staat het restaurant De Ontmoeting. Volgens de website het eerste totaal glutenvrije restaurant van Nederland, dat dagverse originele tapas serveert. De online menukaart belooft allerlei bijzondere gerechten zoals groentekroketjes met bietenpesto en een 'lasagna' van tongfilet. Bij aankomst blijkt het restaurant meer de uitstraling te hebben van een knus en ouderwets café dan dat van een chique restaurant. Met moderne lampen en hangende plantjes aan de muur is geprobeerd een wat eigentijdsere uitstraling te creëren maar dat komt niet echt van de grond. De ouderwetse donkere houtentafels en stoeltjes en de prominent aanwezige bar geven het geheel een huiselijke en wat gedateerde sfeer.


Ik zie ik zie….geen serveerster
Zodra de kaart is overhandigd vertelt de vriendelijke serveerster wat meer over het bestellen in rondes en over de voorgerechten. Ik besluit als voorgerecht het brood met aioli te nemen (brood met aioli €5,67). De huisgemaakte aioli is sterk van smaak en erg goed.  Het brood valt tegen; erg droog en het valt uit elkaar. Voor het bestellen van de eerste gerechtjes blijkt het lastig om de aandacht van de bediening te krijgen. De bediening heeft het enorm druk en lijkt onderbezet te zijn nu de hele zaak vol zit. Als het is gelukt om de aandacht te krijgen van de serveerster bestel ik de maxi sjips met rucolamayonaise (€5,92), de kipspiesjes in kokosmelk gemarineerd (€6,44) en de Pappadum met salade (€6,18). Alle gerechtjes in een keer bestellen lijkt me door de drukte wel handig.

WC koopje
Tijdens het wachten besluit ik even naar het toilet te gaan. De twee krakende steile trappen die daarvoor beklommen moeten worden maken het een uitdaging. Erg grappig is dat bij de toiletten allemaal boeken staan. de ontmoeting eten 350Een van die boeken trekt mijn aandacht. Toch maar even vragen of die misschien te koop zijn. Bij het navragen blijkt dat de boeken eigenlijk niet te koop zijn maar ik heb geluk en voor deze keer kan het wel. Ondertussen zijn al mijn gerechtjes aangekomen en is het tijd om ze te gaan proeven. De sjips zijn lekker knapperig en lijken een beetje op dunne gebakken aardappels. Helaas valt de pappadum met salade een beetje tegen: het koude gerecht past niet goed bij de warme gerechten en de dressing heeft een aparte smaak. De kipspiesjes zijn gelukkig heerlijk. De marinade van het vlees is goed in het vlees getrokken en de kipspiesjes zijn lekker mals. Het eten vult heel goed en aan het einde kan ik geen pap meer zeggen. Bij het afruimen vraagt de serveerster of het gesmaakt heeft en verontschuldigt zich dat het even duurde. Ondanks het wachten en de moeilijkheden rondom het bestellen maakte het lekkere eten en de behulpzame en vriendelijke bediening veel goed. De Ontmoeting is een leuk tentje om uit eten te gaan maar is niet geschikt voor een kleine beurs.

Eindoordeel: 7,5

 

Redactie
Knapperige friet en een vriendelijke eigenaar

ANS eet: De Fest

Van vreetschuur tot sterrenrestaurant: in deze nieuwe rubriek verkent ANS Nijmeegse restaurants. Bieden ze culinaire hoogstandjes of zou je geld toe moeten krijgen? Deze editie: Cafetaria De Fest.

Gelegen in de wijk Brakkenstein is Cafetaria De Fest voor veel studenten die geen zin hebben om zelf te koken een vaste uitvalsbasis. In tentamenperiodes snel een frietje speciaal halen met je medestudenten of een uit de hand gelopen borrel afsluiten met een pizza, het zal velen bekend in de oren klinken. Toch blijkt bij aankomst al snel dat niet alleen studenten hun weg naar de buurtsnackbar vinden. Vanuit de hele wijk trekt De Fest klanten en het schijnt zelfs dat burgemeester Hubert Bruls een graag geziene gast is.

Hoewel het een doodgewone donderdag is, valt op dat het goed vol zit. Zodra de vriendelijke eigenaar je begroet met een 'Goedenavond! Hoe gaat het?', is meteen duidelijk waarom. Bang dat hij je nog herkent van vorige bezoeken, hoef je niet te zijn. Iedere bezoeker wordt warm welkom geheten: kinderen krijgen een lolly, hun ouders een oprechte handdruk.

Tafeltje dekje
Als iedere cafetaria heeft De Fest natuurlijk een uitgebreide lijst aan soorten friet en snacks, maar daar blijft het niet bij. Er is een ruim assortiment aan pizza's en het is donderdag, de dag die onder vaste gasten bekend (of berucht) staat als 'schoteldag'. Met korting kunnen hongerige studenten genieten van een kapsalon en een blikje fris. Toch besluit ik om voor een regulier snackbardiner te gaan: een rasfietje met en een kroket (3,75 euro).

DeFest400xDe hitte van de stomende frietpannen binnen en het lekkere weer buiten, maakt dat een aantal bezoekers plaatsneemt op het 'terras': drie plastic tafeltjes met stoelen. Als de friet gaar is, blijkt dat de service niet blijft bij de vriendelijke begroeting. Het eten wordt hoogstpersoonlijk naar je tafeltje gebracht. Waar de meeste snackbars hun friet serveren in een plastic bakje met een vorkje in je favoriete kleur als kers op de taart, krijg je je friet bij De Fest op een echt bord. Hoewel het aan de smaak niks verandert, doet het aan de sfeer veel goeds.

'Kom je hier vaker?'
Terwijl de buurtkat buiten rondloopt tussen de tafeltjes, is het tijd om te proeven. De friet is knapperig, de kroket goed gebakken en de mayonaise smaakt, nou ja, als mayonaise. Veel meer valt er van een snackbar ook niet te verwachten, maar voor de hype die De Fest onder veel studenten is, had ik er misschien toch wat meer van verwacht. Het is lekker, maar niet zo uitzonderlijk dat dit bij geen enkele andere snackbar te verkrijgen is.

Bij het terugbrengen van het bord, begint het echter te dagen waarom jong en oud hier zo graag komen. 'Heeft het gesmaakt?', vraagt de nog altijd even vriendelijke eigenaar. 'Jullie komen zeker nog een ijsje halen?' Als ook het ijsje weer met korting wordt overhandigd ('Het is wel goed zo') en de man je uitlaat met een vrolijk 'Bedankt hoor! Tot ziens!', roep je automatisch terug: 'Tot de volgende keer!'. Want friet kun je inderdaad overal eten, maar vriendelijke snackbareigenaren zijn er lang niet overal.

Eindoordeel: 9

 

Irene Wilde

ANS eet: Chidoz

Van vreetschuur tot sterrenrestaurant: in deze nieuwe rubriek verkent ANS Nijmeegse restaurants. Bieden ze culinaire hoogstandjes of zou je geld toe moeten krijgen? Deze editie: Chidoz in de Molenstraat.

Er is een nieuwe ster aan de Mexicaanse horizon: Chidoz. Op haar website belooft het restaurant 'Mexicaanse classics in een nieuw jasje' te serveren: 'Legendary burritoz, tacos, salads and bowls, met verrassende ingrediënten van over de hele wereld.' Oftewel: Mexicaanse klassiekers met een twist. Na vestigingen in Utrecht en Eindhoven, is dit het derde restaurant van de keten.

Chidoz hoopt zich vooral op prijs van de Sombrero-dragende concurrentie te onderscheiden. Dat is van het restaurant af te zien: waar bijvoorbeeld Popopopocatepetl en Don Pablo voorwaardige bediening hebben, moet je bij Chidoz zelf aan de toonbank bestellen, waarna je bestelling voor je neus wordt klaargemaakt. Als je gaat zitten zijn alle stoelen zijn aan de grond geschroefd. Het doet enigszins aan de McDonalds aan de overkant denken en ziet er niet heel gezellig uit. Enkele gekleurde banken zien er beter uit, maar deze zijn helaas bezet.

Tomaatoverdaad
De tortillia's, taco's en bowls zijn redelijk betaalbaar, maar niet overdreven goedkoop. Je kan zelf vanaf €8,75 een maaltijd samenstellen. Ook kan je kiezen uit vooraf samengestelde favourites. Ik kies voor het laatste en ga voor de Classic Tortillia (€10,20) met onder andere kip, rijst, zwarte bonen, kaas en guacamole. Als bijgerecht neem ik een Veggie Quesadilla (€3,50): een opgevouwen kleine tortillia met tomaten en kaas.

Die Quesadilla is enigszins waterig door de overdaad aan tomaat. Hier hadden ook gerust andere groenten (zoals mais of bonen) toegevoegd kunnen worden. Dat kan niet worden gezegd over de tortilla: die is werkelijk tot op de nok toe gevuld met verschillende soorten groentes. Elke twijfel over een te kleine maaltijd wordt tijdens de bereiding zorgvuldig de grond in geboord. Het smaakt allemaal prima, al verzuipt de op zich heerlijke kip in de overdaad aan groente.

Lachen verboden
De twee medewerkers zijn beleefd, al lijkt lachen achter de toonbank verboden te zijn. Hinderlijk: de caissière herhaalt de bestelling niet, waardoor het onduidelijk is of ze de juiste bestelling heeft aangeslagen. Omdat ik geen bonnetje krijg, betaal ik maar op hoop van zegen. De mannelijke medewerker vraagt halverwege of het eten smaakt en de vrouwelijke ruimt na afloop onze dienbladen op. Meer service dan je eigenlijk mag verwachten van een fastfood-restaurant, al ben ik met een drankje meegeteld toch bijna €17 kwijt.

Een paar kleine minpunten kunnen niet verhullen dat Chidoz een goede toevoeging is aan de Nijmeegse horecascene. De sfeer kan iets gezelliger en de maaltijden iets verfijnder, maar je krijgt een prima maaltijd voor een redelijke prijs. Eens te overwegen als je écht geen zin hebt om te koken.

Eindoordeel: 7,5

 

Joep Dorna