Tijdbesparing en rust

De Loftrompet: zelfscankassa's

Waar de pessimistische student slechts een ononderbroken modderstroom van alledaagse misère ziet, ziet columnist Roel van Koeverden juist ook goudklompjes voorbij drijven die het dagelijks leven van een student weer een stukje mooier maken. Iedere ANS vist hij zo'n pareltje op en schrijft hij er een column over.

Illustratie Inge Spoelstra

Een slechte nachtrust, een te lange dag, het plotselinge overlijden van je cavia, de realisatie dat je vergeten bent je fiets op slot te zetten of een kater: allemaal redenen waarom je even geen zin hebt om in de rij voor de kassa te staan. Gelukkig is de file voor het betaalloket sinds de introductie van de zelfscankassa geen noodzakelijk kwaad meer, maar een keuze. Helaas zijn ze nog niet in alle supermarkten te vinden, maar de toko's die zelfscankassa’s hebben geïnstalleerd hebben studenten hiermee een groot plezier gedaan.

De lijst van voordelen die de zelfscankassa heeft ten opzichte van zijn menselijk gestuurde voorganger is lang. Over de volgorde kan worden gediscussieerd, maar over nummer één kan daarentegen niet worden getwist. Tijdbesparing is sowieso het beste dat deze uitvinding het winkelpubliek gebracht heeft. Het oudje dat bij de kassa haar muntgeld tot op de cent nauwkeurig uittelt en terloops over haar  kleinkinderen begint te vertellen zal dit niet kunnen beamen, maar de student die zijn ontbijt is vergeten, absoluut wel. Als student doe je nou eenmaal veel boodschappen en vaak vlug tussen de bedrijven door. Met sport, colleges, commissies, UB-sessies en het nodige zuipen valt het niet te doen om twee uur per week in een AH-filiaal door te brengen. Zelfscankassa's bieden gelukkig soelaas.

Daarnaast zijn er zat momenten waarop een mens qua sociale skills en wil tijdelijk afzakt naar het niveau van een zak kruimelaardappelen. Het laatste wat je dan kan gebruiken is vijf minuten in een rij staan tussen een zwetende dikzak die slechts een sixpack pils en een pak mergpijpen op de loopband heeft liggen en een druk telefonerende huisvrouw met een kort, pittig kapsel. Vooral aan het einde van een lange dag kan het fijn zijn om in alle rust zelf je producten te bliepen terwijl je naar de ruis in je hoofd luistert.

Al met al verdient de zelfscankassa een plaats in het roemrijke rijtje van uitvindingen die het dagelijks leven weer een stukje makkelijker hebben gemaakt. Wellicht heb je überhaupt nog nooit zo lang stilgestaan bij het bestaan van deze uitvinding totdat je deze column voor je neus kreeg. Misschien heb je zelfs nog nooit een zelfscankassa gebruikt. In dat geval zeg ik je: je leven wordt een stukje beter na het lezen van deze pak 'm beet vierhonderd woorden.

 

Deze column verscheen eerder in de tweede editie van ANS 2019-2020

 

Redactie
Lekker op de bank

De Loftrompet: Videocolleges

Waar de pessimistische student slechts een ononderbroken modderstroom van alledaagse misère ziet, ziet columnist Roel van Koeverden juist ook goudklompjes voorbij drijven die het dagelijks leven van een student weer een stukje mooier maken. Iedere ANS vist hij zo’n pareltje op en schrijft hij er een column over.

Illustratie: Inge Spoelstra
 
De tijden van jezelf onchristelijk vroeg je nest uit sleuren om vervolgens met je verslapen kop wat details van het college mee proberen te pikken, zijn gelukkig voorbij. Helaas is het niet voor iedereen weggelegd, maar  degenen die er gebruik van kunnen maken zijn er dankbaar voor: videocolleges. Alleen al voor de versnelfunctie zou de uitvinder van het videocollege heilig verklaard mogen worden. Met een druk op de versnelknop  tover je een geestdodende neuzelsessie van anderhalf uur om tot een vlotte vertelling van drie kwartier. Was er maar zo'n functie op familieverjaardagen.
 
Misschien nog wel prettiger dan het sneller kunnen laten afspelen van een college is de mogelijkheid om hele stukken te skippen. Wachten tot het gekloot met de techniek klaar is? Een langdradige discussie over een minuscuul detail uitzitten? Een in weerbarstig Engels gehouden reclamepraatje aanhoren? Not anymore voor de student die zijn college thuis op de bank kijkt. Gelukkig kan het tegenovergestelde ook: het gemiste stukje even opnieuw kijken als je even in gedachte verzonken was of je de vadsige duif voor je raam even interessanter vond dan je docent. Natuurlijk mag ook niet de pauzefunctie niet vergeten worden. De professor op je schermpje kan in tegenstelling tot de professor in het echt wél op ieder moment makkelijk en legaal tot zwijgen worden gebracht. Wanneer bijvoorbeeld je blaas schreeuwt om geleegd te worden, kun je gewoon fijn je college stil zetten en hoef je niet trillend met je poot te wachten tot de klok half slaat. Heb je de concentratie van een seniele goudvis? Dan ook de pauzestand. Heer-lijk.
 
Maar het allerfijnste van alles is nog wel dat je een videocollege waar en wanneer je maar wil kunt kijken. Desnoods spaar je alles op tot het laatste moment en houd je een bingewatchsessie, lekker in je eigen woonhol  in plaats van in een muffe preekzaal ergens achter op de campus. Fijn 's avonds wanneer je concentratie piekt in plaats van 's ochtends wanneer je een door de stront getrokken zombie met het IQ van een Mongoolse  oktor bent. Met een kleedje over je poten en een kop thee in je klauwen voelt het eigenlijk al niet meer als een studieactiviteit. Mocht je er geen genoeg van krijgen: het nieuwe seizoen videocolleges is zojuist uitgekomen. Geniet ervan!

 

Redactie