Mascotte Pien Peen

Gevonden Voorwerp

Wie: Janeri Fröberg (20), derdejaarsstudent Biomedische Wetenschappen
Voorwerp: Pien Peen

Tekst: Mae Boevink
Foto: Ted van Aanholt

Dit artikel verscheen eerder in het introductienummer van ANS.

Waarom loop je rond met deze knuffel?
‘Dit is Pien Peen, de mascotte van studentenatletiekvereniging ‘t Haasje. We hadden nog geen mascotte en vonden een wortel goed passen bij een haas. Pien gaat mee naar zo veel mogelijk wedstrijden. Zoals het een goede mascotte betaamt, zorgt ze ervoor dat leden harder rennen wanneer ze haar zien. Pien Peen grootZe heeft nu nog de outfit aan van de vorige studentenatletiekwedstrijd waar ik haar mee naartoe heb genomen. Pien heeft geen vaste slaapplaats. Ze slaapt bij verschillende leden en op dit moment logeert ze bij mij.’

Wie zorgt er voor Pien?
‘De leden van het bestuur zijn de ouders van Pien. Hun hoofdtaak is ervoor zorgen dat ze niet wordt gejat, maar het bestuur verzaakt dit vaak. Elk bestuursjaar wordt Pien wel een keer gestolen door een vereniging; het is een wonder dat ze al vijf jaar als onze mascotte heeft overleefd. Gelukkig heeft ze nog nooit grote schade geleden en af en toe wordt ze door leden opnieuw gevuld, waardoor ze er nog prima uitziet.’

Wat is het spannendste dat ze ooit heeft meegemaakt?
‘Pien is een keer gestolen door W.A.V. Tartlétos, de studentenatletiekvereniging van Wageningen. Dat was een drama. Ze heeft toen het Stockholmsyndroom ontwikkeld. Tijdens deze kidnapping is ze verliefd geworden op Cheetos de cheeta, de mascotte van Tartlétos. Dit leidde er zelfs toe dat ons bestuur een liefdeslied van Pien voor Cheetos heeft moeten voordragen. De liefde tussen die twee zorgt sindsdien voor veel ophef binnen het bestuur van ‘t Haasje. Elke keer dat ze wordt gejat door Tartlétos moet ons bestuur namelijk een nieuwe opdracht uitvoeren om haar terug te krijgen.’

Wat doet Pien in haar vrije tijd?
‘Pien gaat graag naar feestjes en borrels. Als er een themafeest is, zoekt ze een bijpassende outfit uit. Bij de feestjes wordt ze helaas vaak vergeten, omdat het lid dat op dat moment op haar moet passen dronken wordt. Verder is Pien heel sportief. Ze gaat graag kijken bij atletiekwedstrijden en soms loopt ze hard. Tijdens de laatste tienkamp heeft ze gebokst en geskeelerd. Hoogspringen wil ze nog proberen, maar ze moet nog iemand vinden die haar omhoog helpt.’ 

 

MMA-Handschoenen

Gevonden Voorwerp

Wie: Luuk (26), masterstudent Psychologie
Voorwerp: MMA-handschoenen

Tekst: Eveline Knapen en Chiel Nijhuis
Foto: Sven Nijhof

Dit artikel verscheen eerder in het zevende nummer van ANS

Heb je deze handschoenen aan omdat je een vechtersbaas bent?
‘Deze handschoenen gebruik ik voor Mixed Martial Arts (MMA), een vechtsport waarin de meest effectieve technieken uit verschillende vechtsporten worden gecombineerd, zoals jiu-jitsu-armklemmen en kickbokstrappen. Dat wil niet zeggen dat alles is toegestaan. Bij de training zijn er regels zodat iedereen veilig kan trainen en naderhand blessurevrij naar huis kan. Zo zijn onder andere aanvallen naar het kruis en de ruggengraat niet toegestaan.’

Waarom heb je de handschoen opgepakt?gevondenvoorwerpMMA
‘Samen met een vriend was ik op zoek naar de ultieme vechtsport; een vechtsport waarbij je niet gebonden bent aan een beperkt aantal toegestane technieken. Dat vonden we bij MMA. We sloten ons aan bij de studentensportvereniging kaizen, waar ik uiteindelijk trainer werd. Veel mensen hebben bij MMA negatieve associaties, daarom vind ik het soms lastig om te verantwoorden dat ik aan MMA doe. Bij wedstrijden vechten ze inderdaad tot bloedens toe, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld boksen kun je bij MMA-wedstrijden schade voorkomen door af te kloppen. Persoonlijk ben ik meer geïnteresseerd in het technische en strategische aspect van de sport en niet zozeer in het extreme geweld.’

Ben je wel eens bang tijdens het sparren?
‘Dat hangt er van af. Bij MMA kan het er hard aan toe gaan, maar wat mensen van MMA op televisie en het internet zien, zijn wedstrijden op het hoogste niveau. Daar worden mensen inderdaad soms knock-out geslagen. Op onze trainingen gebeurt dat niet, want wij trainen op amateurniveau en daarbij is de kans op ernstig letsel klein. Het komt wel eens voor dat je een lomperik voor je krijgt en dan is het terecht dat je bang bent. Mensen zijn soms echter banger voor de aantasting van hun ego, dan dat ze bang zijn voor de fysieke pijn.

Leert MMA je omgaan met angst?
‘Bij veel vechtsporten krijg je een reality check. Sommige mensen hebben een vals gevoel van zelfvertrouwen doordat ze opgepompte, stoere jongens zijn die vaak in de fitnesszaal staan. In werkelijkheid is het mogelijk dat vechters die er klein en schriel uitzien, door training juist veel gevaarlijker zijn dan zo’n spierbundel. MMA heeft hen geleerd in gevaarlijke situaties slim en tactisch te denken. Dankzij de training kunnen ze zich tegen een veel grotere tegenstander verdedigen. 

 

Mees

Gevonden voorwerp

Wie: Jannes Bijl (28) en Inge Stok (21), beiden student Filosofie
Voorwerp: Mees (7 maanden)

Tekst: Anne van Veen
Foto: Ted van Aanholt

Dit artikel verscheen eerder in het zesde nummer van ANS

Hoe combineren jullie Mees met het studentenleven?
‘We zitten nooit op hetzelfde moment in de collegebanken, dus is er altijd iemand thuis om te kijken hoe ze daar de boel terroriseert. Op vrijdag hebben we wel direct na elkaar college. Mees gaat dan in de kinderwagen mee naar het Spinozagebouw om vervolgens met de andere ouder weer mee naar huis te gaan. Als we dan toch ergens anders moeten zijn, is het niet moeilijk om een oppas te regelen. Onze vrienden hebben geen kind om op te letten en iedereen is dol op Mees, dus een babysitter is zo gevonden. MeesVliegtNatuurlijk moeten we goed blijven plannen en is van een typisch studentenleven niet echt sprake meer.’

Worden jullie raar aangekeken als andere studenten de kinderwagen zien?
‘We krijgen wel eens vreemde blikken van studenten als we met Mees over de campus lopen, maar niet zoveel dat we hier last van hebben. Vooral vrouwelijke studenten vinden haar erg schattig en spreken ons maar al te graag aan. Zodra meiden haar zien, gillen ze dingen als “zo cute!” en worden er woordjes gebrabbeld in de kinderwagen. Vervolgens moeten ze rennen om het college nog te halen.

Is er in jullie studentenwoning plek voor een huilende baby?
‘In Nijmegen is het bijna onmogelijk iets betaalbaars te vinden voor een studentengezin. Gelukkig konden we terecht in de “foutjesflat” van het SSHN-complex Galgenveld toen Mees drie maanden was. Dit is een flat met driekamerappartementen speciaal voor studenten met kinderen. Het gebouw is gevuld met heen en weer steppende kleuters. Van hen waren de meesten, zoals de naam van de flat al verraadt, niet gepland. Op dit moment hebben we nog niet veel contact met onze ganggenoten, maar als Mees ouder is kan ze met de buurkinderen spelen op de binnenplaats.’

Hoe past een baby binnen een studentenbudget?
‘Moeders die studeren krijgen vier maanden lang extra studiefinanciering, als ouderschapsverlof. Vaders krijgen niets. Onze ervaring is dat deze vier maanden niet eens in de buurt komen van de werkelijke uitloop die wij als studerende ouders hebben. We doen nu al een jaar langer over onze studie en hier komen ook de nodige kosten bij. Gelukkig hoefden we geen wieg of kinderwagen te kopen. We zijn de eersten in onze familie met een baby en kregen alle spullen cadeau. Alleen aan de bergen luiers zijn we meer kwijt dan de gemiddelde student.’

 

Een hoofddoek

Gevonden voorwerp

Wie: Ikara (22), eerstejaarsstudent religiewetenschappen
Voorwerp: hoofddoek

Tekst: Max Bosschaart
Foto: Loren Brouwer

Dit artikel verscheen eerder in het vijfde nummer van ANS

foto gevonden voorwerpen ans 4Waarom draag je een hoofddoek?
‘In de Koran staat dat je bescheiden moet zijn en niet te veel van jezelf moet laten zien. Ik draag dit kledingstuk om ingetogen te zijn, maar ook om mijn identiteit uit te dragen. De hoofddoeken die ik draag, hebben felle kleuren. Hierdoor val ik misschien nogal op, maar dat is op mijn manier bescheiden zijn. Wat veel mensen niet weten, is dat er een hele mode achter de hoofddoeken schuilt. Ik heb me hierin verdiept. Laatst gaf ik bijvoorbeeld een workshop aan studenten van de HAN over islamitische klederdracht.’

Wat bespreek je tijdens deze workshops?
‘Ik vertel meestal over de regionale verschillen die er zijn in het dragen van hoofddoeken. Turkse meiden dragen bijvoorbeeld vaak een punt aan de voorkant, zodat de hoofddoek een beetje omhoog staat. In tegenstelling tot de vrij strakke en nette stijl, die kenmerkend is voor het Midden-Oosten, dragen vrouwen in Indonesië hun hoofddoek veel losser. Zij gebruiken maar één speld om de hoofddoek bij elkaar te houden. Zelf heb ik niet echt een vaste stijl. Ik varieer juist met verschillende kleuren en stijlen.’

Hoe reageren mensen op jou en je hoofddoek?
‘Heel wisselend eigenlijk. In Opheusden, een gereformeerd dorpje waar ik ben opgegroeid, waren mensen altijd vrij lomp en direct tegen me. Veel van mijn klasgenoten hadden een hekel aan allochtonen en buitenlanders. Op de middelbare school kreeg ik vaak het woord ‘theedoek ’ naar mijn hoofd geslingerd. Op de universiteit heb ik eigenlijk nog nooit vervelende opmerkingen gehad. Ik krijg wel regelmatig te maken met onbegrip. Vaak denken mensen dat ik conservatief en gesloten ben, iets waar mensen na een gesprek met mij op terugkomen. Ik ben namelijk heel spontaan en misschien soms wel te direct.’

Word je vanwege dit kledingstuk anders aangekeken?
‘Het komt wel eens voor dat een oud vrouwtje me een beetje angstig aanstaart in de bus. Het enige moment dat ik echt vervelend ben bejegend vanwege mijn geloof, was toen een dronken man naast mij kwam zitten in de bus. Hij vertelde mij dat hij nog nooit een moslima had gezien en begon mij vervolgens allerlei vragen te stellen over wat er in het Midden-Oosten gebeurt. Ik word daar de laatste tijd wel regelmatig op aangesproken. Gelukkig ben ik realistisch genoeg om te weten dat het niets uitmaakt wat ik hierover zeg. Ik kan er namelijk niets aan doen.’ 

 

Een t-shirt

Gevonden voorwerp

Tekst: Max Bosschaart en Annemarie Segeren
Foto: Loren Brouwer

Wie: Lerrie (28), masterstudent Sociologie
Voorwerp: T-shirt

Dit artikel verscheen eerder in het vierde nummer van ANS

Waarom draag je dit T-shirt?
‘Nadat ik in 2009 en 2012 een psychose heb gehad, kreeg ik de diagnose schizofrenie. rond mijn dertiende ontstond bij mij de kwetsbaarheid voor psychoses, waarschijnlijk door toeval. LerrieDie kwetsbaarheid in combinatie met stress die ik door mijn studie had, leidde uiteindelijk tot mijn schizofrene psychoses. Tijdens die psychoses kon ik normale dingen, zoals een lijnbus die opeens van nummer veranderde, niet meer logisch interpreteren. Functioneren in het dagelijks leven ging ook niet meer. Ik had bijvoorbeeld hulp nodig met eten en aankleden. Nu gebruik ik antipsychotica, ben ik arbeidsongeschikt verklaard en krijg een Wajong-uitkering. Studeren kan, maar wel op aangepast tempo.’

Hoe reageren mensen op je diagnose?
‘Ik kan er met iedereen over praten. Dat had ik eerst niet door, omdat ik een slecht zelfbeeld had. Ik ontmoet regelmatig mensen die geïnteresseerd zijn en allerlei vragen hebben over schizofrenie. Mensen weten vaak niet precies wat het inhoudt. Tijdens een schizofrene psychose interpreteer je de werkelijkheid op een verkeerde manier. Schizofrenie heeft niets te maken met een meervoudige persoonlijkheid, hoewel dit wel op mijn T-shirt staat.’

Toch heb je dit shirt aan.
‘Ik maak graag grappen over het stereotype beeld van schizofrenie, ik heb er nu al zo’n vijftig verzameld. In het begin was dat moeilijk, omdat ik niet gewend was om zo te denken. Toen ik daar eenmaal aan was gewend, heeft humor mijn kijk op de situatie veranderd. Op deze manier wordt de ziekte een kans en lach ik mijn angsten weg. Grappen maken is voor mij de ultieme verwerking van mijn psychoses. Hierdoor heb ik ook veel minder angst voor een eventuele terugval.’

Hoe groot is de kans op een volgende psychose?
‘Zonder medicijnen heb ik 80 procent kans om een volgende psychose te krijgen, met medicijnen maar 20 procent. Yoga verkleint die kans nog meer. Doordat ik nu al bijna drie jaar gemiddeld anderhalf uur per dag yoga beoefen, ga ik elke dag vooruit in gezondheid, geluk en welzijn. Ik voel me ontspannen en heb geen stress meer, waardoor de kans op een volgende psychose vermindert. De afgelopen zeven maanden voelde elke dag als de beste uit mijn leven.’ 

 

Een sitar

Gevonden voorwerp

Wie: Wouter (21), vierdejaarsstudent filosofie
Voorwerp: Sitar

Tekst en foto: Guusje van den Ouweland

Dit artikel verscheen eerder in het derde nummer van ANS

Wat is dit voor vreemde gitaar?
‘Dit is een sitar: een Indiaas instrument met ontzettend veel snaren. Je bespeelt er maar zes: twee melodiesnaren, twee bassnaren en twee hoge snaren. De andere tien raak je in principe niet aan, die trillen mee met de rest. Daardoor krijg je een zweverig geluid. Een sitar heeft net als een gitaar fretten op de hals. Deze zitten op verschillende afstanden en kunnen worden verschoven, waardoor je de klank kan veranderen. Aan de onderkant van de sitar zit de kalebas: een soort bolle klankkast die je op de grond zet.’WouterSitar

Hoe kom je aan dit bijzondere instrument?
‘Na mijn eindexamen ging ik tien dagen op vakantie met mijn moeder. Ik wilde graag naar India omdat ik sinds de Disneyfilm Aladdin gefascineerd ben door de Aziatische cultuur. In Delhi stapten we in een van de vele tuktuks. Onze chauffeur wilde denk ik wat extra geld verdienen, want hij toonde ons de hele stad. Hij merkte dat ik in shady winkeltjes naar sitars stond te kijken, maar hij vertelde dat deze instrumenten troep waren. Daarom bracht hij ons naar de bouwer van de sitars van Ravi Shankar, de bekendste sitarspeler ter wereld. De sitar kostte me 1900 euro, maar ik zie het als een investering.’

Hoe kreeg je dit enorme ding mee naar nederland?
‘Dat was een probleem aangezien het duur is om een sitar over te vliegen. Bij de douane betaal je normaal moeilijk veel invoerbelasting voor een duur instrument. De bouwer van de sitar heeft echter een extra winkel in Delhi die paupersitars verkoopt. Daar maakte hij een nepfactuur voor me waarop staat dat ik 30 euro heb betaald. Daarna hoefde ik de sitar alleen nog als handbagage te vervoeren. De douane verwacht natuurlijk niet dat je een duur instrument op die manier meeneemt. Door dit te doen hoefde ik geen invoerbelasting te betalen.’

Waarom waardeer jij de exotische klanken van dit oosterse object zo?
‘Sitarmuziek helpt me te focussen tijdens het studeren. Je wordt er een beetje meditatief van. In veel westerse muziek die ik vet vind komt de sitar terug, zoals in nummers van the Beatles en the Rolling Stones. Het is ook leuk als je minder bekende bands luistert en dan opeens een sitar hoort.’ 

 

 

De Discodel

Gevonden Voorwerp

Wie: Anthony (22), vijfdejaarsstudent Biologie
Voorwerp: Discodel

Tekst: Tom Plaum
Foto: Mike Ruth

AnthonyDiscodelWat voor kleurrijke vleesrol hebben we hier?
‘Dit is de discodel: een frikandel met mayonaise en discodip. Het is een combinatie van twee werelden: het lekkere van de frikandel en het feestelijke van de discodip. De topping geeft de snack een zoete smaak. Het is in feite een frikandel met mayonaise, maar dan met een lading kleurrijke suikerbolletjes erop.’

Waar komt deze originele creatie vandaan?
‘Drie vrienden van mij wilden de slogan van de Febo “jij bestelt het, wij hebben het”, op de proef stellen. Iedere avond na het stappen bestelden ze iets anders. Zo kwamen een softijsje met satésaus en een frietje met mosterdsaus voorbij. Op een avond wilden ze graag een frikandel met mayonaise en discodip uitproberen. Door die creatieve ingeving is de discodel geboren. Van alle innovatieve snacks was deze de enige eetbare. Sinds ik van deze variant op de frikandel met mayonaise heb gehoord, eet ik hem regelmatig; het is mijn favoriete snack.’

Waar kan je de discodel bestellen?
‘Bij Cafetaria Keizer Karelplein is de snack al bekend, omdat we de discodel daar altijd bestellen. Ik vind dat de discodel eigenlijk op de lijst moet komen te staan als Nijmeegse snackspecialiteit. Eerst verkocht de Febo deze snack ook, maar dat is door een misverstand helaas verleden tijd. Ik was daar een avond met drie vrienden. We bestelden drie discodellen en een bak kippenvleugels. Op een gegeven moment had mijn vriend met de kip geen zin meer in zijn eten, dus besloot hij het door de zaak te smijten. Vanaf toen associeerde de Febo de discodel altijd met een snack die door de winkel zou worden gegooid als iemand hem bestelde. Ik snap dat niet, want de frikandellen in kwestie hebben nooit de andere kant van de winkel gezien.’

Hoe reageren mensen als ze de discodel zien?
‘Ze kijken meestal erg verbaasd op, vooral wanneer ik de discodel bestel en de frietboer achter de balie mijn bestelling in één keer begrijpt. Als ik dan met de kleurrijke frikandel langsloop, word ik aangekeken alsof ik gek ben. Ik heb aan verschillende mensen uitgelegd hoe de discodel is ontstaan. “Leuk”, zeggen ze dan, maar proeven willen ze niet.’

discodelPoster