Commentaar

ANS lult

Daar sta je dan, een splinternieuwe eerstejaars, met een introtasje over je schouder en het goedbedoelde advies van je ouders onder je arm. Niet te veel drinken, hè, gewoon jezelf zijn en als er iets is: gewoon bellen. Mooi niet. Je ouders bellen tijdens de introductieweek is zo ongeveer het studentenequivalent van je moeder die een broodtrommel komt brengen. Je bent nu volwassen en zoals het een echte volwassene betaamt, drink je braaf alle biertjes mee, sla je zoveel mogelijk shotjes tequila achterover bij de Tequila Party en sta je zelfs, weliswaar op wankelende benen, om half elf bij de sportdag.

Tussen alle bedrijven door kan het zomaar gebeuren dat je ze tegen het lijf loopt. Ze. De praatjesmakers van de intro, de koningen der slap gelul: de wervers. Ze trekken aan je arm en duwen merchandise in je hand. 'Hey! Word jij onze nieuwe herder?' Om een afgang te voorkomen knik je instemmend, niet wetend of je nu 'ja' hebt gezegd tegen een nieuwe bijbaan als schapendrijver op de Hatertse Vennen of iets heel anders.


Een herder zijn blijkt inderdaad net zo intensief als een bijbaan, met als enige verschil dat het vooral geld kost in plaats van oplevert. Tijdens het aspirantaat word je gebombardeerd tot multi-inzetbare afwashulp, koffieslaaf en boksbal. Je weken zitten vol met dispuutsavonden en al die boetes voor de verkeerd geparkeerde bakfiets kosten klauwen met geld.

Nadat je voor de tiende keer voor het hele dispuut hebt gekookt én de hele avond als ober hebt gespeeld, plof je doodop in je bed. 's Ochtends word je wederom wakker gemaakt met een emmer water en mag je het zelf opdweilen. Je wordt ernstiger afgebeuld dan een kind in een sweatshop, maar gelukkig heb je een belangrijke vaardigheid opgedaan die meer doet dan een CV vol bestuursjaren en werkervaringsplekken bij elkaar: slap leren lullen.

De hoofdredactie

 Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 

 

 

Redactie
Commentaar ANS 7

ANS stript

ANS stript is de zevende en daarmee laatste editie van jaargang 33. Go out with a bang, they say.

ANS heeft wel wat sensatie gekend in haar 33-jarige geschiedenis, al dreigen deze ANS-trivia soms wat in de vergetelheid te raken. In 2005 was het bijvoorbeeld raak: het College van Bestuur (CvB) liet een editie van ANS vernietigen nadat ANS als 1 april grap schreef dat de Radboud Universiteit (RU) zou fuseren met een andere universiteit. Later dat jaar sloeg het ongeluk opnieuw toe, dit keer dankzij een bekende politicus: de snel op de teentjes getrapte Alexander Pechtold. De toenmalige minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties dreigde met de totale vernietiging van de oplage nadat hij niet blij was met een interview over zijn functioneren. Omdat het interview uiteraard alleen de woorden van de voormalig D66-leider weerspiegelde, bleef het bij een dreigement.

Bij een ANS uit 2007 was de toenmalige hoofdredactie wederom de klos. Omdat het CvB van mening was dat de blote vrouw op de voorpagina onacceptabel was, eiste het dat de hoofdredactie de editie uit de welbekende gele bakken zou verwijderen. Later verscheen hetzelfde nummer opnieuw, ditmaal met het Radboudlogo voor de edele delen van de vrouw. De laatste censuuractie: in 2010 haalde het CvB een ANS uit te bakken nadat het College een overduidelijk ironisch commentaar niet snapte. De domme bestuurders dachten dat studenten het advies om 'je kater te verdrinken met nieuw bier' letterlijk zouden nemen. 

Na deze enerverende opeenvolging van akkefietjes bleef verdere controverse jarenlang uit. In het CvB kwamen nieuwe bestuurders die meer ophadden met zaken als vrijheid van meningsuiting en vrije pers. Misschien werd ANS zelf ook iets braver. Maar deze editie keert ANS terug naar haar spraakmakende roots met meer naakt dan ooit tevoren. Met bommen, bijbels en billen op de voorkant inspireert ANS menig student en docent tot de stoutste dromen. In Tijdsgeest wordt de steeds preutsere omgang met publiekelijk naakt besproken. En op de middenpagina rekenen 21 Radboudstudenten hiermee af door in hun blote billen te poseren. Genoeg om te worden vernietigd? Dat mag je zelf beoordelen.

 Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 


De redactie

 

Redactie
Commentaar ANS 6

ANS tekent

'Vo!' Met een adtje van zijn bier neemt hij afscheid van zijn dispuutsgenoten. Het was weer gezellig met de vrinden. Eindelijk is het gelukt om de bangalijst af te ronden. In zijn gedachten denkt hij terug aan Anne-Sophie, op wie hij stiekem een oogje heeft. Ergens baalt hij dat ze zo ver bovenaan staat, maar ach, ze mag best even rondgaan voordat ze bij hem terecht komt. 

Op de fiets naar huis denkt hij nog even aan haar, maar wanneer hij thuis zijn laptop openklapt, is hij haar alweer vergeten. Nu heeft hij veel belangrijkere zaken aan zijn hoofd: het verdedigen van de superieure westerse normen en waarden. Hij is nog steeds in extase dat Forum voor Democratie zoveel zetels heeft gewonnen bij de Provinciale Statenverkiezing. Thierry heeft gelijk: het boreale Europa wordt steeds verder verziekt. 

Tijd om er iets aan te doen. Op Facebook logt hij snel in onder de naam van zijn anonieme trollaccount. Meteen stuurt hij een dreigberichtje naar Özcan Akyol. Het wordt hoog tijd dat die Turkse columnist een toontje lager gaat zingen. Na hem een pijnlijke dood te hebben toegewenst, richt hij zijn pijlen op Marian Spier. 'Deze diversiteitsgekte is te absurd voor woorden', plaatst hij in de reacties onder een interview. 

Van het typen krijgt hij kramp in zijn handen. Tijd voor een korte pauze. Terwijl hij naar de koelkast loopt om een blikje bier te halen, denkt hij even terug aan zijn college Wetenschapsfilosofie van vandaag. Woedend wordt hij als hij zich de woorden van de oude linkse professor herinnert. 'We bespreken vandaag alleen maar niet-westerse filosofen. Het wordt eens tijd dat de wetenschappers die onderbelicht zijn wat meer aandacht krijgen.' Wat een onzin! Het blikje bier valt bijna uit zijn handen. Het enige perspectief dat in het Westen belangrijk is, is dat van de westerse man. Helemaal opgewonden gaat hij weer achter zijn laptop zitten, maar deze klapt hij snel weer dicht. Als hij zo geagiteerd is, kan hij beter niet op Facebook zitten. 

Nog even kijkt hij op zijn telefoon in de hoop een berichtje van Anne-Sophie te zien, maar WhatsApp blijft stil. Gedesillusioneerd zoekt hij zijn bed op en pakt de ANS erbij. Normaal gesproken gebruikt hij deze exclusief als vliegenmepper, maar op zijn nachtkastje ligt niks anders om te lezen. Het is niet anders. Alleen al na een vluchtige blik op de inhoudsopgave valt zijn mond open. 'Hoe links kan een tijdschrift zijn!' schreeuwt hij woest vanuit zijn bed. Tijd voor een omvolking van de ANS.

De redactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 5

ANS jaagt

Hij is dichtbij. Als dikke mist hangt de geur van zijn zweet in de lucht. Het zwakke maanlicht maakt het lastig om vormen te onderscheiden in het donkere bos, maar dat deert niet. Al je zenuwen staan op scherp. Eén misstap en hij is er geweest. Enige tijd verroer je je niet. Het is muisstil. Dan, plots, het geluid van een takje dat breekt onder het gewicht van een voet. Je likt over je tanden en grijnst. Hebbes.

De jacht op Spong was geen gemakkelijke. Weken heeft het je gekost. Een toppredator laat zich ook niet zo makkelijk vangen, dat wist je. Toch wilde je grootser. Moeflons zijn leuk en aardig, maar niets smaakt beter dan een topadvocaat. De eerste stap was zoals bij elke andere jacht: het lokaas uitgooien. Een net interviewverzoek via de mail moest volstaan. Je had eigenlijk niet verwacht dat Spong meteen zou toehappen, maar binnen een dag mailde zijn secretaresse: 'je mocht de beste man wel even bellen'.

Een gevoel van adrenaline overviel je. Het eerste contact was gelegd. Maar iets in je waarschuwde je dat je voorzichtig moest zijn. Je rook urine. Dit was Spongs territorium.
Niets bleek minder waar. De jacht kende vele tegenslagen. Al tijdens het eerste gesprek bleek Spong toch niet zo meegaand als zijn secretaresse voordeed. 'Kom eerst maar naar mijn college tour, dan maken we daarna wel een nieuw afspraakje. Volgende week sta ik in Waalwijk. Ga daar maar heen.' Met je staart tussen je benen hing je op. In totaal duurde het gesprek nog geen drie minuten.

Gehoorzaam volgde je Spong naar Waalwijk. Daar zag je de prooi voor het eerst in levende lijve. Dichterbij dan ooit. Tussen de menigte nam je eens goed de tijd om hem te bestuderen. Ondanks zijn leeftijd maakte hij een strenge en imposante indruk. Overal in je lichaam voelde je weer het gevoel van gedrevenheid. Spoedig, Spong, zullen we elkaar weer zien.

Spong dacht er anders over. Ondanks de belofte om een afspraak te maken, verdween hij zonder enkel spoor achter te laten. Dagen probeerde je hem met alle macht te traceren, zonder resultaat.

Na twee weken was je geduld op. Tijd voor een andere aanpak. Deze keer zou je assertief zijn, direct op je doel afgaan. Vastbesloten pakte je de telefoon en belde direct naar zijn kantoor. Deze keer kon hij je niet ontwijken. Tevreden kijk je naar zijn hoofd aan de muur. Het volgende doelwit wacht.

De redactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 4

ANS speelt

ANS is volop bezig geweest met goede voornemens voor 2019. Ten eerste kwam ze na het interview met Joost tot de conclusie dat er meer mag worden gespeeld op de universiteit. Een hoogleraar die bijvoorbeeld zijn oratie afsluit met 'je weet toch neef' Studenten die een 'terroristische' aanslag plegen op gewone differentiaalvergelijkingen door een confettibom af te laten gaan midden in het college van dr. Kraaijenvanger. Ander voornemen: ANS vindt die differentiaalvergelijkingen helemaal niet zo gewoon, dus die moeten maar eens worden opgelost.

ANS gaat dit jaar spelenderwijs meer bier drinken. Voor het einde van het jaar wil ze alle verschillende smaken van Oersoep geprobeerd hebben. En als ze dan na al die biertjes haar verlegenheid heeft afgeschud, is het tijd om te spelen in bed, als een echte Sexy Motherbocker. Let's talk about sex, baby. Wellicht stijgt ze dit jaar nog wel een plekje in de SOA-top 7. Of is dat niet meer politiek correct?

Meer spelen, minder aandacht voor praatgrage robots. ANS is klaar met huisgenoten die haar de oren van de kop kletsen over wie met wie vreemdging in Temptation Island of Ex on the Beach. Ze zit dus niet te wachten op stofzuigers die straks hardop speculeren of Han van Krieken of toch Martijn Gerritsen de Mol is. Laat staan dat zo'n stofzuiger het staatsburgerschap moeten worden aangeboden. En dan blijkt de stofzuiger achteraf toch niet zo politiek correct te zijn in zijn uitspraken als de journalisten van Vox in hun enthousiasme naar buiten brachten.

Misschien is het in 2019 wel tijd voor een algemene Nijmeegse studentenpartij (aNs) die strijdt voor een RU waar meer gespeeld wordt. Een partij die zorgt dat er een ballenbak komt in de nieuwe Refter. Een partij die AKKU, asap maar bovenal Vox een keer kan beschuldigen van serieuze politieke correctheid. Een partij die de student meer laat spelen. ANS wenst alle studenten een speels 2019.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 3

ANS ziet

Een hinderlijk telefoontje dwarsboomt een goed gesprek. 'Ik ben op zoek naar kamerlid Jansen', vraagt de journalist. 'Die is even niet beschikbaar', antwoord je geïrriteerd. Die haviken denken ook altijd dat ze mogen bellen, maar vanavond heb je hier geen tijd voor. Je oude universiteit heeft je uitgenodigd om de opening van het Maria Montessorigebouw te vieren, en wie ben jij om een goede borrel af te slaan. Sinds de kleine is geboren, heb je al zo weinig tijd voor jezelf. Gelukkig is hij vorige maand zindelijk geworden.

'Die verbouwing ging behoorlijk radfout', grinnik je, als de nieuwe rector magnificus tussen neus en lippen meldt dat TvA precies tien jaar geleden is gesloopt. In ieder geval is het hier een stuk mooier geworden. 'We RUle!' grapt ondertussen een bebaarde lolbroek naast je. 'Onze Radboud-gemeenschap, die zit hier!' schreeuwt hij, waarna hij direct het Radboudlied inzet. Je vond de RU een prima universiteit, maar van zulk Radboudfundamentalisme moet je niks hebben. Plots word je overdonderd door de luide stem van de rector magnificus. 'NEPNIEUWS!, ALLEMAAL NEPNIEUWS!' schreeuwt hij woest. 'Vanavond is iedereen welkom, behalve jullie', zegt hij wijzend naar verslaggevers van ANS, die bibberend naast elkaar staan. 'Ik heb nooit beweerd dat studenten van de RU te incapabel zijn om een baan te vinden.' De Fake News-beweging wordt steeds groter, denk je. Journalisten zijn soms hinderlijk, maar dit gaat te ver.

Gedesillusioneerd besluit je naar de net geopende Refter te gaan. Vanavond staan er kipkluifjes op het menu, maar daar heb je slechte herinneringen aan. Uiteindelijk kies je bij een ander kraampje voor pannenkoeken, het lievelingseten van je zoon. 'Vreselijk wat ze daar aan het doen zijn', zegt een man met een lange baard en een wilde haardos die aan het opscheppen is. 'Protesteer je volgende week mee?' vervolgt hij, waarna hij je een foldertje meegeeft van Nijmegen Against Hate.

Terwijl je aan de pannenkoek begint, denk je aan je zoontje. Het is al een paar maanden geleden dat je langer dan een uur van hem gescheiden was, want zijn nieuwe baan eist alle aandacht op. Een job als fractievoorzitter van D66 krijgen was niet makkelijk, maar gelukkig houden ze er wel van jonge leiders. Dan gaat je telefoon weer. 'Woordvoerder, Jesse Klaver zet vraagtekens bij de leeftijd van kamerlid Jansen', zegt de andere kant van de lijn. 'Politici worden steeds jonger, heb je ANS nooit gelezen?' antwoord je gevat, waarna je de telefoon lachend ophangt.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 2

ANS trotseert

TRIGGER WARNING: De onderstaande tekst bevat seksueel getinte opmerkingen en referenties naar drugs

'Je rondingen zijn zo mooi', zwijmel je, terwijl je liefkozend haar gladde vel streelt. 'En van binnen zo zacht.' Druppels koel vocht glijden over je hand als je je vinger naar binnen duwt. 'Je vruchtvlees is zo sappig...' Dan kan je je niet meer beheersen. Je pakt je mes, snijdt haar eerst doormidden en daarna in blokjes. Daar ligt ze dan, je tomaat. Klaar om in de soep te worden gegooid.

Plots gaat de bel. Je liefje staat voor de deur, ze komt bij je eten. Vol smacht ren je naar de deur om haar te begroeten. Enthousiast als altijd begroet ze je met een knuffel en een high five. Je voelt haar zachte pluche vleugels om je nek. Je kijkt in haar wijd opengesperde ogen en verdrinkt bijna. 'Mijn paradijsvogeltje', stamel je, terwijl je naar haar snavel buigt om haar te zoenen.

Een romantisch diner wordt het niet. RU'tje heeft geen zin in tomatensoep, maar in jou. Vandaag heeft ze een ticketuur paardrijden geprobeerd en wil ze je laten zien wat ze heeft geleerd. Zonder zekering klimt ze op je. In afwisselende gangen stap, draf en galop bereik je het hoogste punt.

'Mevrouw Ans?' klinkt het ineens in je oor. 'Hallo, Ans?' Verschrikt kijk je op naar de man met gele blouse en dikke snor die voor je staat. 'Professor Archimedes!', roep je. 'Heeft u Tarzan nog gezien?' 'Het is meneer De Vries voor jou', antwoordt de professor getriggerd. 'En nu opletten, dit is de laatste waarschuwing.'

Beschaamd zak je onderuit in je stoel. Misschien was het toch niet zo'n goed idee om voor de les nog een lijntje te doen. Nederland wordt steeds higher opgeleid, maar daarmee wordt waarschijnlijk toch iets anders bedoeld.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

Redactie