Commentaar

ANS verenigt

In een wereld waar je er alleen voor staat, vanaf je ontgroening een torenhoge schuld opbouwt en volwassenen blijven benadrukken dat jouw generatie 'egocentrisch' is, heb je steeds vaker behoefte aan wat meer verbintenis. Sommigen verenigen zich op het Malieveld om samen één stem te vormen tegen alles wat hun verdeelt, anderen zoeken elkaar op in de kroeg, maar er zijn een aantal momenten waarop Nederland niet verdeeld is: tijdens Koningsdag, WK's en het Eurovisie Songfestival zijn we allen één. We kleden ons in oranje en voelen ons meer Nederlands dan ooit.

Maar wie hoort eigenlijk tot ons volk? Stopt de saamhorigheid bij een grens, of mogen we ook verder kijken? En hoe ver moet je daarin dan gaan? Hoewel islamoloog Martijn de Koning rustig een potje voetbal met jihadisten speelt onder een IS-vlag, is dit voor velen - en de AIVD - toch een geval van iets té veel inlevingsvermogen.

Gelukkig zijn er meer manieren om saamhorigheid te creëren zonder een gevoelige snaar te raken: ook muziek verbindt. Zo spelen klassieke musici samen met bigbandspelers in het Nederlandse Studenten Jazz Orkest in het hele land en verenigen tukkers, limbo's en juppen.

En als je dan echt geen gevoel van samenhorigheid kan opbrengen, lees dan de graadmeter waaruit blijkt dat je heel goed gezelschapsactiviteiten in je eentje kunt doen. Naar de film, swingen met billen en lekker wijnen: daar heb je de meiden helemaal niet voor nodig. Lekker met jezelf.

In deze ANS vind je artikelen voor zowel de verstofte geschiedenisstudent als voor de kunstgekkies onder ons.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen

 

Redactie
verzonken in gedachten

ANS dwaalt

De dagen worden korter en de nachten langer. De korte naveltruitjes van de zomer worden ingewisseld door vrolijke gele regenjassen, die vanuit het niets overal vandaan komen en het sombere weer kleuren.

Om tijdens deze donkere dagen niet volledig aan je huis gekluisterd te raken, besluit je een ommetje te maken door park Brakkenstein. Al wandelend mijmer je over de belangrijke dingen in je jonge leven. Je moet namelijk nog maar één jaar studeren en wat dan? Ga je direct werken of doe je toch nog een tweede master? En waar ga je wonen? Bij de SSH& zul je er namelijk snel uitgegooid worden als je niet meer studeert, maar geld voor een huis heb je natuurlijk nog niet. Net zoals een vaste relatie eigenlijk.

Verzonken in gedachten merk je dat je bent doorgelopen naar de botanische tuin, grenzend aan park Brakkenstein. Het is een groot contrast met de kale universiteitsgrond. Hier in dit gedeelte van het park staan namelijk vele verschillende bomen en planten. Ook is het niet zo strak geplant zoals op de campus. De blijheid die je voelt bij het zien van al het groen wringt: lag het gebied maar niet zo verstopt en zag de hele campus er maar zo fleurig uit.

Het wordt steeds kouder en je voelt blosjes op je wangen verschijnen. Zachtjes streel je je gladgeschoren kin. Een echte baard laten groeien kun je niet dus is dit beter. Je denkt aan de baard van de Koning die laatst op de voorpagina van de Gelderlander stond. Ergens voel je iets van jaloezie, maar dan denk je aan mannenemancipator Jens van Tricht. Tegenwoordig hoef je gelukkig niet meer zo mannelijk te zijn.


De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen

 

Redactie
Commentaar

ANS lult

Daar sta je dan, een splinternieuwe eerstejaars, met een introtasje over je schouder en het goedbedoelde advies van je ouders onder je arm. Niet te veel drinken, hè, gewoon jezelf zijn en als er iets is: gewoon bellen. Mooi niet. Je ouders bellen tijdens de introductieweek is zo ongeveer het studentenequivalent van je moeder die een broodtrommel komt brengen. Je bent nu volwassen en zoals het een echte volwassene betaamt, drink je braaf alle biertjes mee, sla je zoveel mogelijk shotjes tequila achterover bij de Tequila Party en sta je zelfs, weliswaar op wankelende benen, om half elf bij de sportdag.

Tussen alle bedrijven door kan het zomaar gebeuren dat je ze tegen het lijf loopt. Ze. De praatjesmakers van de intro, de koningen der slap gelul: de wervers. Ze trekken aan je arm en duwen merchandise in je hand. 'Hey! Word jij onze nieuwe herder?' Om een afgang te voorkomen knik je instemmend, niet wetend of je nu 'ja' hebt gezegd tegen een nieuwe bijbaan als schapendrijver op de Hatertse Vennen of iets heel anders.


Een herder zijn blijkt inderdaad net zo intensief als een bijbaan, met als enige verschil dat het vooral geld kost in plaats van oplevert. Tijdens het aspirantaat word je gebombardeerd tot multi-inzetbare afwashulp, koffieslaaf en boksbal. Je weken zitten vol met dispuutsavonden en al die boetes voor de verkeerd geparkeerde bakfiets kosten klauwen met geld.

Nadat je voor de tiende keer voor het hele dispuut hebt gekookt én de hele avond als ober hebt gespeeld, plof je doodop in je bed. 's Ochtends word je wederom wakker gemaakt met een emmer water en mag je het zelf opdweilen. Je wordt ernstiger afgebeuld dan een kind in een sweatshop, maar gelukkig heb je een belangrijke vaardigheid opgedaan die meer doet dan een CV vol bestuursjaren en werkervaringsplekken bij elkaar: slap leren lullen.

De hoofdredactie

 Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 

 

 

Redactie
Commentaar ANS 7

ANS stript

ANS stript is de zevende en daarmee laatste editie van jaargang 33. Go out with a bang, they say.

ANS heeft wel wat sensatie gekend in haar 33-jarige geschiedenis, al dreigen deze ANS-trivia soms wat in de vergetelheid te raken. In 2005 was het bijvoorbeeld raak: het College van Bestuur (CvB) liet een editie van ANS vernietigen nadat ANS als 1 april grap schreef dat de Radboud Universiteit (RU) zou fuseren met een andere universiteit. Later dat jaar sloeg het ongeluk opnieuw toe, dit keer dankzij een bekende politicus: de snel op de teentjes getrapte Alexander Pechtold. De toenmalige minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties dreigde met de totale vernietiging van de oplage nadat hij niet blij was met een interview over zijn functioneren. Omdat het interview uiteraard alleen de woorden van de voormalig D66-leider weerspiegelde, bleef het bij een dreigement.

Bij een ANS uit 2007 was de toenmalige hoofdredactie wederom de klos. Omdat het CvB van mening was dat de blote vrouw op de voorpagina onacceptabel was, eiste het dat de hoofdredactie de editie uit de welbekende gele bakken zou verwijderen. Later verscheen hetzelfde nummer opnieuw, ditmaal met het Radboudlogo voor de edele delen van de vrouw. De laatste censuuractie: in 2010 haalde het CvB een ANS uit te bakken nadat het College een overduidelijk ironisch commentaar niet snapte. De domme bestuurders dachten dat studenten het advies om 'je kater te verdrinken met nieuw bier' letterlijk zouden nemen. 

Na deze enerverende opeenvolging van akkefietjes bleef verdere controverse jarenlang uit. In het CvB kwamen nieuwe bestuurders die meer ophadden met zaken als vrijheid van meningsuiting en vrije pers. Misschien werd ANS zelf ook iets braver. Maar deze editie keert ANS terug naar haar spraakmakende roots met meer naakt dan ooit tevoren. Met bommen, bijbels en billen op de voorkant inspireert ANS menig student en docent tot de stoutste dromen. In Tijdsgeest wordt de steeds preutsere omgang met publiekelijk naakt besproken. En op de middenpagina rekenen 21 Radboudstudenten hiermee af door in hun blote billen te poseren. Genoeg om te worden vernietigd? Dat mag je zelf beoordelen.

 Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 


De redactie

 

Redactie
Commentaar ANS 6

ANS tekent

'Vo!' Met een adtje van zijn bier neemt hij afscheid van zijn dispuutsgenoten. Het was weer gezellig met de vrinden. Eindelijk is het gelukt om de bangalijst af te ronden. In zijn gedachten denkt hij terug aan Anne-Sophie, op wie hij stiekem een oogje heeft. Ergens baalt hij dat ze zo ver bovenaan staat, maar ach, ze mag best even rondgaan voordat ze bij hem terecht komt. 

Op de fiets naar huis denkt hij nog even aan haar, maar wanneer hij thuis zijn laptop openklapt, is hij haar alweer vergeten. Nu heeft hij veel belangrijkere zaken aan zijn hoofd: het verdedigen van de superieure westerse normen en waarden. Hij is nog steeds in extase dat Forum voor Democratie zoveel zetels heeft gewonnen bij de Provinciale Statenverkiezing. Thierry heeft gelijk: het boreale Europa wordt steeds verder verziekt. 

Tijd om er iets aan te doen. Op Facebook logt hij snel in onder de naam van zijn anonieme trollaccount. Meteen stuurt hij een dreigberichtje naar Özcan Akyol. Het wordt hoog tijd dat die Turkse columnist een toontje lager gaat zingen. Na hem een pijnlijke dood te hebben toegewenst, richt hij zijn pijlen op Marian Spier. 'Deze diversiteitsgekte is te absurd voor woorden', plaatst hij in de reacties onder een interview. 

Van het typen krijgt hij kramp in zijn handen. Tijd voor een korte pauze. Terwijl hij naar de koelkast loopt om een blikje bier te halen, denkt hij even terug aan zijn college Wetenschapsfilosofie van vandaag. Woedend wordt hij als hij zich de woorden van de oude linkse professor herinnert. 'We bespreken vandaag alleen maar niet-westerse filosofen. Het wordt eens tijd dat de wetenschappers die onderbelicht zijn wat meer aandacht krijgen.' Wat een onzin! Het blikje bier valt bijna uit zijn handen. Het enige perspectief dat in het Westen belangrijk is, is dat van de westerse man. Helemaal opgewonden gaat hij weer achter zijn laptop zitten, maar deze klapt hij snel weer dicht. Als hij zo geagiteerd is, kan hij beter niet op Facebook zitten. 

Nog even kijkt hij op zijn telefoon in de hoop een berichtje van Anne-Sophie te zien, maar WhatsApp blijft stil. Gedesillusioneerd zoekt hij zijn bed op en pakt de ANS erbij. Normaal gesproken gebruikt hij deze exclusief als vliegenmepper, maar op zijn nachtkastje ligt niks anders om te lezen. Het is niet anders. Alleen al na een vluchtige blik op de inhoudsopgave valt zijn mond open. 'Hoe links kan een tijdschrift zijn!' schreeuwt hij woest vanuit zijn bed. Tijd voor een omvolking van de ANS.

De redactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen. 

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 5

ANS jaagt

Hij is dichtbij. Als dikke mist hangt de geur van zijn zweet in de lucht. Het zwakke maanlicht maakt het lastig om vormen te onderscheiden in het donkere bos, maar dat deert niet. Al je zenuwen staan op scherp. Eén misstap en hij is er geweest. Enige tijd verroer je je niet. Het is muisstil. Dan, plots, het geluid van een takje dat breekt onder het gewicht van een voet. Je likt over je tanden en grijnst. Hebbes.

De jacht op Spong was geen gemakkelijke. Weken heeft het je gekost. Een toppredator laat zich ook niet zo makkelijk vangen, dat wist je. Toch wilde je grootser. Moeflons zijn leuk en aardig, maar niets smaakt beter dan een topadvocaat. De eerste stap was zoals bij elke andere jacht: het lokaas uitgooien. Een net interviewverzoek via de mail moest volstaan. Je had eigenlijk niet verwacht dat Spong meteen zou toehappen, maar binnen een dag mailde zijn secretaresse: 'je mocht de beste man wel even bellen'.

Een gevoel van adrenaline overviel je. Het eerste contact was gelegd. Maar iets in je waarschuwde je dat je voorzichtig moest zijn. Je rook urine. Dit was Spongs territorium.
Niets bleek minder waar. De jacht kende vele tegenslagen. Al tijdens het eerste gesprek bleek Spong toch niet zo meegaand als zijn secretaresse voordeed. 'Kom eerst maar naar mijn college tour, dan maken we daarna wel een nieuw afspraakje. Volgende week sta ik in Waalwijk. Ga daar maar heen.' Met je staart tussen je benen hing je op. In totaal duurde het gesprek nog geen drie minuten.

Gehoorzaam volgde je Spong naar Waalwijk. Daar zag je de prooi voor het eerst in levende lijve. Dichterbij dan ooit. Tussen de menigte nam je eens goed de tijd om hem te bestuderen. Ondanks zijn leeftijd maakte hij een strenge en imposante indruk. Overal in je lichaam voelde je weer het gevoel van gedrevenheid. Spoedig, Spong, zullen we elkaar weer zien.

Spong dacht er anders over. Ondanks de belofte om een afspraak te maken, verdween hij zonder enkel spoor achter te laten. Dagen probeerde je hem met alle macht te traceren, zonder resultaat.

Na twee weken was je geduld op. Tijd voor een andere aanpak. Deze keer zou je assertief zijn, direct op je doel afgaan. Vastbesloten pakte je de telefoon en belde direct naar zijn kantoor. Deze keer kon hij je niet ontwijken. Tevreden kijk je naar zijn hoofd aan de muur. Het volgende doelwit wacht.

De redactie

Klik hier om de nieuwe ANS te lezen.

 

Redactie
Commentaar hoofdredactie ANS 4

ANS speelt

ANS is volop bezig geweest met goede voornemens voor 2019. Ten eerste kwam ze na het interview met Joost tot de conclusie dat er meer mag worden gespeeld op de universiteit. Een hoogleraar die bijvoorbeeld zijn oratie afsluit met 'je weet toch neef' Studenten die een 'terroristische' aanslag plegen op gewone differentiaalvergelijkingen door een confettibom af te laten gaan midden in het college van dr. Kraaijenvanger. Ander voornemen: ANS vindt die differentiaalvergelijkingen helemaal niet zo gewoon, dus die moeten maar eens worden opgelost.

ANS gaat dit jaar spelenderwijs meer bier drinken. Voor het einde van het jaar wil ze alle verschillende smaken van Oersoep geprobeerd hebben. En als ze dan na al die biertjes haar verlegenheid heeft afgeschud, is het tijd om te spelen in bed, als een echte Sexy Motherbocker. Let's talk about sex, baby. Wellicht stijgt ze dit jaar nog wel een plekje in de SOA-top 7. Of is dat niet meer politiek correct?

Meer spelen, minder aandacht voor praatgrage robots. ANS is klaar met huisgenoten die haar de oren van de kop kletsen over wie met wie vreemdging in Temptation Island of Ex on the Beach. Ze zit dus niet te wachten op stofzuigers die straks hardop speculeren of Han van Krieken of toch Martijn Gerritsen de Mol is. Laat staan dat zo'n stofzuiger het staatsburgerschap moeten worden aangeboden. En dan blijkt de stofzuiger achteraf toch niet zo politiek correct te zijn in zijn uitspraken als de journalisten van Vox in hun enthousiasme naar buiten brachten.

Misschien is het in 2019 wel tijd voor een algemene Nijmeegse studentenpartij (aNs) die strijdt voor een RU waar meer gespeeld wordt. Een partij die zorgt dat er een ballenbak komt in de nieuwe Refter. Een partij die AKKU, asap maar bovenal Vox een keer kan beschuldigen van serieuze politieke correctheid. Een partij die de student meer laat spelen. ANS wenst alle studenten een speels 2019.

De hoofdredactie

Klik hier om de nieuwe ANS digitaal te lezen.

 

 

Redactie